Katwijk
Link naar dit artikel Op maandag 17 juli 2006 geschreven door Eric Erres
Katwijk aan Zee: bestaat er ook een Katwijk niet aan zee? Ben daar verwekt en heb er mijn eerste vakanties doorgebracht. Halverwege de jaren 70 moeten we Katwijk verlaten hebben met bestemming Veluwe en een enkele keer Brabant. Geen idee wat daar de reden achter was. Misschien om minder afhankelijk van het weer te zijn? Dingen zouden niet meer hetzelfde zijn.
Vaak hadden we een deel van een woonhuis. Dicht bij het strand. Volgens een neef, die verkenningen heeft uitgevoerd, is het dorp zo veranderd dat plaatsen amper zijn terug te vinden. Ik geloof hem maar: geen behoefte om zelf polshoogte te gaan nemen.
’s Ochtends ging mijn vader met ons al naar het strand, nadat we de warme bakker (Verdoes?) hadden bezocht. Bij deze bakker keek je zo in de bakkerij. Moeder bleef achter om het huis op orde te maken. Op het strand hadden we vast een cabine gehuurd waarop een BP-vlag wapperde als orientatie.
Later volgde moeder met de boterhammen hagelslag en de flessen Riedel sinas. Tupperware bekers. Een leuke familie anekdote is dat er voor mijn broer geen lange broek mee was. Bij storm werd hij bijna gezandstraald! Na de storm zochten we Zeeschuim voor onze tropische vogels. Ben zelf zeeziek geworden in een rondvaart. Ieder jaar maakte we een reddingsdemonstratie mee, van de marine. Door die vakanties weet ik wel wat de gevaren van de zee kunnen zijn.
Mijn oudste broer luisterde heel de dag naar de Tour, op een portable. Met mijn andere broer groef ik kuilen met een handdoek er over… Dat dat altijd goed is gegaan!
Met hem was ik ook altijd in de weer met een garnalennetje. De kunst was om naast de garnaal ook visjes te vangen. Het doet pijn dat je tegenwoordig naar die bezemsteel met halve boog, moet zoeken. Voor mijn jongens heb ik er altijd één in huis!
Door deze vakanties aan zee, heb ik een voorliefde voor strandwinkels gekregen. Kan er nooit voorbij lopen zonder even binnen te kijken. Een fascinerende uitstalling van vliegers, schepjes, bootjes, etc. Maar een winkel zonder garnalennetjes moet gelijk gesloten worden!
36 reacties op “Katwijk”
Laat een reactie achter
o is trouwens een...
...
Ik heb ook vele goede herinneringen aan de dagjes strand. Niet Katwijk a/Zee maar Egmond a/Zee en later Egmond-Binnen.
Met de buren gingen we vroeger dagelijks naar het strand, voor een ‘echte’ vakantie’ was geen geld. Een windscherm, schepjes, emmers, drinken en eten mee. Een groen windscherm, zonder vlaggetje ter herkenning, maar kon het windscherm met daarachter zittend mijn ouders en buren gelukkig vaak weer terug vinden. En anders werd ik wel terug gebracht door een of andere meneer die, als ik wel per ongeluk te ver weg was gelopen, alle groene windschermen met mij afliep.
In die tijd geen bikini voor mij, maar zo’n badpakje met een rokje eraan en een gesmokt bovenstukje.
Voor de dorst was er voor ieder zo’n driehoek pakje limonade en verder was er de witte tupperwarekan met zo’n schenkklepje gevuld met oranje limonade.
Bij uitzondering kregen wij een ijsje.
En aan insmeren tegen de zon werd niet gedaan.
Later ging ik met mijn vrienden naar het strand van Egmond-Binnen. Heerlijke tijden zijn dat geweest en ik heb daar mijn man ontmoet. Ik was mijn fietssleuteltje verloren op het strand, hij en zijn vriend waren zo aardig om een stuk gereedschap van huis te halen en mijn slot open te breken. En zo kwam in de daarop volgende warme weken in 1976 van het een het ander.
Tegenwoordig ga ik naar het strand van Langevelderslag. Minstens 1x per zomer moet ik er zijn geweest, ik ben een strandmens, 1 zomer niet naar het strand geweest is voor mij geen zomer.
In de winter bij een flinke storm mag ik ook graag op het strand lopen.
Vergeet ik: een garnalen schepnet had ik niet. Mijn kinderen hadden deze wel, uren zijn zij en hun vader daar zoet mee geweest. Niet alleen voor de garnaaltjes, maar ook voor de mini kwalletjes, kleine visjes, krabbetjes en wat al niet meer.
De hele dag stond hun vangst in een emmer water in een schaduwplek van de beachshelter (nee geen windscherm meer). Aan het einde van de dag werd alles weer in zee gekiep, dood of levend.
Deden jullie dat ook: dijken maken tegen de opkomende vloed? Wat hadden we het daar druk mee. De zee won het uiteindelijk altijd van ons!
Ik weet toevallig dat in Katwijk een tempel staat van de Sufi beweging; een Oosterse stroming opgericht door Inayad Khan (weet niet of dit juist gespeld is) ben een keer bij die tempel geweest toen hij nog in aanbouw was. Mijn vader komt er regelmatig. Eigenlijk is het feit dat er een tempel staat het enige dat ik weet van Katwijk, buiten dat het een badplaats is.
Wij waren ook altijd in de buurt van water te vinden: of het nou de zee, een meer of gewoon het zwembad was. ’s Zomers meestal wel een weekje naar zee in de buurt Groet/Schoorl (NH). Die plaatsjes zijn gelukkig in de loop van de jaren niet heel erg veranderd. Het is er wel drukker geworden en er is hier en daar nieuwbouw, maar de banketbakker, waar we altijd ijsjes haalden, ruikt nog precies als toen. Weet niet, er zat iets zoets in die lucht. Anders dan bij andere bakkers. Verder kan ik de weg er nog steeds vinden. Da’s goed.
De meest bijzondere herinnering aan het strand heb ik van toen ik nog heel jong was. Mijn broertjes waren toen vermoedelijk iets meer dan een jaar en ik (twee-en-een-half jaar ouder) schoot er qua aandacht vermoedelijk af en toe wat bij in. Mijn moeder compenseerde dat op een nacht (het was in ieder geval donker en laat) door me mee te nemen naar het strand. Ik weet niet meer precies wat de directe aanleiding was. Vermoedelijk had ze het bericht opgevangen dat er heel veel lichtgevende algen op het strand waren en wilde ze me dat laten zien.
Wat een spektakel! Bij elke op het strand rollende golf lichtte de hele omgeving op. En ik had ook nog nooit zoveel sterren gezien. Volgens mij was het de eerste keer dat ik de melkweg zag, als een wittige baan door de sterren heen.
Ik was toen dus vermoedelijk een jaar of vier/vijf, maar ik herinner het me als gisteren. Heel spannend en indrukwekkend. Mocht zich de gelegenheid voordoen, dan ga ik zo’n nachtelijke excursie met m’n zoon of dochter ook zeker een keer ondernemen: het blijft je je hele leven bij.
lief eric, je stukje over strandvakanties in Katwijk aan Zee.
Mijn strandvakanties waren in Den Haag, grootouders woonden daar, tegen de duinen aan.
Wij konden vanaf hun huis makkelijk lopen door de duinen naar het strand.
De mensen hadden toen nog geen auto met een “bolderwagen” werd de strandtent met de nodige spullen door de duinen getrokken.
De karnelmelk werd koel gehouden in het zand.
Op een comfort werd de soep gewarmd door oma, zij wilde niet “bruin” worden zat daarom de hele dag onder de luifel met een levensgrote zonnehoed op ons in de gaten te houden en voor de “fourage” te zorgen.Verse tarwe pillen met “zoete” kaas , een appeltje voor de dorst tussen door en je mocht niet zeuren.
Rond een uur of vijf kwam opa met mijn vader ons weer op halen.
Meestal doken zij ook nog even in zee voordat wij naar huis gingen
Zij hadden een wollen zwempak overigens.
Op de terugweg mochten wij wel in de bolderwagen zitten omdat wij duinafwaarts gingen.
Heb het nu over begin 50, oma bakte pannekoeken, schollen of scharren die wij met onze handen, van opa mocht dat, opaten.
Als de familie uit Limburg kwam,deze kwamen met de auto dan gingen wij naar Scheveningen “luxe bad” met de cabines.
Scheveningen had toen een zomercircus, familie Strassbourg, daar mochten wij altijd naar toe.
Het Kurhaus had een paviljoen met cabaret opvoering van Wim Kan en Toon Hermans daar gingen onze ouders met opa, ooms en tantes naartoe, oma paste dan op ons, die maakte voor ons een “bonte” avond met verkleedpartijen en opvoeringen tussen de schuifdeuren.
Pia Beck speelde met haar combo in een kelder”de vliegende hollander” de sterren van de Scheveningse hemel voor onze ouders als ze daar een afzakkertje gingen halen na een dansje in “palais de dance”.
De bar van het Kurhaus had een pianist “Sandor Vidak” die voor een borreltje alle hongaarse deunen uit zijn klavier toverde.
Toen ik een jaar of vijftien was kwamen de Rolling Stones naar Scheveningen, daar mochten mijn nichtje en ik niet naar toe, gelukkig maar want het liep redelijk uit de hand een week later mochten wij wel naar Adamo Salvatore samen met oma.
Was meer een belevenis voor haar dan voor ons, zij at die jongen zowat op toen hij “Vous permettez monsieur” zong en zei tegen ons dat een jongen het zo moest doen.
-
Mijn ouders kwamen uit Zuid-Holland en Katwijk was voor hen dé badplaats, maar toen ik 4 was verhuisden we naar de Veluwe en kwamen we niet zo vaak meer aan zee. We brachten, voor zover ik me herinner, 2 x een vakantie door in Noordwijkerhout en 1 x in Domburg, in Domburg hadden we ‘huis geruild’ en we hadden ook een strandhuisje ter beschikking. Die vakantie was een echte strandvakantie in mijn herinnering. Als ik bij familie logeerde gingen we wel eens een dagje naar katwijk. Ooit zagen we olifanten uit een circus die in zee aan het badderen waren, maakte grote indruk. Nu ben ik geen mens voor strandvakanties meer, na een uurtje aan het strand liggen begin ik me al te vervelen… . Wel ga ik graag naar het strand als het koud is, in de herfst of de winter, lekker uitwaaien!
Wat een prachtige verhalen over het strand! Ik ben deze zomer nog maar 1 keer geweest. Ik wil weer!!
Hier in Zoetermeer hebben wij ook een strand; aan de Noord A, we hebben zelfs een naaktstrand!
Een keer was ik met mijn gezin op het (gewone) strand en achter mij lagen enige dames topless te zonnen. Toen er echter bekenden van die dames kwamen werd hun boezem in een keer bedekt met hun handen. Wat heb ik gelachen, ik vond het erg inconsequent dat ze wel voor onbekenden zich niet schaamden en wel voor collega’s, buren? Ik denk dat in de jaren ‘50 er beslist niet topless gezond werd door de dames.
Op datzelfde strand besloten we te picknicken en hadden ook een fles limonade meegenomen. Ons plezier werd echter gauw bedorven door een zwerm wespen. We hadden gezelschap van wel veertig van die beestjes en besloten toen maar huiswaarts te keren. Thuis troffen we in een van de handdoeken nog een totaal versufte wesp aan die met ons meegelift had. Het mag een wonder heten dat we niet gestoken zijn!
Mijn eerste ervaring met het strand dateren van 1978 of zo, ik was een jaar of tien. Aangezien de afstand Ulft-strand nogal groot was, kwamen we er eigenlijk alleen als we een paar dagen naar mijn oudste zus in Rotterdam gingen. Strandbestemming was dan Hoek van Holland, een bijzonder deprimerende plek vond ik dat. Ik vind zee wel leuk, maar heb altijd een hekel aan zand gehad en nog altijd kan een dagje bakken/uitwaaien aan zee me niet bekoren. Waarom ligt er niet gewoon een lekker grasveld aan zee??? Heel af en toe gaan we nu naar Noordwijk, niet zover bij ons vandaan.
Heb in 1999 overigens een week aan het strand in Griekenland gelegen, iets dat ik van mezelf beslist niet verwacht had. Maar het was er zo heet, dat de zee de enige plek met wat verkoeling was. Dit jaar (nog een paar daagjes geduld) vertrekken we naar Bretagne, St. Marc sur Mer, een piepklein plaatsje in het zuiden van Bretagne. Pal aan zee, vlakbij La Baulle, dat bekend staat om zijn prachtige stranden. Cote d’Amour heet het ook wel… zou het dan toch nog goed komen tussen het strand en mij?
Het strand in Zandvoort was vroeger bij ons favoriet, en als we de vakantie doorbrachten in het huis van familie in Den Haag was het Kijkduin of Scheveningen.
Naar Zandvoort gingen we altijd met de trein. Ik kan me de opwinding nog herinneren die we voelden als we de trein uitstapten en de zee al roken. Beladen met scheppen, emmertjes en ander spul renden we richting strand en deden een wedstrijdje wie het eerst de zee zag.
Je had toen nog van die grote rieten strandstoelen waar je als kind in weg kon kruipen. Maar dat deed ik pas later op de dag, ik kon nooit genoeg krijgen van de zee, hoe meer golven, hoe groter de lol.
We gingen trouwens bijna altijd roodverbrand naar huis, ondanks veelvuldig smeren.
Op dat pijnlijke rode velletje ging dan ’s avonds een lotionnetje, dat plakkerig was en stonk, maar het hielp goed. Toch kon je dan ’s nachts vaak niet slapen.
Tegenwoordig gaan we naar het naaktstrand, al jaren: minder druk, dus niet handdoekje aan handdoekje, geen muziek en niemand laat rommel achter. Lekker relaxed, hoor.
wij gingen, ALS we ooit eens die kant op gingen altijd naar Madurodam en aansluitend de PIER in Scheveningen. En t strand van Zandvoort zag ik ook een paar keer als kind, omdat we na ter land ter zee en in de lucht (Achteruitrijden) altijd nog t strand opgingen. Werd ik altijd wat melancholisch, omdat de zon laag kwam en t besef dat t weer een jaar ging duren voordat we weer naar Achteruitrijden zouden gaan, snif…..Dan stond je dan op t strand, een beetje naar kokkels (Kijk, deze heeft een gaatje!) te zoeken…
Ik ben helemaal geen strandmens, toen ik kind was wel maar buiten wandelen over het strand met mijn voeten door de branding kom ik niet meer. Gelukkig heeft het voor mijn kids nooit zoveel uitgemaakt waar we heen gingen als er maar water in de buurt was. Bouwen van dammen tegen de zee kan ik me nog wel herinneren en ook dat je het van de zee nooit kon winnen.Was wel leuk om te kijken hoe lang het duurde eer het water bij je bouwsel was.
Katwijk niet aan zee was toch Katwijk Binnen. Katwijk was een vissersdorp, maar de vissersschepen lagen in IJmuiden en Scheveningen.
Op de fiets naar Egmond Zee. Tot de 6e klas vond ik dat leuk. Schepje+emmertje, handdoeken, windscherm mee. Moeder voorop, klein Roefeltje amechtig er achteraan pedaleren. Brood mee, aanmaaklimonade mee, lauw natuurlijk als je er bent. Hele dag op het strand. 1 keer per jaar voltrok zich het ritueel. Ingesmeerd met nivea. ’s Avonds in je bedje niet weten hoe te liggen vanwege verbrand. Toen 3 mnd in de kolonie gezeten aldaar en elke dag naar het strand geweest. In de winter/voorjaar welliswaar maar die overdosis zorgde dat ik jaren niet meer hoefde. Later weer naar het strand gegaan als jong-volwassene (18-22,23 jaar, voelt nu aan als jeugdig) maar dan altijd naar Bergen aan zee. Wij vonden dat wat knusser, niet zo veel toeristen. Wel een ander soort strandbezoek als vroeger. De houten planken blijven volgen tot het trappetje, 4 a 5 treetjes omhoog en op het terras bij het paviljoen in een rieten stoel strandgenot consumeren met een gekoelde gele rakker van de tap binnen handbereik. Joke, hoe gingen jullie naar het strand van Egmond-Binnen? Moest je niet eerst dat hele stuk door de duinen lopen? Nu vind ik er geen moer meer aan. Zand tussen je tenen, zand tussen je lippen, zand in je bilnaad. Thuisgekomen zand tussen de lakens. Ik ben blij dat de meiden tegenwoordig de weg alleen weten en zelfstandig gaan, naar Bergen aan Zee, de voorkeur van pa overgenomen, en dat met een (import)Binder (zo heten mensen uit Egmond-binnen) als moeder.
Katwijk aan Zee ken ik niet. Wij gingen vroeger meestal naar Noordwijk of naar Bergen aan Zee. Mijn favoriete bezigheid was druiptorens maken.
Ben net terug van 2 weken vakantie in de Griekse Peloponessos en moet wel zeggen dat sinds ik daar kom (zo’n 11 jaar) de Nederlandse stranden hun bekoring enigszins hebben verloren. Ik vind de zee hier te koud en te vies. Hoewel ik weet dat dit onzin is, de Noordzee schijnt een van de schoonste in Europa te zijn. Maar in de Egeische zee kun je gewoon je voeten zien als je in het water staat, je ziet zelfs kleine visjes langs je benen zwemmen. De zeewatertemperatuur is er 24 graden. Oef, ik wil weer terug!
@Roefel: wij gingen op het fietsie van Heiloo naar Egmond-Binnen. Duinkaart mee voor het geval de duinwachter bij de ingang van de duinen stond. Daarna die drie heuvels op, best gevaarlijk hoe roekeloos wij vroeger op die klinker weggetjes naar beneden zoefden. Vraag maar aan je vrouw, ook zij is daar zeker vaak geweest.
Als wij laat in de middag terug kwamen van het strand stond tegenover bistro ‘de Boerenwagen’ een patatkar waar regelmatig een patatje werd gekocht. Moeders weer boos die zat thuis te wachten met het warmeten.
Deze herinnering is van 30 jaar geleden, 1976, wat was het toen een warme zomer, wat was ik toen bruin!
gedicht: Veenendaal aan zee
Daar ik hitte
moet ontwijken
kom ik bijna
nooit aan zee.
of er moet na
achten blijken
morgen wordt het
maar min twee.
Daarom zit ik
nu al dagen
in het donker
en in trance,
in m’n eigen
kleine badplaats
kijkend naar
de tour de france.
@Joep67 geweldig het wordt geloof ik tijd om te kijken of ik je niet aan kan melden voor dichter des vaderlands of zo, kan zo genieten van je stukjes, zonde dat er niet meer mensen van kunnen genieten. Nooit gedacht aan opschrijven en uitgeven??
Buiten de badplaats, want ik woon onder de rook van rotterdam, kan ik me helemaal vinden in je gedicht.
Kan niet best tegen de zon(wordt daarentegen wel gauw bruin en verbranden nog nooit van gehoord)en kijk elke dag naar de tour, alwaar op dit moment een raborenner alleen voorop ligt. Maar goed dat die renners wel tegen zon kunnen. pfff
Joke, hier idd een zeer verbaasde reactie: weet je dat dan niet. Bij de Boerewagen rechtdoor over de bobbels en dan ben je bij het strand.
@roefel: dat schrijf ik toch ook, over die drie hobbels
en dan ben je bij het strand!!
Je fiets parkeren voor de laatste hobbel, in de duindoornstruiken, of boven op de laatste hobbel.
Hebben jij en je vrouw kort geleden bij jullie tourtocht door de omgeving het strand van Egmond-Binnen niet bezocht?
Ja maken jullie me maar heel even jaloers…. sinds jaren niet meer aan de zee geweest… ( ik woon midden in de zwitserse bergen, ook mooi) en ik krijg meteen even een beetje heimweh bij dit thema.
In Katwijk ben ik volgens mij nooit geweest. Ooit met de school naar Kijkduin en met onze ouders naar Zandvoort of dan naar Renesse.
Maar mijn beste schoolvriendinnen (tweelingen) gingen ieder jaar naar Katwijk en hadden daar ook hun vaste vakantievriendinnen- buitenlandse families, die daar ieder jaar ook weer naartoe gingen.
Zelf gingen wij altijd al naar Zwitserland op vakantie, erg leuk …maar ook erg warm in de fiat 127 met 2 ruziende zusjes en een lieve oma achterin.
Hallo, ik woon vlak bij Katwijk.Katwijk bestaat uit Katwijk aan Zee en uit Katwijk a/d Rijn (oftewel Katwijk-binnen)Vroeger was dat streng gescheiden en wilden de mensen die er woonden niet met elkaar vergeleken worden. Ik ga er altijd ’s zomers naar het strand( in katwijk aan Zee dus) Echt een familiebadplaats. Wij huren met de hele familie zo’n cabine sinds dat ik 1 jaar was. Zitten daar dus al meer dan 40 jaar. Ieder jaar zie je dezelfde mensen terug. Erg grappig, dan is er weer iemand zwanger en dan heeft een ander opeens een baby of als de kinderen tiener geworden zijn komen ze met verkering naar het strand en een aantal jaren later zie je dan weer die kinderen met een baby of oma’s met oppaskleinkinderen.
Verder is er eigenlijk niet veel toeristisch in katwijk alleen een toeristenmarkt in het zomerseizoen.O ja, er is ook een museum over oud Katwijk en visserij en zo.Maar als je van strand en zee houdt dan kan je er dus prima terecht op bijvoorbeeld een van de twee campings.
Tegenwoordig horen ook Valkenburg(ZH) en Rijnsburg bij de gemeente Katwijk. Er is dus inderdaad vergeleken met vroeger veel veranderd.
Zo ging ik altijd naar het strand op Noordwijk aan Zee. Ligt dus naast Katwijk aan Zee. Wij hebben het altijd over Kattuk aan Zee en Kattuk Binnen, net als Noorttuk Zee en Binnen. Ik woon zelf dichtbij Noordwijk. Op loopafstand. Ben wel vaak in Katwijk geweest, maar nooit op het strand gelegen daar. Wel gelopen van Noordwijk naar Katwijk en weer terug over het strand met de hond. Zaaaaaaaaaaaaaalig
Er bestaat een Katwijk niet aan Zee (heet ook gewoon Katwijk), dat ligt in Noord-Brabant, gemeente Cuijk een heeft rond de 3000 inwoners.
Katwijk aan Zee is onderdeel van de stad Katwijk, gemeente Katwijk, 65.000 inwoners. Behalve Katwijk aan Zee bestaat Katwijk ook nog uit Katwijk aan den Rijn, Hoornes-Rijnsoever, Rijnsburg en Valkenburg. Al deze delen waren vroeger dorpjes (met uitzondering van Hoornes-Rijnsoever) die aan elkaar gegroeid zijn en zijn samengesmolten tot &eactue;én stad. Meer over Katwijk hier al is deze pagina betrouwbaarder.
Hoi Joke61, jouw bericht is alweer van 5 maanden geleden maar herberg de Boerenwagen bestaat ook al niet meer. De vroegere eigenaar van De Klok in Egmond aan Zee heeft dat pand gekocht en het heet nu AnnoNU, toepasselijke naam maar iedereen hoor je zeggen: Bij de Boerenwagen richting het strand….Hoe ik dat weet? Ik heb mijn nieuwe partner bij De Klok ontmoet een aantal jaren geleden en toen zat de eigenaar er nog in van De Klok. Het pand is nog wel van hem ook maar andere mensen hebben de zaak overgenomen en die doen het ook prima. Intussen heb je aan de boulevard van Egmond aan Zee ook restaurant De Zilte Zoen en die loopt ook goed,misschien ook een reden om daar ook eens heen te gaan of ben je er al eens geweest? Ook dit restaurant is van de eigenaar van AnnoNu (Boerenwagen) Zo, dat is er allemaal uit weer
In deze tijd is het weer flink koud in Egmond aan Zee, mijn schoonmoeder woont er ook en je merkt toch wel het verschil hoor met NIET aan Zee!!!!
En Katwijk aan Zee!!!!Daar woont een oud-klasgenootje van mij die ik weer ontmoet heb via http://www.schoolbank.nl en net heb ik nog met haar Ge-MSN-d, leuk hoor! Toevallig allemaal he?????
Nu we weer in zomerse temperaturen zitten, lijkt het me gepast hier een reactie te plaatsen. Als geboren en getogen Hagenaar was het strand rondom Den Haag van zelfsprekend onze habitat. Daar waren we op elke mooie dag te vinden. Eerst bij Kijkduin en toen we naar Bezuidenhout verhuisden, bij Meijendel. Ook buiten het warme seizoen waren we graag op het strand. We maakten regelmatig strandwandelingen en dan deed een licht regenbuitje ons niets. Dan gingen op en neer naar Katwijk of Noordwijk. Een enkele keer tot Zandvoort, maar toen namen we de trein terug. De zondagen in Katwijk eind 50 begin 60 waren apart. In het hele dorp was geen enkele horeca gelegenheid open. Het enige warme drankje was koffie of chocolade uit de automaat van het NZH busstation. Na een frisse tocht tegen de wind in was dit meer dan welkom. Gesterkt konden we dan weer aan de terugtocht beginnen.
Ik ben nog steeds gek op het strand, maak graag lange strandwandelingen, zowel in Nederland als ook in het buitenland. Zoals anderen ook al geschreven hebben, voor mij is een vakantie zonder strand geen volwaardige vakantie.
@WR: dan voor je reactie! Dit log gaat spoedig verder dus houdt JS in de gaten!
Strand: heeeeeerlijk!
ben in een ver verleden nachtportier geweest in noordwijk… liep vaak na gedane arbeid over het strand naar katwijk… heerlijk geen mensen
Ik ben geboren in een dorp tegenover Katwijk. Niet aan de Engelse oostkust, maar aan de oostelijke oever van de Maas. Het betreft dus niet Katwijk aan zee, maar aan de rivier. regelmatig kwam ik er met een witte pont genaamd “God met ons II”. (of III, ik weet niet meer precies het nr.) De pont ging vaak wat scheef varen maar kwam loodrecht aan. Dat deinen was wel lekker onderweg, terwijl je uitkeek over het water met de fiets tegen de reling.
katwijk aan de rijn… en was er ook niet een katwijk binnen? en de relatie met rijsburg was geloof ik niet goed?
Aangezien ik uit het oosten van het land kom was de zee voor mij vrij onbekend en ben pas op mijn 18e voor het eerst naar de kust geweest. Daarna is dat lange tijd niet aan bod gekomen. Na een prettige vakantie op Vlieland heb ik de smaak van de kust te pakken. Ik hoef alleen maar langs het water te lopen en lekker uit te waaien. Ergens op het duin gaan zitten kijken naar de zee is geweldig. Zwemmen in zee is aan mij niet besteed maar het water en de sfeer zijn gewoon top.
Op de eerste stranddag waren mijn kids niet vooruit te branden: ik pissig maar mijn partner zei wijselijk dat ze weer ff moesten wennen. En jawel: vanaf de tweede dag weer los!
Ik probeer ze bij te brengen dat het wonen op fietsafstand van het strand een luxe is en geen gewoonte voor iedereen.
Dit jaar geen enkel visje gevangen in ons garnalennetje wel veel garnaaltjes.
Ik woon hier al jarenEersmet de kinderen en nu alleen
Gister hebben we te horen gekregen dat we een huisje in de roode buurt hebben toegewezen gekregen, wat een heerlijk gevoel.
Ik als Leidenaar heb een groot deel van mijn jeugd in Katwijk doorgebracht.
Bijna iedere zaterdag werden we door de vader van Gerd Meinders van school gehaald en mocht ik bij hen logeren.
Na 9 jaar met mijn partner een A12 relatie te hebben gehad, gaan we eindelijk saampies.
Carla komt namelijk uit Doetinchem en vond Katwijk direct leuk.
Jeee wat hebben wij hier zin in, heerlijk.
Gister hebben we te horen gekregen dat we een huisje in de roode buurt hebben toegewezen gekregen, wat een heerlijk gevoel.
Ik als Leidenaar heb een groot deel van mijn jeugd in Katwijk doorgebracht.
Bijna iedere zaterdag werden we door de vader van Gerd Meinders van school gehaald en mocht ik bij hen logeren.
Na 9 jaar met mijn partner een A12 relatie te hebben gehad, gaan we eindelijk saampies.
Carla komt namelijk uit Doetinchem en vond Katwijk direct leuk.
Jeee wat hebben wij hier zin in, heerlijk.
@Robbert: heel veel geluk gewenst!
En mag er in de toekomst gezinsuitbreiding komen: ik wil een garnalennetje naast de wieg zien!
Wat hebben we toch een prachtkust!