Boeken kaften
Link naar dit artikel Op donderdag 24 augustus 2006 geschreven door Sentiment
Ieder jaar op de middelbare school kwam het weer terug, boeken kaften!
In tegenstelling tot mijn dochter, bij wie het pakket al weken voor de school begint aan de deur afgeleverd wordt, moest ik naar school om ze op te halen.
Maar de ‘voorpret’ begon al een paar weken van tevoren als ik kaftpapier uit ging zoeken, er was niet zoveel keus als tegenwoordig maar toch genoeg. Ik weet nog wel dat ik een jaar spijkerbroeken kaftpapier had, daar stonden dat achterzakken van spijkerbroeken op, en ook zat er een soort waslaagje overheen. Als je met je nagels over het kaftpapier ging was het net of er kaarsvet onder je nagels zat.
Ik had maar een paar dagen de tijd om te kaften, en kreeg hulp van mijn grote zus.
Eerst het boek wegleggen en met voldoende ruimte uitknippen, dan de hoekjes die om de rug van het boek komen schuin inknippen, netjes naar binnen vouwen aan beide kanten en dan de ene kant dichtvouwen en vastplakken, het boek dichtslaan, de kaft van het boek vasthouden op die plaats en dan weer open (anders wordt het bij een dik boek te krap) en ook daar vastplakken.
Gisteren mocht ik weer ‘meehelpen’ want op een of andere manier lukt het mijn puberdochter niet om het zelf te doen! 
Kafte jij zelf je boeken of kreeg je ook hulp?
47 reacties op “Boeken kaften”
Laat een reactie achter
o is trouwens een...
...
Ik werd ook geholpen door m’n moeder. Niet omdat ik het niet kon, maar omdat het wel gezellig was en veel werk. Je kreeg best veel boeken mee, waarvan de meeste gewoon terug moesten aan het eind van het jaar. Die moesten dus verplicht in een kaft. Kon het uiteindelijk zelfs zonder plakband; gewoon goed vouwen.
Kan nu dus ook heel mooi inpakken… Vind dat altijd wel een leuk klusje; hoe strakker ingepakt, hoe tevredener ik ben
Ik gebruikte altijd van dat ouderwetse (eenvoudige) kaftpapier. Vond dat wel mooi nostalgisch.
Volgende week moet ik mijn dochter helpen met kaften, zij wordt brugpieper. De boeken komen per post.
Voor haar geen hulp van een grote zus, haar broers willen haar niet helpen en die kunnen ook niet netjes kaften, dus ik mag helpen.
We hebben hetzelfde kaftpapier gekocht als op de foto bovenaan. Lekker felle kleuren.
Mijn boeken voor de Middelbare school kreeg ik op school. Ik weet niet meer of ik op een bepaalde dag de boeken op moesten halen. Staat me ook een beetje bij dat je bij iedere les de boeken kreeg.
Waren leenboeken, en voorin was een flapje waarop stond van wie en in welk jaar het boek de jaren daarvoor was geweest. Waren soms echt slechte vieze boeken.
Dan het kaften, mijn oudere zus deed bij een paar boeken het kaften voor, daarna werd ik in het diepe achter gelaten.
Wat een gemopper van mijn kant. Heel graag wilde ik de boeken netjes gekaft hebben, het ene boek lukte door het formaat beter dan het andere.
Ik had kaftpapier in jaren zeventig stijl (net zoiets als het behang van toen), veel gekke motieven in de kleuren paars/oranje.
En idd Sentiment dat waslaagje wat je met je nagel eraf kon schrapen.
Op het boek een eenvoudig etiketje.
Was toen in die tijd altijd wel weer spannend: eerste schooldag, met wie zat je nu weer in de klas, van welke leraar heb je welk vak, en zeker als brugklasser die vreselijke nieuwe tas met je nieuwe spulletjes daarin.
Mijn boeken gingen traditiegetrouw in dubbelgevouwen krantepapier als kaft.
Het was altijd lachen want men keek er op neer(de klasgenoten), maar gedurende een schoolseizoen zag je steeds meer boeken verschijnen gekaft in dubbelgevouwen krantenpapier omdat men het toch wel “Blits” vond.
Eén leerkracht wilde met mij wel een keer de discussie aan over het mijn gekafte boeken. Hij bleef op punten achter. Helemaal toen hij in de klas gingen eisen dat ik de kranten eraf zou halen omdat alleen vis in kranten werden verpakt.
De man bleef overspannen thuis en door allerlei andere oorzaken en heeft nooit meer les gegeven. Dat vond ik wel zielig, maar ja als je in je recht staat sta je in je recht. Er stond in de regelementen dat boeken in “deugdelijk” papier gekaft moesten worden. De man wilde eigenlijk zeggen dat de krant niet deugdelijk was en dat was in die tijd “not done”.
Gek was ik op boeken kaften.
Aam het eind van de lagere school heb ik met een groepje kinderen alle boeken van de school zitten kaften, dus ik was er ook nog eens bedreven in geraakt toen ik me mocht storten op mijn eigen MAVO-boeken.
De meeste van die boeken waren splinternieuw, een paar overgenomen van mijn broer.
Ik kon niet wachten op die nieuwe boeken. Het kaftpapier had ik allang in huis. Het was trouwens inpakpapier in mijn geval. Ik kon geen kaftpapier naar mijn zin vinden, was nog kieskeurig ook!
Omdat het minder stevig was versterkte ik het op strategische punten met plakband.
Het papier had een kleurig druk dessin, volgens mij veel oranje, paars en geel.
Mijn broer was trouwens praktischer, die deed Booklon om zijn boeken. Een secuur werkje want je had al snel dat het aan elkaar plakte en dan had je kreukels en bulten. Niks voor mij, geen geduld voor.
Jaren later heb ik een jaar avondhavo gedaan, toen kocht ik ouderwets bruin papier en witte etiketten met een blauwe rand, terug naar het papier van de lagere school dus.
Ik vond het een rotwerkje, het was wel verplicht toen, inderdaad de boeken moesten weer terug. Ik gebruikte wel eens bladen uit tijdschriften (als het boek klein genoeg was). Echt netjes kreeg ik het nooit, ook kadootjes inpakken lukt me nooit netjes wat dat betreft.
Mijn moeder hielp niet mee, met 6 kinderen begin je daar ook niet aan denk ik, dan is het einde zoek. Ze kafte wel eens boeken met boeklon, voor de school. Dat vond ik heel spannend om te zien (en zelf eventueel te helpen), want het plakte en als het boek er eenmaal op lag kon je niet meer schuiven of het er weer aftrekken, dan trok je het hele kaft kapot.
Ha ha wat een herinnering brengt dit weer naar boven.
Boeken kaften deden wij vroeger met het hele gezin; we maakten er gewoon een gezellige middag van. Ik was een ster in het kaften, had dat al op de lagere school geleerd en ben het nog steeds niet verleerd, daarom help ik mijn zoon ook elk jaar met kaften. Vorig jaar kreeg hij per post een grote doos met boeken en toebehoren en er zat ook een leuke rekening bij van €500,-. Omdat die doos precies op mijn verjaardag arriveerde dacht ik eerst dat het een cadeau voor mij was haha en de week daarop begon het kaften. Dit jaar waren de boeken laat en we moeten opschieten want a.s. dinsdag begint voor hem het schoolse leven weer; hij gaat naar 5 Atheneum dus over een jaar examen als hij tenminste over gaat. Maar goed, bij mijn weten is het kaften nog niet gebeurd, mijn zoon had problemen met zijn PC (geen tijd om te kaften dus), dat is nu opgelost dus ik weet wat ons komend weekend te wachten staat.
hai
ikhad het geluk dat mijn moeder het altijd deed voor mij. ik had daar geen geduld voor en wilde het ook niet leren… en het ging altijd sneller als mijn mam het deed..
wij kregen de boeken in de les. dit vond ik altijd wel lkker.. zo krijg je geen gezeur met ja ik wist niet welk boek ik mee moest nemen(zoals op de mbo-opleidingen wel het geval was)
maar ja er zitten ook nadelen aan. je kan niet in 1x door gaan met kaften.. soms ben je een hele week bezig.. (nou ja me mam dan)
ik ben blij dat ik geen boeken meer hoeft te kaften
groetjes maris
Vader werkte op een drukkerij en moeder was boekbindster : ik kon het kaften met een gerust hart uitbesteden !
boeken kaften,
neej dat was aan mij niet besteed…
mijn moeder deed dat altijd voor me,
ik weet wel nog dat ik ook die spijkerbroeken kaft had…..
@Joke: grappig dat gekleurde kaftpapier (is mijn dochter op foto dus), we hadden nl vorig jaar zoveel gekocht dat we dit jaar en waarschijnlijk volgend jaar daar ook nog alle boeken mee kunnen kaften. Voordeel van dit kaftpapier is ook dat je er lekker op kan kliederen
En inderdaad dat je vroeger kon zien wie de boeken voor jou had gehad! was ik even helemaal vergeten!
Worden de boeken tegenwoordig thuisbezorgd?
Betalen de ouders dat of wordt dat door de overheid (de school) betaald? Als het het laatste is, snap ik wel waarom het onderwijs onbetaalbaar dreigt te worden. Wat een onzin. Er zitten in Amsterdam alleen al zo’n 50.000 leerlingen op het middelbaar onderwijs, schat ik. Zo’n zending kost algauw een paar tientjes, gezien het gewicht van de boeken. Reken maar uit…
Gewoon op de fiets je boeken halen! Je tilde je bij het ophalen een breuk, maar bij het wegbrengen was je al redelijk gewend aan het slepen met boeken. Bovendien vond ik de “symboliek” wel mooi. Bij het ophalen had ik zoiets van: “dat zit dus over een jaar allemaal in m’n hoofd” en bij het wegbrengen: “Klaar! En nu vakantie vieren”.
Of word ik nu een ouwe zeur?
Tja Edde, tijden veranderen; mijn zoon vidt mij ook af en toe een oude zeur als ik weer over vroeger ga mijmeren en zeker als ik weer achter mijn PC jeugdsentimenten bekijk. We worden allemaal ouder en ja, ik moest inderdaad vroeger ook mijn boeken halen en brengen, dat werd niet bezorgd. Ik geloof ook dat het behoorlijk kostendrukkend zou zijn als ze de klok weer terug zouden draaien en dat je je boeken zelf moest halen. Ik hoor mijn zoon nu al mopperen, hoezo oude zeur?
Bij niet alle scholen worden de boekenpakketen thuisbezorgd, ligt er een beetje aan waar de boeken vandaan komen en het beleid van de school. De kosten van het bezorgen vallen nog wel mee in vergelijking tot de boeken zelf.
Wij hadden vroeger een boekenfonds op school. Een beetje boek moet toch wel een jaar of vier/vijf meegaan? Dat betekent dat je de boeken voor 25%/20% van de aanschafwaarde tot je beschikking hebt.
Als je je boeken aan het eind van het jaar niet netjes inleverde moest je ze alsnog “kopen”. Heb je meteen een soort sociale controle door de ouders. Die zitten er meestal niet op te wachten om aan het eind van het jaar een rekening van een paar honderd euro te krijgen.
Dat, in combinatie met het zelf vervoeren van de boeken, moet een behoorlijke zak met geld schelen. Denk dat de scholen dat geld wel anders kunnen uitgeven.
Ik kafte altijd zelf, maar vond het wel een vreselijk moment. De school ging weer beginnen, brrrr… Kwam vorige week nog op een school om goederen af te leveren. Daar lagen de duizenden boeken alweer klaar, pfff dacht ik, ben ik blij dat ik nu vrachtwagen chauffeur ben, ipv uren in dat duffe lokaal zitten met die saaie juf of meester voor de klas, hahaha…
Hé, eindelijk weer eens een echte(Catrian)Sentiment: wat een interview niet kan doen. Weg writersblock
En een leuk onderwerp.
Boekenfonds? Soms kon een boek van mij niet meer 1 jaar mee…zeker in de tijd van de (goedkope dump) pukkels
Kaften? Ging vaak naar de schoolcampus van Vroom en Drees.
Kocht altijd wel leuke etiketten.
Moeders hielp altijd mee (lees: deed het)
Later heb ik nog eens een examen inpakken moeten doen: dat ging net zo goed als kaften
@Bertus: boekbinden> gastlog! Hadden we het vroeger maar niet gedaan. Waarde van Donald Duckjes 1953 is ongebonden 10x hoger
Pukkel? Dat mocht dus niet. Je moest de boeken steeds in een degelijke boekentas vervoeren. De meesten hielden zich daar ook aan. Die leren tassen (zie afbeelding) zijn volgens mij uit het straatbeeld verdwenen - niet cool genoeg.
Ik vervoer boeken nog altijd in een stevige leren tas. Uit een soort respect, denk ik. Van boeken weggooien word ik ook een beetje naar. Dat doe je niet.
Gelukkig ben ik inmiddels oud genoeg om dit soort tassen weer mooi te vinden.
Boeken kaften deden we zelf, in van dat saaie bruine kaftpapier en het enige leuke waarmee je de boel kon versieren waren de (verplichte) etiketten, daar zat dan wel eens een gezellig gekleurd randje op.
Maar ja het waren bij mij vroeger op het Lyceum boeken van het boekenfonds van de school, dus die moesten netjes blijven.
We moesten meestal in de eerste schoolweek, eerst de boeken ophalen en de volgende dag de roosters. De dag daarna begon de school pas echt.
@Coosje: en zo hoort het! Rustig op gang komen.
Ik snap echt niet waarom ze deze winnende combo hebben aangepast. Zouden ze de boeken nou voor coole PDA’s of digitaal papier vervangen hebben, a la. Maar niks van dat al. Gewoon dezelfde ouderwetsche boeken van weleer, maar dan zonder het benodigde respect.
@Bertus: jouw ouders hadden beiden een nobel vak!
Op mijn school hadden ze ook een boekenfonds, maar het schijnt tegenwoordig voor de scholen heel moeilijk bij te houden te zijn, dus huren ze vaak instanties in die ze doorgeven welke boeken studenten moeten hebben. Ik heb de boeken voor 1 juli besteld (via internet) en 4 weken laten komen ze ze dan brengen (Van Dijk studieboeken) in een busje met heel veel paketten brengen ze die dan rond.
De rekening zit er ook in en is buiten boeken, ook studiemateriaal en het schoolgeld en het zit inderdaad tegen de €500 aan, nee dan het schoolfonds!
Had en heb nog steeds een bloedhekel aan boeken kaften. Tsss, wat een monnikkenwerk! Ik mocht wel cool (voor die tijd dan) kaftpapier uitzoeken van mijn moeder (en inderdaad de etiketten met kleurige randjes). Verder geen hulp van oudere zus of wat dan ook, moest het zelf doen. Had gelukkig wel een heel lief en vooral nijver vriendinnetje die kaften leuk vond en me soms heeft geassisteerd.
Te moeilijk voor scholen?
Hoe kun je dan van die leerlingen verwachten dat ze de boeken wel meebrengen? (ik begreep dat dat tegenwoordig vaak niet gebeurd - past niet in de tas i.v.m. de eerste levensbehoeften op school: mobieltje, playstation, lippenstift en condooms). “Sorry, ik wist niet welk boek ik moest meenemen. ‘k Vind het zo ingewikkeld.”
Een school weet toch welke leerlingen welke vakken volgen?
Of is dat ook te ingewikkeld?
Ze jagen ouders zo dus onnodig op kosten omdat ze het te ingewikkeld vinden? Doen ze nog aan roosters tegenwoordig? Dat is pas ingewikkeld.
Triest, heel triest!
@Edde: ik deelde de boeken altijd met de jongen of meisje naast me: dat scheelde de helft sjouwen.
Brugklassers hebben vaak 15 kg op de rug!
Toen ik naar de Mavo ging in 1976, ik was toen 13 jaar oud hielp mijn moeder mij met kaften, zoals iemand anders het vertelde: het was gewoon gezellig met moeders erbij, met een koppie thee en en koek erbij! De boeken kreeg ik op school bij elk lesuur, bij elk vak, dus niet zoals tegenwoordig in een keer boeken halen zoals mijn dochter nu vrijdag over een week moet doen.Ik weet nog goed dat ik helemaal geen zin had om naar school te gaan want het was toen ook een hete zomer en dan moest je ook nog die rare bruine leren schooltas mee,met voorin je agenda en meteen de eerste dag veel te veel meenemen (haha)Mijn jongste dochter gaat volgend jaar naar de brugklas, dus nog even wachten oma, dan kun je twee dagen komen kaften!!!!gr.Judith
Boeken kaften! Voor ik naar de brugklas ging had ik er geen idee van wat me allemaal te wachten stond. Op één of andere wonderlijke manier wist mijn moeder die dingen. Ze kocht een HEMA agenda voor me en ging kaftpapier met me uitzoeken. Ze wist ook hoe het moest, kaften. Natuurlijk zocht ik kaftpapier met paarden uit en mijn hele schoolperiode heb ik boeken gehad die daarmee gekaft waren, zoals woordenboeken, die immers elk jaar opnieuw verplicht waren. Later kwam er Holly Hobby kaftpapier en kwam er saai bruin en groen papier, waar natuurlijk weer wel Holly Hobby poppetjes op gekplakt konden worden. En dan ál die boeken in die grote schooltas meesjouwen. Allemachtig…
Boeken kaften: mijn vader werkte op een behangselpapierfabriek en dus werden de boeken gekaft met behang! Uniek in zijn soort!
Mijn man maakt zeekaarten en zijn zoon kafte de schoolboeken vroeger met oude zeekaarten. Dan heb je heel wat te bekijken tijdens de les.
Kaften is niet bepaald mijn hobby. Ik vind boeken gewoon mooier zonder kaft.
boekenkaften vond ik leuk er was voldoende variatie, nu meer dan vroeger, het is gewoon erg leuk om op de schoolcampus weer rond te lopen en te kijken wat ze tegenwoordig hebben ik zie wel dat ik de meeste boeken van mijn zoon ga kaften, woensdag moet het karwei af zijn. dat lukt vast wel
Heb ik 1 boek voorgedaan voor mijn dochter, mag ik niet meer helpen met kaften, jammer
ze kan ‘t helemaal zelf.
En ik had me zo verheugd op ‘t kaften.
Op het Winkler Prins in Veendam hadden we ook een boekenfonds en “leenden” we de boeken dus voor een bepaalde prijs. Dit hield in dat de school bepaalde welk kaft je moest gebruiken en het was glibberig doorzichtig plastic, jakkes. Vreselijk moeilijk om mee te kaften, een en al ellende. Op gezette tijden ging de concierge dan in de klas controleren of je de kaften er nog wel mooi om had. Een keer gedurende Engels (in de brugklas), kwam de heer Akkerman (ik vergeet die naam nooit) de klas in en ik had net het gescheurde plastic kaft verwijderd van mijn engels boek. Alle boeken moesten getoond worden en toen dhr Akkerman bij mijn bankje kwam…nam hij al mijn boeken in beslag en ik moest de rest van mijn boeken de volgende week inleveren. Het was net of mijn wereld instortte. Het kwam nog goed omdat mijn vader voor mij pleitte per telefoon…maar heb er een grondige hekel aan kaften aan overgehouden.
ik heb eergisteren nog zitten kaften met mijn zoon van 15….de tranen schieten in je ogen als je ziet hoe het tegenwoordig gaat…ik maar keurig de schuin geknipte stukjes terug vouwen naar binnen (aan de rugkant van het boek)….en hij scheurde ze er o zo vrolijk af…met al mededeling…da’s alleen maar lastig die flappies
Hallo Henny Jane! Wat was dat voor een school waar je op zat? de naam hoef ik niet te weten hoor, maar zo te lezen vonden ze het erg leuk om kinderen even lekker te pesten…..Ben je heel enthousiast om naar de middelbare school te gaan, gaat er misschien wat fout en dan moest je bijna al je boeken in gaan leveren? Wat was dat voor mentaliteit? Ik kan me voorstellen dat je nu een hekel hebt aan kaften, ik zou zeggen, krijg gauw het heen en weer zeg!
Boeken kaften deed mijn moeder altijd, want in de brugklas had ik na afloop 27 gulden schade, dus had mijn moeder zoiets, laat mij het maar doen, dan is de schade wat minder. Gelukkig is de schade toen inderdaad beperkt gebleven! Ach ja ik heb overal mijn mensen voor hahaha!!!!
Mijn kinderen moeten nu ook gewoon naar school om hun boeken te halen. Ik vond boeken kaften vroeger vreselijk. Nu hebben we dus vaak maar 1 avond om de boeken van 2 kinderen te kaften. Ik vind het nog steeds een ramp, maar helaas het hoort er gewoon bij.
Oh ja, vreselijk boeken kaften! M’n moeder hielp mij altijd en volgens mij deed zij er meer dan ik!
Dat ouwe kaftpapier in de tinten goor bruin en vies groen vond ik maar niets, ik kafte mijn boeken bij voorkeur in posters uit de popfoto.
Boeken kaften vond ik niet echt een onaangenaam klusje. Ik was er redelijk secuur en volgde de kaft-voorschriften van de diverse scholen tamelijk letterlijk. De LTS schreef voor dat er eerst een dubbelgevouwen krant en dan pas bruin kaftpapier omheen ging. Ook het formaat van de etiketten was voorgeschreven. Op de UTS kan je verschillende kleuren kiezen, bruin, groen of blauw. En op de HTS mocht je van alles gebruiken, als de boeken maar goed beschermd waren. In die tijd kwam ook zelfklevend kaftpapier in zwang, Boeklon heette dat geloof ik. Dat vond ik geen succes. Ik heb mijn jongere zusters geleerd te kaften maar ze vonden het toch beter, als ik het kafte. Een paar jaar terug heb ik het “ouderwetse” kaften voorgedaan aan de kleinkinderen van m’n ex. Die maakten flink de blits op school
hahaha, boeken kaften ik moest elk jaar weer aan mijn moeder vragen hoe het ook al weer ging, en na 1x voordoen had ik het zelf allemaal in ong 3 kwartier af. ik had er wel lol in nu moet ik mijn kinderen ook helpen maar die willen niet zo graag
Ja Maarten, mijn jongste dochter wordt nu a.s. dinsdag ook brugpieper en dan leren ze daar alvast om een boek te kaften op school dus!
Wat denk je wat ze toen zei: Ja, en de rest doet oma maar!
Wij hadden thuis bruin kaftpapier. Ik deed het zo goed mogelijk zelf, maar echt heel behendig werd ik er nooit in omdat het meestal maar één keer per jaar gebeurde. Ik vond de esthetiek er meestal niet op vooruitgaan, voelde überhaupt vaak de neiging om boeken van hun kaft te ontdoen om hun ware gezicht te mogen aanschouwen. Anderzijds had kaften ook iets zorgzaams naar boeken toe.
Ja,
Ik moet dit jaar voor de eerste keer ik ben de oudtste thuis en moet naar HAVO-VWO dus vraag ik mijn tante want die is daar altijd heel erg goed in geweest.
Groetjes My
Ik kaftte ze zelf. Ja, dat hoorde erbij. Het is al weer wat jaren geleden maar het zit nog helemaal in mijn vingers. Zo’n naar werkje was het eigenlijk niet.
Mijn moeder deed het altijd voor mij en hoewel ze me vele malen heeft laten zien hoe het werkte interesseerde het me totaal niet. Ik wilde het niet leren. Nu ik na er een aantal jaren tussenuit te zijn geweest mijn studie hervat, heb ik toch maar besloten mijn boeken te kaften, dan levert het wat meer op als ik ze later doorverkoop. Maar hoe moet je ook alweer kaften?
@ Henny Jane.
Henny Jane schreef op 28 augustus 2006 om 22:59
Op het Winkler Prins in Veendam hadden we ook een boekenfonds en “leenden” we de boeken dus voor een bepaalde prijs.
Ik woonde ook in veendam, ben er laatst van weg gegaan. Ik woon nu in Enschede.
??: ik heb 24 boeken 
( door grieks en latijn :S )
Ik vind kaften afschuwelijk.
Ik zit nu in de 2e en ik heb vandaag al mijn boeken van school gehaald.
Ik en mijn vrienden hadden zowat onze ruggen gebroken met het proberen van onze boeken thuis te brengen..
Yegh, nog 4 jaar te gaan..
Ikzelf doe Gymnasium en jammer genoeg krijgen wij een heel stuk meer boeken dan de rest van de school
Nou ja, in het algemeen zal ik zo zeggen:
Ik vind kaften NIET leuk.
Ik moet het altijd helemaal zelf doen.
Ik doe altijd de kaftpapier en dan een soort doorzichtig folie erop zodat het tegen wat water kan.
Greetz,
Mustafa.
@Mustafa: als oud-Veendammer ben je zeker voor dat kaftregime op het Winkler Prins naar Enschede gevlucht
Succes op je nieuwe school.
Hallo allemaal
Ik was even aan het googlen om te kijken hoe dat kaften ook al weer ging, want mijn jongste dochter wordt nu ook een brugpieper en wil graag geholpen worden met kaften. (mijn oudste dochter is meer het zelfstandige type, die regelde alles zelf wel de afgelopen 2 jaar)
Toen ik op deze site kwam, kreeg ik inderdaad dat sentimentele gevoel.
Ik kan me herinneren dat ik vroeger het kaften altijd wel leuk vond. Wij deden het ook met het hele gezin, kopje thee-koekje verhaal. Heel leuk. Ik was ook altijd wel heel secuur en vond het leuk om de stapel boeken te zien groeien die gekaft waren. Ik herinner me nog dat ik 1 keer het behang van mijn pas nieuwe slaapkamer heb gebruikt voor het kaften, vond ik helemaal geweldig en ik was natuurlijk wel uniek dat jaar.
Wij hadden trouwens ook zo’n school waar je je boeken moest halen en je dan 1 dag had voor het kaften van boeken. Mijn dochters zitten ook op een school waar dat zo was, maar sinds dit jaar komen de boeken ook via van Dijk. Maar wat ik begreep was dit juist kostenbesparend? Het schijnt nogal een tijdrovend werkje te zijn om alle boeken te beheren, uit te zoeken enz. en die mensen moeten natuurlijk ook betaald worden, ik weet het niet hoor. Wat ik begrijp hoeven wij minder te betalen dan andere ouders om mij heen waarvan de kinderen naar andere scholen gaan, en dan zitten ze bij mij nog op het gymnasium met extra vakken! Maar goed.
Voor iedere ouder en scholier heel veel succes, maar vooral veel plezier met het kaften van boeken en iedere school veel wijsheid in het bepalen van de keuze.
Ik heb uit eigen behoefte hookbook gemaakt begin dit jaar. Mijn twee zoontjes in het voortgezet onderwijs vinden het stoer staan en de boeken worden er extra door beschermd. Mijn oudste zoon, had zijn 1e dag alweer een lekkend flesje. Gelukkig door HookBook is de schade meegevallen en zit het kaftpapiep er nog steeds goed om heen. Op mijn website vind je ook een spoedcursus kaften. Ik ben het inmiddels leuk gaan vinden en wordt er steeds handiger in.
zelf