Elkaar ophalen
Link naar dit artikel Op vrijdag 21 juli 2006 geschreven door sultanine
Denk ik aan mijn lagere-school-tijd terug, dan denk ik meteen aan het “elkaar ophalen“. Iedere morgen en iedere middag gingen mijn zusje en ik onze vriendinnen ophalen, om dan samen naar school te gaan. Zelf werden we eigenlijk nooit opgehaald, want we woonden het vertste van school, daar kwam dus niemand voorbijlopen.
We waren vaak erg vroeg, en soms kregen we dan bij onze vriendinnetjes nog een kopje vla, omdat daar de hele familie nog aan het toetje zat.
Soms moesten we ook in de gang wachten, dan hadden ze visite of de vader was aan de telefoon (hij was arts) en dan mochten we niet meeluisteren.
Werd jij ook opgehaald op de schoolweg of ging je juist anderen ophalen?
29 reacties op “Elkaar ophalen”
Laat een reactie achter
o is trouwens een...
...
Leuk onderwerp. Ik haalde vroeger, vanaf de tweede t/m de zesde klas, mijn vriendinnetje op.
Vaak was ik te vroeg, binnen wachtte ik dan met mijn jas aan tot mijn vriendinnetje klaar was,onderwijl stond haar moeder het lange haar van mijn vriendinnetje te borstelen.
Als haar haar in een staart was gebonden vertrokken we naar school: zij een donker getint meisje met lang haar en ik een blond meisje ( met toen ook lang haar)en sproetjes, allebei klein van stuk, met onze armen over elkaars schouder, en heerlijk huppelend.
Op de middelbare school haalde we elkaar ook op (een stuk of zes meiden). Met de hele kliek fietsten we dan naar school. Gezellig en maar kletsen onderweg! Specifiek iets voor meiden dit ophalen?
Wij woonden achter aan een lange zandlaan (boerendorp) en op weg naar de lagere school ging ik vaak naar het eerste huis aan de geasfalteerde straat met een schoolkindje, in dit geval was dat een jongetje dat enkele jaren jonger was. Maar dat gaf niets, Pieter was altijd vrolijk en zijn moeder gaf hem en mij altijd een mandarijn in de wintertijd. Een bonus was dat die mandarijn veel groter was dan die ik van mijn moeder meekreeg. De moeders winkelden zeker op verschillende plekken…
Hoe bedenk je zo’n leuk onderwerp
Er komen weer allemaal herinneringen bovendrijven.
Ik haalde altijd een vriendje op … hij moest dan meestal nog eten :Brinta.
Ik zat er dan meestal bij om oude Donald Duckies te lezen en een beetje ons leerwerk door te nemen. Zijn moeder zat erbij met een kopje thee ( kreeg ik ook ) en het was altijd heel gezellig.
Daarna liepen we naar school en werden we onderweg afgeleid door honden die langsliepen en “gekke” mensen. Leuk ! En een heel leuk onderwerp ( nogmaals )
Uit dit onderwerp blijkt wel dat we vroeger tussen de middag naar huis gingen…was ik bijna vergeten. Als het weer slecht was, moest je zelfs 4x “op pad”. En warm eten was altijd ’s middags, zelfs in het weekeind. Dat ophalen deed ik eigenlijk alleen maar in de ochtend.
Ik werd in de ochtend altijd opgehaald door 3 broertjes die in de flat voor ons woonden. Met zijn vieren liepen we dan naar school. We kwamen langs mijn oma’s flat. Oma woonde bovenin, 3 hoog, en stond ons al op te wachten met snoepjes in haar hand. Die werden naar beneden gegooid en zo gingen we al kauwend verder naar school. Na de middagpauze ging ik diezelfde broertjes afhalen en liepen we door het park. Dit ging zo door totdat ik verhuiste naar de andere kant vd stad. Van toen af moest ik altijd alleen de halve stad doorfietsen om bij school te komen. Vaak gebeurde het dat een jongen bij mij achterop een eindje mee naar huis reed, zodat ik zo ongeveer bij iedereen wel een keertje thuis was geweest.
Als we ’s middags weer naar school gingen,hoefde ik alleen maar hard ‘oewai’(staat er raar, maar dit moet je eigenlijk horen) bij het poortje van de achtertuin van mijn vriendinnetje te roepen, dan kwam zij naar buiten en huppelden wij weer naar school.
Ja, 4 x per dag heen en weer lopen tussen school en huis. Geen moeder die vroeger mee liep of ophaalde. Toen ik naar de kleuterschool ging liep ik een stukje mee met mijn zus, zij sloeg eerder af naar de lagere school en ik liep gewoon in mijn uppie door naar mijn schooltje.
Ook naar huis alleen, vaak kwam ik tussen de middag te laat thuis doordat ik in het Gemeentebos bleef spelen. Als ik ècht erg te laat was dan ging mijn moeder me wel zoeken zodra zij haar warm eten ophad. Mijn warm eten was natuurlijk koud geworden.
Een tijdje geleden vertelde ik thuis nog van mijn combinatie: dé sirene die ik als klein kind vaak hoorde als ik nog in dat bos speelde (vroeger iedere maandag om 12 uur), ik die dan direkt dacht: maandag wasdag, en daarachteraan bruine bonen met stroop en gehaktbal eten. Die bruine bonen waren makkelijk voor mijn moeder die het druk had met de was.
Iedere maandag dus bruine bonen eten, moet er nu niet meer aandenken
Ophalen om naar school te gaan zat er bij mij niet in. Wel moest ik op een gegeven ogenblik mijn zusje ophalen van paardrijles omdat ze een keer werd lastig gevallen door een potloodventer die vanuit zijn auto na luid toeteren aan mijn zus zijn hele hebben en houden liet zien. Daar was mijn zus behoorlijk van geschrokken.
De lagere school stond aan de overkant van de straat. Ophalen zat er dus niet echt in. Wel ging ik na school vaak nog met vriendjes mee naar huis.
De middelbare school lag een stuk verder. Dat was dus fietsen; vrijwel altijd met een vriend die mij kwam ophalen. Leren tassen achterop en trappen maar. Wat zijn we af en toe natgeregend.
Ja, leuk samen naar school lopen met broertjes, vriendjes en vriendinnetjes.
Soms al plannen makend voor na schooltijd, soms ruziënd (ik speel nóóóóit meer met jou, en dan na schooltijd weer met de armen om elkaars schouders naar huis huppelen!)
Gewoon lopen was er vaak niet bij: rennen, huppelen, touwtje springen, dat waren meer de manieren waarop we ons voortbewogen richting school.
Om twaalf uur maakte ik op weg naar huis een klein ommetje: even bij opa en oma een zuurtje scoren. En dan gauw naar huis voor de warme hap.
Ach ja, mooie, vooral simpele, zorgeloze tijden…
@Lia: volgens mij zijn kleine kinderen niet in staat zich rustig voort te bewegen. Die moeten rennen of huppelen. Bijzonder, eigenlijk wel, als je er zo over nadenkt.
O ja, ik haalde altijd mijn vriendinnetje op. We kregen een boterbabbelaar mee uit een leuk klein trommeltje. Dan samen naar de brug over de Amstel lopen (die soms open ging voor een schip bijv. de van Seumeren 13 of 12 zo) en met de klaarovers oversteken. Trapje af, tunneltje door en dan waren we op school. Mijn broertje moest ook naar school maar ik herinner mij niet hoe hij er kwam. Gek eigenlijk, zal het hem eens vragen… terug liepen we ook weer met elkaar naar huis. En gingen we natuurlijk samen spelen. Hut bouwen in de struiken of naar de speelweide (zandbak en schommels) of zwemmen. We waren dikke vriendinnen. Eenmaal op de middelbare school verzamelden we op de brug om met een enorme groep naar school te fietsen. Ook weer samen terug.
Wij woonden buiten het dorp zelf en ik was dus degene die mijn vriendinnetjes ophaalde. Bij 1 meisje moest ik altijd ik de bijkeuken wachten tot ze klaar was om weg te gaan, ik weet nog dat ik dat zo raar vond. Toen ik 12 was verhuisden we naar een huis wat nog wat verder lag, toen mochten we op de fiets baar school (dat was alleen voorbehouden aan degenen die écht buiten het dorp woonden), volgens mij haalde ik toen ook niemand meer op. Wel weet ik dat ik na scholtijd zelden alleen naar huis ging, we gingen altijd wel bij iemand spelen. Als ik aan mijn lagere schooltijd terug denk krijg ik bijna heimwee, het was alemaal zo heerlijk ongecompliceerd op dat kleine dorpje. althans zo ervaarde ik het!
In de ochtend ging ik ook altijd mijn vriendinnetje ophalen, in de zomer gaf je dan een kreet (klonk een beetje als kie..akie) en dan huppelden we samen naar school.Tussen de middag liepen we dan weer met een groepje naar huis. De ene keer ging je spelen en de andere keer had je weer ruzie.
Ik ging eigenlijk nooit met mijn zus mee die had haar eigen route. Ik heb het nu over de lagere school. Naar het lyceum fietste ik wel met mijn zus samen (als niemand het 1e uur vrij had)
Vorige maand heb ik nog een minireünie gehad, met een stel lagere school vriendinnen. Eentje had ik sinds haar 12e jaar ook niet meer gezien. We wonen nu allemaal door het land vespreid. Het was wel een heel gezellige dag met veel jeugdherinneringen
Iedere ochtend om 10 voor half negen belde mijn vriendinnetje en huppelden we samen langs het park naar school. Eens in de zoveel tijd werd er een potloodventer/kinderlokker gesignaleerd en werden alle kinderen uit de straat gezamenlijk naar school gebracht door een moeder in bezit van een herdershond en enig gevoel voor sensatie, dat ook
Beetje eng was het wel maar ook wel erg spannend
Gedicht: Petra
Twee uur lang
voor niks gewacht;
Petra was al
“thuis” gebracht.
Door Joost,
die als een
filmster vroeg:
‘Wat vind je
van mijn
nieuwe Puch’.
Twee uur lang,
totaal voor niets,
op wacht gestaan
naast Petra’s fiets,
die, toen ie ooit
was opgehaald,
lekgeprikt bleek
met een naald.
Joep67: troost je, Petra staat nu al jaren lang op een lift te wachten, vergeefs.
Yep, ik werd meestal ’s morgens opgehaald door mijn vriendinnetje, en ze moest altijd wachten op mij want ik had m’n boterham met hagelslag dan natuurlijk nog steeds niet op. Daarna kamde mijn moeder mijn haar nog even netjes in de plooi en schoof ze het leuke schuifje (duh:?) in mijn haar. Eindelijk rennend naar school zodat we meestal nog net op tijd waren!
Op het voortgezet onderwijs, heb ik 1 jaartje iemand opgehaald ja, daarna eigenlijk niet meer, reed liever alleen naar school. De basisschool lag bij mij om de hoek, dus had ophalen eigenlijk niet zoveel zin…
mijn beste vriendje woonde vlak bij me en uitte als hij naar school ging ‘de kreet’ die op dat moment gold. dat was het teken voor mij om naar buiten te gaan, de kreet te beantwoorden en met hem richting school te lopen.
Leuk die kreten om elkaar kenbaar te maken dat je d’r was om elkaar op te halen.
Charlie, Coosje en ik hadden die, wie nog meer?
Ik moest mijn buurjongetje altijd ophalen voor we naar school gingen, en dat was me een treuzelkont! we kregen altijd toverballen als we naar school gingen (yuk, maar dat durfde ik niet te zeggen) voordeel was weer wel dat als het flink stond te regenen zijn moeder ons met de auto naar school bracht
Niet alleen bij ophalen voor school, maar ook om buiten te spelen. OEWOI Pau-ltjeh!, ko-je buite speleeeh?
Niet alleen ophalen, maar elkaar ook thuisbrengen na schooltijd (5e en 6e klas). Spelen bij elkaar deden we toen niet meer; we hadden het druk met uitwisselen van hartsgeheimen die ook onze ouders, broers en zussen niet mochten horen. We liepen dan vanuit school naar mijn vriendin maar waren nog lang niet uitgekletst bij haar huis, dus bracht ze mij een stukje naar huis, maar dan waren we weer net midden in een verhaal en liep ik weer een stukje met haar mee, enzovoort. De mensen die langs de route woonden zullen wel gedacht hebben: zeker het heen-en-weer die meiden… En mijn moeder natuurlijk niet blij dat ik net op tijd voor het eten aanschoof. Mijn moeder had altijd de thee klaar na schooltijd en die had dan vergeefs op mij zitten wachten…
Naar de middelbare school waren we altijd met een flinke groep jongelui want we moesten naar de andere kant van de stad fietsen. De kiddies uit de omringende dorpen haalden ons eerst op en zo gingen we verder op de route waarbij de groep onderweg steeds groter werd.
Ik werd nooit opgehaald om naar school te gaan omdat ik buiten de stad woonde en mijn lagere school was ongeveer 2 km bij ons huis vandaan,met slecht weer hadden mijn broer en ik de luxe om gebracht te worden met de auto en als het regende op school kwamen er nog even klasgenootjes bij ons in de auto zitten want vroeger moest je buiten blijven staan tot de bel ging, tegenwoordig is het allemaal anders. Wanneer er wel vriendinnetjes kwamen spelen gingen die mee naar huis maar werden ze wel door hun eigen ouder weer opgehaald! Meestal wilden vriendinnetjes alleen mee als het mooi weer was want we hadden (mijn ouders wonen er nog steeds!)een gigantische tuin met 2000 meter grond! Daarom zeg ik altijd: buiten wonen is mooi, maar wat er echt in het stadsleven gebeurt dat miste je gewoon, al hadden mijn broer en ik er geen erg in, we wisten niet beter! Wel hadden wij een openluchtzwembad aan de overkant, we hadden altijd een abonnement, gewoon want daar kwamen ook kinderen die met ons omgingen, en ik reed op ijslandse ponys, die manege was ook 100 meter bij ons huis vandaan, ook een prachttijd was dat hoor!Die manege bestaat nu niet meer. Ik woon nu zelf in een prachtige nieuwe wijk en nu zie ik pas hoe leuk de jeugd elkaar ophaalt en na schooltijd weer met elkaar speelt, iedereen woont dichtbij en rond half zes gaat iedereen weer naar huis. En in vakantietijd is het helemaal een dolle boel hier met bijvoorbeeld warm weer: spelen met water en waterpistolen en de tuinslang die af en toe aangaat om af te koelen……..
Ja, en weet je wat tegenwoordig ook zo grappig is????
Mijn dochter van 12 jaar zit in groep 8 en dan zijn het toch al hele meiden hoor!
Nemen ze een vriendinnetje mee naar huis en die staat dan ook ineens in de gang en zegt mijn dochter: mag….bij mu speelun????
En als dat vriendinnetje weer naar huis toe gaat zegt zij altijd heel hard:
Budankt voor ut speelun eh!!!!!!!!!!!DOEIIII
@Joep67: prachtig al die gedichtjes…ik ben her en der al verschillende prachtvondsten tegengekomen…hoe verzin je ze?
ik werd haast nooit op gehaald om na de lagere school te gaan , ik woonnde om de hoek van de school.
Ik werd niet opgehaald en ik haalde ook nooit iemand op. Tijdens de rit naar school of terug naar huis fietste ik soms een stuk met een klasgenote mee.
Op de lagere school -tussen de middag- werd ik altijd opgehaald door m’n beste vriendin (inmiddels al 40 jaar bevriend!) en dan was het altijd weer spannend of we wat geld kregen om naar de snoepwinkel te gaan.
Op de middelbare school werd ik ’s morgens altijd door een andere vriendin opgehaald en vaak kwam ze dan extra vroeg omdat ze dan bij ons nog een kopje thee meedronk. Kennelijk had ze het thuis toch niet zo gezellig.