Geslaagd!
Link naar dit artikel Op donderdag 29 juni 2006 geschreven door Sentiment
Eindeloos leken de weken te duren nadat je je laatste examen had afgelegd (op de middelbare school) tot wanneer je hoorde of je geslaagd was.
Bij mij zouden ze op de dag zelf bellen als ik gezakt was, als ik niets hoorde was ik geslaagd.
Tussen 16 en 17 uur kon ik dus een telefoontje verwachten, wat duurde dat uur lang! Ook al wist ik toch wel een beetje dat ik geslaagd was, heel zeker wist ik het toch ook weer niet.
De telefoon ging om 16:10, mijn hart klopte in mijn keel…nee het zal toch niet? *zucht* bleek het een tante te zijn die mijn moeder wat wilde vragen! snel afgekapt dat gesprek en verteld dat ze over een uur maar terug moest bellen.
De minuten tikten langzaam weg, eindelijk was het 17 uur en géén telefoon gehad! Snel vriendinnen bellen om te horen of hun een telefoontje gehad hadden, maar bij geen van mijn vriendinnen was dat het geval. Ik was geslaagd!!
Omdat heel de straat dat mocht weten hing je dan de vlag buiten met daaraan je boekentas! Nu kon de vakantie pas echt beginnen!
Hoe ging het er bij jou aan toe? kreeg je ook een telefoontje of kwam het bericht per post? en heb jij ook je boekentas buiten gehangen?
50 reacties op “Geslaagd!”
Laat een reactie achter
eliers in onze...
Ik weet niet meer zeker hoe dat ging,maar we kregen op een vrijdag morgen een telefoontje van de diricteur van de school,me moeder gelijk denken dat ik gezakt was,maar hij vroeg waar ik was donderdag avond? Me moeder vroeg waarom? Ik was namelijk niet op het examen feest,wij dachten dat dat op vrijdag avond was,dus feest gemist maar wel geslaagd.
Werd gebeld door de klasseleraar geloof ik om te zeggen dat ik geslaagd was voor de havo; op het vwo moesten we op een bepaald uur naar school om het nieuws "op te halen". Het was goed nieuws voor mij maar voor een enkel meisje in de klas niet; onder het oog van vele medeleerlingen werd ze verwezen naar een bepaald kamertje. Dat gezicht vergeet ik nooit meer, verslagen. Dat hadden ze even anders moeten regelen vind ik.
Tassen nooit ergens opgehangen, die waren aan het einde van de schoolperiode gewoon af! Is dat trouwens een nederlandse gewoonte? Heb ik altijd guitig gevonden.
@Henny Jane: grappig dat je die vraag stelt, want het schijnt inderdaad een Nederlandse gewoonte te zijn!
Ik werd er nl door een Belgische dame (thx mieke) op attent gemaakt, want daar kennen ze het ook niet! maar zo onstaan dus ideeën voor een log
Ik weet nog precies hoe ze dat bij ons op het vwo regelden:Als wij niet geslaagd waren,zouden wij door de conrector gebeld worden tussen 10 en 11.Dat leek mij toen wel het langste uur van mijn leven! Gelukkig heb ik dat telefoontje nooit gehad.Mijn toen beste vriendin kon niet thuis blijven wachten;zij ging dat uur het huis uit en instrueerde haar moeder om ,wanneer zij precies om 11 weer het huis binnen ging,take 5 van Brubeck te spelen als ze wel geslaagd was en ik geloof een liedje van Melissa Manchester als ze niet geslaagd zou zijn.Gelukkig is dat Dave Brubeck geworden.
De examens en die lange tijd daarna van vrije dagen, en dus alle dagen naar het strand gaan omdat het zomers was, kan ik mij herinneren, maar niet hoe het in zijn werk ging met het horen of je wel of niet geslaagd was.
Ik denk dat het per telefoon ging. Ook van de diploma uitreiking weet ik weinig, geen indruk gemaakt.
Een vlaggenmast hadden wij niet, geen tas buiten dus, en ik denk dat dat vroeger, rond '75/'78, nog niet gewoon was om dat te doen.
Ondertussen heb ik bij de oudste twee kinderen al die vlaggenmast met eastpacktas buiten mogen hangen, en met hen nog veel meer jongeren uit de straat. Staat wel gezellig zo'n straat met vlaggen en tassen!
op 16 juni was ik in Breskens, bij de plaatselijke slijterij -prachtige winkel - een echte aanrader - en het was in dit gezellige stadje dat ik voor het eerst deze (oranjekleurige) boekentassen zag hangen hoog tegen de gevels aan.
De eerste gedachte die door m'n hoofd kwam was: "zo gek kunnen ze het toch niet maken, dat nu ook boekentassen al gebruikt worden als versiering voor de voetbalgekte."
Ik reed die dag hoger het land in en opeens waren er geen boekentassen meer te bespeuren. Vreemd…waren de Zeelanders inventiever dan de andere Nederlanders?
Dank Sentiment voor de opheldering
In België liep het wel anders : we kwamen gewoon naar school zoals gewoonlijk en in de klas kon je horen of je geslaagd was of niet.
Wij hadden maar allemaal naar school toe te komen . Er was een lokaal vrijgemaakt voor de examenkandidaten.
We hadden een examen dat bestond uit een schriftelijke week en daarna een mondelinge week. In die tijd was dat lokaal om te ontspannen tussen de examens door. We konden er met elkaar kletsen of nog even iets doornemen voor het volgende examen.
De dag van de uitslagen zaten we daar ook. Te wachten terwijl de zenuwen door je keel gierden. Alles hing van die examens af. Al had je een heel jaar goede resultaten gehad, zoiets als schoolexamens bestond niet. Dus niemand wist van tevoren of je een goed resultaat had.
))
Dan viel er een enorme stilte want de rector kwam binnen met een papier in de hand. Hij ging voor de klas staan en riep de namen van de gezakten af en daarna de namen van de herexamens. Die konden met hem mee het lokaal uit. Waarna de geslaagden elkaar om de hals konden vallen. Buiten stonden dan al ouders en vrienden met enorme bossen bloemen en dan begon het feest.
Er werd nog geen vlag uitgehangen destijds. Maar de gelaagden gingen met hun klas van de een naar de ander thuis feestvieren, dan was het overal wat drinken (we zaten meestal op de grond want het was best een flinke groep) Ik weet nog wel dat mijn ouders bleven zitten met de drank, want tegen de tijd dat we bij mijn ouderlijk huis waren wilde iedereen koffie
Ik ben uit Nederland verhuisd voor dat ik mijn examen kon doen. Hier in zwitserland kennen ze GEEN examen een het einde can de schooltijd- en ook geen vlaggenhangen met boekentassen.
Als ik in NL ben, vind ik het altijd leuk, ergens vlaggen met tassen te zien - voor mijn man en kinderen was dat heel vreemd om te zien.
Ik wist eigenlijk wel dat ik zou slagen voor mijn VWO, maar naarmate de uitslag dichterbij kwam, werd ik zenuwachtiger.. stel nou dat ik economie heeeeel slecht had gemaakt, en hoe zat het met aardrijkskunde en geschiedenis? In het worst case scenario had ik alle drie vakken verknald en zou ik inderdaad zakken. En in herexamens had ik niet zoveel trek. Op de dag zelf (volgens mij een donderdag of vrijdag) zou ik tussen 11 en 12 uur gebeld worden als ik was gezakt. Het langste uur uit mijn leven. Na 12 uur sloeg alsnog de twijfel toe: was ik nou echt geslaagd? Stel dat er nog gebeld moest worden en dat er wat uit was gelopen, dan zou ik alsnog gezakt kunnen zijn. Maar om 12.30 uur wist ik het (bijna) zeker: GESLAAGD!!! Ik ben 's middags nog naar school gegaan en heb daar een heleboel medegeslaagden gesproken, wat een feest. En natuurlijk mijn schooltas aan een touw uit het raam (we hadden geen vlaggenstok).
Ik zie trouwens dat er een nieuwe foto boven dit log staat, want de tas lijkt erg op een zeer moderne rugtas, terwijl in mijn eindexamentijd er vooral 'gewone' schooltassen uit het raam hingen, meestal helemaal volgekladderd met zwarte stift.
Onze vlaggenstok kraakte onder het gewicht van twee schooltassen (nou ja, pukkels) want mijn broer en ik slaagden tegelijkertijd, hij voor HAVO en ik voor MAVO.
Hoe het precies ging weet ik niet meer, ik denk dat we gebeld werden.
De weken ervoor zat ik behoorlijk in mijn piepzak, tot nachtmerries aan toe.
En het was nergens voor nodig, want ik had voor mijn tentamens voornamelijk achten en negens gehaald en zelfs een paar tienen. En ik wist dat ik mijn examens goed gemaakt had.
Maar ja, strebertje hè, en perfectionistisch.
Een eigenschap waar ik later in mijn leven nog veel meer last van kreeg.
Dat een mens van sommige lessen dan weer zo weinig leert…
Ik was een 'brave'(ahum) leerling en het zou er om hangen of ik geslaagd was of niet. Geslaagd kon alleen met 'de hakken over de sloot' zoals dat heet, dus het was echt spannend.
Inderdaad werd je gebeld als je gezakt was of je kreeg een brief als je geslaagd was.
Geen van beiden gebeurde op De Grote Dag.
Diverse klasgenoten en vriendinnen belden me dat ze geslaagd waren en ook in de buurt hingen al diverse vlaggen te wapperen met een tas aan de stok.
Maar ik wist nog steeds niks…
Ik kneep hem dus, dat snap je.
Mijn moeder vond dat ik zelf contact op moest nemen met school om te horen wat de uitslag was.
Dat ging met trillende handen en bonkend hart natuurlijk. De betreffende decaan liet me erg lang wachten en er klonk een onderdrukt lachje door toen hij me vertelde dat ik GESLAAGD was… ze hadden me terug willen pakken voor al die keren dat ik niet zo braaf was. Nou, dat was gelukt.
Maar goed: het papiertje was binnen!!!
De vlag ging uit met mijn schooltas aan de stok. YESSSS!!!
Ik werd zowiezo gebeld, om te horen of ik geslaagd was of niet. Hoewel ik al wel beter wist, was ik toch nog heel zenuwachtig. Mijn vader nam het telefoontje aan en meldde mij even later dat ik geslaagd was. Ik heb een partij zitten janken zo opgelucht was ik.
Wij werden gelukkig ook sowieso gebeld… of je nou geslaagd was of niet. Ik was zo'n beetje al geslaagd voordat de examens begonnen dus eigenlijk was het geen verassing. Mijn mentor begon het telefoongesprek dan ook met "Ja… waarom ik jou eigenlijk bel…maarruh je bent geslaagd hoor!". (Niet de letterlijke uitspraak, maar het kwam er op neer). Ik heb wel mijn tas buitengehangen aan de vlag en was natuurlijk erg blij. Het is alleen niet leuk als iedereen als je verteld dat je geslaagd bent zegt "ja we hadden ook niet anders verwacht". Daardoor leek het net alsof de prestatie minder was dan bij anderen bij wie het als verassing kwam.
Toen ik nog op "gewone" dagschool zat heb ik nooit examen gedaan; ik ben daarna gaan werken. Pas jaren later heb ik avondschool gedaan en daar ben ik voor geslaagd. Maar ik heb toen geen vlag met schooltas eraan opgehangen.
@Frank Faber: bij al mijn latere opleidingen waarvoor ik een diploma behaalde, heb ik WEL steeds de vlag uitgehangen met de tas aan de stok! Dat heeft te maken met het feit dat ik een tijdlang door een ongeval geheugenverlies had. Ik kon weer onderaan beginnen, ook op het werk, dus elke stap vooruit was een overwinning! Na bijna 10 jaar ben ik weer op het niveau van vóór het ongeval.
Er zit dus een behoorlijk hiaat in mijn 'carriére'. Dat is heel jammer, maar ik ben wél blij met alle diploma's die ik in die 10 jaar toch maar mooi (opnieuw) behaald heb… vandaar dat ik ook steeds die vlag heb uitgehangen en een 'examenfeestje' heb gegeven…
Ook wij zouden gebeld worden als we gezakt waren maar omdat mijn hoop niet zo hoog was maakte ik me niet al te zenuwachtig.Tenslotte waren mijn ouders vlak voor de examens niet voor niets bij de directeur geroepen, zodat het zakken niet al te hard aan zou komen. Had ik ook maar zo slim moeten wezen niet de exacte vakken te nemen gewoon omdat ik een klas met jongens leuker vond dan met meiden. En inderdaad gind de telefoon net nadat het uur 0 was begonnen. De mentor met de mededeling: het is niet gebruikelijk maar ik bel jou toch even je bent GESLAAGD. De andere dag naar school om te kijken wie er nog meer allemaal geslaagd waren en daar stond de directeur die me aansprak en zei; jongedame Kooke(achternaam
)wonderen zijn de wereld nog niet uit. Natuurlijk hebben we de vlag uitgehangen nadat we eerst een stok op de kop hadden getikt. Van mijn grote stoere vader kreeg ik een bos bolchrisanten, is de enige bloemsoort die ik ooit onthouden heb.
De dag voor de uitslag van mijn MAVO-examen kreeg mijn opa een dodelijk ongeluk. Het crisiscentrum was bij mij thuis en mijn ouders hadden school gebeld om te vertellen wat er aan de hand was en dat we extra spanning niet konden gebruiken. Mijn mentor was zo vriendelijk om, tegen protocol in, op dat moment naar mijn uitslag te kijken zodat hij me kon vertellen dat ik geslaagd was. Het was een rare dag, huilen en blijdschap tegelijk.. Ik heb heel even m'n tas buitengehangen, maar dat was niet zo gepast..
Mijn HAVO-examen heb ik tegelijkertijd met mijn zusje gedaan. We hadden de vakken netjes verdeeld, zij de exacte vakken, ik het 'pretpakket'. Alleen bij Nederlands en Engels zaten we achter elkaar in de examenzaal. De dag dat de school kon bellen als je gezakt was ging de telefoon.. Ik was geslaagd, maar m'n zusje moest een herexamen doen. En dus kon de vlag met de tas wel heel even uit, maar ik vond 't lullig om uitgebreid feest te gaan vieren. M'n ouders hadden daar ook niet echt trek in, geloof ik, omdat m'n zusje 't erg vervelend vond dat ze gezakt was. Maar die schade hebben we twee weken later (of hoe lang dat ook duurde) wel weer ingehaald.
Ook bij ons zou er gebeld worden, tussen een bepaalde tijd. Helaas werd ik wél gebeld, gezakt. Dat zat er wel een beetje in, maar toch waren daar de tranen……het jaar erop bleef het telefoontje gelukkig wel uit!
Woonde op een boerderij in de middel of nix dus die tas had geen enkele zin, heb em evengoed in de vlaggemast gehangen lol.. iedereen deed het tenslotte.. en die heeft daar toch een paar keer gehangen:)
Anoniem: good on you!!
Ook wij werden sowieso gebeld met de uitslag. Ik heb niet echt in spanning gezeten, was van 4VWO naar Mavo-4 afgezakt en deed dat examen bij wijze van spreken met 2 vingers in mijn neus. Ik was er volgens mij niet eens toen er werd gebeld. Toen ik 's avonds thuis kwam kreeg ik een hele grote bos rozen van mijn moeder en inderdaad, de pukkel hing aan het balkon.
Een paar weken voor de eindexamens ontmoette ik namelijk de liefde van mijn leven en dat stelde het hele examengebeuren volkomen in de schaduw, haha!
@Eveline, wat vreselijk van je opa precies een dag ervoor! Gelukkig dat je niet het verdriet van 'gezakt zijn' daar ook nog bovenop had.
Ik praat nu over 1964 als examenjaar. Ik had schriftelijk gedaan en als je daarvoor was geslaagd, dan mocht je naar het mondeling. Het mondeling duurde een hele dag. Aan het einde van die dag moest iedereen wachten. Wie gezakt was werd eerst binnen geroepen en daarna de rest van de groep pas. Ik kreeg gelijk mijn diploma.
Toen ik geslaagd was kon ik niet eens een vlag uithangen want ik heb er geen. Ik zit wel eens te overwegen er een aan te schaffen want vlaggen op feestdagen is toch wel leuk en zeker als mijn zoon over twee jaar geslaagd is. Hij is over en gaat komend schooljaar naar 5 Atheneum.
Wij hebben hier in Zwitserland wel een zwitserse vlag. Die hangt uit op de nationaale feestdag 1 augustus..en natuurlijk tijdens de wk-weken. maar nu is zwitserland eruit…en de vlag hebben we ook weer binnengehaald. ik wil ooit een nederlandse vlag…. rood wit blauw of een oranje vlag.
Gek genoeg kan ik me niet eens herinneren dat de uitslag kwam (zowel van het VO als van het HBO niet), ws omdat ik al wist dat ik geslaagd was. Wel herinner ik me de diploma-uitreiking van de havo goed. Tijdens het examen lag ik in het ziekenhuis (werd heen en weer gereden naar de examenzaal) en tijdens de diploma-uitreiking liep ik op krukken en moest daarmee het podium op. Later werd ik erg handig met die dingen, maar toen vond ik het héél vervelend. De vlag met een tas eraan uithangen werd bij ons in het dorp volgens mij nooit gedaan.
en ik zal heel blij zijn als dochterlief volgend jaar haar HBO-diploma heeft, dat lijkt meer voor me te betekenen dan mijn eigen diploma’s destijds.
Ik was wél heel blij met de vlag die hier vorige week hing (met koksbroek eraan….)
Neen de vlag buiten hangen doen ze in België (bij mijn weten) niet.
Hier is het gewoon uw rapport halen en meteen de café in
Ook het bellen doen ze hier niet. (hangt van school tot school af)
Mijn school was nogal “droog”. Die stuurde een brief naar de ouders als je gezakt was.
Ook al wist je dat je eigenlijk niet kon zakken, toch de vlinders in je buik. Bij ons op school belden ze, als ik het me goed herinner, iedereen. Gewoon, met de uitslag, zeg maar. Ik was in een keer geslaagd, zonder herkansingen.
JOEPIE!!!
3 diploma’s gehaald. Leao, mavo3 en mavo4. 3 keer thuis een brief gehad met het veheugende nieuws. 3 keer thuis feest met pa,ma,oma, broertje en zus. Goede herinneringen aan. Heel af en toe zag je een vlaggestok met een tas, geen vlag. Echter niet zo veel als tegenwoordig.
Gedicht: 29 mei 1985
Ik kan het mijn vader
helaas nooit meer vragen,
waarom hij toch dacht
dat ik niet zou slagen.
(Niet dat ik dat zelf
direkt had verwacht;
M’n startpunt bij Engels:
een drie komma acht.
En toch.. het gebeurde,
op die goud-zwarte dag,
(maar te laat
voor de winkel,
dus zonder een vlag).
Even ter verduidelijking van mijn gedichtje: Terwijl wij ons feestje aan het vieren waren kwamen gaanderweg de berichten binnen van het Heizeldrama in Brussel (Juventus - Liverpool). Vandaar dat ik het nog steeds heb over een goud-zwarte dag.
Eindexamen doen. Gelukkig heb ik er goede herrinneringen aan. Ik wist dat ik geslaagd was. Ik stond er goed voor en moest echt zeer lage cijfers halen om te zakken. Zelfs voor wiskunde had ik een 7 gehaald op mijn eindexamen (met bijles van mijn vriendje, nu mijn man). Leuke tijd. Nu als HBO-docent zie ik studenten zitten zweten tijdens de verdediging van hun afstudeerscriptie en denk dan terug aan toen…
Ook ik zat te wachten die dag. het was prachtig weer maar ik was misselijk van de spanning, van sommige vakken kon ik namelijk totaal niet inschatten hoe ik het had gemaakt. Wel heb ik door redenen (ik weet niet meer welke) het eindexamenfeest gemist. Waarschijnlijk vakantie.
En daarna: op naar mijn studietijd yahoooo
Mijn “dag des oordeels” was ook slopend. Ik durfde voor ik het verlossende woord had gehoord nog niet eens mijn schriften aan mijn rugzak te bevestigen zodat ik ze meteen buiten kon hangen. Ik dacht dat dat ongeluk bracht.
Mijn mentor zei: bel ik tussen 12 en 13 uur dan ben je gezakt, bel ik tussen 14 en 15 uur dan ben je geslaagd.
Om kwart voor een ging de telefoon. Mijn adem stokte en het angstzweet barste uit. Ik nam de telefoon op: “hallo met marijke”, hoorde ik zeggen. Ik dacht: “SHIT GEZAKT. Eh Ja”. “Jij bent de eerste die ik mag feliciteren, je bent geslaagd, meiske”. Ik kon haar wel wurgen. Hoe durfde ze voor 14 uur te bellen. Ik kreeg bijna een hartverzakking.
Ze vroeg of ik om 16 uur op school kon zijn om mijn cijferlijst op te halen.
ik kreeg bericht of ik eas geslaagd mijn pleegmoeder was vreselijk zeneweachtig dan ik en toen de posbode kwam kreeg ik bericht en was geslaagd dus school tas uit hangen en vakantie vieren
Wij kregen het dubbel, of niet natuurlijk! Een telefoontje als je was gezakt en een brief.
Gelukkig kreeg ik geen van 2-en.
Dat is erg lang geleden, want ik deed Mulo examen in 1958. In mijn beleving werd er helemaal niet veel drukte over gemaakt. Geen tassen aan de vlaggemast, geen feesten. Ja een klein feestje thuis met cadeautjes van je ouders en je broer. Het examen bestond uit twee dagen schriftelijk in de plaatselijke theater-zaal en na een paar weken twee dagen mondeling in een zalencomplex in Rotterdam. Na afloop van de tweede dag mondeling moesten we een uurtje buiten wachten en als je gezakt was werd je eerst binnengeroepen. Daarna kregen de geslaagden volgens mij meteen hun diploma en cijferlijst mee.
Jeetje mina dat is lang geleden zeg, ik weet het geeneens meer, wel dat we geen vlaggestok of vlag hadden, toen heb ik hem maar via een bezem
naar buiten gehangen, hij MOEST en ZOU buiten hangen van mij die schooltas!!!!
Oh ja, en het was nog die zware leren bruine schooltas ook, geen gezicht natuurlijk!!!!
maar dan zonder boeken natuurlijk!!!!!
Mijn broer is vandaag geslaagd!
Ik ben blij voor ‘m.. Natuurlijk hangt te rugzak uit bij ons &de taart ontbreekt ook niet. Ciao.. xx
Sinds gisteren en vandaag hangen er bij ons in de wijk weer heel veel schooltassen (Eastpacks) buiten, het zijn de kleine kinderen (snik snik) van toen die nu ineens hun schooldiploma op zak hebben, wat is het snel gegaan sinds ze allemaal van de basisschool af gingen.
Eerst lekker op vakantie 
Volgend jaar hoopt mijn oudste dochter als ze 17 jaar is haar Havo diploma te halen, daarna wil zij juf worden op de basisschool en het liefst begint ze daar nu alvast aan maar ja, eerst dat papiertje halen he?
Voor alle jeugdsentimentjes die een zoon of dochter hebben die geslaagd is deze dagen allemaal van harte gefeliciteerd en succes verder met de volgende studie en anders werkze
@ anoniem:
Voor een artikel in een magazine zoek ik iemand die lijdt (heeft geleden) aan geheugenverlies ten gevolge van een ongeluk.
Meer info? Mail dan naar laraaerts@mac.com
Bij mij zou er een leraar langskomen wanneer je niet geslaagd zou zijn.
Ik ben die dag maar gaan vissen en later in de middag kwam mijn vader me opzoeken.
Hij is geweest zei hij.
Toen hebben we samen maar een biertje gedronken op de slechte afloop. HIK,HIK.
Poeh, er komen spannende weken nu aan voor mijn oudste dochter die in mei eindexamen havo gaat doen, vorige week proefexamens gehad en gelukkig hoorde ze vandaag dat ze leuke cijfers had gehaald!!!! joepie!!!!!!
HOERA! Mijn oudste Stephanie heeft haar Havo-diploma binnen!
Nu weet ik weer hoe het voelde om op dat telefoontje te wachten, wat een zenuwengedoe was het gistermiddag, ze zou gebeld worden tussen 13:00 en 15:00 uur uur en het werd pas 14:45 uur!
Alle klasgenoten spraken elkaar al die tijd via MSN om van elkaar te horen wie al geslaagd of gezakt was en of iemand al wat gehoord had en iedereen zei: Ik word gek!!!!!! In onze tijd hadden wij dat toch helemaal niet??????
Toen de mentor haar belde heel blij natuurlijk met het goede nieuws, maar het mooiste vond ik toch wel dat Stephanie zei: Hoe kan dat nou, ik ben geslaagd!!!!! En volgens de mentor had ze zich helemaal niet druk hoeven te maken want ze heeft mooie cijfers……tsja, makkelijker gezegd dan gedaan
Maar goed, feest gevierd natuurlijk en 18 juni a.s. is de diplomauitreiking, weer een fase afgesloten, het lijkt wel of de eindmusical van nu groep 8 weer in zicht is!!!
Van harte gefeliciteerd Stephanie !!!!
En Judith, ik kan me je gevoel zó vreselijk goed voortellen !!!! Je zult wel beretrots zijn op je dochter….
Alle ouders met geslaagde kinderen: gefeliciteerd!!
Maar wat fijn dat we in het telefoon tijdperk leven,en in eigen omgeving een belletje kunnen afwachten.
Hoe ging dat voor die tijd: verzamelen op een bepaalde tijd op school en dan 1 voor 1 naar binnen om je uitslag te horen?
Dank jullie wel voor de felicitaties! De rust is weergekeerd, de vlag hangt buiten nog te wapperen met tas en aan het keukenraam ‘HOERA GESLAAGD slinger….we laten het een paar dagen hangen, de vlag moet wel ’s nachts naar binnen. Net nog even een stuk gebak gegeten wat we nog over hadden van gisteren…..Er zijn heel veel jongelui bij ons in de wijk ook geslaagd enneh…de meeste zijn begonnen op de peuterspeelzaal hier ooit en allemaal zijn ze met elkaar opgegroeid……wat gaat het snel!
Enneh….Joke61, ik zal eens vragen aan mijn ouders hoe dat vroeger bij hun ging ja, goeie vraag trouwens, gek dat ik daar gisteren tijdens hun bezoek niet om gevraagd heb eigenlijk!
Op het forum had ik het al gemeld, maar voor diegenen die het nog niet gelezen hebben;
Vincent is geslaagd!!
Aan alle andere jeugdsentimentjes ook natuurlijk van harte gefeliciteerd met het diploma van hun kind(eren)
Allemaal gefeliciteerd, geslaagden en ouders van geslaagden! Even tussendoor, las toevallig net dat er in Nederland een Downsyndroom meisje is geslaagd voor haar VMBO (voortgezet middelbaar beroepsonderwijs zeker) diploma. Vond dat erg ontroerend te lezen, good on ya girl!!
Ja, Henny Jane, geweldig he van zo’n meisje!
Een nicht van mij heeft twee jongens die autistisch zijn en de oudste moet nu alleen nog mondeling doen voor zijn Havo-diploma volgende maand want dat gaat apart he? Hij is ook enorm knap op de PC en daar staan ze bekend om…..ik weet zeker dat hij het zal halen!!! Zet hem op