De knijpkat en andere zaklantaarns
Link naar dit artikel Op zondag 27 augustus 2006 geschreven door Marty
In een la in het ouderlijk huis vond ik lang gelee een fascinerend stukje techniek. Door erin te knijpen produceerde het apparaatje een moeizaam geluid….en licht. M’n moeder vertelde dat dit een knijpkat was. “Een knijpwat? Een knijpkat kindje”. De kat heb ik er nooit in gehoord, we speelden ermee en de kunst was het om steeds sneller te knijpen om de dynamo te laten gieren.
Helaas is het lichtkapje verloren gegaan maar de kat werkt nog steeds.
Wat ik ook tegenkwam was een zaklantaarn die mijn broer gekocht had. Niet zo maar eentje maar eentje met maar liefst 3 kleuren. Naast het gebruikelijke wit kon je de lamp groen of rood laten schijnen. Via een tweetal schuifjes kon je een rode of groene, transparante cylinder om het lampje schuiven en voila! Sowieso vonden we klooien met gekleurd licht erg leuk, dan gebruikten we het groene en rode verpakkingsmateriaal van een doos pickwickthee waar we dan een licht doorheen lieten schijnen.
Nog een type lantaarn van begin jaren 80 was een hele grote, wel 3 batterijen lang 
! De Rubber torch werd ie genoemd, een type dat waterdicht was en heel ver kon schijnen. Er zat een “zalige” chemische lucht aan het rubber omhulsel, dat je er af kon pellen. Wat je niet moest doen want de weg terug was geen gemakkelijke.
Bij wie gaat er nog meer een lichtje op?
27 reacties op “De knijpkat en andere zaklantaarns”
Laat een reactie achter
...
Die driekleuren zaklantaarn heb ik nog: staat altijd naast mijn bulldozer, zie avater!!
Mijn oudste gebruikt de zaklantaarn altijd onder de dekens en valt dan in slaap. Een dagelijkse hilariteit en… het kan geen kwaad met die oplaadbare batterijen.
Door deze log ga ik eens op zoek naar een knijpkat voor ‘m. Bij de dump zal wel zoiets bestaan. Je hebt ook een radio vlgs dat principe (speciaal voor Afrika).
Voor zaklampen is best veel animo: op MP zie ik ze allemaal voorbijkomen en ze zijn zo weg!
Wat een leuke web heb je! Ga ‘m ‘ns lezen als ik minder slaap heb
Je kent de twee vuurwerklogs hier?
@eric Een bekend biermerk uit Groenloo levert tegenwoordig knijpkats (katten?) als premium. Stuur me maar effe een mailtje als je er een of meer wilt hebben
(ps: heb je de foto’s van mijn “nieuwe” oude Grundig al gezien?)
Eric,
De logs had ik gezien, leuk natuurlijk, jouw verhaal over de shising.
Mooi verhaal Marty. Als kind was ik al dol op zaklampjes (lekker lezen onder de dekens). Mijn grootvader had een “echte” knijpkat: eentje uit de oorlog. Helaas is die ooit zoekgeraakt.
Het Kinderboekenweekgeschenk, ergens eind jaren zestig, bestond uit een heel klein boekje met een lampje erin: mijn hele zakgeld ging op aan nieuwe batterijen…
Inmiddels is die zaklampentik uitgegroeid tot een heuse verslaving: overal slingeren zaklampen, uit “veiligheidsoverwegingen” en vorige week kocht ik zelfs een draagbare schijnwerper waar je een vliegtuig mee kunt laten landen (je weet immers maar nooit…).
Met een stuk of dertig (!) zaklantaarns zou je er toch eigenlijk wel genoeg moeten hebben, maar ik mis nog zo’n armlange MagLite zoals ze in amerikaanse politiefilms gebruiken. Eigenlijk kun je niet zonder zo’n ding als je de hond uitlaat…toch…
In de oorlog werden knijpkatten regelmatig gebruikt.
Zelf heb ik vroeger massa’s zaklampen gehad die allemaal gesneuveld zijn. In die hele oude gingen van die platte witte kat batterijen met twee koperen strookjes voor de plus en de minpool.
Tja, weer iets wat ik als meisje vroeger niet kreeg
@Joke61: Adm. moet een rubriek maken op het forum> De Divan
Dat soort trauma’s hebben we allemaal.
@Eric: heel wat trauma’s van speelgoed wat ik niet kreeg omdat ik een meisje was.
Zag net op de site van Marty bij de sintfoto’s de doos Conducteurtje spelen. Ook wat voor mij, nooit gekregen. Gelukkig had ik daarvoor jongens als vriendje, ging daar vaak spelen, niet alleen voor dat vriendje maar ook omdat hun speelgoed ozo leuk was en je met jongens op een andere manier buiten speelde als met meisjes.
Vreemd dat jij dan toch in zo’n vrouwelijk beroep bent gegaan (…en ik als male)
Pleiade, leuke verzameling heb je opgebouwd
Altijd handig. Zaklampen werden er thuis tevoorschijn gehaald als de stroom weer eens uitviel, jongens wat een pret, dan moesten de vaders de zaklamp gaan pakken.
Een leuk spelletje wat we allemaal wel gedaan hebben is de lamp onder je kin zetten en aanzetten. En dan een enge bek trekken haha.
De staaflantaarns zijn wel steeds langer geworden in mijn beleving. Een maglite met 5 batterijen (oh ja en een grijze, plastic lantaarn van Tandy) is wel de langste die ik gehad heb. Ja zo’n maglite is een midi-seized knuppeltje
, explosiebestendig (erg handig) maar wat een licht 
Maar toch komt alles later weer goed dankzij de kinderen. Wat een zaklampen hebben zij versleten. En ik mocht daar ook weleens mee schijnen of de batterijen verwisselen. Nee niet die gekke platte van Witte Kat.
Ook hadden mijn kids zaklampen die in twee of drie kleuren konden schijnen, en van die lampen waarvoor je een afbeelding kon schuiven waardoor je een soort toverlantaarn kreeg.
@Eric: Verpleging (toch niet specifiek voor female?!) was 2e keus, wilde eigenlijk naar de Sportacademie. Volgend leven maar
Ja zo’n zwarte zaklantaarn die waterdicht was, had ik ook. Heb er hele grote spannende avonturen mee beleefd in de badkuip…
Een bepaalde drogist heeft nu knijpkatten in de aanbieding
Jaaaa de knijpkat lag bij ons vroeger in een lade van de kast, geërfd van oma denk ik, was niet echt bedoeld als speelgoed maar ik zat hem regelmatig te knijpen, was ook niet stuk te krijgen en volgens mij heeft mijn moeder hem nog steeds in een lade in de kast liggen!
Toen ik hierboven batterijen las, moest ik ineens aan die platte witte kat batterijen denken, er zaten 2 van die ijzeren staafjes bovenop en als je die tegen elkaar aanboog en het puntje van je tong er tegenaan duwde kon je ‘voelen’ of er nog stroom inzat, kennen jullie dat?
Ja @sentiment dat herinner ik me nog, het stroom voelen met je tong, niet dat ik dat deed hoor. Leek me zo eng
Net zo eng als een schokje krijgen wanneer je een stekker van een schemerlamp vroeger uit het stopcontact trok, en waarvan de stekker niet helemaal oké was (en daar hadden we er thuis eentje van).
Herinner me dat je in de bovenbouw van de basisschool je eigen voorkeurscadaeutje mocht aanstrepen voor 5 December. De te kiezen cadeautjes hadden een waarde van z’on 5 gulden. Daar stond ook altijd een zaklamp tussen. Die heb ik dus direct aangestreept, daar hoefte ik niet lang over na te denken. Ik was dol op zaklampen.
Weet ook nog precies hoe dat ding eruit zag….heel mooi zilverkleurig (net als de meerkleurenpen).
En thuis dat ding in het donker in je mond stoppen aan aandoen….een prachtig rood/roze gloed. Ahhh….dat is dan je eigen bloed…coool!
Door dat verhaal van Pleiade (enorm lachen) moest ik bij dat stukje over dat boekje met dat hele kleine lampje ineens aan een ander klein lampje denken.
Je had toch ook van die minilampjes die je uit de kauwgomballenautomaat kon halen? Ik had vroeger z’on kleine schedel waar een klein knopje opzat en als je die indrukte ging er een piepklein lampje branden. Leuke hebbedingetjes waren dat. Kostte wel een rib uit je lijf toen, want die minilampjes zaten altijd in de 1 gulden automaten (tussen de skeletten en de nepspinnen)
Bij knijpkat denk ik aan katten in het donker knijpen, sorry.
Wubbew Towch staat me ook bij, had ik er ook een van. Nu heb ik een Wubbew Towch met felle L.E.D.s die de kwaliteit van de originele Wubbew Towch in het niet doet verdwijnen.
Ik zette mijn driekleuren lamp op de draaitafel om zo mijn eigen zwaailicht te maken, he he he. We speelden ook ”morse” door aan elk uiteinde van het lange grindpad te gaan staan ’s avonds laat en boodschappen te seinen.
Ja, dat deden wij ook altijd. Seinen met je zaklamp. Soms stiekem vanuit je slaapkamer.
Toen hier in het dorp negen maanden geleden de grote stroomstoring was, hebben we ook nog zitten seinen met mensen aan de overkant. Geweldig lachen was dat.
Even een beetje off Topic maar we hebben hier in het dorp nu de leukste geboorteborden ooit in tuinen zien staan. Met veel teksten op spandoeken “Essent bedankt he! ” bijvoorbeeld. Dat is echt lachen.
@Sandra67 schreef op 29 augustus 2006 om 11:06;
Gaarne verwijs ik je naar het lied: ‘New York City’ van de Trammps
Lol, Sandra. Als Essent een beetje gevoel voor humor heeft gaan ze de komende weken felicitatiedozen uitdelen
Begrijp ik nu goed dat er bij jullie in het dorp een chronisch tekort aan zaklampen heerst???
Mijn oma had een knijpkat uit de oorlog. Jammer dat ie zoek geraakt is. Toen ik in de 4e klas voor het eerst op kamp ging kreeg ik een zaklantaarn mee waar de baterij niet verwisseld kon worden. De hele lantaarn was eigenlijk een batterij met een palstic omhulsel. een aan/uit knop en een lampje.
Op de en of andere manier heeft een zaklamp altijd een bepaalde aantrekkingskracht om mee te gaan klooien.
Hier in huis moet er zo’n beetje om de 3 maanden een nieuwe zaklamp komen. Dochterlief heeft dan weer een weekend of kamp met scouting, en de lamp van de vorige keer is al weer gesneuveld. Voortaan krijgt ze een lamp van Zeeman ofzoiets mee, totdat ze er zuinig op kan zijn.
@ Pleiade….EN aan luiers
Die rubberen had ik ook, een legergroene uit de dump met idd zo’n apart luchtje.
Die metalen vond ik ook altijd mooi, met de kop die je kan draaien om gebundeld of juist verspreid licht te krijgen.
Ook hadden ze altijd zo`n mooi schuifknopje en een klein rood knopje waarmee je kon seinen.
Hallo,
Ik ben een zaklampen verzamelaar en ben dat geworden doordat ik vroeger in de begin jaren 50 samen met pa op stap ging buren. En toen waren er nog geen straat verlichtingen een enkele lamp op een kruispunt meer niet.En dat waren nog eens spannende tijden en toen was het nog echt donker met je pa op stap als jongentje van 9 j en ik mocht dan altijd bijschijnen als met de Witte Kat zaklamp met groene kappen en een bolle lens. Als mij pa de benen opbeurde over de puntdraaden van de vele weilanden die wij moesten doorkruisen voordat je kon buren met koffie natuurlijk.Ik verzamel enkel (NL) zaklampen en heb een flinke verzameling en koop wel eens op Marktplaats maar sommige lampen zijn zo enorm duur en het lijkt wel of plots heel NL aan het zaklampen verzamelen geslagen is…tot bericht
Groetjes van Wouter
Ik vind het zeer interessant dit hier allemaal te lezen. Ik ben een verzamelaar van verscheidene zaken uit de vijftiger en zestiger jaren en nu heb ik een zaklamp in het bezit van het merk “De Witte Kat”
http://www.volkswouter.nl/foto.....24X768.jpg
http://www.volkswouter.nl/foto.....8X1024.jpg
Is er iemand die mij iets meer over deze lamp kan vertellen? Bijvoorbeeld een schatting hoe oud het is?
Mvg Wouter Duijndam