De boeken van Olaf J. de Landell
Link naar dit artikel Op vrijdag 18 augustus 2006 geschreven door Lia
Toen ik zeventien was las ik voor het eerst een boek van Olaf J. de Landell. Ave Eva heette het en ik vond het geweldig.
Vanaf dat moment raakte ik verslingerd aan de schrijfstijl van deze schrijver wiens werk nooit het stempel literatuur kreeg. Maar dat maakte mij niet uit. Ik vond er alles in wat een boek voor mij interessant maakte: humor, ironie, spot, weemoed, tragiek, romantiek.
Olaf J. de Landell was een pseudoniem voor Jan Bernard Wemmerslager van Sparwoude. Hij werd geboren in 1911. De eerste zeven jaren van zijn leven bracht hij door op Java. Later woonde hij met zijn moeder in Hilversum en bleef daar wonen tot zijn dood in 1989. Een groot deel van zijn trilogie De Porseleinboom speelde zich af op die twee plekken.
Andere door mij verslonden boeken van Olaf J. de Landell zijn, om er maar een paar te noemen: Kroelen met de Kroon, De mislukte Pastorale en Het klooster van de Lichtgroene Paters.
Een fragment uit Het Klooster van de Lichtgroene Paters:
“Als ik nou doodga vlieg ik regelrecht naar God!” zei Rogier, op z’n rug drijvend.
“Ik geloof niet dat het netjes is,” betoogde Angelo vroom, “zo in je blote speelgoedwinkel voor de Opperste te verschijnen. Ik zal je eventueel een bosje riet meegeven.”
Doch Rogiers geloof ging veel dieper. “God vindt het enig me zonder kleren te zien,” zei hij. “Hij heeft de hele zaak zelf in elkaar gedraaid, moet je denken!”
Had jij een lievelingsschrijver en wat was je lievelingsboek?
40 reacties op “De boeken van Olaf J. de Landell”
Laat een reactie achter

Ja ik ken die boeken wel, heb ze destijds verkocht. Nooit gelezen. Ze worden niet meer herdrukt, dus ik denk dat geïnteresseerden op boekenmarkten en rommelmarkten moeten kijken
Toevallig stond dat boek, Ave Eva in de boekenkast van mijn ouders. Als ik ziek was pakte ik wel eens zo’n boek maar toevallig nooit Olaf J. de Landel. Dat trok mij nooit zo, wel o.a. de Verborgen Bron van Hella Haasse, maar dat is weer heel wat anders.
Ja, Olaf J. de Landell is absoluut een van mijn favorieten. De Porseleinboomreeks stond bij mijn oma in de boekenkast en die heb ik als tiener verslonden. Een paar maanden geleden heb ik ze voor de tweede keer gelezen en genoot er nog steeds van. Die man heeft zo’n bloemrijk taalgebruik, heerlijk. Verder Top Naeff (School-idyllen) en natuurlijk Jan de Hartog, zijn 4 delen ‘Koninkrijk van de Vrede’ ben ik momenteel met veel genoegen aan het herlezen.
@Leuk Jacqueline! Bloemrijk, dat is inderdaad het goede woord. Schoolidyllen vond ik trouwens ook mooi en van Jan de Hartog ken ik alleen Hollands Glorie (gelezen na het zien van de tv-serie met dezelfde naam)
Wat ik al vreesde is dat deze log niet veel mensen zou aanspreken, vanwege de eventuele onbekendheid van de schrijver.
Vandaar mijn vraag onderaan: had jij een lievelingsschrijver en wat was je lievelingsboek?
Volgende keer toch maar beter letten op de titel van een log..
Want het leek me leuk om te lezen wat anderen graag lazen!
@Lia: jij was toch ook de schrijfster van het log over de Bibliotheek?
Leesverslaafd waarschijnlijk
Bij mij wisselt het nogal wat ik lees, net hoe mijn stemming is. In mijn schooltijd de boeken van mijn lijst.
Nu wat ik tegenkom als ik in de bieb rondstruin.
Ben ook geen ster in het onthouden van de namen van schrijvers/schrijfsters. Heb bij mijn biebpasje ook een papiertje met namen van schrijvers/schrijfsters waarvan ik een ooit gelezen boek mooi vond.
@Joke, ja, dat zou je wel denken, hè?
Maar het is niet voor niets JS hier.
Vroeger las ik me inderdaad helemaal suf.
Tegenwoordig kom ik niet veel verder dan tijdschriften, maar dan ook van alles: opinieweekbladen, vrouwenbladen enz.
Die stukken tekst zijn me lang genoeg.
Bovendien lees ik altijd voor het slapen gaan, dus ik ben geconditioneerd op lezen en dan slapen. Gevolg: als ik op de bank zit te lezen val ik in slaap..
Wel jammer hoor, dat die boekenleesdrift over is, er is niets lekkerder dan je verliezen in een boek..Nou ja, weinig.
Ik heb ook altijd erg genoten van de boeken van Olaf de Landell. Ik heb heel wat boeken van hem, ik was altijd erg dol op Blonde Martijn en ook op dat boek dat in een schoonheidsinstituut speelt(kom nu even niet op de titel). En de Porseleinboomboeken natuurlijk. Ik ga meteen “op herhaling”.De boeken staan ergens op zolder, ben benieuwd of ik ze nog steeds goed vind.
Ik heb wel eens van zijn naam gehoord, maar kan me niet herinneren dat ik ooit boeken van hem heb gelezen. Ik las op 17-jarige leeftijd eigenlijk alles wat los en vast zat, van bouquet reeks tot streekromans en alles daarbuiten.
) werd en is Stephen King mijn lievelingsschrijver geworden, ik heb bijna al zijn boeken, maar die man schrijft in zo’n recordtempo dat ik gestopt ben om alles van hem te kopen, de bieb is daar ook goed voor
Later (toen ik groot was
@ Lia…Of wij moeten beter lezen
Als kind de Kameleonreeks, Pinkeltje, Pietje Puk, De Vijf.
later alle boeken van Simon Carmiggelt gelezen. Verder hou ik van biografieën van interessante mensen, in dat kader was ik zéér onder de indruk van het boek “De Herinnering” van Betty Schimmel. Op het moment vind ik de boeken van het schrijversduo Rees/Lloyd erg leuk om te lezen voor ontspanning.
liefjes, de schrijftrant van Olaf J,” ave eva” las ik op 14 jarige leeftijd en Lide Meijer, geen hoogdravende literatuur, maar prettig om te lezen.
Harriette van Eijk, Toon Kortooms,”mijn kinderen eten turf” “liefde in Peelland”prettig om te lezen in de vakantie.
Jan de Hartog met den Doollaard waren in die tijd mijn favoriete schrijvers.
Meisjesromannetjes las ik ook Cissy Van Marxveldt en Sanne van Havelte ,”Rubber” vond ik ook een mooi boek toen ik een jaar of 14 was en “Gejaagd door de wind” op krantenpappier gedrukt. “Oorlog en Vrede”
Toch heb ik die boeken ooit meer gelezen op een na
“Oorlog en Vrede” dat blijf ik mooi vinden net als Anna Karenina.
@Lia: verkeerde titelkeuze of niet, het is een leuk onderwerp hoor!
Ik herinner me trouwens nog een favoriet boek van vroeger:
Johannes Mario Simmel - ‘Liefde is slechts een woord’. En de Duitse schrijver Heinz G. Konsalik was in feite een soort van veredelde bouquetreeks, zooo lekker om te lezen!
Mijn favoriete boek als kind: Een jaar bij de familie de Bloeme. Geschreven door Mien Labberton. Een nogal christelijk boek, met bijbelverhalen en liedjes erin. Kent iemand dat boek? En op de tweede plaats: Het witte paardje van Elisabeth Goudge.
En op de derde plaats : De geheime tuin. Geschreven door Frances H. Burnett.
Bettie, Othilia Verdurmen heeft een prachtig kunstproject gemaakt, geënt op De Geheime Tuin.
Kijk maar eens op http://www.oneira-art.nl
Leuk Lia! Het ziet er schitterend uit. Misschien kan ik het nog ergens bekijken.
Tijdens de tekenlessen op de Opleidingsschool voor kleuterleidster werden wij “meisjes” altijd voorgelezen door onze leerkracht Mw. Hofman-Caspar. Ze las dan voor uit “De tuinfluiter trilogie” van Jos van Manen-Pieters. Prachtig! Als ik het weer eens lees dan ontroerd het verhaal mij nog steeds.
vroeger las ik ook heel veel boeken van Enyd Bleyton de vijf detective series, en nu lees ik ook veel detectives en literatuur en romans over van alles wat. Olaf de landell kende ik ook, maar dit boek niet. Ik ga hem binnenkort lenen.
prachtige boeken van olaf j de landell!! heb de porseleinboom verslonden, daarna ‘met liefde en respect - het devies’ op een rommelmarkt gevonden voor een euro. hoop nog meer te vinden. toch wel populair, hè, lia?!
Leuk om dit terug te lezen. Olaf is ook een van mijn lievelingsschrijvers. Op m’n 17e (1979) een werkstuk gemaakt over zijn leven en werk voor het nederlands eind examen. Ik heb toen via een radio programma informatie opgevraagd, zij hebben toen mijn brief naar Olaf doorgestuurd.Kreeg persoonlijk een brief van hem terug (die nog steeds in mijn bezit is) met zijn levensloop en boeken overzicht Mocht hem zelfs persoonlijk bellen voor meer informatie. Veel van zijn boeken gelezen.
Heerlijk, Olaf.J. de Landell. De boeken die ik gelezen heb van hem zijn er aardig wat. Lezen en herlezen. Het boek De Porseleinboom begint nu uit elkaar te vallen. De dief stelen, ook zo’n heerlijk boek. Iedere keer weer, schiet ik in de lach als merlijn het voor elkaar heeft de (ik citeer) ‘ bescheten deftigheid’ van een pad af te laten lopen wat oorspronkelijk voor vaten is bedoeld.ik knap altijd zo op, als ik mijn dag niet heb, van zijn schrijfstijl en zijn uitdrukkingen.kan ik er gewoon weer tegen aan.het boekje versprongen ster is ook zo enig.De appels bloeien, ook een prachtig boek
Net Ave Eva weer gelezen. Prima boek voor als je griep hebt en nergens zin in hebt. Het verhaal is natuurlijk flinterdun, maar wat een humor en wat een geweldige stijl. In Engeland zou zo’n boek moeiteloos de ene herdruk na de andere krijgen. Hier wordt het beschouwd als een niet-literair niemendalletje. Jammer. Ik las het voor het eerst toen ik een jaar of vijftien was en ik was meteen verliefd op Derk.
O,ja, het boek over het schoonheidsinstituut heet Spiegel aan de wand. Ik heb ooit ook eens het boek, Versprongen ster gelezen, toen ik 16 was of zo, nooit meer ergens kunnen vinden. Lees nu van alles, van Wilbur Smith tot Dan Brown en nelson de mille. enfin noem maar op. Toch ook grijp ik vaak terug naar jeugdboeken. Zomerzotheid, schoolidyllen, zou ik ook graag nog eens willen lezen, maar ja, moeilijk te krijgen.Misschien loop ik er nog wel eens tegenaan. Laatst na jaren zoeken Finale als voorspel van Nevil shute weer kunnen bemachtigen. Had ik gelezen toen ik twaalf was, bij mijn oma, en ik vond het zo mooi dat ik het perse wilde hebben. En ik vind het nog steeds mooi.
olaf je de landell… ik ben er weg van! heb, op 2 na, al zijn boeken. inderdaad op rommelmarkten en beurzen gevonden. ik vind zijn stijl geweldig. zijn mooiste boek vind ik Rafaël, de aartsengel. het verhaal gaat over een jongen in de tweede wereldoorlog die, door allerlei verwikkelingen, achter zijn ware ik komt. heel mooi, ontroerend en toch, zo erg ‘olaf j de landell achtig’,vol humor. soms zijn er van die dagen dat je heerlijk op de bank klimt, potje thee erbij en als er dan geen nieuw boek ligt, dan pak ik olaf uit de kast… mijn dag kan niet meer stuk. jammer dat het zo weinig voor komt.
het klooster van de lichtgroene paters is een boek dat vol humor geschreven is. en versprongen ster… je ziet het zo gebeuren… een oud vrouwtje dat zo lenig is en over tafels en muren springt, ik lig dubbel.
ga zo maar afsluiten en beneden op de bank weer eens even lekker genieten… het sneeuwt toch buiten.
Ook ik ben min of meer verslaafd aan de schrijfstijl van Olaf.
Ik ben al een tijdje driftig op zoek naar de volgende titels;
KROELEN MET DE KROON.
IN HET HOL VAN DE TAMME LEEUW.
VERSPRONGEN STER.
Wie o wie kan mij aan deze boeken helpen?
@Nicolette, marktplaats.nl al geprobeerd? Of boekwinkeltjes.nl? Rommelmarkten en kringloopwinkels, leveren ook nog wel eens wat op. Succes!
herkenning… zijn boeken stonden in het ouderlijk huis…en daar stonden ook konsalik (niks an) kirst (meeslepend) de avonturen van don camillo (tranen van het lachen) aafjes (mwah) en dus ook de landell..alles gelezen…verslonden… was toen een jaar of 12… niks van bijgebleven..vaag… ging een van zijn boeken over de baarnse moordzaak? of haal ik nu alles door elkaar? staat me ook nog bij dat het niet als literatuur werd gezien… de leraar nederlands schamperde over hem…meisjesboeken!
Oh, wat heb ik een ruzie gemaakt met mijn leraar Nederlands, omdat Olaf J. de Landell niet werd erkend als literatuur. Ik vind dat hij met zijn scherpe, maar altijd vergevingsgezinde observaties van de menselijke natuur de mensheid meer goed doet dan een kwallebal als Wolkers.
Als je het trouwens over flinterdunne verhaaltjes hebt, dan valt Shakespear ook in die categorie. We kunnen het er over eens zijn dat het belangrijker is hoe iets gezegd wordt, dan wat er gezegd wordt.
De streekromans van de Porseleinboom kon ik overigens nooit doorheen komen, maar de meeste andere heb ik van mijn moeder en oma en vooral Het Klooster van de Lichtgroene Paters heb ik helemaal stukgelezen. Maar ook Blonde Martijn en Uit naam van de Aartsengel zijn wat mij betreft juweeltjes.
Fijn dat ik weet dat ik niet de enige ben!
Ook ik ontdekte “Avé Eva” en ben daarna de rest van de boeken gaan lezen. wat was dat toch heerlijk ontspannend!
Een omschrijving uit “Het klooster van de lichtgroene paters”: een versleten handdoek was een bos druppels met een draadje erom.
Heb de porselein trilogie nu als luisterboek op
mijn mp3 speler gezet. Wat een geweldig boek. Had het vroeger ooit gelezen, net zoals ave eva en de kantelen kantelen.
Hiervoor heb ik Ina Boudier Bakker : de klop op de deur gelezen ook zo’n intens mooi boek, elke zin klopt.
Dus als je de porselein trilogie mooi vindt dat is de klop op de deur ws ook jouw stijl, een familiegeschiedenis die in dezelfde tijd speelt.
Ook ik vind olaf de landell zwaar ondergewaardeerd.
Ja, inderdaad, de klop op de deur. Vroeger ooit eens gelezen, ik zou niet meer weten waar t over ging.
De kantélen kantelen heb ik ook gelezen, vond ik niet zo goed. Wél het boek met korte verhalen “een snoer bloedkoralen” Schitterend.
Carmiggelt was een meester, maar de Landell kan er ook wat van. Het klooster van de lichtgroene paters heb ik helaas nooit te pakken kunnen krijgen, maar wie weet, lukt het ooit nog eens.
@margaret: Armoede, van Ina Boudier-Bakker, ook zo’n prachtig boek. Er is ook een tv-serie van geweest (jaren tachtig?)
@andrea: Het klooster van de lichtgroene paters wordt op marktplaats aangeboden.
Ja Lia, ook armoede heb ik als luisterboek en niet te vergeten :het spiegeltje ook zo prachtig.
’s nacht de koptelefoon op als je niet slapen kunt en je wordt heerlijk voorgelezen. De meeste boeken van haar heb ik gelezen ,alleen
“de straat” lag me niet.
Mijn moeder had vroeger “De porselein tafel” in de kast staan, dat was deel 1 van de porseleinboom-trilogie. Het was een dun boekje met blauwe kaft, en was verschenen als boekenweekgeschenk ergens in de jaren ‘50. Jaren later heb ik de trilogie voor een paar gulden op een rommelmarkt gekocht en lees het nog steeds. Verder ken ik (nog) geen boeken van hem. Olaf J de Landell is trouwens een keer op tv geweest in de jaren ‘80 in het programma RURRR van Jan Lenferink.
Voor mijn 20ste las ik zo’n beetje van alles, na mijn 20ste wat meer specifiek. Op mijn 20ste kreeg ik via mijn vriend een nederlandse vertaling van een engelstalig boek in handen. Het heette “Eric” en was geschreven door Doris Lund. Het verhaal gaat over haar 17-jarige zoon Eric, bij wie in 1967 leukemie wordt vastgesteld. Gezien de toenmalige medische kennis en behandelingen geven de doktoren hem 6 maanden tot 2 jaar. Uiteindelijk leeft hij nog ruim 4 1/2 jaar. Het zou een zielig boek kunnen zijn, als het niet met zoveel liefde en respect geschreven was. Ik lees het nu nog steeds elk jaar (ben nu 45). Mijn vriend (die later mijn man werd) en ik hebben onze jongste zoon als 1 van zijn voornamen Eric genoemd uit respect.
Vorig jaar zat ik op internet te zoeken naar informatie over de schrijfster Doris Lund, toen ik bericht tegenkwam dat zowel zij als haar man intussen zijn overleden. Ik kwam een forum tegen en begon te lezen. Het blijkt dat zelfs nu, ruim 35 jaar na het overlijden van Eric, er nog steeds mensen zijn die door het boek en het leven van Eric geraakt worden. Mensen die door het lezen van het boek een medisch beroep hebben, mensen die zich gesteund voelen bij het overlijden van hun kind. In Amerika staat het boek op de schoolboekenlijsten, in het stadje waar Eric gewoond heeft, staat al jaren een gedenktplaat voor hem.
Het is in ieder geval iets dat mij zeer diep heeft geraakt (en nog steeds)
Voor de vrolijke noot lees ik alles van Toon Kortooms (”wij zullen Hendrik morgen leren fietsen”)
en voor de buitenlandse noten
de Discworld boeken van Terry Pratchett.
Er werd in niet in 1957 maar in 1967 bij Eric de ziekte ontdekt. Nu meer dan 35 jaar later, vind ik het heel mooi dat er nog steeds zoveel mensen zijn die dankzij Eric, zijn leven en zijn sterven contact met elkaar hebben en elkaar steunen en gesteund worden. Op het forum stonden ook berichten van de dochter van Erics jongere broer, Erics sportvrienden, en iemand die dankzij het boek nu als arts werkt en specialist is op dit vakgebied.
Mooi!!!!!!!!!!
Annemiek A.goed om te lezen dat olaf J.de Landell niet vergeten is , ik verzamel al zijn boeken, maar een van mijn favorieten is Indie weerzien aangezien ik er vroeger in mijn jeugdjaren heb gewoond. Ook de foto’s van Jos Brink zijn goed.
nicolette
een late reactie dus ws niet meer van toepassing maar toch…
net nog gevonden op bol.com tweedehands boeken
Kroelen met de kroon | Olaf J. de Landell
2ehands exemplaar vanaf
€ 5,00
(en daar staan nog veel meer tweedehands boeken van hem te koop op)
en op marktplaats
Versprongen Ster door Olaf J. de Landell; uitgever FG Kroonder,
Ca. 1950, hardkaft, 243 pagina’s; met ex Libris en signatuur eigenaar; zeer goede
conditie
In het hol van de tamme leeuw
Landell Olaf J. de
Kroonder F.G.
Prijs: 3.95
Spiegel aan de wand
Landell Olaf J. de
Kroonder F.G.
Prijs: 3.95
Olaf J. de Landell Omnibus
Landell Olaf J. de
Kroonder F.G.
Met liefde en respect, Het devies
Landell Olaf J. de
De Boekerij
1985
De appels bloeien
Landell Olaf J. de
De Boekerij BV
1979
De Mislukte Pastorale
Landell Olaf J. de
Kroonder
Afmetingen 20,5 x 13,5 x 3 cm
Mijn moeder heeft de trilogie van “De Porseleinboom”ook en als meisje van veertien/vijftien las ik ze ook. Prachtig vond ik ze. Ook Äve Eva”heb ik gelezen.
Ik heb “Eric” Doris Lund ook gelezen als tiener en het is me altijd bij gebleven. Geweldig boek!
“Een vlinder voor Marianne” Virginia Lee is me ook altijd bij gebleven. Dit boek heb ik gelezen toen toen ik een jaar of dertien was.
Marc-O is zes als zijn zus overlijd, Hij zet een potje met een rups naast haar bed. Op het moment dat ze overlijdt, wordt de rups een vlinder en vliegt weg (geloof ik) Dit helpt het gezin bij de rouwverwerking. Wat ik me kan herinneren is dat het wel een zielig maar ontzettend mooi boek was. Ik zou het graag nog eens willen lezen. Net als “Eric”
Verder natuurlijk ook De Vijf, de Dolle Tweeling en Pitty naar de kostschool gelezen en een ook aantal delen van Imgard en nog veel andere Witte Raven pockets, Annejet, Manege Picadero, Peggy’s Paarden Pension, Leni Saris etc.
Te veel om op te noemen, eigenlijk… Ik verslond alle boeken in de bibliotheek!
Nog steeds trouwens!