Fietskleppers
Link naar dit artikel Op maandag 21 augustus 2006 geschreven door Rick67
Als knutselend kind kon ik in de jaren zeventig uren bezig zijn met het maken van (kartonnen) kleppers voor de banden.
Een klepper is een stuk rechthoekig karton wat je aan de beugel van je fiets kunt vastmaken met knijpers. Bij het vooruit rijden maken de kartonnetjes een voortdurend klepperend geluid wat lijkt op een brommer. Hoe harder je rijdt, hoe harder het kleppert.
Hele uren heb ik met vriendjes door de paden en poorten gereden van het huizenblok in het tuindorp waar ik woonde, wat ongetwijfeld veel asperines heeft gekost bij bewoners, zo met 5 a 10 kinderen op de fiets.
Hoe maak je de klepper?
- Knip zo’n 10 stevige stukken karton (formaat speelkaart).
- Vouw een stukje karton om de wielbeugel van de je fiets en zet deze vast met twee knijpers. Het einde van het karton moet wel tussen de spaken vallen.
- Hoe harder je rijdt, hoe harder je klepper kleppert.
- Hoe meer kleppers hoe gekker de buurt wordt.
Er waren meer manieren om te klepperen maar dit was de manier waarop wij het deden in Rotterdam. Geen pak speelkaarten was veilig en als alternatief gebruikten we bijv. stukken waspoederpak of sigarettenpakjes. Het was de kunst om de juiste afstand en mogelijkheden van je klepper in te schatten. Je reed beter nooit achteruit met je fiets want dan kwam je klepper tussen de spaken, en moest je het zaakje repareren.
Wie maakte de buurt nog meer gek?
27 reacties op “Fietskleppers”
Laat een reactie achter
...
Ik weet nog wel dat die rage er was eens in de zoveel tijd. Zelf ook wel geprobeerd te maken maar het lukte nooit erg, hoewel ik toch veel knutselde en veel voor mekaar kreeg.
Ja, ik kom ook uit Rotjeknor
, en herken deze manier van kleppers maken. Ik gebruikte ook wel bierviltjes maar die knakten heel snel.
Die op de foto is ook wel leuk : een halve wasknijpers en als klankbordje een lees doosje schoensmeer ( Erdal ? ).
Wilde vroeger ozo graag een klepper op mijn fiets (ook een kilometerteller met een wijzertje wat opliep naarmate je harder fietste), maar helaas was het zo dat dit meer voor jongens was weggelegd. Dus ik heb niet geklepperd.
Kwam ‘t toch nog een beetje goed met mij.
Toen mijn kinderen de klepperleeftijd hadden, heeft moeders nog heel wat kleppers op de kinder fietsje gefröbeld .
Wij waren niet zo van het knutselen en maakten daarom gewoon een paar speelkaarten vast met een wasknijper. Gedurende een half uurtje of zo voelde je je dan helemaal het mannetje, tot de kaarten tussen de spaken vlogen…
Ik deed het met een leeg luciferdoosje elastiek en een halve wasknijper.
Er waren er die het deden met een leeg blikje schoensmeer maar helaas is dat mij nooit gelukt.Die lege blikjes maakten natuurlijk veel meer herrie
Die foto had ik een 25 jaar geleden moeten zien! Wij deden het met allerlei soorten karton en knijpers. Heel wat prototypen hebben het levenslicht gezien.
Sommige spatbordstangen waren geschikter dan andere. Er waren er die te rond waren, waardoor je klepper meteen wegdraaide. Achteruitrijden was inderdaad ook geen goed plan. Dan moest je eerst weer afstappen om je klepper goed te zetten.
Ik heb nog met een touwtje - van het (buitenste) uiteinde van de knijper naar m’n stuur - rondgereden. Zo kon ik de klepper weer op z’n plek trekken als ie wat gedraaid was. Of ‘m, heel stoer, al rijdend aanzetten.
Bij langere afstanden ging de klepper uit en werd-ie weggedraaid. Soms kwam je dan thuis zonder klepper. Was hij eraf gevallen zonder dat je het merkte. Denk dat mijn moeder op die manier heel wat knijpers is kwijtgeraakt.
Zo’n blikje. Wat een idee! Nou ja, bij m’n zoon of dochter dan maar…
Ik heb ook met kartonnetjes en houten wasknijpers rondgereden op mijn fiets. Inderdaad denk ik dat het schoenenblikje meer lawaai had gemaakt dus nóg leuker was geweest.
Overigens heb ik bovenstaande foto op een site gevonden waar beschreven staat hoe je die weer aan een fietswiel bevestigd kijk maar eens hier of klik op het plaatje.
Ik vermoed trouwens dat m’n moeder het niet goedgevonden had, zo’n blik tussen onze spaken. Allereerst moest alles in drievoud beschikbaar zijn (geen schoenpoets meer te vinden in huis
) en bovendien had ze het waarschijnlijk veel te gevaarlijk gevonden om met zo’n hard voorwerp op je voorwiel rond te rijden. Moet er niet aan denken wat er gebeurd als-ie in je wiel slaat. 
Ik zal aan de instrukties denken waneer ikzelf moet helpen bij het fabriceren van zo’n klepper. Voor de veiligheid zet ik ‘m wel op het achterwiel.
Zou er rond 2015 nog plaats zijn voor een mechanische klepper? Of moet er dan een electrische op de fiets? Doet me meteen denken aan die gele gashendels die je vroeger op je fiets kon laten zetten. BrooooOOOOMMM!!!
Ik heb met zo’n kleppers ook nog wel door tuindorp gefietst, Rick. Door de Schaarweide en over de Vinkenbaan, klepperdeklep…
Ja natuurlijk heb ik in Den Haag de Vogelwijk onveilig gemaakt met mijn geklepper, nou ja, onveilig, ik heb in elk geval de rust verstoord van mijn buurtgenoten, maar of ze er van genoten hebben?
Ik gebruikte gewoon een oude speelkaart vastgemaakt met een wasknijper, maar dat vloog constant los of de speelkaart was door dat geklepper dermate versleten dat hij niet meer te gebruiken was, in elk geval niet meer voor het doel war hij oorspronkelijk voor gemaakt was, haha!
Rick en ik hadden hetzelfde idee, zoals eerder gezegd.
Kan mij herinneren dat we een luciferdoosje, elastiek en wasknijper gebruikten. Maar hoe precies??
Speelkaarten herinner ik me niet. Zou ook niet gemogen hebben, met een familie die jokerde.
Hé, idee voor een log! Mmm, Rick zal me wel weer voor zijn
@Eric Erres, dit onderwerp ook al? Je geluidswagen had al gewonnen (wel met mijn plaatje hehehe). Maar bedenk wel dat bijna al mijn nog te evrschijnen gastlogjes stammen van eind vorig jaar/ begin dit jaar.Ik heb momenteel geen inspiratie meer, ben even leeg gegastlogd (nieuw werkwoord?).
@Rick: daarom moet de JS-dag volgende week komen.
In de kroeg: daarna kunnen we weer de hele gastlog wereld aan
Hmmm, ik denk dat ik die dag de site maar lock voor vaste deelnemers.
Vermoedelijk zal Rian er nog wel een artikel aan wijden, maar om de discussie over js-dag niet hier te laten plaatsvinden: er is een apart forum. Leef je uit.
Jazeker, ik was ook een klepperaar, weliswaar zonder de al eerder genoemde Erdal schoensmeerblikken. Ik ging voor de minder high-tech optie, simpelweg dubbelgevouwen karton afkomstig van allerhande verpakkingen als waspoeder, schoenendozen en wat er verder was te scoren in die dagen. Het venijn was de bevestiging op het dunne vastzet-beugeltje van het voorspatbord. 7 wasknijpers, tot het uiterst aangedrukt moesten deze verbinding een permanent karakter geven. De geluidsproductie loog er niet om, dat wil zeggen, voor zolang het duurde. Een snelle calculatie leverde als resultaat dat het aantal gebruikte wasknijpers evenredig was aan het aantal meters afgelegde weg, daarna werd het weer doodstil in de straat…nouja, op een paar krachttermen van ondergetekende na.
(Ps: de link die Sentiment in bovenstaand bericht aanhaalde, zette weer een spreekwoordelijk bovenluikje los. Die ontstane ringen van verknipte fietsenbanden kon je namelijk meer mee, ik transformeerde die middels, de vingerhaak methode, tot een lange ketting. In het midden daarvan zorgde je voor een soort ooglapje, en met een stevige tak in de vorm van een slangentong had je een prima artikel om die nare buurman op de hoek eens een lesje te leren. Herfstige dagen werden prima benut onder het mom:
eikels voor een eikel.)
@ Wout66…..je moest maar eens een gastlog schrijven over “de nare buurman” hahahahaha….iedereen heeft/had wel z’on persoon in de buurt.
Balinpikker noemde wij die man in onze buurt altijd. Van die nare mannetjes die het op de kinderen in de buurt gemunt hadden!
@Sandra: in sprookjes en verhalen komt die materie toch altijd goed? Bv Woeste Willem?
@Wout66: welkom terug! Ik zat pas te denken aaan die verknipte fietsbanden… maakte er ook een bal van aan een ketting! Op school moest je die niet laten zien!
Jaaaaaaa! En maar wasknijpers snaaien van je ma, en jagen op kartonnetjes
Ik weet niet of er al over geschreven is. Maar wat toen ook een rage was voor je fiets. Van die gekleurde “wokkels”die je in je spaken moest doen. Meestal 2 kleuren die je ook uit elkaar kon halen. Ik heb geen flauw idee of hier al iets over geschreven is of dat iemand nog weet hoe deze dingen heten. Het was eind jaren `60. Wie kent trouwens nog GRAAF SLIS.( de slang in Robin Hood)Een wollig klein slangetje ongeveer 10 centimeter lang aan een dun visdraadje die je dan met een beetje oefenen door je vingers moest laten kruipen. Het leek dan als of het “leefde”. Belachelijk natuurlijk maar iedereen had zo`n ding.
Wie kent `m nog?
@Thom: kijk in het archief en ga naar het forum en doe je suggesties. Je mag ook zelf schrijven.
@ Thom….die slangetjes zijn al langere tijd weer in de speelgoedwinkels te koop. Meestal met een instructievideo erbij in de winkel. Had me eigenlijk niet gerealliseerd dat deze speeltjes al antiek waren
Wij gebruikten meestal een gedeelte van zo’n plastic koffiebekertje, werkte ook heel goed.
Dat van die schoensmeerblikjes heb ik nooit eerder gezien.
Ja hoor, ik heb vroeger ook wel met zo’n fietsklepper gereden…
Ach ja, ik was nog jong en zo’n brommergeluid was je-van-het!
ik bezit sinds vorige week een knalgele/roze oma fiets….
Mijn eega vroeg nog in de winkel verbaasd DEZE?
Ik heb hem gedreigd dat als ik DEZE niet nam, ik dan ook met kartonnetjes ging klepperen als hij op het terras van het winkelcentrum zat…
DEZE fiets blijft dus lekker van mijzelf, mijn zonen krijgen een serieus ego-probleem als ze op mijn fiets gaan.
die schoen blik jes ken ik ook niet,
wij deden het met een was knijper en met een stukje karton
het schiet me net te binnen we deden het ook met dopjes van de melkflessen , en dat maakte ook geluid
Die lawaaidingen met die blikjes en elastiek kon ik maar niet fabriceren. Ik bleef het doen met wasknijpers en speelkaarten.