Je eerste autootje
Link naar dit artikel Op zondag 10 september 2006 geschreven door Christian
Nooit zal ik m’n eerste autootje vergeten. Natuurlijk was die oude AX veel minder comfortabel dan wat ik tegenwoordig gewend ben, maar het trotse gevoel wat ik had als ik daarin reed… ongeëvenaard!
Net je rijbewijs op zak, net geld genoeg om een auto te kopen. Voor de meesten de grootste aankoop in hun leven tot dan toe. Met afstand! En direct op weg natuurlijk, zogezegd de wereld verkennen.
De ervaring die me het meest is bijgebleven in die auto is de volgende:
Het is herfst en ik denk dat ik m’n auto pas een paar weekjes had. Met een vriend zette ik toen koers naar Paleis Het Loo in Apeldoorn. Toen we weer buiten stonden was het weer al beroerd, toen we in de auto stapten werd het nog slechter.
Rondom Apeldoorn lag de weg open, de witte en gele strepen dansten voor m’n ogen. Door een wolkbreuk konden we geen hand voor ogen zien. Mijn vriend hing uit het raam om ons nog enigszins door de storm te loodsen. Het was trouwens ook nog erg druk op de weg. De ruitenwissers stonden inmiddels recht overeind. Het leek wel alsof we onder water reden…
Dit is voor het eerst en het laatst dat ik iets van aqua planing meemaakte. De auto hebben we op een gegeven moment maar ruim aan de kant gezet, want bij het in de berm rijden om ongelukken te voorkomen, waren desondanks al veel ongelukken gebeurd die dag!
Laatst was ik weer bij diezelfde vriend op bezoek. Toevallig kwam dit noodweer nog ter sprake. Achteraf bekeken een levensgevaarlijke situatie, maar op het moment één groot avontuur!
Wat is de herinnering aan jullie eerste autootje, die je het meest is bijgebleven?
Feed
Trefwoord(en): Apeldoorn, Citroën, herfst, rijbewijs
47 reacties op “Je eerste autootje”
Laat een reactie achter
Een Mazda 1300, ik heb net even een afbeelding gegoogled. Op het eerste plaatje staat er één in de kleur als die van mij.
En inderdaad sloeg die aanschaf een behoorlijke bres in mijn spaargeld.
1981 was het. Op prinsjesdag haalde ik mijn rijbewijs en een dag of tien later kocht ik mijn Mazda. Ik kan me nog goed herinneren hoe vreemd ik het vond om helemaal alleen in een auto te zitten. Wel eng eigenlijk, iets van God zegene de greep.
De auto had nog een choke, hoe vaak ik die niet vergat in te doen. Reed ik allang op de snelweg, stond dat ding nog uit. Liep toch altijd goed af.
Heb ook eens een ontzettende stortbui meegemaakt op de snelweg. Het was ook nog ’s avonds laat, dus donker. Iedereen ging aan de kant, ik ook. Alleen toen de regen iets minder werd en alles weer ging reden zei mìjn auto “doe het zelf maar”. En nog geen mobiel destijds, dus in mijn dunne jurkje naar de praatpaal. Was tamelijk opgelucht toen ik eindelijk weer thuis was..
Een knalgele Toyota Celica, ook met een choke waar ik nooit zo goed van wist wanneer je die nou weer eerst half en dan helemaal in moest drukken. Ik heb autorijden nooit leuk, alleen maar makkelijk gevonden. Ik ben dus ook niet, wat je heel vaak hoort, toen ik mijn eerste auto had ‘zomaar’ gaan rijden. Ik moest wel een doel hebben.
Aquaplaning is niet leuk. Geen jeugdsentiment maar toch:
2 Jaar geleden ongeveer reed ik in een enorme stortbui over de snelweg bij Koblenz met zo’n 130 km/h toen mijn auto plotseling 180 graden omdraaide en rechts in de berm kwam, waarna ik met een aantal koprollen links tegen de vangrail ketste en toen weer rollend terug ging naar rechts en daar bleef staan. Dat was met een moderne auto en ik had geen enkele verwonding.
Om terug te komen bij de jeugdsentimenten: ik vraag me werkelijk af of ik dit met een auto van 20 of 30 jaar geleden overleefd zou hebben.
Mijn eerste auto was een Suzuki Swift.
Had net mijn rijbewijs en ging gelijk de eerste dag van Amsterdam naar Rotterdam in de spits. Was niet slim …. peentjes zitten zweten.
Lekker autootje.
Jammer genoeg total loss gereden, nota bene toen ik er niet in zat maar hij netjes op een parkeerplaats in Amsterdam stond. Heb toen op straat een potje staan janken want ik was zo zuinig en zo blij met mijn autootje.
Tegenwoordig vind ik autorijden leuk. Omdat ik in het buitengebied woon moet ik vaak grote afstanden rijden. Heb daarom altijd een flesje drinken, doosje dropjes en iets om te luisteren.
Tegenwoordig ben ik ( dankzij deze site ) weer helemaal weg van hoorspelen : heb alle 475 afleveringen van “Het Bureau” gedownload ( kijk op : http://download.omroep.nl/nps/mp3/hetbureau/zip/ ) en luister elke dag een aflevering naar mijn werk en weer een terug. Ben pas bij deel 15 dus kan nog een jaar vooruit of zo …. Heerlijk.
Oh ja, stond ik vroeger in Amsterdam elke dag uren in de file ( ik deed het nakijkwerk in de auto ), nu in het Hoge Noorden heb ik al 6 jaar geen file gezien. Ook lekker …..
Nooit een ‘eigen’ auto gehad. Na het behalen van mijn rijbewijs mocht ik de auto van mijn vriend (nu al járen mijn man) regelmatig lenen. Was een bordeaux rode Triumph 2500 TC met van dat houtwerk binnenin en een overdrive versnelling, dan kon je van z’n vier dmv een knopje doorschakelen naar z’n vijf. Als je flink optrok met deze auto kwam er een heerlijk warm geronk en leek het wel of je ging opstijgen.
Na een paar jaar hebbben we samen, omdat deze Triumph wel erg vele benzine gebruikte en erg zwaar in gewicht was, een witte Talbot Horizon gekocht. Nummerbord DR-58-KK. Een afwijking om de nummerborden van onze auto’s te onthouden!
@bertus: Ha, ha, Bertus, zo’n parkeerplaatsongeluk kreeg ik ook. Ik kwam net terug van m’n werk en zag direct dat er iets mis was. Heel de zijkant in elkaar! Weinig meer aan te doen…
Ik weet nog dat ik op het schadeformulier iets heb opgegeven als dat m’n auto gewoon stilstond, dat-ie helemaal niks deed en er ook niks aan kon doen! Zo verontwaardigd was ik erover dat iemand zomaar mijn autootje in de kreukels had gereden.
Ze zullen wel gelachen hebben op het verzekeringskantoor om zo’n formulier…
Daarop inhakend: pas al op deze site verteld over ons ongeluk bij de Benelux. Slechts achterlicht kapot (en wat deukjes) maar wel total loss met behoud van auto!
Wij blij!!
Volgende dag echter is er iemand met een automaat, die voor het garage bedrijf stond en de krant aan het lezen was, ingreden op de pui en onze auto, die er naast stond.
Auto totaal in de prak! Pui ontzet. Weer total loss maar dit keer viel er niet meer mee te rijden.
Twee keer total loss in twee dagen is 2000 gulden, maar wel nieuwe auto moeten kopen. Mbv het schadebedrijf, die ook wel met de situatie in de maag zaten.
Verhaal van de man in de automaat: hij ging opeens rijden!
Dat werd niet echt geloofd.
Mijn herinnering aan m’n allereerste auto staat me nog goed bij. Ik reed eens ’s avonds in een bergachtig gebied in Duitsland, raakte in een slip door plaatselijke ijzelvorming en reed recht op een afgrond af… Eén lullig paaltje stond er en dat heeft m’n leven gered toen.
Toen ik in de aankondiging deze titel zag staan, dacht ik in de eerste instantie dat het om speelgoedautoootjes ging.
Nee, ik heb niet eens een rijbewijs, laat staan dat ik een eigen auto bezit of heb gehad. Vroeger toen ik nog bij mijn ouders woonde hadden wij ook geen auto, dus ik ben autoloos opgevoed en ik mis het echt niet; geen parkeerproblemen, geen files, geen dure onkosten zoals wegenbelasting, verzekering, benzine etc. Heerlijk!!!
het was 29 april 1988 toen ik mijn rijbewijs haalde en op 5 mei had ik al mijn eerste gloednieuwe Suzuki Alto, een hele mooie drie-deurs lichtgroene! Ik werkte al een aantal jaren en ik was er hartstikke blij mee omdat we buiten de stad woonden en ik altijd door mijn vader ergens naartoe gebracht moest worden….wat een vrijheid zeg ineens!!! en zo gauw ik uit geweest was stapte ik snel in mijn autootje, deur dicht, dus enge mannen konden niet meer bij me komen voor mijn gevoel
want tsja, als vrouw is het toch wel veiliger vond ik, tegenwoordig moet iedereen uitkijken, toch??? ik heb nu mijn derde Suzuki Alto intussen uit 1995, nu dus 12 jaar oud alweer maar hij rijdt nog als een speer, een grijs metallic, en mankeert eigenlijk nooit wat en heel weinig wegenbelasting, dat is ook weer voordeel, en zo ga ik regelmatig met de kids op pad naar moeders en naar sport en de stad enzo….mijn vriend heeft zijn eigen auto voor naar zijn werk toe en zo blijf ik lekker mobiel……
Mijn eerste autootje is voor mij geen “jeugdsentiment”, want ik heb mijn rijbewijs nog maar 4 jaar geleden (toen ik 31 was) gehaald…
Tweede poging om te posten…:(
Mijn eerste autootje was een Alfa Romeo 33 twee dagen nadat ik mijn rijbewijs had gehaald in 1997. Heerlijk, maar inderdaad wel vreemd om ineens alleen in de auto te zitten en zelf te mogen beslissen welke kant ik opging.
Na anderhalf jaar heb ik hem ingeruild voor mijn huidige 146.
Maar ik mis nog steeds het geluid van mijn boxermotortje hoor!!!
ook mijn eerste auto was een alfa…
(al wilde ik eigenlijk een Ford Mustang)
een Alfa Romeo Rio wel te verstaan, eigenlijk geen autootje maar een flinke auto…het was in 1981 en de auto was hagelnieuw, dus je begrijpt trotser dan trots…,al leek het alsof vrienden die zelf gespaard en gewerkt hadden voor hun (vaak) “wrak van de week” nog trotser waren op hun bezit dan ik……
(ze waste hem iig wel vaker)
de Alfa Rio stond al te blinken voor de deur voor ik me rijbewijs had, dus extra balen dat ik de 1e keer niet het gewilde roze papiertje haalde…
jullie zullen vast denken een nieuwe auto voor de deur zonder rijbewijs, maargoed dat is een verhaal apart……..
mijn eerste auto was een matchboxtaxi jaren met autootjes gespeeld maar nu heb ik toch geen rijbewijs, ik zou het wel durven maar er komt niets van, want geen geld en in het westen is meestal goed openbaar vervoer.
Geen rijbewijs, geen auto. Ik herinner me nog wel m’n eerste fietsje (oranje) en m’n eerste Grote fiets (bruin en eigenlijk van mijn ma, maar net iets te groot voor haar)
Onze eerste auto was een simca 1000, een gele, je kent ze vast wel van die koektrommels waren dat
Daarna hebben we er velen gehad (de autokeuring was immers nog niet verplicht) maar die gele simca staat echt symbool voor: weet je nog de eerste auto? hahaha
1e autootje was een rood klein Fiat-busje begin jaren 80 (ik was er laat bij met m’n rijbewijs). De motor lag achterin en op gegeven moment op een zondagmiddag begaf een waterslang het op enkele kilometers van m’n eindbestemming midden in de polders van de Hoekse Waard. Heb toen met het motordeksel open om rijwindkoeling te krijgen die laatste kilometers achteruit afgelegd. (kon toen nog
).
Heb nog talloze auto’s daarna “bezeten” maar da’s off-top!
Apetrots was ik op mijn eerste auto, een heuse 2CV met kenteken 91-30-UM (ongelooflijk dat ik dat nog weet, ik kan zo een, twee, drie niet eens op het kenteken van mijn huidige auto komen).
Zo’n lelijke eend had wel iets, vooral ook bijzondere dingen zoals; alleen nog maar achteruit kunnen rijden na het misschakelen door mijn vriendin, bij harde wind van achter met 150 heen over de snelweg en met max. 85 terug vanwege de tegenwind, een helemaal opgerold linnen dak dat er voor zorgde dat neus van de auto opsteeg.
Helaas kwam de eend na een ruim jaar al te overlijden. Ik had een vriend met zijn been in het gips opgehaald voor een avondcursus. Hij zat achterin aan dezelfde kant als ik en dat bleek niet zo handig toen ik wat hard door een bocht naar rechts ging. Ik hield hem niet meer en prompt lag het eendje op zijn zijkant in een sloot. Niets aan de hand, boer met trekker erbij en hoppa daar gingen wij weer naar de school. Toen ik de volgende ochtend naar mijn werk reed begon de eend te rammelen en toen ik bij de garage aankwam was het al te laat. Een vastloper omdat de olie eruit was gelopen toen het arme beestje in de sloot lag.
Van het geld dat ik er nog voor terug kreeg plus enkele spaarguldens heb ik toen een Simca 1301 gekocht (kenteken 60-25-XF hahaha). Als het kreng startte was het een heel prettige auto.
De eerste auto die ik zelf bekostigd heb, is de nieuwe lesauto van mijn rijschoolhouder geweest. Zoveel lessen bij hem gehad, zovaak tevergeefs examen gedaan
mijn eerste autootje was een zilveren colt en rookte harder dan ikzelf, het kinderzitje wat ik er voor nicky inkocht was duurder dan de auto zelf, nadat de kenteken plaat er al eens onder het rijden af was gevallen en later ook nog eens een ruitewisser, heb ik hem verkocht (ook nog) en reed ik verder in een blitse daihatsu met van die fluoriserende stripings erop.tegenwoordig rijd ik (met rijbewijs overigens) in een suzuki samurai jeep een witte met een rood dak die er met mooi weer af kan……
“Mijn” eerste auto was eigenlijk de eerste auto van mijn vriend. Daar heb ik nog wel een bizarre herinnering aan. We hebben er een zwijn mee doodgereden. Dat betekende ook meteen het einde van het autootje (Volvo 434). We reden op een provinciale weg, tegen 11 uur ’s avonds. Plotseling dook toen dat zwijn op, en tja, daar was geen ontwijken meer aan. Gelukkig zat mijn man (vriend toen nog) achter het stuur, ik zou er nooit meer achter hebben durven kruipen. De auto reed niet meer verder, gelukkig stopte er iemand die door reed naar een restaurant om er de politie te bellen (1993, nee toen waren er nog geen mobiele telefoons). Die kwam, zocht het zwijn, constateerde het overlijden en bracht het naar de poelier. Deze mochten wij de volgende dag bellen om de opbrengst van het vlees te claimen! De poelier gaf ons een telefoonnummer van een “beestenopzetter”, want de kop was nog helemaal gaaf en als we dat wilden, konden we die laten opzetten. Dat hebben we laten doen, en zo hangt er al 13 jaar een zwijn in onze gang.
Wat een heerlijk bizar verhaal @Carla!
Die kop van het zwijn aan de muur lijkt mij niks
Mijn eerste auto was een opel manta 16 s uit 1976 kenteken 11-mf-16 gekocht in 1985, kort na het halen van me rijbewijs.Daarna nog velen auto,s van GM gehad nu rijden we chevrolets ook van GM.
Ik moet ineens denken aan al die afgetrapte bakken die er bij een vriendin van mij thuis stonden. Ze had een heleboel oudere broers, die dus ook allemaal een eigen auto hadden. Aleen haar vader had een degelijke wagen.
Nou zaten wij op een nogal “elitaire” middelbare school met veel rijkelui’s kinderen. Op een gegeven moment zaten ze op te scheppen hoeveel wagens er thuis op de oprit stonden. Toen er met een minachting toontje aan mijn vriendin werd gevraagd hoeveel auto’s zij thuis hadden…hahahahaha…gaf zij heel eerlijk antwoord met “vijf!” Die verbaasde gezichten vergeten we nooit meer (gelukkkig vroegen ze niet naar merken en bouwjaar
)
Mijn eerste auto was de oude auto van mijn (inmiddels helaas overleden) moeder. Het was een heuse Daf 55 coupe, in een soort oranjekleur. Moeder had een nieuwe Opel Kadett City gekregen en de oude Daf stond in de garage van mijn broer. Ik haalde begin december 1981 op, twee dagen nadat ik mijn rijbewijs had gehaald.
Had ik hem nog maar, die Daf, niet alleen voor het gevoel van toen maar omdat als je er nu me rond zou rijden iedereen spontaan in applaus uit zou barsten vanwege model en kleur.
niet mijn auto (ik heb nooit een rijbewijs prberen te halen) maar wel onzxe eerste auto thuis, en dat was een oranje FIAT 131 of 133. De 1 had een zwarte grill voor en de onze niet, maar nu weet ik niet meer of t 131 of 133 was. Erg lachen als ik dit autootje sporadisch nog es op oude foto’s ofzo tegenkom. 79-FU-41 was t kenteken. en…..papa had zo’n schapenbont hoes om t stuur !!
He steven, we hebben je een tijdje gemist. Goed dat je er weer bent.
lol, heb al 12j mijn rijbewijs en heb net mun 1e ding op 4 wielen gekocht… Lang leve het tweewielverkeer!
Mijn eerste rijbewijs was er zo eentje die in je nog steeds wel eens in een gloednieuwe portemonee/beurs vind en mijn eerste autootje was er waarschijnlijk eentje van het legendarische merk Matchbox.
Daar heb ik menig passant mee voor de voeten gereden.
Matchbox, Tonka, Dinky Toys, etc.
Dat waren nog eens tijden…
Mijn 1ste auto was een Volkswagen Kever (Beige). Eigenlijk heb ik die nooit echt leuk gevonden; herrie en altijd van die beslagen ramen! Ik heb hem toch nog een jaar of 5 denk ik gehad en toen liep ’s avonds plots de motor vast; gelukkig vlak bij huis. Ik heb hem toen doorverkocht, zonder motor, maar wel voor hetzelfde bedrag als ik hem destijds had gekocht!
Mijn eerste auto was een Peugeot 104, heel veel plezier mee gehad totdat ik een kruising overstak en een auto over het hoofd zag! De papieren werden in beslag genomen door de politie, hij is de weg nooit meer opgeweest.
Mijn eerste autootje, drie jaar geleden een Corsa uit 92 voor weinag. Hij is anderhalf jaar bij me geweest, ben ondertussen aan mijn vijfde auto bezig. Je eerste auto is pure trots, het gevoel overal ZELF te kunnen komen, wanneer je zelf wil.
Het is de enige auto die ik gewassen heb (meerdere malen), dingen aan opgeknapt heb en ook de enige waar ik het nummerbord van weet.
Hij is weggegaan omdat ik de inschatting gemaakt had dat een APK duur zou worden (o.a. door schade, niet door mezelf uiteraard). Het doet nog steeds pijn als ik op RDW het kenteken opzoek en blijkt dat hij na twee jaar stilstand ineens weer een heeft. Hij rijdt dus weer rond!
Trouw autootje zonder luxe dat me een beetje heeft leren autorijden
mijn eerste auto kocht ik in 1991 ik was 18jr
het was een mercedes benz 280s uit 1976 ook het kenteken weet ik nog uit mn hoofd 94-MU-45
hij was prachtig donkergroen metalic met automatische transmissie en een schuifdak , ik was op weg met mn spaargeld naar een autohandelaar die een golfje had staan maar onderweg zag ik een oude mercedes staan met een papiertje erop met te koop op het papiertje stond binnen te bevragen , hij stond bij een electro bedrijf voor de deur affijn ik vragen want ik kon de auto niet weerstaan , ik praten en effe later was ik de nieuwe eigenaar voor de prijs van 1600 guldens , ik herinner de open monden van mn vrienden nog die allen met een golfje reden en ik heb een aantal jaren met de auto gereden met veel plezier , ik heb de auto later nog geprobeerd terug te kopen maar was te laat hij is op de sloop beland met een kapotte automaat bak , maar dit type mercedes is mijn hobby geworden en tot op de dag van vandaag rijd ik nog steeds dit type oude mercedes met veel plezier !
@johnny,
een van de mooiste mercedessen allertijden..,
tenminste in mijn optiek……
dat is een ding wat zeker is
In 1974 haalde ik in militaire dienst(heb er van 1973 tot 1979 in gezeten) mijn rijbewijs. Was net 18 geworden( in dienst kon je met 17 jaar al rijles krijgen) en kon dus gelijk het militaire rijbewijs omzetten naar burger. Had dan ook gelijk autobus en vrachtwagen. Kosten F18,10. Ik kon toen van mijn vader zijn auto, een witte Volkswagen 1200 Kever uit 1970 kenteken 91-89-MK, overnemen, want pa wou een wat grotere auto. Voor 2000 gulden(pa kon er bij inruil 2500 voor krijgen) was de auto voor mij en ik heb er twee jaar plezier mee gehad. Heb er in Soesterberg bij de kazerne nog mee in het terrein gereden en een collega los getrokken die vast kwam te zitten met zijn Opel Kadett. Beetje spelen buiten diensttijd. Helaas in 1976 was hij na een aanrijding rijp voor de sloop. Mischien koop ik nog wel weer een keer een oude Kever. Heb al een oude legerjeep uit 1957 en een Ford Taunus uit 1965 en een Kever erbij voor dagelijks gebruik is wel leuk. Leuker als al dat moderne blik.
mijn rijbewijs haalde ik in twee keer en dat was in 1979
Mijn eerste auto waren er twee een simca 1100 en een talbot 1100
de simca werd de donor auto
en de talbot is de eindelijke eerste auto van mij geworden
Veel geleerd over auto,s door dat projekt
Heb er ruim 2 jaar in rond gereden totdat de koppeling stuk ging
Om die te vervangen mmoest ik +/-fl 200.00
vrijmaken dat zag ik niet zitten aan gezien ik de twee auto,s voor Fl 250.00 kocht
Maar het bouwjaar ?
Cees
leuk onderwerp
mijn 1ste auto was een ford escort 1.3 op lpg uit 1984, de KT-50-KJ. hoevaak ik geen U tussen de letters K en T heb aangetroffen
ik haalde in 1991 mijn rijbewijs en 2 weken later stond de escort voor de deur, apetrots was ik. ik weet nog goed dat ik ‘m ophaalde. ik reed weg en zette de radio aan, op de radio was een liedje, shanice met I love your smile. sindsdien denk elke keer als ik dat liedje hoor aan het moment dat ik mijn auto ophaalde
lekker veel km’s mee gereden in de anderhalf jaar dat ik ‘m had. de volgende was een escort 1.6 uit 1989, de XV-29-HB een witte.
sindsdien heb ik 15 auto’s gehad en allemaal ford. momenteel heb ik 3 fords
Mijn eerste autootje was een donkergroen Dafje 44.
Ik kocht het voor 200 gulden destijds.
Ik ben er 36000 km mee op de weg geweest !!!
Mijn collega’s hadden mijn auto een naam gegeven : DORA
Dus Dora Daf
Iedere keer als Dora weer APK was goed gekeurd kreeg ik bloemen van mijn collega’s.
Nadat Dora op het moment kwam dat ze wegreed zonder gas op de plank, heb ik haar naar het autokerkhof gereden….
Wat heb ik een plezier en bekijks gehad met Dora !
Groetjes, Ria
@Sandra67: eerste auto was de lesauto
Zonder gekheid, je betaalt een vermogen aan lesgeld en rijexamens…valt niet mee om in een redelijke tijd je rijbewijs te halen. ‘k Heb de mijne nu bijna tien jaar, moet ‘m volgend jaar verlengen.
Mijn eerste auto was (in 1975) een witte Simca 1000 special. Het speciale er aan was een 1100cc motor in plaats van een 1000cc. Verdere luxe? nul komma nul. Moest er zelf nog achterruitverwarming in plakken. En net met de kou bedacht ik me dat de ruitensproeier werd bediend met een soort rubberen knop op de vloer. Een voetpompje. Maar, het reed, ik zat droog en het was een echte auto!
Mijn eerste auto was een Toyota Corolla DeLuxe uit 1977, gekocht van de buurman in 1984. Had er nooit problemen mee (zei hij). Ik moest noodgedwongen een noodstop maken op de A44 (en meteen lid worden van de ANWB): motor in de soep, geen olie. Mijn eertse zuurverdiende salaris ging dus op aan een ruilmotor… Ook altijd problemen met vochtig weer, verdeelkap lek, bougies vochtig enz. enz.
Na een Ascona, diverse Peugeots en Renaults toch weer in het Japanse terecht gekomen. Kennelijk ga je meer op kwaliteit letten als je ouder wordt…..
mijn eerste auto was een oude muisgrijze mercedes 190D heckflosse automaat uit ‘65 de topsnelheid was amper 100 km/pu dit was tevens ook mn eerste auto waar ik mee naar spanje ging op vakantie
ik zal nooit meer vergeten hoeveel motorolie ik heb moeten bijvullen in totaal 15 liter !
maar hij heeft me nooit laten staan ik kocht hem destijds van een lokale autosloperij voor 500 gulden of zo , heeft 4 jaar trouw dienst gedaan mn enige onkosten waren soms wat motorolie bijvullen verder was ie ijzersterk
Mijn eerste eigen auto kocht ik in 2001, na 2 jaar boodschappenwagentjes (Toyota Corolla en Nissan Micra, beiden 1986)van mn ouders bestuurd te hebben.
. Uiteindelijk lekte hij olie en benzine(!), dus toen ie bij mn ouders binnenstond, lag er na een tijdje een plas mengsmering op de grond. Tegenwoordig rijd ik liever in een comfortabele burgerbak
Een ’schitterende’ Mitsubishi Colt uit ‘87 voor f500,-. 1.2, 4-bak, roest op alle plekken, smerig, vol met stickers, maar wat een fantastisch ding
Mijn rijbewijs gehaald in 1976 en een kever 1302S gekocht. Deze had ik een half jaar later technisch uitelkaar gereden en een Escort gekocht en daarna nog vele auto’s. Ik ben altijd wel een autofreak geweest en nog steeds. We rijden voor het gezin een mitsubitsi spacestar (1999), voor het werk een volvo 343 (1982) en binnenkort een volvo 66 (1978) die 8 jaar stilstond en weer hersteld wordt en voor de hobby een Daf 46 (1977) die ook helemaal opgeknapt moest worden. Ik sleutel graag en regelmatig (zie website)
Ja ik ben autoverslaafd en heb ook nog een toercaravan voor de vakantie (Fendt Karaat 1969) Maar mijn eerste eigen auto was de mooiste en denk ik nog veel aan als ik een kever ziet!
mijn eerste auto was een ford fiësta (goudkleurig).
er was vanalles mee aan de hand.
rook uit het stuur, de binnenspiegel viel er steeds af.
de achterklep vloog spontaan open, een gat aan de bovengant van de benzinetank, de claxon weigerde werk, en ga zo maar door.
samen met een vriendin een weekje op vakantie naar limburg.
we ontdenkten de lekkage bij de tank en wij dus naar een garage.
de hele werkplaats werdt erbij geroepen.
wat was er aan de hand vroegen wij ons af…..ik had er een sticker achterop geplakt met de tekst:”this was a sportscar…20 years a go”. de heren hebben een leuke middag gehad.
diezelfde vakantie heeft mijn broertje (met 3 vrienden) mijn autootje mee gehad, en dat heeft hun geen leuke leek bezorgt.
er knalde iemand achterop. gelukkig had de mijne een trekhaak en hebben de jongens er weinig aan over gehouden.
de achterklep wilde niet meer open en de rechterdeur niet goed meer dicht.
na thuiskomst de schade opgenomen….totalloss!!! wist ik veel dat je er dan niet meer mee rijden mocht!!!ging er dus gewoon mee op pad
een maand later was de motor totaal op.
in z’n 2 naar de garage en daar een andere schroothoop uitgezocht.
een appeltjes groene opel kadett (kadeddielac).
van deze sloeg steeds de motor af, als je terugschakelde van 3 naar 2.
moest je in de bocht de auto starten.
bij ons thuis werdt ook regelmatig van auto geruild en heb dus nog meer misbaksels onder m’n kont gehad.
de laatste (voordat ik een échte auto kocht) was een toyota celica, met klap-koplampen.
hij had een gastank ingebouwd en er kon alleen nog een handtas in de kofferbak.
de neus van de auto was al meer dan 2 meter en dan nog een bumper van 50 cm…..je kon nergens parkeren!!!!
weg ermee!!!!
deze heb ik ingeruild voor een starlet en dat was het helemaal!!!
helaas zaten er achterin geen gordels, dus een autostoeltje kon niet achterin.
met pijn in mijn hart heb ik die weggedaan en ingeruild voor een ibiza (vreselijke tracktor).
dat was mijn auto niet en ter overbrugging even in een tipo gereden. weer een bak waar van alles aan mankeerde(bracht wel veel veel herrinneringen boven).nu al weer een aantal jaren een corrolla, en dat is tóch mijn wagen!!
Een mooie blauwe Suzuki Alto, maar daarvoor reed ik eigenlijk al in de Suzuki Alto van mijn moeder. Die laatste begon stevig te ronken als hij harder reed dan 90 kilometer per uur. Eén van mijn vrienden noemden die auto ‘het scheurijzer’. Zelfs bij lage snelheden kon ik passagiers al het gevoel geven dat ze in een raceauto zaten.