Make-up
Link naar dit artikel Op dinsdag 8 augustus 2006 geschreven door Lia
Wat vond ik het interessant vroeger: make-up.
Maar mijn moeder had er een hekel aan, helemaal bij kinderen.
Omdat wij het thuis dus niet hadden (alleen mijn grote zus die al verdiende had een tasje vol met lippenstiften die ze altijd pas gebruikte als ze buitenshuis was) ging ik zelf maar experimenteren.
Ik nam daarvoor een blikje Niveacrème en een paar kleurkrijtjes. Op een schoteltje deed ik een beetje crème. Daarboven raspte ik wat van een blauw of groen krijtje. Even roeren en klaar was mijn oogschaduw. Op dezelfde manier maakte ik met een rood krijtje de rouge voor op mijn wangen. Op mijn lippen vond ik dat niet lekker, die probeerde ik te stiften met een waskrijtje, hetgeen maar matig lukte. Als eyeliner gebruikte ik een zwart potlood. Voor nagellak had ik geen alternatief, die poetste ik dus maar glimmend met een beetje spuug en een vilten lapje.
Ik weet nog dat ik ooit getooid met mijn oorlogskleuren mijn nieuwe Tina ging lezen. Ik ging daar zo in op dat ik toen ik geroepen werd voor het eten helemaal vergeten was dat ik van alles op mijn gezicht gesmeerd had. Tot ik aan tafel schoof en iedereen eerst verbijsterd naar me keek en vervolgens in lachen uitbarstte. Die rouge werd op dat moment overbodig, de vlammen sloegen me uit….
Toen ik eindelijk van mijn eerstverdiende geld make-up ging kopen was dat mascara van de Hema. Die zag er iets anders uit als mijn huidige mascara: het was een klein plat rood doosje met een zwart plakkaatje mascara erin. Het borsteltje dat erbij zat moest je nat maken en er wat mascara aan doen. Als ik dan klaar was kon ik het resultaat bekijken in het spiegeltje dat in het deksel zat. Het was een geklieder van jewelste maar ik vònd het stoer!
Wat had jij met make-up? En experimenteerde jij ook?
24 reacties op “Make-up”
Laat een reactie achter
o is trouwens een...
...
Ach Lia, ben van nature al zoooo mooi, hehe. Nee hoor, je moet de natuur helpen vooral als je zo bleek bent als ik, maar ben pas na mijn 20e met make up begonnen. Eerst voorzichtig met lippenstift en toen wat met mascara. Een ding heb ik nog nooit veranderd, de kleur van mijn haar, want een andere kleur past totaal niet bij mijn bleeksnuitje en dan zie je direct dat het onecht is…
Ik zag al dat dit log in aantocht was. Leuk onderwerp!
Mijn zus en ik experimenteerden net als Lia met de schoolbordkrijtjes. Niet vermalen ofzo maar gewoon hup op je ogen, wangen en mond.
Ik weet nog goed dat ik van die vreselijk droge lippen van het krijt kreeg.
Aan het eraf wassen nadat wij klaar waren met spelen deden wij niet. Mijn moeder vond dit gedoe met krijt niet helemaal oké, maar liet ons maar gaan.
Later kreeg ik de oude lippenstiftjes van mijn moeder. Eentje in een vreselijk roze kleur.
Verder had mijn moeder geen oude make-up die wij mochten gebruiken. Ik weet wel dat mijn vriendinnnetje een oude poederdoos met een soort donsje en een restje poeder daarin van haar moeder had gekregen.Wat rook die poeder lekker!
Naast de oude make-up kregen we ook de bijna lege flesje van de geurtjes. Meestal was dit Boldoot of 4711, maar nu had mijn vriendinnetje ook weer wat anders: Maja! Met die Spaanse danseres op het flesje.
Bij deze make-up toestanden hoorde ook het aankleden tot een ‘echte dame’. Hiervoor gebruikten we altijd van die lange doorzichtige trouwhandschoenen van mijn moeder en de trouwpumps. Was altijd ruzie met mijn zus wie wat aan mocht hebben.
Lia,
ik heb maar een keer iets gebruikt en dat was zwarte nagellak op mijn rechterhand wnat dat deed mijn idool Freddie Mercury vroeger ook. Dat heeft maar een paar uur geduurd want ik vond het maar niks.
En later met carnaval werd er wel eens iets lekker overdreven opgesmeerd.
Houdoe,
de Smurf
Nog een toevoeging op mijn bovenstaand verhaal.
Echte make-up ging ik op mijn dertiende/veertiende jaar gebruike. Mascara en jarenlang een zwart eyeliner lijntje langs mijn ogen. Lippenstift gebruikte ik toen nooit, nu ga ik niet de deur uit zonder gestifte lippen.
Nagellak op mijn vingers: niet voor mij weggelegd, heb er niet de handen voor, voel me dan net een dracula
Ik had een buurmeisje die een tante had die bij V&D werkte bij de make-up afdeling (volgen jullie het nog
)
misschien op de jeugdsentimentendag 
Die had dus allerlei monstertjes, kleine lipstickjes, kleine oogschaduwmonstertjes, rouge enz. enz. wat was ik blij met die tante, want ook ik kreeg wel eens wat toegestoken van haar.
Bovendien had ik een zus die 10 jaar ouder was dan ik en waar ik ook wel eens met make-up van haar experimenteerde (dat wist ze uiteraard niet)
Ik weet nog wel toen ‘paradise by the dashboard ligth’ uitkwam ik evenals Carla de Vito mijn ogen pikzwart maakte en stond te oefenen voor de spiegel
Vraag me nu nog of ik dat liedje kan playbacken en ik zeg jah!
Dat plaatje is wel heel treffend gekozen, Sentiment, zo ongeveer moet het er uitgezien hebben na mijn opmaaksessies
Mijn make-upgebruik werd door de jaren heen (gelukkig) steeds minder. Tegenwoordig alleen nog wat op mijn ogen en met mijn haar mag de natuur ook zijn gang gaan, lekker rustig hoor!!
Ik mocht geen make up op, maar dan nam ik het gewoon mee naar school en deed ik het er dáár op. En dan -voordat ik naar huis ging- weer flink poetsen. De strepen op mijn gezicht en me dan afvragen hoe mijn moeder het toch zag, dat ik make up op had gedaan?!
Nee, nooit make-up gebruikt, maar ja, ik was dan ook geen meisje. Ik weet wel dat er make-up voor mannen bestaat maar dat gebruik ik niet.
Ik mocht geen make-up, maar voordat mijn overbuurmeisje en ik naar school gingen, stonden we ons voor een autospiegel te bekliederen met de “geleende”make-up van haar oudere zus.
Mijn eerste make-up kocht ik bij de Hema, die was het goedkoopst, alleen geen lippenstift, nu nog niet, ik vind het niet staan en heb de hele dag gevoel dat er iets zit, wat er niet hoort.
Van een buurvrouw kreeg ik ook weleens monstertjes van Moarasira?,(schrijf ik dat goed zo?)
Ik ben pas op latere leeftijd make-up gaan gebruiken. Thuis mocht het eigenlijk altijd wel,had(heb) een heel moderne moeder die er altijd voor zorgde dat pa er niet al te veel heisa om maakte.Vond het niet nodig ook nu gebruik ik niet veel make-up en lippenstift al helemaal niet.Net als Ellen het gevoel dat er de hele dag iets zit wat er niet hoort.Wel veel kleuren voor mijn haar uitgeprobeerd.
Ben nooit zo’n make up fan geweest, hoewel ik eind jaren zeventig (in de punktijd) wel mijn ogen met zwarte eyeliner bewerkte en hennarood geverfd haar had.
Ik hou tegewoordig meer van naturel en hanteer slechts zo nu en dan de mascararoller.
Net als Ellen en Madelein voel ik me met lippenstift en nagellak erg opgeverfd, als een soort circusclown zeg maar.
Ik ben niet zo’n make-up type, alleen als ik uitga of zo gebruik ik make-up. Thuis in mijn dagelijkse leven of op mijn werk, gebruik ik eigenlijk nooit wat, nou ja alleen een geurtje meestal ‘black onyx’
Leuk onderwerp ( en leuke site trouwens )
Mijn eerste ervaring met make up had ik al jong, ik was denk ik 11 jaar en zat in de 7de klas. Natuurlijk vond ik het prachtig om iets uit mijn moeders make-up tasje te “pikken” en me onderweg naar school prachtig op te maken. Op school waren ze natuurlijk flink onder de indruk, vooral mijn meester. Ik mocht alle klassen langs en laten zien hoe mooi ik was.
Hmm ik moet bekennen dat de volgende make-up sessie wel een paar jaar op zich heeft laten wachten. Maar vanaf een jaar of 15 ben ik een dagelijkse gebruikster van deze wondermiddeltjes. Natuurlijk als je naar de disco ging, moest er extra aandacht aan worden besteed en kon ik wel een half uur tutten voor de spiegel. Mijn eerste vriendje had een hekel aan make up en zat me regelmatig met een washandje achterna, dat was dus ook al snel een ex-vriendje….
Sterker nog ik heb sinds 15 jaar een schoonheidssalon en visagieopleiding gedaan, ik mag nu dus legaal en tegen betaling kliederen .
He leuk, Joke61 en Sentiment, foto’s als tieners!! Past ook bij dit log.
Ja, Henny Jane, we worden steeds ouder!
Jammer dat je niet per log een foto kan plaatsen.
Verander je je foto dan is ie op alle logs anders.
Op deze foto was ik 16, vanwege de verkering moest er zo af en toe een pasfoto gemaakt worden, had m’n vriend weer een ‘nieuwe Joke’
Toen ik in de 6e klas zat begonnen veel meisjes al met blauwe oogschaduw, dit was een vettig stiftje. Ook ik deed dat op maar het stond me totaal niet omdat ik groene ogen heb.Al snel kocht ik een zwart potlood voor om mijn ogen en mascara.Bij V&D, dat heette toen Vendet bij ons. Vanaf mijn 13e ben ik dat altijd blijven gebruiken. Ik kan me nog hele kleine (monstertjes) lippenstiftjes herinneren die ik van mijn moeder kreeg. Vaak afschuwelijke kleuren. Ook miniflesjes parfum en zakjes met eau de colognedoekjes kan ik me nog goed herinneren. Ik vond alles interessant op dat gebied. Nu hou ik het meest van natureltinten en gebruik niet meer dan nodig is.Maar dat spannende sfeertje van de eerste make-up staat me nog helder voor de geest, vooral als ik naar een feestje ging, wat waren mijn vriendin en ik dan nerveus!
Ik ben nog niet echt een make-up mens maar zonder een dun zwart lijntje onder mijn ogen en mascara ga ik de deur niet uit, lippenstift gebruik ik nooit dat kriebelt aan mijn lippen en is er binnen no time dan ook af.
Het verhaal van JeePee komt me ook bekend voor, mijn grote zus had ook blauwe oogschaduw die ze uitbundig gebruikte op haar bruine ogen, mijn vader zei dan, als ze thuiskwam van haar werk, met wie heb je nou weer gevochten?
@Edith: ik hartelijk moeten lachen om je verhaal, ik zag het helemaal voor me dat jij in opgemaakte toestand alle klassen langsmoest, ow wat erg!
gelukkig is het toch nog goed gekomen met je!
@Henny Jane en Joke: het is inderdaad jammer dat al je foto’s dan gelijk veranderen, en dat je het niet aan het onderwerp aan kunt passen maar ja wie weet in de toekomst.
Ik was op deze foto een jaar of 15 en had een uitgegroeid permanentje maar daarover meer in een volgende log!
Een paar keer make-up gebruikt. In de tijd dat de groep Japan (met David Sylvian) hot was waren er meer jongens-mannen die dat deden. Heel licht eye-liner om ogen beter uit te laten komen was in die tijd onder new-wavers niet vreemd. In Alkmaar kon het wel, maar heb dit ook 1 keer gedaan buiten de randstad tijdens een vakantie en daar werd er wel raar opgekeken.
Wat ontzettend creatief Lia!
Ik heb ooit wel een tijdje eyeliner gebruikt, maar nee, niks voor mij.
@roefel: hahaha! New Wavers waren creatievelingen met de make-up doos! Maar ook de popmuzikanten van toen gebruikten dagelijks make-up: Duran Duran, Time Bandits, Prince etc. Dat is gewoon echt die tijd geweest. In uitgaansgelegenheden als Doornroosje,Paradiso, Paard van Troje,Boerderij,LVC,VV,EMMA,etc vrij normaal.
Wij begonnen ook al vroeg met make-up, mijn zus had mascara die zat in een soort schuifdoosje, je moest met een borsteltje erin dopen om het aan te kunnen brengen, wie kent dat nog?
Make-up haalden we bij termeulen, daar stonden bakken vol, en heel goedkoop.
Ook de monstertjes van Yves Rocher vonden gretig aftrek, we hebben heel wat bonnetjes ingevuld voor gratis proefmonsters,(alle vriendinnen)
En meestal braken die kleine mini-lippenstiftjes heel snel af.
Onmisbaar was de camouflagestift, als er weer eens een joekel van een jeugdpuist opkwam zetten.
Een dik kayalpotlood voor HET lijntje onder je oog.
Glazen flesjes met lipglos-met-smaakje (ik herinner me cola).
En schuifblikjes met ‘liplickers’ ook in allerlei fruitsmaken, ideaal voor de schoolfeestavonden, (la-bamba)
Ik was dertien toen ik het mocht gebruiken van mijn moeder, niet al te opzichtig maar toch. De school was er niet mee eens en ben wel eens naar huis gestuurd, omdat ik het er niet af wilde halen. Is nog een beetje een rel geworden omdat ze thuis het er niet mee eens waren. Later kwam zo,n dubbele lijn boven je ogen in de mode zoals Twiggy en getekende onder wimpers.
En ik deed daar dapper aan mee.Ook kan ik me nog die rode doosjes mascara herinneren met borsteltje en dat natmaken deed ik altijd met een beetje spuug 
ops: Lippestift roze met pepermunt smaak heerlijk was die. Nog ga ik niet zonder makeup naar mijn werk, alhoewel thuis ik net niet altijd op doe. Lippestift al helemaal niet meer, lippen een stuk dunner geworden. Maar mijn ogen liever wel.
Was zo’n jaar of 13-14 toen ik met makeup begon, stiekem want het mocht niet van mijn vader.Dus opmaken op zolder en dan alleen even in het voorbij rennen gedag roepen.Voor het naar huis gaan alles er weer afpoetsen bij een vriendin, ach ja.Alles moest er toen zo dik mogelijk op, bruine poeder, pikzwarte wenkbrauen en wimpers en knalroze lippenstift, het zag er niet uit natuurlijk. Ben daar al gauw van genezen en nu juist zo naturel mogelijk.
Jàà! Make-up. Ben ik mee begonnen op m’n 12e/13e. Ben er nooit meer van afgekomen
Wat had ik destijds?
- Miss Helen, “Het” merk van de Hema en dan een fles cleansing milk, in een cilindervormige fles, groen spul dat zo lekker naar komkommer rook.
- Invite, “Dè” lippestift kleur nr. 650 (ofzo
)paars-roze, mijn zusje had ‘em ook. En een doosje duo oogschaduw roze en wit. Blauwe huls en doosje.
- Cutex nagellak met een lange puntvormige dop.
-Chigogo of Chicogo make-up (lipgloss flesje met roller)
Invite was toch wel het merk wat ik het meest gebruikte; betaalbaar voor arme tieners
Nu heet Invite “Rimmel”.