Drs. P
Link naar dit artikel Op dinsdag 4 juli 2006 geschreven door Frank Faber
Drs. P wiens echte naam Heinz Hermann Polzer is, werd geboren te Thun (Zwitserland) op 24 augustus 1919 en heeft altijd de Zwitserse nationaliteit behouden. Vanaf 1964 wordt hij bekend om zijn cabaret-achtige liedjes die vol taalgrappen zitten. Hij zingt ietwat onzuiver, maar dat mag de pret niet drukken.
Zijn bekendste lied is ongetwijfeld “Dodenrit” waarin hij zingt dat hij met zijn gezin op weg is naar Omsk in de sneeuw per arreslee, helaas voor hem krijgen ze onderweg last van hongerige wolven en moeten zijn kinderen worden opgeofferd om die wolven af te schudden. Tevens moet zijn eigen vrouw er aan geloven en tot slot hijzelf ook. “Omsk is een mooie stad maar helaas iets te ver weg. Troika hier Troika daar overal zit paardehaar…Leve onze goede tsaar!”
Ook bekend van hem is het lied “Veerpont” “heen en weer, heen en weer… toe mensen stap nou niet in, de boot is vol…blub, blub, blub!”
Het lied “De zusters Karamazov” handelt over twee bejaarde zusters Tante Constance en Tante Mathilde die de kleren erven van hun tante Heleen. Omdat er van elke japon slechts een exemplaar is krijgen ze daarover ruzie en besluit de een de ander te vergiftigen. “Terwijl de kater sliep en de pendule liep en de kanarie sprak tjiep, tjiep, tjiep, tjiep!”
“Het trapportaal” (De commencaal) gaat over dingen die je kunt beleven als je iemand in huis neemt: “Er ligt alweer een juffrouw in het trapportaal!”
Zijn liedjes zijn zeer humoristisch en zitten taalkundig bijzonder goed in elkaar en hebben haast altijd een fataal einde. Tijdens de oorlogsjaren heeft hij een tijdje gevangen gezeten wegens zijn verhalen over “De kwajongens Ben en Dolf” (hij bedoelde hiermee Mussolini en Hitler en de bezetter was niet zo gecharmeerd van de tekst.) Verder is Drs. P een liefhebber van sigaren en ik meen ergens gelezen te hebben dat hij niet zo van kinderen houdt.
Zijn artiestennaam is ooit bedacht door Willem Duijs. Drs. P gaf tot 1996 optredens in ons land en het laatste mij bekende hitje van hem is “Knolraap en lof, schorseneren en prei”. Behalve een klein aantal LP’s is er ook een dubbel CD van hem verschenen (verzamelaar) en die heet: “Drs. P Compilé Sur CD”. De laatste tijd is het een beetje stil rond deze zanger.
Klik hier om een stukje van de dodenrit te horen.
Klik op filmpje om “Dodenrit” te zien.
27 reacties op “Drs. P”
Laat een reactie achter
erike: Boerenmeisjes...
heb...
Van dat veerpontliedje kreeg iedereen een plezierig heen-en-weer. Ik heb eens gelezen dat iemand de toenmalige hit wilde kopen als singletje, maar de titel kwijt was en daarom bij de platenzaak maar het heen-en-weer gebaar maakte. Liep later vol trots met het Drs P. plaatje de deur uit. Soms ben je geen woorden nodig, maar Drs P. wist er wel weg mee. Ik heb diverse malen gul om hem moeten lachen!
Drs. P - in een woord: GEWELDIG! Er komt van alles bovenborrelen, als: heen en weer (Veerpont), Elfstedentocht en Quartier Putain.
De troika gebruik ik nog wel eens ironisch als ik één van mijn kids kwijt ben. Iedereen herkent dit, gelukkig, nog.
Wat ik altijd onthouden heb, is de uitspraak, dat je beter kunt schrijven in een herrie, dan op een locatie waar onregelmatig wordt gesproken.
Denk dat Joep wel iets heeft met deze kunstenaar.
Net zoals sommige mensen aan het einde van hun geld nog een stukje maand overhouden…zo had Drs P altijd nog een stuk of 10 woorden over aan het einde van een muziekregel.
Zie de man zo weer voor me…bijna vanachter de piano vallend omdat hij zo druk bezig is de achterste toetsen van de piano nog aan te slaan. Kreeg het er altijd benauwd van…die ellenlange regels tekst in die liedjes.
Dat lied met die hongerige wolven vind ik trouwens geniaal
Ik kan me nog een interview met Drs. P. herinneren (in de trein afgenomen) dat uitgezonden werd in Het Gat van Nederland van de VPRO ergens begin jaren zeventig. Daarin gaf ie onder meer toe een pesthekel te hebben aan kinderen. Dat zou de tekst van Dodenrit misschien wel voor een deel kunnen verklaren.
Prachtige teksten, zangkwaliteit wat minder, als je het überhaupt zingen mag noemen.
Was er bij dat liedje De Dodenrit niet een filmpje wat in Toppop werd uitgezonden, of heb ik de beelden zelf in mijn hoofd bedacht?
Dat we de laatste tijd niet meer van hem horen komt hoogstwaarschijnlijk vanwege zijn zeer hoge leeftijd.
Drs. P heeft jaren terug een kort pauzeoptreden verzorgd op de lerarenopleiding in Nijmegen. Heb er erg van genoten, geniaal die man, echt een taalkunstenaar. Troika hier, Troika daar (zo noem ik dat lied altijd) is mijn favoriet, moet altijd er lachen om de tekst en zie het voor me gebeuren.
Hij heeft een heel typisch, beetje cynisch stemgeluid, prachtig en heel herkenbaar.
Bij ons thuis gruwelden ze van Drs. P dus ik ben weinig bekend met zijn oeuvre. Ik vraag me nu dus af of het mijn humor wel is
Heb begrepen dat hij erg populeir was bij studenten maar bij mij op de HES destijds in de 80’s hoorde je hem nooit.
Ja die ken ik ook nog wel. De dodenrit daar had mijn broer een singeltje van. Wat ik zo grappig vind is dat hij o.a. zingt over “zijn kinderen” (in het lied) Igor en Natasja. Bij het Dolfinarium zijn 2 walrussen die zo heten. Ongetwijfeld zo genoemd vanwege dit lied denk ik dan altijd.
Ik was altijd al dol op zijn liedjes en was blij verrast toen ik hem een paar aantal jaar geleden voor het eerst op straat zag wandelen. Hij woont bij mij in de buurt en sindsdien is dat nog vaker gebeurd. Daar word ik altijd een beetje warm van van binnen, dat die ouwe knakker er nog is.
Bij dit onderwerp kan ik moeilijk een gedichtje van mezelf neerzetten. Daarvoor is de Drs. een te grote held voor mij. Misschien dat ikzelf door het vele luisteren naar z’n liedjes vaak de neiging heb om de meest onlogische dingen op elkaar te laten rijmen ( Hondentrimmer, bergbeklimmer, Hé daar zit een inbouwdimmer).
Ooit heb ik hem in de trein een vuurtje voor z’n sigaar mogen geven. Eén bonk rust die man. Een levensgenieter (althans dat straalde die uit en ik geloof dat ook). Vandaar geen gedichtje van mij maar een vrolijk versregel van Drs. P zelf:
Rozen verwelken
En schepen vergaan
Dus lig niet te melken
Maar doe er wat aan
Geweldig vond ik die liedjes , die man had ook zo’n droge manier van zingen met zijn aparte absoluut niet mooi te noemen stem. Ik vond de commensaal ook geweldig. Moeder die alleen bezwaar maakte tegen die man omdat ze steeds het bloed uit de traploper moest boenen, zodat die loper ‘zo schraal’ werd. En de zin : ” Zo’n juffrouw hoort in het kanaal en niet bij ons in het trapportaal”
Ook in de veerman had hij van die teksten, o zo logisch: “De oever waar wij niet zijn noemen wij de overkant, dat wordt dan deze kant wanneer we daar zijn aangeland. En dit is dan de overkant, onthoudt u dat nu goed, want dat is van belang wanneer u oversteken moet”
Zijn platen zijn een stuk minder dan wat hij live eenzaam begeleidt door zijn piano presteerde. Zijn teksten zijn zonder enige twijfel hoogtepunten in het Nederlands taalgebruik. Mijn Drs.P favoriet is Ananas. Ik wou dat ik dat nummer geschreven had. Zijn humor is ongeëvenaard.
Dit liedje had inderdaad een bijzondere afloop. Voor die tijd was het nogal een schokkend liedje volgens mij, maar wel erg leuk gemaakt
Een schokkend liedje over een ananas
:
Verklaar u nader
@ Eric Erres:
Lees het liedje zelf na op: http://lirama.net/song/45910
Wat mij bijstaat van drs.P is een interview wat ik ooit eens met hem gelezen heb. Hij reisde altijd per trein en ging dan achteruit zitten want “dan kan ik langer kijken naar de dingen dan bij vooruit reizen”. Precies de reden waarom ik ook altijd achter reis.
Drs.P. Geweldig woordkunstenaar in de catagorie Ivo de Wijs, Bomans, Carmigelt en K. van Kooten.
@Axel: gelezen! Maar ik ben er nog niet uit, waar dat verlangen uit bestaat.
Is de tekst wel volledig..?
Liefhebbers van Drs. P moeten zeker ook eens kennismaken met het werk van Kees Torn.
In zijn solo-programma ‘Laat maar laaien’ uit 1994 maakte hij veel toespelingen op het leven en het werk van de doctorandus. Door anderen wordt Torn op zijn beurt weer veel met Drs. P vergeleken.
Torn noemde het werk van de doctorandus eerder een openbaring, en sindsdien schreef hij zelf metrische en perfect rijmende teksten.
Drs. P zelf over Torn: ‘Kees Torn - hij doet schutterig aan maar in zijn teksten schiet hij raak.’ (Op zich alweer een hele mooie zin van de doctorandus!)
Drs. P is geniaal. Voor mij een taalkunstenaar. Het lied de Commensaal gaat vooral over de kleinburgelijkheid. Niet bezorgd over de vrouwen die vermoord worden maar over de mat die slijt en wat de buren wel niet zullen zeggen. En er zijn inderdaad filmpjes gemaakt voor Toppop.
Geniale tekstschrijver. Vorige week de dubbel DVD gekocht. O.a. met de bedoelde Toppop filmpjes. Er vielen altijd veel doden in zijn teksten, maar op een bepaalde manier bracht hij dat zo, dat het grappig lijkt. Voorbeeld:
Het schijnt dat Kobus gister op de spoorbaan heeft gespeeld
En door een Intercitytrein in tweeën is verdeeld
Zijn kleine zusje heeft met bovenmenselijke kracht
De roekeloze deugniet één voor één naar huis gebracht
@renevis: Maar dit zijn toch ook waanzinnig knap verzonnen teksten? Dat vind ik ook van de Dodenrit, wanneer de koetsier, met het doel voor ogen, zijn vrouw uit de koets gooit?
(Mijn vrouw en ik zijn over, dus wij zingen een duet, en als het even mee wil zitten, halen wij het net.
Helaas, ik moet haar afstaan aan de hongerige troep, nu nog maar 20 werst en hoeperdepoep zat op de stoep.)
HOE VERZIN JE HET?
Drs. P. in een woord: top!
Ik vind en vond het een intrigerende persoonlijkheid, Drs. P. En dan die woordspelingen, daar ben ik ook aan verslingerd. En de tantes. Die zie je gewoon voor je zitten. De een was harhorend en de ander die brilde. Terwijl de kater sliep en de pendule liep en de kanarie zong tjiep tjiep tjiep tjiep. En de veerboot natuurlijk. Met zijn brouwende Rrrr (Heen en weerrrr, heen en weerrr, heen en weerrrr”Ik dacht ook te weten dat hij de teksten van diverse carnavalsliedjes had gemaakt, van Adele Bloemendaal en zo, of heb ik dat nou mis? De man van mijn vriendin is een verjongde uitvoering van Drs. P. Ik zeg hem dat natuurlijk niet, maar het zou een zoon van hem kunnen zijn. Hij heet Jaap H. Hij heeft ook zo een rode bos haar, een beetje slordig over zijn voorhoofd gekamd en ook zo een ouderwetse bril op. De eerste keer dat ik hem zag dacht ik: “Waar heb ik hem nou meer gezien?Waar ken ik hem van.”maar toen hoorde ik een plaat van Drs. P en associeerde dat gelijk met Jaap. Maar, ik geloof niet dat hij kan zingen, hoewel Heinz dat ook niet kan.
Overigens is de Drs. nog steeds zeer actief. Als zanger treedt hij inderdaad allang niet meer op, maar er verschijnen nog steeds met grote regelmaat dichtbundels van zijn hand, en aan het literaire tijdschrift De Tweede Ronde werkt hij ook elk nummer mee.
Verder staat hij incidenteel nog op het podium om voor te dragen uit eigen werk.
Ongelooflijk wat hij op zijn leeftijd allemaal nog produceert. Zeer bewonderenswaardig.
Ik heb een paar jaar geleden het boek “versvormen” van Drs. P gekocht op aanraden van een vriend. Hij is behoorlijk streng wat de rijmvorm betreft, zal bijvoorbeeld niet (of niet snel) “wordt” op “gort” laten rijmen omdat een “dt” toch anders geschreven wordt al een “t”.
Hij heeft niet veel op met haiku’s (5-7-5 lettergrepen) zoals hij uit een zelfbedacht voorbeeld laat blijken:
Men klopt aan de deur
Klop klop klop klop klop klop klop
Klop klop klop klop klop
Hij raadt dan ook bij de bespreking ervan bij de werkwijze aan: Laat het.
Na enig snuffelen in het boek bevalt de madrigaal me wel (rijmschema: aba bcb cdc dd aa) hoewel ik vaak probeer de rijmdwang los te laten. Zei iemand niet dat het rijmgedicht de burgerman in de poëzie is? Maar wat is er verkeerd aan burgermannen? “Die Bürgerlichkeit hat mich gerettet.” zei een of andere Duitse intellectueel, al weet ik niet meer wie.