Wisselen
Link naar dit artikel Op woensdag 16 augustus 2006 geschreven door Frank Faber
Als vijf-, zes-, of zevenjarige ontkwam je er niet aan; je [tag]melkgebit[/tag] werd vervangen door een “grote mensengebit” Dat was wel even schrikken, al weken voelde je dat die ene tand of kies een beetje begon te wiebelen en dan opeens viel hij er zomaar uit, een bloederig gat achterlatend.
Sommige kinderen kregen van hun moeder dan een [tag]dubbeltje[/tag] of dat werd onder je kussen gelegd en dan werd je de volgende dag wijsgemaakt dat de [tag]tandenfee[/tag] dat daar had neergelegd. Gelukkig zadelde mijn moeder me niet op met die flauwekul.
Even wat kinderlogica: mijn moeder vertelde me dat dat kindergebit je melkgebit heette. Waarop ik vroeg of de nieuwe tanden theetanden waren. Als zevenjarige zag je er niet uit; grote gaten in wat eens een gaaf kindergebit geweest was.
Het lijkt er trouwens op dat ik in een heleboel dingen een laatbloeier ben want ik zat op mijn elfde nog te wisselen.
Soms werd er van het eerste tandje dat je verloor een sieraad gemaakt, het tandje werd dan verwerkt in een [tag]broche[/tag] of [tag]ring[/tag] of anderszins. Als het goed is moet ik nog ergens een [tag]luciferdoosje[/tag] hebben met mijn complete melkgebit. Ik weet eigenlijk niet wat ik ermee moet maar kan het toch niet weggooien, dan is het net alsof je een stukje jeugd weggooit. Zo heb ik ook van de drie bij mij verwijderde [tag]verstandskiezen[/tag] er twee bewaard maar dat heeft bij mij lang niet de emotionele waarde die ik aan mijn melkgebit hecht. Die verstandskiezen zijn vergeleken met mijn melktandjes lelijke grote joekels.
Wat deed jij vroeger met je melktandjes?
Maakte je moeder er een sieraad van of heb je ze zelf nog ergens bewaard?
20 reacties op “Wisselen”
end nog...
Wrikken, trekken, duwen, alles deed ik om die losse tanden en kiezen eruit te krijgen.
En dan de eerste dagen met je tong maar steeds voelen in dat ontstane gat in je mond.
Leuk onderwerp, Frank.
Maar ik vind die tandeloze kinderbekkies er wel schattig uitzien, hoor. En die in verhouding enorme joekels van tanden die er voor terug komen.
Mijn tandjes heb ik nooit bewaard en aan tandenfeeën deden wij ook niet.
Daar sta je dan als 6-jarige met je bek zonder tanden…haha. Ben laat begonnen te wisselen en in de brugklas was het nog mooi aan de gang, de laatste melkkiezen kwamen er met 12 uit. Nooit echt last van gehad, maar ook nooit geld voor gekregen. Het heeft me hier in de engelstalige wereld met de fairies (hmhm) behoorlijk wat muntjes gekost en de jongste is nog bezig (11). Gisteravond kwam er nog een tand uit, nou die verdiende maar een beetje meer hoor.
Gek he, dat woord melktanden. In het gronings is het -vertaald- botertanden. In het engels baby tanden, dat is dichter bij de waarheid!
We zijn nogal medisch bezig de laatste logjes van kinderziektes naar wisselen is niet zo’n grote stap
Ik heb er geen trauma’s aan over gehouden, weet wel dat één van mijn voortanden maar niet los wou en toen ie er nog maar aan een fliebeltje bijhing niet wilde dat iemand er aan kwam. Tis allemaal goed gekomen
Er hoefde bij mij later ook maar 1 verstandskies uit de rest kon blijven zitten, maar dat zal een héél ander logje zijn met waarschijnlijk iets meer traumatische ervaringen
Ik weet niet meer hoe oud ik was,maar ze zijn gewisseld.me moeder heeft twee tanden(1 van me zus en 1 van mij) in een goude ketting,waar de pareltjes of whatever er inzat waren uit gevallen,het derde tandje, van me jongere broertje heeft ze in een ring laten zetten.ze draagt ze nog steeds.
Helaas kwamen we er een paar maanden geleden achter dat ons jongste zoontje (van 6,5 jaar) niet zijn volledige gebit heeft en ook niet zal krijgen.
Op de foto’s bleek nl dat hij van zijn blijvende gebit maar 14 tanden zal krijgen (van de 28 in totaal, verstandskiezen niet meegerekend)..
Dit is erfelijk aangelegd en morgenochtend moeten we met hem naar de kaakchirurg in Rijnstate ziekenhuis Arnhem.
Groetjes Dees
Ik begon te wisselen rond mijn vijfde jaar. Heerlijk dat gemierik met een los tandje, beetje draaien, soms achterstevoren draaien en doordat je tand met nog 1 ‘draadje’ vast zat floepte je tand weer terug in de goede stand.
Met het kiezen wisselen kon je zo heerlijk met je tong eronder.
Was er eenmaal een tand of kies uit dan was het eventjes kaal tot je alweer de puntjes van een doorkomende tand of kies voelde.
Rond mijn veertiende was ik klaar met alles, verstandskiezen d’r ook bij enzo.
Jarenlang heeft mijn moeder mijn tanden en kiezen bewaard in zo’n wit vierkant doosje van de juwelier. Later heeft ze er een hangertje van laten maken met twee tandjes daarin verwerkt.
Dragen doe ik dit hangertje nooit meer, weggooien natuurlijk ook niet.’t Is tenslotte een leuke (en soms pijnlijke) herinnering van je kindertijd.
Ik vind ‘t trouwens jammer dat ik geen foto’s van een Joke met een wisselend gebit heb.
Van mijn kinderen heb ik destijds wel foto’s gemaakt. Geinig zo’n bekkie
ik was vrij laat met wisselen en heb zelf als 19 jarige nog gewisseld nl. de hoektanden onder.
Dat was wel schrikken toen.
Heb ze nooit bewaard en er ook nooit wat mee gedaan,
@Joke61: ik heb al mijn melktanden en kiezen nog. De bedoeling was dat mijn moeder een hangertje zou laten maken. Het is er nooit van gekomen…
BTW: ik heb nooit zo’n hangertje gezien…
@Eric: zal een foto maken en deze naar de webmaster sturen, misschien wil zij deze dan bij dit log plaatsen.
Leuk!
Joke61: je omschrijft precies hoe t is inderdaad! Dat met je tong eronder (kiesje) en een tandje dat kan draaien en weer in de oude stand terugfloept…
Gerrit, verre familie maar voor mij destijds gewoon een meneer die was op mijn 5de verjaardag (1975). Ik liet hem , op verzoek van mijn moeder mijn 1e losse tand zien, middenonder. Geïnteresseerd pakt hij met zijn kolenschoppen mijn kleuterkaakje vast en voordat ik het wost drukte hij mijn losse tand KRAK!-zo achterover. Ikke brullen natuurlijk, maar het deed ook wel pijn, plus de schrik, het bloed…Ben altijd bang geweest voor hem. In nov2004 zag ik hem weer sinds de 70’s, op de crematie van oma. Hij pakte me bij me kin en zei:”laame ns kijke jonge!”- Hij kon t zich dus ook herinneren, sterker nog, dat komt bij hem ook als eerste in hem op als ie mij ziet.
ik heb net nog met mn vrouw ons zoontje zn tandjes gepoetst half uur geleden. voor de 1ste keer, 2 kleine ondertandjes…heel leuk! Vond hij ook trouwens…We moesten de tandenborstel met geweld afpakken haha! schatje.
Doodeng vond ik die losse tanden.
’s nachts net zo lang draaien tot ie krak zei.
Mijn moeder gooide ze gewoon weg.
Zelf heb ik de tandjes van mijn kinderen niet eens willen zien,laat staan ze om mijn nek hangen.
Bovendien had mijn oudste de gewoonte nog een uurtje op zijn tand (die er dan al uit was)te kauwen
p.s op mijn 13de heb ik mijn laatste melktand verloren
hoi angelique! gooide je moeder de tandjes zomaar weg? ze horen toch in een mooi doosje om te bewaren? mijn oudste dochter die bijna 16 jaar is, heeft een meisje in de klas die nog steeds een paar melktandjes heeft!!!!! Dat je de tandjes van je kids niet meer wilde zien heb je dan toch meegekregen van je moeder, je wist niet beter, ze moesten gewoon weg!!! Nou moet ik wel zeggen dat ik na de verhuizing nu goed na moet denken waar ik die doosjes nu gelaten heb, zo zie je maar weer, zo hebben we allemaal andere ideeën en andere opvoedingen, ja toch???
@$teven: zo erg als je oom ben ik ook vaak geweest bij mijn kinderen. Mijn kinderen vroegen dan of ik wilde voelen hoe los hun tand wel niet zat, ik voelen en nét even wat verder dat tandje doordrukken. Gemeen hè, maar ja soms zaten die tandjes zo los en ik kon ‘t dan niet laten, je kon ze d’r bijna uitblazen
Haha die tanden die er voor terug kwamen! Gelukkig is het allemaal goed gekomen
Ik weet nog dat rond sinterklaas een losse tand had, mijn moeder smeekte me om die eruit te mogen trekken, ik had daar echter weinig zin in, maar toen ze me het snoeptrommeltje (vol met pepernoten en schuimpjes) liet zien en daarbij zei dat ik dat daarna helemaal leeg mocht eten ging ik voor de bijl! Minder was dat ze pas nadat mijn tand eruit was zei dat ze het niet de bedoeling was dat ik het in 1 keer mocht opeten
Ja, dat was altijd een feest….wiebeltanden. Daar kon je je dan uren mee vermaken. Soms gingen mijn zus en ik ’s avonds als we op bed lagen de natuur wel eens een handje helpen. Tanden die nog helemaal niet echt wiebelden even lekker hard naar voren en achteren trekken zodat je iets te wiebelen had. Stom eigenlijk, maar dat vonden we toen een leuk spelletje.
Gelukkig nooit trauma’s gehad dat anderen mijn loshangende tanden eruit wilden halen. Dat deed ik gewoon zelf, ook kiezen trouwens.
Was het begrip FIETSENREK trouwens al langs gekomen?
@Joke 61: bizar zeg! Ben niet erg enthousiast en snap nu mijn moeder
Mijn eerste twee tanden die wisselden waren mijn twee middenvoor boven… Kreeg een wigwam op een verjaardag en bij het uitstappen, op de zelfde dag, struikelde ik over het afstapje. Een fijne dag, dus.
Hé, over die Wigwam ga ik een log schrijven!
Log is klaar dus zet jullie hoofdtooi maar alvast op
Mijn moeder draagt de trouwring van haar vader en daar zitten de eerste tandjes in van mijn vorig jaar overleden broer en mij, voor haar natuurlijk een dierbaar bezit. Ze doet het ook nooit af, ik weet niet beter als dat ze het altijd om heeft. Ook heeft ze nog een mooie gouden armbandje met de kopjes eraan van mijn broer en mij met onze namen en geboortedatum erin en steeds wanneer ik zie als ze die om heeft schiet ik vol want het herinnerd natuurlijk ook weer aan mijn kleine broertje want hij was altijd nog 2 jaar jonger dan ik