Jongerenkoren
Link naar dit artikel Op zaterdag 26 augustus 2006 geschreven door Frank Faber
Begin jaren ’80 leerde ik mijn huidige vrouw kennen. Twee jaar waren we heel gelukkig samen totdat zij in 1984 onze relatie verbrak.
Datzelfde jaar overleed ook mijn Zweedse oma dus het zat me niet mee dat jaar en ik dreigde in een impasse te raken. Daarom wilde ik zo gauw mogelijk een ander meisje leren kennen en een vriend van me die op een jongerenkoor zat, vroeg me of ik zin had een avondje met hem mee te gaan op een repetitie.
Het begrip jongerenkoor kende ik niet, ik had ook geen religieuze achtergrond, maar was wel nieuwsgierig.
Zo kwam ik terecht op het jongerenkoor Pama; die naam was een samenvoegsel van de Pauluskerk en de Martelaren van Gorkumkerk. Twee kerken waar we eens in de maand tijdens de mis mochten zingen.
Het koor bestond uit zo’n 30 leden. We repeteerden in de kerk, begeleid door een dirigent met combo bestaande uit een keyboard en drumstel en hielden pauze in een ruimte boven de sacristie van de Martelaren van Gorkumkerk wat tevens onze thuisbasis was. Maar wat een gezelligheid en warmte heerste daar; het was net een grote familie.
Mijn reden om lid te worden van dat koor was niet in de laatste plaats om een leuk meisje te leren kennen. Helaas voor mij waren alle leuke meisjes al voorzien, maar de leemte in mijn leven werd toch ruimschoots opgevuld.
Behalve met gezellig samenzijn werd de tijd ook gevuld met zingen. Het repertoire was meestal Nederlandstalig op de melodie van bekende songs uit de 60er en 70er jaren. Zo hadden wij een vrije vertaling van Sealed with a kiss en Aquarius. We hadden ook met Kerst en Pasen een apart repertoire. Omdat we zongen tijdens missen was er ook een aparte liturgiegroep die de liedjes die bij een bepaalde mis pasten uitzocht. Natuurlijk beschikte niet iedereen over toptalent maar dat kwam op de tweede plaats. Zo heb ik geen ritmegevoel en kwam het daardoor nogal eens voor dat ik uit de maat zong. Ook waren er koorleden die ronduit gezegd vals zongen, maar dat mocht de pret niet drukken. Ik verdacht sommige leden ervan dat ze stonden te playbacken.
Maar behalve zingen organiseerden we tal van andere activiteiten. Zo gingen we een lang weekend naar Roelofarendsveen (zie mijn gastlog over Roken, mijn eerste keer en Falco-Jeanny) daar organiseerden we een soort spooknacht met veel lawaai. Ik denk dat die avond de inwoners van Roelofarendsveen nog lang zal heugen.
Mijn vrouw kwam in 1987 ook bij Pama en toen is het weer helemaal goed gekomen tussen ons. Het koor heeft voor ons gezongen op ons kerkelijk huwelijk in 1988 en tijdens de receptie verzorgden ze enige sketches.
Heb jij ook op een jongerenkoor gezeten en organiseerde dat ook van die leuke nevenactiviteiten? Ben benieuwd naar jullie verhalen!
31 reacties op “Jongerenkoren”
Laat een reactie achter
...
Beste Frank, ik volg je niet helemaal. Je begint over je “huidige” vrouw, waaruit ik concludeer dat je eerder tenminste één andere vrouw had. Maar je “huidige” vrouw verbrak in 1984 jullie relatie. Daarna kwam zij in 1987 ook bij het koor waarna je in 1988 met haar trouwde. Als jullie later zijn gescheiden, jij opnieuw bent getrouwd, daarvan weer gescheiden en vervolgens bent hertrouwd met je “huidige” vrouw, dan klopt het allemaal. Niet dat ik daar iets op tegen heb, maar dat is dan wel een prachtig en heel bijzonder liefdesverhaal
*** off topic ***
@eirrah: ik lees het iets anders: Frank kent zijn huidige vrouw uit een eerdere relatie (zonder getrouwd te zijn geweest). Vervolgens zijn ze in 1988 getrouwd. Tussendoor lijkt hij inderdaad met een andere vrouw getrouwd te zijn geweest, maar daar wordt verder met geen woord over gerept. Dat er een andere vrouw geweest is blijkt uit het woord “huidige”. Er is dus geen sprake van hertrouwen. Jammer, maar helaas… Het liefdesverhaal is niet wat jij ervan verwachtte.
@edde: zo kun je het ook bekijken, maar dan heeft Frank ons en zijn “huidige” vrouw wel het een en ander uit te leggen. Misschien kunnen we beter stoppen met onze analyse en wachten tot Frank alles eerlijk bekent in een reactie.
ha Frank
ROELOFARENDSVEEN the places off all … je “andere” eerste keer ook hier ???
Bijdehandjes, hier op JS
…
Frank, helaas, ik heb nooit op wat voor koor dan ook gezeten.
Heb dus ook Roelofarendsveen moeten missen..
Zing wel graag en dan mag iedereen mee genieten
Hahahahahahahahahaaha, dat is lachen!
Mijn buurjongens zaten op een Chr. jongerenkoor. Leden bleven lid tot ze 70 werden maar dit terzijde (inmiddels is de naam Jongerenkoor veranderd in Koor…)
Op dat koor gebeurde nog wel eens wat. Vandaar dat mijn broer en vrienden, het hadden over het zuipkoor en huwelijksbureau. Soms stootte dat hardcore EO af maar gelukkig was de dirigent ook een schuinmarcheerder.
Vond altijd heel vreemd dat als mensen getrouwd waren, en dus in het feest waren voorzien…, ze er dan opeens af gingen! Beetje berekenend in mijn atheistische optiek.
Het koor had een vaste kroeg en gaf leuke feesten. Of een weekend met Pinksteren. Vaak was ik de enige niet-gelovende buitenstaander: een hele aparte rol.
Het koor huurde ook één keer per jaar een visboot af en daar ben ik mijn partner tegengekomen. Zij viel natuurlijk voor iemand die zelf vissticks kan vangen! Zie daarvoor: Liefdesbrieven en Bamboehengels.
Met een kleine groep heb ik nog steeds contact, intieme vrienden, en gaan we geregeld een weekend weg of anderszins.
Deze log blijft lachen Frank: heeel veeel herken ik er dus uit. Behalve het Flevo
Ik zet tien euro in op:
hij had met zijn huidige vrouw eerst twee jaar een verhouding, beide zaten nog niet op het koor. Deze vrouw is later ook op het koor gekomen en het is weer aangeraakt.
“Huidig” geeft alleen maar aan dat ze nog steeds getrouwd zijn.
Waar is de bookmaker..?
Mooi verhaal, en herkenbaar. Ik heb ook op een jongerenkoor gezeten, niet in de eerste instantie om een partner te vinden hoor, het was gewoon een heel gezellig koor. Vele uitstapjes gemaakt, leuke weekendjes weg enzo. Ik heb ook mijn huidige man leren kennen daar. En huidige wil volgens mij niets anders zeggen dan dat ik op dit moment met hem getrouwd ben. Geen verborgen indicatie over vorige relaties (helaas?).
Wat een misverstanden! Ede zat nog het dichtst bij de waarheid, maar het woordje “huidige” hoeft niet per defenitie te betekenen dat er ook nog een andere vrouw in het spel was. Ik probeer er alleen mee aan te geven dat de vrouw die ik begin jaren ‘80 heb leren kennen, nu dus al 18 jaar mijn vrouw is, alleen is onze relatie gedurende drie jaar onderbroken geweest enkel vanwege het feit dat mijn vrouw op dat moment er niet aan toe was. OK, het woordje “huidige” kwam een beetje ongelukkig over, maar er is absoluut geen sprake van een andere vrouw. Eric Erres, jij hebt dus volkomen gelijk! (sorry, geen tien Euro, want ik doe niet mee aan weddenschappen!)
Inderdaad, jongerenkoren worden ook wel eens huwelijksbemiddelingsbureaus genoemd.
Ben toch van de Mammoetwet met begrijpelijk lezen! En had zaterdagochtend vrij;)
lijkt me niet het ideale gebied om een vriendin te vinden in een Chr.koor,
of was dat toen al niet meer,
GEEN SEX|voor het huwelijk……???
@tijdelijke: het beeld wat jij hebt van jongerenkoren klopt niet helemaal; ik denk dat de koorleden best onderling wat “gerommeld” hebben, ook voor het huwelijk en er heerst op dat koor echt geen EO sfeertje; het koor waar ik op gezeten heb was katholiek en er zaten ook leden op die niets met de kerk hadden, maar die toch meededen als er weer een mis was warbij wij voor het muzikale gedeelte zorgden.
Ik wilde alleen maar zeggen dat het niet zo’n brave bedoeling was en dat maakte het ook zo gezellig; als er EO toestanden geheerst zouden hebben was ik ook zo weer vertrokken. We trapten een hoop lol met elkaar.
Tijdens een van de repetities stonden er buiten de kerk onder het raam eens een paar baldadige jongeren die luidkeels “Popi Jopi” stonden te zingen. Blijkbaar lokten ze een reactie van ons uit, maar wij negeerden dat gewoon en ik denk dat dat ook de beste oplossing was.
Overigens is de Martelaren van Gorkumkerk niet meer in gebruik en ik geloof dat er plannen bestaan om dat naoorlogse gebouw te slopen en dat zou ik heel erg jammer vinden, niet in de laatste plaats omdat het toch een fraai bouwwerk is, maar ook omdat ik er heel wat goede herinneringen aan koester.
@Frank: jouw profiel is al een gastlog op zich
Jongerenkoren…terug naar 1978-1980, ik was wat te jong voor het koor, maar m’n veel oudere zus deed dapper mee. Heel hip koor, swingend, ook al met drumstel, gitaar, keyboard. Het was allesbehalve stijfjes.
Ook zong er altijd een vrouw mee die een stem als een kanon had, die kon je niet missen 
Nadeel was wel dat we wat vaker naar de kerk moesten, want zuslief zong mee.
@Frank & Eric: Ik schreef dan ook “Tussendoor lijkt hij inderdaad…”. Even verderop gebruik ik het stelliger blijkt, maar wel na de zinsnede lijkt te blijken te hebben overwogen. Vond dat alleen niet mooi. Het woord huidige heeft me inderdaad op het verkeerde been gezet. Volgens de Van Dale betekent huidig overigens tegenwoordig (i.t.t. toenmalig), wat impliceert dat er toch een adere vrouw in het spel geweest is.
:?
@Edde: er loopt al maaaanden een discussie over dagboeken.
Is het Dagboeken houden of bijhouden?
Weet jij iets?
We dwalen weer af en dat is niet de bedoeling.
Voor de taalpuristen onder ons heb ik een Nederlandse taal forum gemaakt, met daarin een reactie; Dagboeken (bij)houden.
Wat leuk al die jongerenkoren-verhalen (is dit een officiel woord???…even op dat forum spieken
Ja, ik herken net als Eric het nodige van het hierboven geschreven verhaal.
Het jongerenkoor was idd achter de schermen meer een relatiebemiddelingsbureau, en dan druk ik mij netjes uit. Er was weinig “heiligs” aan dat hele koor.
Toen ik op het koor kwam, ik was een jaar of 15, was ik echter zo Blue dat ik niet in de gaten had dat er van mij werd verwacht dat ik “gezellig” moest doen met het andere geslacht. Ik had op die leeftijd (eigenlijk nog steeds niet)ook helemaal geen belangstelling voor het andere geslacht (zaten veel oudere kwalleballen op het koor dus waarom ook?)…ik ging gewoon bij het koor om een paar gezellige vriendinnen op te doen. Gewoon om lol te hebben, slappe lach ed.
Ik kwam er echter na een half jaar wel achter dat meisjes niet werden geacht alleen met meisjes op te trekken….er moest wel versierd worden. Dus bij de eerste de beste bonte avond (genant) kreeg ik zomaar een of andere mariakostuum aan…moest hoog staan…en toen ging een of andere kwallebal (die al iedereen had afgelikt) samen met een vriendin van mijn zus mij toezingen dat ik niet meer zo heilig mocht zijn?????
Ik heb toen nog even goed vanaf mijn verhoging de mannelijke leden van het koor bekeken en dacht…..ik zoek mijn heil wel ergens anders hoor!
Nog even een genant moment, maar dan van mijn zus.
Zij zat al veel langer op het koor en had wel in de gaten dat er flink gerommeld werd op het koor bij allerhande koornevenactiviteiten (weer een voor het taalforum)
Zo ook een of andere loverboy die al heeeeel veel meiden had versleten, en toen overging op het meenemen van steeds andere “lellebellen” als introducee.
Bij het zoveelste kamp kwam deze vent dus weer eens aanzetten met het zoveelste “goedkoop” geklede vriendinnetje. Toen had mijn zus op de laatste dag van het koorkamp gezegd tegen een groep “nou jongens…kijk nog maar eens goed naar die lellebel die hij nu bij zich heeft…..die zien we namenlijk nooit meer terug (hahahahaha)
Pijnlijk detail….uitgerekend met deze vriendin is hij later getrouwd, hahahahahaha. En nu maar hopen dat niemand die opmerking van mijn zus onthouden heeft.
Ik heb ook nog eens in de organisatie gezeten van dat koor, waarom weet ik ook niet meer? Anyhow…we gingen een dropping organiseren, en ik behoorde tot de groep posten. Maar we hadden te veel zitten ouwehoeren die avond, dus toen we eindelijk in het donkere bos aankwamen, nog zoekende wie er waar in het bos op welke post moest gaan zitten, kwamen we al groepen tegen (oeps). Vrolijk riepen ze naar ons “Welke groep zijn jullie?…..niemand van ons groepje durfte terug te zeggen “ehh…wij zijn geen groep, wij zijn de posten en we zitten nog niet op onze plek” Nee we lachten vrolijk terug en vroegen hun…welke groep zijn jullie dan. De vierde groep, kregen we als antwoord. Oh, wij de tweede?
Dat die dropping uberhaupt nog goed afliep was een wonder. Iedereen kwam goed aan op het eindpunt voor de welverdiende boerenkool maaltijd.
Onder het eten kwam een van de meisjes nog naar mij toe…om mij een compliment te maken over dat “schrikmoment” onderweg. Ze was namelijk in eerste instantie echt bang geweest voor die kerel in dat witte gewaad, die achter haar aan kwam???? Ze vroeg me wie dat nou eigenlijk was geweest?
Oh, je hebt hem niet herkend, zei ik zo nonchalant mogelijk, terwijl ik dacht “welke kerel????
ik ben ook bij een jongeren koor geweest en heb er goede herinneringen aan, ik vond het vooral nuttig,en ook erg gezellig vaak. Om als jongere ook iets voor de kerk te doen. Alleen maar zingen in de rk vieringen eens in de maand, vond ik voldoende. En nu ben ik ook bij een koor, een middenkoor heet het, als je deze leeftijd hebt. En op deze leeftijd je laten zien in de kerk kan ook geen kwaad. Idee voor een ander gastlog?
Ik dacht werkelijk dat ik de enigste persoon zonder maatgevoel was die op een koor gezeten heeft was, maar er zijn er blijkbaar nog meer. 3 jaar deel uitgemaakt van een Jongerenkoor in Alkmaar. Veel liedjes van Huub Oosterhuis. Op Vrijdagavond een stuk zang en een stuk in je kraag. Na de repetitie ging de tap open en werd het regelmatig zeer laat.
Bij ons ook veel weekendjes weg.
Zelf de mis samenstellen, zelf de lezingen doen in de kerk. Getrouwde en samenwonende stelletjes, feestjes, het hele scala wat Frank beschrijft herken ik helemaal. Terugkijkend was het een mooie en gelukkige periode uit mijn leven wat ik zo weer over zou willen doen, maar dan wel wetende wat ik nu weet.
JongerENkoor? Jammer… daar ken ik geen verhalen over. Wel over jongenSkoren, met name over het Schevenings Matrozenkoor, waarvan de dirigent in de jaren ‘70…, maar dat is helaas off-topic en een heel ander verhaal.
Wellicht iets om eens een apart logje aan te wijden
ook ik zat bij een jongerenkoor van onze kerk, ik weet alleen nog dat we elke donderdagavond moesten oefenen, dat we mooie liedjes zongen, maar waar ze allemaal over gingen? geen idee meer, maar ik was altijd wel trots als mijn oma en broer en ouders naar mij kwamen kijken als we op moesten treden in de kerk.
Op de lagere school heb ik ook op het koor gezeten van juffrouw Zegveld, wat inhield dat we eens in de maand (geloof ik) zongen in de katholieke kerk.
(het was nog voor Take That, dus waarschijnlijk iets te vroeg er voor 
)
Halverwege de jaren 80 heb ik nog es gereageerd op een oproep voor een te nog formeren “boyband”
Maar mijn koorervaring bleek toch niet voldoende om aangenomen te worden.
Needless to say dat het natuurlijk nooit iets geworden is met die boyband, na 2 singles was het uit met de pret
Aangestoken door een enthousiaste meester op school begon ik al op 9 jarige leeftijd in een koor te zingen. Eerst vooral veel Bach. Jaren 70, gaan zingen bij Reli-group. Een combo (synthesizer, bas- en slaggitaar, trompet, slagwerk) begeleidde het groepje zangers en zangeressen. Versterkt door microfoons dus ook een heuse geluidstechnicus. Veel leuke optredens gedaan o.a. bij de KLM, militairen, huis voor onbehuisden mannen, Leger des Heils en natuurlijk in vele kerkdiensten. We hadden veel plezier met elkaar. Repeteren in de kerk en daarna met een flinke groep wat gaan drinken. In de 80-er jaren werd het jongerenkoor opgeheven. Ik ging zingen bij een ander koor in een andere plaats. Nu enkel begeleidt door een piano. Begonnen als een jongerenkoor, maar inmiddels hebben we het woord jongeren geschrapt. Met heel veel plezier zing ik in dit koor. Zingen voornamelijk in kerkdiensten en geven regelmatig concerten met een bekend artiest als gast. Heb er mijn man leren kennen en op onze trouwdag zong het koor onze favoriete nummers. Soms heb ik geen zin om de deur uit te gaan om te gaan repeteren maar als je eenmaal bij je cluppie bent en is het gezellig en kom je met een goed gevoel thuis.
Frank Faber: een mooi verhaal en blij dat het goed is gekomen. Het overvleugelt het “echte” verhaal een beetje en dat geeft niets, is toch leuk. What has to be, will be…
Nooit op een koor in Ned. gezeten, wel in NZ en het was ook een kerkkoor, een Pacific Islanders’ Presbyterian Church Choir waar we steeds meerstemmig zongen. Omdat ik een nogal lage stem heb was het steevast, Henny Jane you sing with the boys (ik ben alt). Die boys waren wel een heel end jonger dan ikzelf, net de baard in de keel (zij dan, niet ik hoor). Ik heb de tweede stem voor I’m dreaming of a white Christmas daar geleerd, zingende met de boys.
Ja ook ik heb een paar jaar op een jongerenkoor gezeten. 3Keer per maand zingen in de (RK) kerk;daarna altijd -vaste prik- bij 1 iemand (z’n ouders!) koffie drinken en wat blijven hangen. Ook tijdens de Pasen/Kerst zingen in een bejaardentehuis, maar we hebben ook 1x opgetreden in de Doelen - Rotterdam!
Maar..ik was niet zo gelovig en kwam bij het koor omdat we na de repetitie de kroeg ingingen (mijn 1ste ervaring in een kroeg). M’n vader ging vooraf dan nog wel eens naar ‘het Vaatje’ om wat geld te storten voor drankjes en frietjes/bittergarnituur.
Tuurlijk ook meerdere malen verliefd geweest op een ‘koorknaap’!
Ik zit al jaren op koren, en mijn eerste zanguitspatting begon ook bij een jongerenkoor, in de Basiliek van Oudenbosch. Je had dan eens in de maand op Zaterdagavond Jeugddienst. Je mocht dan mede de voorbeden verzorgen en voorlezen en stukjes evangelie. En er werden ook liedjes gezongen, begeleidt door gitaar, blokfluit, piano. Een hele tijd terug zag ik de film van Whoopy Goldberg met Back in the Habit, en dat vond ik zo leuk dat ze I Will Follow Him zongen, die nonnetjes. Want je denkt dat het een heel gewoon liedje is, maar het schijnt toch wel een christelijke inslag te hebben als je het vertaald. Als ik het op de radio hoor dat ik altijd aan die film, en aan het jongerenkoor. I am seeling was meestal Onze Vader in de Hemel. En op The Rose, die melodie maakten ze ook hele mooie teksten. Het had wel wat, al waren mijn grootouders het er niet mee eens, beatmuziek in de kerk.