John Woodhouse
Link naar dit artikel Op vrijdag 23 juni 2006 geschreven door Joke61
Niet helemaal mijn smaak, maar wel in de jaren ’70 de smaak van mijn ouders: John Woodhouse. Op zon- en feestdagen werden bij ons thuis de lp’s van John Woodhouse, met van die gezellige meedeinende accordeonmuziek, vanaf de platenspeler gedraaid. En tegenwoordig willen mijn ouders nog weleens naar een deuntje van John luisteren, niet meer vanaf een langspeelplaat maar vanaf een cd.
John Woodhouse (1-6-1922 / 7-5-2001), geboren als Jan Holshuysen, begon al op zijn vijfde met accordeon spelen en op vijftienjarige leeftijd werd hij Wereldkampioen op de accordeon.
In de vijftiger en zestiger jaren zat Woodhouse niet stil, hij schreef o.a. de muziek voor het nummer ‘Koffie, koffie (lekker bakkie koffie)’ (1958) van Rita Corita, ook componeerde John mee aan de Songfestivalliedjes ‘’t Is genoeg’ van Conny Vandenbos (1965) en ‘Ringdingeding’ van Therèse Steinmetz (1967) en aan de tv-shows van Dorus werkt hij mee.
Ook speelde John Woodhouse in verschillende orkesten. Bekende orkesten uit die tijd zijn ‘the Ramblers’ en het ‘Metropole Orkest’.
Na een optreden in het programma ‘Voor de vuist weg’ van Willem Duys werd John Woodhouse pas echt populair. Lp’s met de titels ‘Woodhouse Festival’, ‘Een reisje langs de Rijn’ en ‘Woodhouse Souvenirs’ vlogen in de jaren zeventig als warme broodjes over de toonbank. In de Top 40 en de Tipparade stonden zijn nummers zelfs genoteerd. In 1970 het nummer ‘Glory glory hallelujah’ tezamen met het Westlands Mannenkoor en het nummer ‘Goodbye, auf Wiedersehen’ met het Eindhovens Jongenskoor.
In 1981 beëindigde John Woodhouse, maar liefst 18 gouden platen, 7 platina platen, een Edison en een Koninklijke onderscheiding rijker, zijn muzikale carrière. Met zijn gezin verhuisde hij naar Mallorca en later naar België.
John Woodhouse kon de accordeonmuziek niet helemaal loslaten, in 1995 brengt hij een cd getiteld ‘Mijn mooiste melodieën’ uit.
John Woodhouse, de accordeon virtuoos, overlijdt in 2001 op 78-jarige leeftijd.
John Woodhouse
37 reacties op “John Woodhouse”
Laat een reactie achter
Veel kinderen in ons dorp wilden accordeon spelen/leren, maar ik vond het niet zo'n geweldig instrument. Dus geen accordeon in onze kast. Wel John Woodhouse op de radio, die natuurlijk virtuoos was. Heb verscheidene van zijn liedjes op jaren '60 cassettes staan. Een muzikale duizendpoot!!
Mijn ouders luisterden nooit naar John Woodhouse,heb dus dan ook nooit van hem gehoord. Over je ouders favoriete muziek gesproken;Ze luisterden bv wel naar James Last(Panfluit?)en naar het Fischerkoor,muziek die wij als kinderen vreselijk vonden.
bri.roc: ik denk niet dat James Last een panfluit in zijn orkest had. Misschien denk je aan George Zamfhir. Grote blaasinstrumenten vierden de overtoon bij James en hij werd nogal gevierd in Ned. omdat hij o.a. een LP met volksliedjes maakte: James Last op Klompen. Mijn ouders waren daar erg wild op en we zijn met het hele gezin in 1977 geloof ik naar een Last concert in Zwolle geweest, in een veilinghal. Veel lawaai maar wel leuk.
Ik was eens een keertje aan het winkelen en daar werd toevalig net die dag een platenbeurs gehouden, waar allerhande verzamelaars op jacht waren naar hun favoriete muziekjes. Voor de lol besloot ik even te gaan kijken: bakken gevuld met platen van o.a. Queen, Elvis, Rolling Stones, Prince, Beatles en diverse Hiphop, Hardrock, Metal etc. Een man op leeftijd (lees: bejaard) komt bij zo'n standje staan en vraagt waar de accordeon muziek staat. De verkoper lijkt het niet te snappen. Accordeonmuziek? Is er dan daadwerkelijk iemand die dat verzamelt? De man vraagt of de verkoper dan niet van de beroemde John Woodhouse heeft gehoord. Nee dus, duidelijk niet en het gezicht van de verkoper vertoont een ingehouden lach. De man op leeftijd snapt 'm al en gaat teleurgesteld weg.
Af-schu-we-lijk!
Zowel John Woodhouse als de eerder genoemde James Last. En dan die Deutsche Schlagers nog…. en operette… Daar heb ik in mijn jeugd een super-overdosis van meegekregen en daar ben ik nu helemaal van genezen. Voorgoed.
Het was populair in die tijd, maar het is absoluut niet mijn smaak.
Wel heel irritant is, dat we al die melodietjes -als ze dan toch eens op de radio zijn - nog steeds mee kunnen neuriën. Dat gaat vanzelf. Het zit erin gerámd want het werd vroeger thuis grijsgedraaid… ;-(
Woodhouse en Last, mijn zwager was daar dol op, ik vond het vreselijke muziek,en met verjaardagen bij mijn zus probeerde ik maar niet te luisteren. Maar De lp's van die twee werden daar steeds gedraaid en dan bleef dat nog dagen in je hoofd hangen
Nee niets voor mij.
Jeugdtrauma materiaal. Emily60 zegt het leuk (afschuwelijk). Wat dacht je trouwens van de Kermisklanten pfffff ik ben ineens ontzettend aan Arke toe. Volgende log….
Sorry, heb dit altijd vreselijke muziek gevonden. Goedkope kermisdeuntjes vond (en vind) ik het.
Absoluut niet mijn muziek, maar het heeft toch wel iets oud-Hollands - jaren vijftigs-bij oma langsgaan.
Voor mij dan…..
Houd helemaal niet van deze muziek, heeft idd iets kermisachtig. Toch is deze muziek jeugdsentiment voor mij omdat mijn vader vroeger oa accordeon (en mandoline) speelde (vooral op zondag).
Mijn moeder luisterde bijna nooit naar muziek.Ze was echt a-muzikaal. Alleen het Fisher Koor vond ze wel mooi (erg he). En ze was ooit eens gecharmeerd van Kamahl met THE ELEPHANT SONG. Ze vond dat Kamahl toch z'on mooie diepe stem had (hmmmm)
Ik heb bij z'n dochter op school gezeten. Zoooo, dat was 'n schoonheid! Toen..
@Joke61: was dit die artiest die je bedoelde, dus waar mijn ouders en zelfs grootouders naar geluisterd zouden hebben? Nee, dat was noch hun noch mijn smaak.
James (over)Last hoort ook in dit rijtje thuis evenals Mantovani
Ja ook mijn moeder luisterde hiera, inderdaad een stukje jeugdtrauma! net als de LP's die ze wel eens draaide van Decap orgels! guttegut als ik die muziek al hoor draait mijn maag al om.
Ja @Frank F., dit was de artiest waar ik het over had.
Helaas beetje vreselijke muziek. En die Mantovani, die lp en nog een paar vreselijke hebben mijn ouders nog in een grote lp bewaartas staan: Corry en later Hannie en de Rekels, Iwan Rebrof, de Jackons (niet die uit Amerika, maar drie van die accoreonisten), de Straus family (was toen op tv) en nog véél meer ellende (sorry voor de liefhebbers). Mijn ouders willen van de lp's af, wie??
Ik in ieder geval niet Joke61, dank je feestelijk. Ik heb zelf ook net een aantal van die platen (de 3 Jacksons, Klaus Wunderlich, etc) geërfd van een liefhebber en dat is wat mij betreft wel genoeg geweest. Misschien kun je die van mij ook nog ergens slijten samen met die van jou?
Richard "Kliederman" hoort denk ik ook thuis in dit rijtje!
Ja, 'Richard' hadden mijn ouders ook. En dan had je ook van die verzamel lp's met de mooiste Operette melodieën. Op die lp hoezen stonden meestal van die 'bloemstukjes' afgebeeld.
Nog meer namen uit die tijd?!
@Andrew, misschien kunnen we die lp's slijten in een bejaardenhuis?
@Joke61: Goed idee! Zijn we meteen de weldoeners van de week!
@Frank Faber: Ja, die kliederman met zijn piano riedeltjes zat natuurlijk ook bij die stapel "fantastische" lp's die ik kreeg:-(
Catrian mun complimenten , ziet er goed uit … en nogmaals *jaloers kijk* :p
Gedicht: Gepolka
Na de tune van
André Moss
volgde steevast
op de Tros,
Johnny Woodhouse
(c-mineur)
met accordeon
terreur.
Meestal zittend
op z'n kruk;
Dat gepolka
bij die haard
(open vuur ging
bij de Tros
met gezelligheid
gepaard).
Achteraf vraag
ik me af:
Waarom kregen
wij zo'n straf ?
Zat die omroep
in het slop
en deed Johnny
het voor nop?
Nooit weg doen die elpees hoor! Kun je heerlijk naar luisteren als je zelf oud en krom bent. Ik persoonlijk mag graag de Parelvissers zingen, een van de favorieten van mijn vader op inderdaad zo'n landerige zondagmiddag.
Dit geloven jullie echt niet maar…………ik had toen ik 11 jaar was een LP van John woodhouse! En mooi dat het klonk op mijn stereo van 199 gulden.
En @Eline, wat vindt je tegenwoordig van die aankoop op elfjarige leeftijd?
Mijn ervaring is dat ik vroeger lp's kocht waarvan ik nu denkt "hoe heb ik dat ooit mooi kunnen vinden!".
Een paar van die miskopen heb ik nog staan. Leuk onderwerp trouwens voor een log (-;
mijn moeder had een plaat van woodhouse. vogeltjesdans(elektronica's) achtige plaat.;-)
goed fout, met de nadruk op goed. Vreselijke muziek wellicht, maar dermate hoog amusementsgehalte dat ik er toch van moet lachen. ik kan dit goed 'lije'. Kermisklanten ook. altijd zag je afbeeldingen van elpees achterop andere elpees. En daar kwam ik Woodhouse t meeste tegen. Eigenlijk hoor ik dit te haten maar ik vind het gewoon lache dat zoiets bestaat! dus…leuk!
)
Jaaaaaah. Dat is jeugdsentiment. Niets leukers dan de muziekkeuze van een generatie voor jouw af kraken. John Woodhouse, James Last, Herp Albert, de gebr. Brouwer(2x trompet).
Niet dat het veel gedraaid werd, maar als je vrienden vroegen om de platenkoffer te mogen bekijken….oef, altijd maar weer zeggen dat het van je vader en moeder was….
Ik heb net even op een hitlijstensite gekeken maar die knakkers maakten platen aan de lopende band. In de jaarhitlijsten van LP's komen ze wel 8 a 9 keer voor. Er was blijkbaar een grote markt voor. Nu ik er als volwassene en vader op terug kijk snap ik niet waar ik me druk om maakte. Maar zoals alles, de geschiedenis herhaalt zich. Al die LP's op zolder, oude mensen muziek volgens de meiden. Kan niet veel voorstellen. Tja, zucht ik dan maar eens, ooit is er een liedje wat jullie leuk vinden en dan kan ik aan de hand van die oude mensenmuziek laten horen dat dat liedje al meer dan 25 jaar oud is.
Mijn schoonvader is dol op accordeonmuziek, en helaas voor hem verafschuwen mijn man en ik het. Maar goed, een bezoekje aan schoonpapa gaat steevast vergezeld met een deuntje op de trekzak, zucht. Onze dochter van 3 vindt het natuurlijk wel mooi, dat scheelt. John Woodhouse heb ik overigens nooit gehoord bij hem, hij speelt meer van die oud-Hollandse liedjes e.d. Ook vreselijk, trouwens.
Wat een herkenning zeg! Wat mij altijd is bijgebleven,dat hij altijd met zo’n iritante lach in de camera keek, en nog es en nog is enz. Ik geloof dat hij uniek was omdat hij zelf een elektronische accordeon had uitgevonden. “John Woodhouse and his Magic Organ”. Snel vergeten weer!
Beste Jan…. Bent niet goed op de hoogte met J.W. maar het instrument is van Casvagnolo en het electronische gedeelte werd vervaardigt door het inmiddels ter ziele gegane Eminent orgelfabrikant. Wat de rest betreft wil ik dit even zeggen, de muziek van toen??? wordt heden ten dage nog steeds gehoord en dat ken je van de tegenwoordige leuke
: muziek niet zeggen, deze worden alleen maar geaccepteerd omdat hilversum ze blauw draait en het waarschijnlijk een straf is om een goede Nederlandse plaat te draaien. MARCO BORSATO???? Buuuuuuuh!!!!!!
Destijds kwamen we vaak bij m’n tante en die hadden meestal wel het laatste nieuwe thuis staan. En daar was dus ook een single of elpee van John Woodhouse bij. Mijn vader - die zelf ook accordeon spelen kon, vond dat maar nix een accordeon met een stekker eraan.
Ik ben zelf accordeonist en ik vind het mooi.
Moi…!
John Woodhouse een van de legende’s een virtuoos waar je alleen maar respect voor kan hebben een muzikant die je nu tegenwoordig niet meer zal vinden en hij zorgde teminste dat we bij songfestivals teminste nog mee konden doen conny van den bosch met het liedje t is genoeg
hallo wil even reageren op alle negatieve reacties hier op de website ik ben zelf 41 jaar nu en ben al vanaf ik kleine jongen was helemaal weg van accordeonmuziek en met name de kermisklanten (woodhouse vind ik minder omdat dit niet accoustisch is )toen ik een jaar of 15 was kreeg ik een electronisch orgel en heb daar mn eerste deuntjes op gespeeld en zoals t zo vaak gaat ik kreeg verkering trouwde kreeg kids enz en t orgel wer vergeten maar de hang naar gezellige muzoek bleef en ben nu gelukkig een paar weken geleden begonnen met accordeon leren spelen t gaat me niet verkeerd af en geniet er elke dag van dat zouden alle mensen eens moeten leren begrijpen en aanvoelen voordat ze de muziek zo afkraken je ziet t er zijn nog steeds erg veel liefhebbers en niet alleen bejaarden maar t is een van de mooie dingen in t leven om met muziek bezig te zijn en t hoeft niet perse een accordeon te zijn geeft nioet wat maar wel iets dat je zelf kunt maken en toevallig kun je in accordeonmuziek je hele gevoel je hart enz inleggen een echt mooie belevenis ik zou tegen iedereen willen zeggen probeer t eens maakt niet uit met wat voor instrument maar probeer t echt eens t loomt de moeite
groetjes Bert
John Woodhouse speelde heerlijke muziek ook ik was kind en hoorde deze klanken door de kamer thuis,en dat stond voor gezelligheid ik heb nog steeds de plaat die van m`n moeder was met de door de hond afgevreten kaft heden heb ik de muziek op dvd nee geef mij de muziek van toen wat heeft de muziek voor inhoud heden ten dagen muziek staat voor gezelligheid en samenzijn dansen plezier al die oude muziek (met inhoud) moet veel meer afgespeeld worden
en voor de mensen die Jonh Woodhouse NIETS vinden luister er dan niet naar maar laat die man in zijn waarde hij was een artiest en ik als nu 50 jarige vind het heerlijke muziek
J.W. ken ik vanuit mijn ouderlijk huis, hoewel ik met deze muziek niets heb vind ik die
“trekzak” muziek waarbij ook de bassen hoorbaar
weer wel leuk.
Vooral die snelle polka’s ( tijdens de apres ski).
Verder ben ik het helemaal met C Menke eens!
Hoewel ik zelf een dance liefhebber ben, moet ik eerlijk zeggen, gewoonweg heerlijke ontspannende muziek.
Ik ben zelf niet echt gek op de populaire deuntjes van John Woodhouse, maar de man had een fantastische techniek.
Wat helaas erg onderbelicht is gebleven, is het feit dat hij in de wereld van de jazz als één van de beste accordeonisten werd beschouwd. Maar ja, jazz is niet commercieel of sexy, dus die kant is bij weinig liefhebbers bekend.