Donna Summer
Link naar dit artikel Op zaterdag 24 juni 2006 geschreven door Bertus
Ineens was ze er, leek het wel. Ik herinner me een gastoptreden ergens in 1974 in de Barend Servetshow van Donna Summer. Hierin liet ze haar eerste hit horen: “The Hostage“. En zo begon ze vanuit Nederland en Duitsland (hier speelde ze in Hair) de wereld te veroveren: Donna Summer’s echte naam is LaDonna Adrian Gaines.
Ze zou later in de jaren ‘70 heel veel hits hebben die ik nu nog moeiteloos mee kan bléren in de auto : Hot Stuff, I Feel Love, Love to love you baby, Bad Girls, Enough is Enough (met Barbra Streisand), Last Dance, Rumour has it, I remember yesterday. Te veel om op te noemen.
Haar platen werden geproduceerd door Giorgio Moroder, die veel meer jeugdsentiment heeft gemaakt: Three Degrees (Givin’ Up, Givin’ In), Janis Ian (Fly too High) , Blondie (Call me) en Irene Cara (Flashdance).
Wat me vooral bij is gebleven zijn de heerlijke lange versies van Mac Arthurpark, Love to love you baby, Try me (I know we can make it), die elk wel een kwartier duurden.
Ook de dubbelelpees met de mooie hoezen zijn me bijgebleven. Ze maakte doorgaans dubbel conceptalbums rondom een thema: Bad Girls is een mooi voorbeeld.
Later raakte ze een beetje “in de Here” en ging andere liedjes zingen. Toch zag ik pas een clip van haar met Westlife en haar stem mag er nog steeds zijn, ook live!
Klik hier om een stukje van Mac Arthur Park te horen.
Voor jou ook jeugdsentiment of had je er niks mee ?
Klik op filmpje om “Love to love you baby” te zien.
38 reacties op “Donna Summer”
Laat een reactie achter
o is trouwens een...
...
ja helemaal top,
lekker ding en een hele goeie en opwindende stem,
of komt dat omdat ik puber was in die periode……..
Geweldige zangeres, te gekke nummers!
Ik heb een lp van Donna Summer uit '74 of '75, de cd All Systems Go en vorig jaar heb ik nog de drie dubbel cd the Ultimate Collection gekocht, zo af en toe gaat ie lekker hard aan en met het nummer Last Dance (een live versie) nog een tikkie harder. En de live versie heeft ook nummers die wel 10-15 minuten duren.
Ik vind ook het nummer Down Deep Inside prachtig, was volgens mij van de film The Deep.
Het nummer The Hostage is van de tijd dat ik bollenpelde in Egmond-Binnen,het nummer was alarmschijf of troetelschijf ofzo, en werd ieder uur gedraaid.
Jeugdsentiment dus voor mij.
ik ben meer fan van Dana Winter.
Ik van Buffalo Springfield
Vanaf het moment dat ik Donna voor het eerst op de televisie zag (het was trouwens bij Sjef Van Oekel met Van Oekel's Discohoek) was ik verkocht. Ben fan gebleven tot op de dag van vandaag. Vorig jaar trad ze op tijdens de Belgische Night Of The Proms, ben er acht keer naar toe geweest en vond het acht keer onvergetelijk.
In het verleden heb ik meerdere malen het geluk gehad om haar persoonlijk te ontmoeten, waarbij het me telkens opviel dat Donna een lieve sympathieke vrouw is met wie je een hoop kunt lachen. Om de zoveel tijd brengt ze nog wel eens wat nieuws uit; vorig jaar had ze én een nieuwe single, én een bijdrage op het tribute album voor Luther Vandross, én een bijdrage op een Amerikaanse CD voor kinderen. Plus natuurlijk haar live nummers op de Belgische editie van de Night Of The Proms CD. Voor mij dus geen jeugdsentiment, maar volop actueel!
Verrek daar moet ik nog wat casette bandjes van op zolder hebben liggen.
Binnenkort toch maar weer eens opzoeken
Vanaf het eerste uur grote fan van haar! Ik herinner me een leuke anekdote van Ad Visser over haar. Toen ze in 1974 voor het eerst in Nederland was voor de Toppop opname van The Hostage had ze geen geld voor een hotel. Ze heeft toen bij Ad thuis op de bank(!) geslapen. Een jaar later had ze een wereldhit met Love to Love you Baby. Ook deze keer kwam ze naar Nederland voor opname in Toppop. Enige verschil was dat ze toen een complete etage van het Hilton Hotel had gehuurd…..
Voor mij is I Feel Love nog altijd het ultieme Donna Summer nummer. Een plaat die z'n tijd ver vooruit was.
Vooral de extra lange uitvoering van I feel love; die had ik op een verzamel LP Alle dertien goed. Grijsgedraaid! En inderdaad echt jeugdsentiment!
goeie zangeres lekker zwoel.mac arthurspark in de originele versie vind ik persoonlijk beter
Donna Summer was indertijd met haar conceptalbums (vaak dubbele inderdaad) en haar ultra lange versies van nummers een pionier. Haar duet met Barbra Streisand is tot stand gekomen door toedoen van Barbra's zoon. Barbra had er niet zoveel trek in maar hij heeft haar overgehaald. Er is trouwens nooit een videoclip van dat nummer gemaakt en Donna en Barbra hebben nooit samen opgetreden. Wel is er een obscure opname van ze in de opname studio. (pff! wat een nutteloze informatie een mens ook allemaal heeft haha)
Wauw …… ik ben de eerste die reageert op je schaduwsite !
Ziet er goed uit ….
Ook nog leuk om te melden: Donna had haar eerste platensucces in Nederland! Haar carrière als wereldwijd populaire zangeres begon dus bij ons. Dat ze dit zelf nog niet vergeten is kwam een paar jaar geleden tot uiting tijdens haar optreden op het Heineken Night Live concert in Ahoy, zij refereerde aan "The Hostage" waarmee zij voor het eerst een hit scoorde in ons land. "So therefore, I consider myself a dutchie" sprak ze, waarmee ze bij het laaiend enthousiaste publiek natuurlijk helemaal niet meer stuk kon.
Geweldige zangeres! heeft hele goeie nummers gemaakt. Ik heb een keer een docu over haar gezien, waarin ze vertelde dat ze zich wel erg opgelaten voelde bij het liedje, Love to love you baby, ook haar familie vond het erg genant dat ze zo'n zwoel liedje zong.
Gedicht B-kant
Ach was ik maar
die drummer
uit de band van
Donna Summer.
Dan wist ik van
de hoed en rand.
En zag ik ook
haar achterkant.
jeetje joep……wat een leuk gedicht weer.
vooral de titel "de b kant" ik ben trots dat mijn gastlog jou inspireerde !
Donna werd destijds ook wel de Koninging van de Disco genoemd en het nummer I Feel Love het ultieme disconummer. Wat mij betreft dik verdiend. Voor mij staat zij echter ook model voor de decadente disco lifestyle á la Studio54 (hier en daar een lijntje en s*x everywhere), terwijl ze in de jaren 80/ 90 in den Here was. Maar…. nog steeds liggen de nummers erg goed in het gehoor.
; dus ook voor mij
Het roept de vraag op of zij zonder de megaproducers, zoals Giorgo Moroder, ook bekend was geworden want hij was toen al een grootheid van zichzelf en alles wat ie aanraakte veranderde in goud, dus ook Donna (luister bijv. maar naar The Chase en plaats het nummer in die tijd, dan weet je wat ik bedoel).
Misschien was zij dan wel met Patrick Cowley doorgebroken (nog zo'n techno grootheid uit die tijd). Zij (en anderen)waren de helden van de electrobeweging van begin jaren 80
ik vind t nu leuker dan dat ik t toen vond. Ik had er dus helemaal nix mee.'Negermuziek' zoals we dat thuis noemden had ik niks mee. Tavares, Commodores, Ottawan, Marvin Gaye, etc etc…soul en funk vond ik erg saaie muziek. Nu kinkt t allemaal veel leuker, maar dat is deels te wijten aan de 70's coating die ik o zo graag absorbeer!
)Ik heb t op video, dat optreden van Summer bij Sjefke v Oekel. Wel mooi hoor.
ik heb als klein meisje nog een "dansje"gemaakt op last dance…
favo om vooral heel hard mee te zingen in de auto is toch wel mac arthur park.
Dit was toendertijd absoluut niet mijn muziek, maar nu vind ik het best lekker om te horen.
Nee, ik sluit me aan bij Steven. Heb nooit wat gehad met de soul- en discomuziek die in de jaren de hitparade vervuilde. Vervuilde naar mijn bescheiden mening dan. Van Donna kon en kan enkelt MacArthur Park me bekoren. Mocht ik haar nu wel eens horen denk ik: o ja, dat was er ook nog.
Een echte grote Donna Summer fan ben ik nooit geweest. Ik herinner me dat ik in de jaren 70 een Philips cassettebandje had met allerhande top 40 muziek. Natuurlijk stond ook Donna Summer hier op met het nummer I Feel Love, want dat was toen de grote hit. Die Disco sound is een beetje de voorbode van de house geweest. Ik hield eigenlijk meer van de echte soul/funk muziek of de (wat hardere) rock soorten. Toch heeft ze een paar aanstekelijke nummers op plaat gezet. Bad Girls, This Time I Know It's For Real, etc. Mijn favoriete nummer is Could It Be Magic, deze draai ik nog steeds en brengt me regelrecht terug naar de jaren 70. Verder kan ik me nog een show van haar herinneren waarin ze alleen maar Jazz song. Erg mooi! Als iemand deze show nog voor mij op video heeft houd ik mij aanbevolen.
@Rick67: ja, Patrick Cowley zou ik ook hier genoemd hebben!
Patrick Cowley heeft I feel love ook geremixed : die versie duurt wel 16 minuten en is waanzinnig !!!
Ik kan mij die aflevering van van Oekels Discohoek met The Hostage nog goed herinneren. Ik heb toen echt gelachen. Donna Summer speelde het spelletje rustig mee. Enkele afleveringen later kwam Donna Summer weer in Van Oekels Discohoek. Toen ze in beeld kwam verwelkomde Van Oekel haar uibundig door keihard "Donna!" te roepen.
Nog steeds als ik op de radio een song van Donna Summer hoor, zeg ik nog altijd op zijn Van Oekels: "DONNA!"
@Andrew: die jazz show was van Diana Ross, niet van Donna Summer. Veel mensen halen deze twee namen vaak door mekaar, dus je bent niet de enige. De show die jij bedoelt heet "Stolen Moments,The Lady Sings… Jazz And Blues" en is gewoon verkrijgbaar, zowel op cd als op dvd.
Wat ik niemand hier zie vermelden eigenlijk, is dat veel jongens dce muziek van La Summer ook wel errug"interessant" vonden door haar gehijg….(zie mijn broertje)
Persoonlijk vind ik haar versie van "The state of Independence" een heerlijk nummer.
Maar ook de oudere nummers vind ik lekker om te horen.
@Jongeopa
Mc Arthur's Park vind ik ook beter in de versie van Richard Harris.
@Joke61
Dat soort herinneringen(bollenschuur) heb ik aan the Rubettes en Mud. Mijn vriendin en gingen bollen pellen in Hillegom in de vakantie en wij noemen dit ook nog steeds "bollenpel-muziek".
Disco is voor mij het synoniem van Donna Summer. Ik vond en vind haar geweldig en kan al haar (bekende) nummers meebrullen.
Al sinds 1976 een super fan van Donna Summer, heb inmiddels al zo'n 600 items van haar verzameld, waaronder lp's, singles, cassettes, video's, dvd's, picture discs, zo'n kleine 300 remixen,heel veel oud videomateriaal, etc etc. Vorig jaar december zijn we naar Antwerpen geweest om haar voor het eerst live te zien, en ik moet zeggen het was een groot feest,ze was de hoofdact en het was helemaal top.
De laatst uitgekomen single "I got your love" is in Nederland nog steeds niet verkrijgbaar, maar via internet wel aan te komen. Heel jammer hoor want het zou wel weer eens een grote hit voor haar kunnen worden hier
Wat eigenlijk wel een beetje vreemd is en was dat Donna Summer heel erg populair was en is onder de Gay gemeenschap over de hele wereld, en dat terwijl ze toch bekend is geworden met erotisch getinte muziek. Nou wil ik niet zeggen dat Gay's niet kunnen hijgen, integendeel zelfs, maar ik vraag mijn eigen af waar het hem nu in zit dat zij een Gay icoon is, kan het antwoord bij mijzelf niet vinden. Voor mij is zij de zangeres.
@Frank T: Nee ik vergis me niet, 100% zeker weten, het was Donna Summer. Die 2 haal ik zo uit elkaar! Dat was nou juist het verrassende dat Donna jazz muziek zong. Het was alleen niet in Nederland maar in America. Diana Ross heeft overigens natuurlijk ook zo'n jazz show gedaan net als bijvoorbeeld The Pointer Sisters en Aretha Franklin. Maar ik ben dus op zoek naar de show van Donna Summer.
O ja, ook nog helemaal vergeten te noemen bij de favoriete nummers: State Of Independence (thanx Ludmilla) met dat fantastische koorwerk en van diezelfde lp het nummer Love Is In Control.
Je vergeet Quincy Jones, die heeft in ieder geval in 1982 een LP van haar geproduceerd!
Heerlijke muziek van Donna Summer..! Ik draai nog regelmatig haar muziek, en liefst de live-uitvoeringen.
Ik heb de ( Live)-dubbelelpee van destijds gelukkig nog in m’n bezit, alleen weet ik zo gauw de titel niet meer.
Helaas is deze nooit op ceedee uitgekomen, en dat is erg jammer.
@aad : de live dubbelaar heette “Live and More”: More omdat er lange studio versie van MacArthur Park erop stond ( duurde een hele elpee kant ).
Hij is op cd maar er is in geknipt om alles op 1 schijf te krijgen. Jammers ….
Het beste van Donna Summer vind ik: Now I need you, I feel love (The patrick Cowley remix van 17 .45 minuten, en de I feel healed remix van Love is the Healer. Wow wat een trips zijn deze nummers… Donna Summer heeft een enoooooorme stem. Zo glashelder en ijzig koud van tijd tot tijd..waaanzinnig. Niet te vergelijken met dat zachte stemmetje van Ross. Ross is softe soul. Summer is koude techno.Zij is inderdaad ook in the Deep very sensual. Zo maken ze ze niet meer!
Ik zal het nooit meer vergeten. Ca. 1980, een avondje uit met het mooiste meisje van Haarlem, Connie van Eck. Heerlijk lang gedanst op MacArthur Park, een topavond gehad! Helaas is Connie enkele jaren later veel te jong overleden.
Op mijn 17e begon ik net met zingen en was helemaal gek van Donna Summer. Iemand belde op een dag op of ik ’s avonds kon optreden omdat er een zangeres ziek was geworden. Ik had eigenlijk alleen maar orkestbanden (heet nu karaoke-muziek)met hits van Donna Summer voor thuis. Vanaf dat moment ben ik gaan optreden in alle discotheken, kroegen en andere partijen. Vanaf dat moment ben ik ook beroeps-muzikant geworden en zit helemaal in de musicbizz. Als mensen mij vragen wie mijn idool is dan zeg ik altijd: Donna Summer. Ik luister naar de beste zangeressen van de wereld van Chaka Khan, Aretha Franklin tot M. Carey… maar niemand zingt met zoveel liefde in haar stem en hart als Donna Summer. Zij raakt me tot diep in mijn ziel en heeft geen ingewikkelde toestanden nodig om een liedje mooi te maken maar gewoon…. mooi zingen!
Ik heb wel eens koortjes mogen zingen bij één van haar concerten en het is een prachtige, lieve vrouw. Op het podium zo stijf als een hark, maar als ze gaat zingen…….. smelt ik!
Anita
Ik ben fan van Donna sinds haar prille begin. Kijk eens op YouTube, hele leuke clips te zien, o.a. bij Van Oekel!! Mijn favoriete nummer: Try me, I know we can make it! Verder natuurlijk Love to love you baby maar ook Dinner with Gershwin. Een geweldige zangeres!! Ga speciaal naar Night of the Proms vanwege haar!!
Donna Summer is een van de allerbeste Live zangeressen! Nummers als Could it be magic, I feel love, Down deep inside, MacArthur Park, Last Dance, enz. zijn allen juweeltjes.
Maar ook de misschien iets minder bekende nummers als The woman in me zijn zo ongelooflijk mooi!
Als Donna een compleet concert zou geven (niet 1 of 2 nummers) in Nederland of Belgie mag je me wakker bellen!!
Groet, Jan