Opblaasbare roeiboten
Link naar dit artikel Op zaterdag 29 juli 2006 geschreven door Frank Faber
In de zomer van 1974 ging ik met mijn ouders en zusjes voor drie weken naar een hotel in Appelscha. Omdat we al die tijd almaar regen hadden viel deze vakantie letterlijk in het water en dan duren drie weken erg lang.
Op ons vakantieadres vierde ik tevens mijn veertiende verjaardag en mijn ouders hadden als verrassing in de plaatselijke Blokker een rubber opblaasbare roeiboot gekocht, ook kreeg ik er een pompje bij. Dat cadeau was een schot in de roos want de rest van de vakantie vertoefde ik op het water in mijn nieuwe roeiboot. Omdat hij vrij groot was kon mijn oudste zusje ook meevaren.
Het was een rode boot met aan de binnenkant wit en de bijbehorende plastic paddels kon je vastmaken met een rubberen ring. Een jongen die daar ook vertoefde ging ook wel eens mee.
Eenmaal weer thuis gekomen bracht ik die boot naar mijn Zweedse oma die in Den Haag vlakbij de tankgracht in Clingendael woonde. Vaak ruzie gehad met mensen die aan de kant zaten te vissen want die waren bang dat ik de vissen weg zou jagen met mijn gepeddel.
Als de boot lek was moest je hem plakken met van die plakkertjes en die vastlijmen met een soort solutie, alsof je de binnenband van je fiets moest plakken. Eigenlijk was het best gevaarlijk varen op die tankgracht want er zat natuurlijk allemaal troep in wat best scherp kon zijn. Ik vaarde ook onder bruggen en als die niet hoog genoeg waren moest je bukken. Meestal nam ik proviand voor de hele dag mee.
In 1977 gingen we op vakantie naar Oostenrijk aan een groot meer. Om met je boot op dat meer te komen moest je over het strand gaan en de eigenaren van de grond vroegen soms een toegangsprijs om dat strand te betreden, wat ik natuurlijk flauwekul vond want het meer was wel vrij toegankelijk en soms kreeg ik een boze boer achter me aan die tol eiste. Ik rende dan met boot en al over het strand, deed net of mijn neus bloedde en kon toen zonder te betalen op het water komen, de boze boer wanhopig achterlatend.
Ook ging ik een keer ‘s avonds laat met mijn zusje het meer op en gewapend met een fototoestel kon ik toen een mooie zonsondergang fotograferen. Mijn ouders die niet wisten waar we waren hadden toen reden om boos en vooral ongerust te zijn.
Toen de lucht er eenmaal uit was ging de boot gewoon in een grote koffer en zo namen we dat mee, mijn vader heeft zich daar zowat een breuk aan gesjouwd.
Heb jij vroeger ook zo’n plezier gehad met een rubberen opblaasboot?
30 reacties op “Opblaasbare roeiboten”
Laat een reactie achter
: ja das lekker...
...
Vroeger nooit een opblaasbare roeiboot gehad, wel een opblaasbaar badje ook heel leuk
Frank ik ben de eerste die je van harte feliciteerd met je verjaardag!
nog vele jaren en nog vele gastlogs 
Wat en leuk verjaarscadeau; een gastlog van mijn hand
Ik tracteer iedereen op een digitaal gebakje. 46 jaar vandaag! Die halve eeuw dat ik op deze aardbodem rondloop komt steeds dichterbij!
Die boot heb ik trouwens niet meer, hij was te lek om te repareren
Ik prober mijn agatar te veranderen in een moorkop, MAAR HET LUKT NIET SH*T
Jarige Frank: 46 is just a spring chicken…! Have a nice day!!
Mijn broer had zo’n bootje en er is filmmateriaal met hem en mij tegelijk aan het roeien, ieder een andere kant op zodat we in het rond kwamen te sollen. Lachen, vooral als je het nu op film ziet.
Jaaaaaaa, wat toevallig. Ik zat laatst weer eens in oude fotoalbums te snuffelen, en toen kwam ik ze nog tegen, de foto’s van ons in roeiboten, op het slootje achter ons huis. Dit is nou echt jeugdsentiment puur sang voor mij. In Capelle aan den IJssel woonden we nog aan een sloot, en de hele buurt had destijds een roeibootje, uren hebben we rondgepeddeld, de hele wijk door. Af en toe moest je even “klunen”, en dan kon je ook nog andere gedeeltes van de wijk in, op een gegeven moment had ik zelfs een compleet lunchpakket en een radiootje bij me, en zat ik de hele dag op het water, mmmmmmm…..
Frank gefeliciflapstaart ( dat woord is ook sentiment ) met je 46ste.
Gefeliciteerd en een kus van Emma Peel
Tuurlijk heb ik een rubberboot gevaren, elke zomervakantie opnieuw. Totdat een vriendje een “echte” boot kreeg, met een motor erachter. Hartsikke leuk, alleen het was wel elke keer het zelfde stuk varen. Na verloop van tijd heb je dat rondje wel gehad.
Hier in huis gaat er ongeveer 1 rubberboot per zomervakantie doorheen. Het gaat met vlagen. Op het ene moment elke dag en zo 2 weken niet. Maar… elke vakantie word er gepeddeld.
Frank, van harte. Ik loop 1 jaar en 1 week voor je uit.
Nee, zelf nooit een rubberboot gehad, ws vonden mijn ouders die dingen te duur voor een enkele vakantie (wij hadden geen water in de buurt). Mijn kinderen hebben het ruimschoots ingehaald, wij wonen nu aan het water en de nodige rubberboten zijn versleten, naast kano’s, zelfgebouwde vlotten, surfplank etc. Nu ligt er nog een zeilbootje en een opknap-motorbootje in de haven. Maar zo’n rubberbootje blijf ik wel heel leuk vinden!
Enne Frank: fijne verjaardag!!
Het lukt me trouwens niet zo’n agatar te plaatsen, wat doe ik fout??
Ik had vroeger een oranje/rode rubberboot. Deze boot ging altijd mee als ik naar mijn opa en oma te logeren ging. Daar was een ringvaart rondom de Beemster. Een heel gesjouw was het meenemen van de opblaasboot op de fiets overigens. Mijn moeder fietste de hele weg met de peddels in haar handen, deze kwamen vaak goed van pas om de boerderij honden die grommend van het boerenerf afholden een oplawaai mee te verkopen.
In mijn dorp was niet zoveel te varen, heel soms ging ik met een vriendinnetje varen in de plaatselijke slootjes in de woonwijken. Met z’n tweeën in de rubberboot zaten we vreselijk opgevouwen en roeien lukte daardoor nauwelijks
, maar we hadden natuurlijk wel veel lol!
Frank: ook van mij de felicitaties! Een fijne dag en op naar de 47!!
@Frank,
Hartelijk gefeliciteerd met je verjaardag.
Aan een rubberboot heb ik geen aandenken, ben van even na de oorlog.
Wel aan vakanties met speeltuin en bootjes in “de Bataaf”.
In 48 woonden mijn grootouders op de Joh. van Olde+etc. vaag zie ik de Konginginnegracht/Raamweg overgaan in Haringkade.
De Mauristskade krijg ik nu in beeld , vanwege het zwembad en niet ver daar vandaan , de vijver Paleis Noordeinde waar je op mocht schaatsen.
De stallen stonden altijd open en je mocht de paarden aaien, de tijd was zoet, toen moeder des vaderlands nog over ons waakte en wij ons veilig voelden onder haar.
zit me nu wel af te vragen waar de “tankgracht” is??
Hoi Frank, gefeliciteerd hoor!
@Elly: de tankgracht is vlak bij Wassenaar achter landgoed Clingendael en Oosterbeek. De hoofdingang van Clingendael ligt vlakbij de ANWB je weet wel, die suikertaart aan de Wassenaarseweg. De tankgracht werd ooit door de Duitse bezetter gegraven.
Iedereen bedankt voor alle felicitaties; ik ben grandioos verwend, de komende week heb ik lekker even vrij. Hoop dat het weer net zo mooi blijft als de afgelopen weken, daar hoef je niet voor naar het buitenland te gaan hoewel het wat mij betreft wel wat minder warm mag
…en ik ben (bijna?) de laatste die je op je verjaardag feliciteert maar daardoor niet minder gemeend! Van Harte Frank en dat er nog velen in goede gezondheid moge volgen!
De blauwgele rubberboot van het begeleidende plaatje hierboven lijkt verdacht veel op die van ons vroeger. Rond 1980 hebben wij er veel plezier mee beleefd. Ik licht er 1 anekdote uit:
Mijn broertje en ik die ongezien ['in disguise'] naar ‘t naaktstrand (E3 strand) voeren in of nee, ònder onze roeiboot. Wij deden de boot nl op de kop ondersteboven en wij gingen dan met onze koppies eronder in t ademgat. Dit ogenschijnlijke spookschip koerste natuurlijk steevast richting naaktstrand. Proestend van ‘t zicht op tuittieten en wiebelpiemels [al dan niet verbrand door de zon] verschalkten wij ons in ons ademgat, ons veilig wanend. Echter, zwemmers of andere ’schippers’ zagen een ogenschijnlijk onbemande boot. Op zn kop. Dus regelmatig werden wij vervelend verrast door lastige zwemmers die aan onze boot zaten of hem zelfs mee probeerden te nemen!
Ook gingen wij op deze manier wel eens mensen van hun luchtbed afgooien. Heilig er van overtuigd dat niemand zou snappen wie dat dan had gedaan.
De sfeer en hoe ‘t eruit ziet zo onder de boot en die akoestiek….echt heel leuk om daar aan terug te denken. Je kreeg daar erg snel de slappe lach van.
Ik moet nu oo kdenken hoe angstig het was als je overboord flikkerde terwijl je al een dik uur lag te bakken/dobberen. Met je gloeiende huid ineens in t ijskoude water vallen zodat je adem werd afgesneden, en hoe scherp t randje dan was aan de zijkant [flank] als je je via die ringen (waar een touw doorheen zat of roeispanen door moesten) er je zelf weer in moest hijsen. Dat ging nog verrekte moeilijk en als t niet al te vlug lukte dacht je ff dat je ging verdrinken.
Ik heb t heerlijk gehad in die boot, tot 1985 geloof ik. Toen was ie TE kapot gegaan in Belgie op t Zilverstrand of Zilvermeer, dat weet ik niet meer. ach, ik stap zo wer in en ik lach nog net zo graag om wiebelpiemels, kamerbrede kokosmatten en kegelmemmen.
Gedicht: opblaasboot
Uitgeput na
ademnood,
lag ik in die
slappe boot
als een zombie
in de plomp
(bij gebrek aan
opblaaspomp).
@Frank,
Gefelicteerd, mede namens Martine.
Lions forever.
Joep67 (van 9-8)
Ook nog de felictaties van mij.
Ja ik kreeg een blauw met gele opblaas boot van het merk freetime voor mij 10de verjaardag dag is vorige maand 30 jaar geleden veel plezier mee gehad tot dat die ook te lek werd om te fixen.nu hebben onze kids er ook weer een hij lijkt veel op de boot die ik vroeger had.
Hé, dat is weer eens een ouderwets Steven1970 verhaal
Alsnog feli Frank, en ja, een oh ja-verhaal! Ik zou niet meer weten wat voor kleur ie had, wel dat we in de zomer veel gingen peddelen op de wat groot uitgevallen sloot in de buurt, en op vakantie mocht ik ermee op de hoe heten die dingen toch, die geulen in het strand die niet in contact staan met de zee zolang het geen vloed is
@Hippo, bedoel je misschien golfbrekers?
Het pierenbadje, Hippo en Frank?
@Frank: gefeliciteerd. Sorry dat ik niet online was om je even te helpen met je avatar.
Over de roeiboten: uiteraard! Dat is een must als je met drie jongens bent
(meisjes ook, denk ik, maar van jongens weet ik het zeker). En dan om beurten met zwemvliezen achter de boot hangen en keihard trappen. Of je lekker op de stroom mee laten drijven - moest je alleen later dat hele roteind terug roeien/lopen/zwemmen. Meestal waren we zo verstandig tegen de stroom in te vertrekken. 
Geweldige uitvinding, die dingen
@Hippo: ik dacht “kwelder”, maar dat het volgens de Van Dale ook niet - 1 buitendijks gelegen aangeslibd land van een wad, dat bij gewone vloed niet meer onderloopt [in Groningen en Friesland, elders gors, groes en schor genoemd]. Lekker warm zijn die dingen altijd, vlak voor de vloed. Maar te klein voor onze rubberboot.
Mijn ervaringen met opblaasbootjes zijn dramatisch. Of ze waren al lek voordat ik er in zat, of ze verloren hun bootvorm zodra iemand instapte. Misschien had ik toch wat langer moeten sparen
Tsja, een rubberboot was altijd een feest als je kind was, maar ik werd altijd gewaarschuwd door mijn moeder als ik samen met mijn broer in dat bootje stapte, wij hadden om ons huis een sloot die niet echt breed was en dan werd er gezegd:denk om de brandnetels! Brandnetels prikken wel, maar of ze nou ook echt gaatjes in je rubberboot maken? en achteraf geloofden wij daar wel altijd heilig in, dus owee als je langs een brandnetel kwam varen………eng!!!!!
Ja, hier heb ik ook herinneringen aan. Wij gingen ooit met ons roeibootje naar de plaatselijke recreatieplas. Ik zat op een gegeven moment alleen in dat bootje toen een van mijn zussen een mossel in de boot gooide. Ik was doodsbang voor die dingen en heb de hele plas bij elkaar geschreeuwd. Nog steeds heb ik het niet op die dingen…vind ze goor en eng