Slaapgewoonten
Link naar dit artikel Op vrijdag 15 september 2006 geschreven door Bertus
Gek eigenlijk… je doet het een derde deel van je leven maar je denkt er nooit echt over na. Toch heeft iedereen, dus ook kinderen: slaapgewoonten.
Als kind (en nu nog) was ik een makkelijke slaper. Logeren of laat op visite was geen probleem. Als ik moest slapen, sliep ik.
Ik had een lekker bed, gelukkig geen dekbed maar lekkere wollen dekens in de winter. Het moment dat deze uit de kast kwamen markeerde voor mij altijd het begin van een heerlijke winter. Mijn kussen moest daarentegen lekker koel zijn dus ik keerde hem gedurende de nacht geregeld om en zocht een koud plekje.
Mijn bed was een opklapbed (zijn die er nog?) zodat ik overdag de ruimte had om lekker te spelen op mijn kamer. Een schoon bed met lekkere schone lakens, die zo lekker roken was het helemaal.
Even las ik in bed en ging dan in mijn favoriete houding liggen: op mijn buik met een arm onder mijn hoofd, onder het kussen. Heerlijk… en na een kwartiertje was ik wel vertrokken.
Jarenlang met mijn zus een kamertje gedeeld en nooit klachten over snurken gehad. Wederhelft beaamt dit in de huidige situatie. En weet je wat… zo beschreven hierboven slaap ik nog.
Had jij een eigen slaapgewoonte? En heb je die nog?
44 reacties op “Slaapgewoonten”
Laat een reactie achter
...
Ik hield ook van een koud kussen en draai nog steeds regelmatig mijn kussen om.Voor de rest moet ik lekker warm zijn,vooral veel gewicht, wij hebben een heel zwaar dekbed,heb heel me leven met een pyama geslapen,maar de laatste jaren, alleen in de hete zomers van hier, slaap ik zonder .In een motel is vaak een ramp voor mij want dan krijg je maar 2 dunne dekkentjes die nix wegen.
ik hou ook van een koud kussen, ik draai hem heel veel om en het maakt niet uit hoe het kussen dan ligt. als kind had ik altijd de gewoonte om met mijn linkerhandpalm een bolletje over mijn neus te maken en het leuke is dat ik dat nog steeds doe, gewoon een soort veiligheid ofzo, mijn moeder vond het nooit zo leuk dat ik dat deed, was bang dat ik zou stikken, nee hoor! en mijn linkeroor ligt vaak dubbel zodat ik in de nacht wakker word en een gevoelig oor heb, maar dat is gauw weer over zodra het weer recht ligt!
Een opklapbed, volgens mij is dat op zich al jeugdsentiment. Ik heb ook een tijdje zo’n bed gehad, overdag ging er een gordijntje om.
Van mijn slaapgewoonten herinner ik me niet veel meer, wel dat we voor het slapen gaan het avondgebedje opzeiden:
Ik ga slapen ik ben moe
Sluit mijn beide ogen toe
Heere houdt ook deze nacht
Over ons getrouw de wacht
Als ik het een keer vergat kon ik toch niet lekker gaan slapen, al had ik ook geen zin om er mijn warme bedje voor uit komen.
Verder was het beddengoed erg belangrijk. Een vers verschoond bed met gesteven lakens erop, die lekker roken.
En niet te dikke of te dunne dekens. Je had daar een bekend merk van, ik kan even niet op de naam komen. Weet iemand wat ik bedoel?
Als het ijsbloemkoud was kwamen de dikke doorgestikte, glanzend gele of donkerrode dekens op het bed.
Lekker warm, al moest het ook niet te warm worden, want dan ga je onrustig dromen, zei mijn moeder altijd.
Ook ik kan me van mijn slaapgewoonten niet veel herinneren. Ja inderdaad ijsbloemen op de ramen en dan ’s avonds in een ijskoud bed kruipen. Heerlijk!
Wel weet ik nog dat ook ik een versje had wat ik van mijn moeder na het gewone gebedje op moest zeggen omdat ik veel last had van nachtmerries, het hielp bij mij heel goed, of dat dan suggestie is weet je nooit natuurlijk maar ook bij mijn zonen hielp het later. Het ging als volgt( op z’n Tilburgs):
Lieve paus van Rome
laat me vannacht niet drome
schupt d’n duvel van de deur
en zet er een engelbewaarder veur
Klinkt dat bekend voor iemand?
@Lia, op die deken zat zo’n ‘embleem’ van een wit poesje, merk Didas.Was geloof ik ook een reclame van op tv, en ik dacht dat dat poesje dan zijn pootje aflikte.
Ook andere dekens hadden een embleem, ben die namen ook even kwijt. Met bed verschonen moest het embleem beneden en aan de binnenzijde, zo wist je altijd dat de deken goed om en niet onderste boven lag.
Lekker herkenbaar het slapen op een koud kussen en ’s nachts zo af en toe je kussen omdraaien. Als ik ’s nachts wakker werd van een slapende arm dan legde ik deze onder een koud plekje van mijn kussen dan waren de prikkels zo over. En dat gold ook voor een slapend been, die schoof ik dan naar de koude zijkant van mijn bed.
Heerlijk schone gestreken lakens op bed. Altijd wit met een borduursel op de rand van je laken en aan de bovenkant van je sloop.
In de zomer een dunne zomerdeken, en in de winter twee of drie dikke zuiver scheerwollen dekens.
Lekker zwaar en lekker warm!
Mijn moeder maakte vroeger vaak een ‘koetje’ van mijn kussen. Zo noemden wij dat dan.
Als ik op mijn rug lag, dan duwde mijn moeder de zijkanten en de bovenkant van het kussen richting mijn hoofd. Je hoofd lag dan als het ware in een kommetje. Ook was het lekker als je op je zij lag en de dekens lekker tegen je rug aan werden gestut.
Na het welterusten zeggen riep ik nog op allerlei manieren een welterusten naar moeder die vanaf de trap liep, en zij riep dan ook van alles terug.
Grappig is dat ik dat ook met mijn kinderen allemaal zo deed.
Ja, ik had ook een opklapbed en in mijn prille jeugd had ik daar overdag een gordijntje voor vol met allerlei soorten kabouters. Nog steeds moet ik een gewicht boven me hebben anders kan ik niet pitten hoe warm het ’s zomers ook was en een pyjama aan. Vroeger had ik geen dekbed maar gewoon wollen dekens en als ik in bed ging/ga liggen, vroeger al, was/ben ik meteen vertrokken. Alleen in mijn puberteit had ik af en toe last van slaapproblemen, dan lag ik te piekeren over van alles en nog wat. Nog steeds slaap ik het beste op mijn linker- of rechter zij; op mijn buik of rug lukt dat niet.
Gedicht: Naast mamma
Vlak naast mamma
lag ik fijn;
Haar bovenarmen
net satijn.
Vlak naast pappa
werd je gek;
Daar lag je tussen
kruimels shag.
@Bertus: jij schreef:zo beschreven hierboven slaap ik nog! Betekent dat je ook nog steeds slaapt met een teddybeer?
Joke, ja die ook! Maar ik bedoelde AaBe dekens, ik herinner het me nu weer.
Over slaapgewoonten, hadden jullie ook wel eens de sensatie dat het leek of je in een peilloze diepte viel en dat je dan wakker werd voor dat je ooit maar op een “bodem” terechtkwam?
@Lia, dat heb ik nog!dat in de diepte vallen, en dan met een schok wakker worden.
Van slaapgewoonte’s weet ik niets meer, wel dat ik altijd een zakdoek bij me had.
Toen en nu nog, is niets lekkerder als gedouchd in een schoon opgemaakt bed stappen.
@ Lia….ja, ik had ook vaak zoiets dergelijks. Dan lag ik in bed en dan maakte mijn been ineens een ongecontroleerde trap-beweging (lijkt op de beweging die je maakt als je denkt dat er nog een traptrede komt en die is er dan niet). Een wilde trap zonder dat je iets raakt, deed ook heel erg pijn. Waarschijnlijk reageerde mijn been op iets wat ik droomde (voorover vallen ofzo?)
Wat leuk dat jullie beginnen over die dekens met een embleem van een katje. Deze kregen wij ook, ergens mid jaren 70. Het waren een soort wollen dekens, lijkend op een sprei. In de mooie kleurcombinatie, bruin met groene bolletjes of bruin met oranje bolletjes. Waren van die zachte wollendekens waar je zo lekker onder weg kon kruipen. En itt de andere wollen dekens die we toen hadden…ze prikten niet!
Ook onze hond, die eigenlijk beneden moest blijven, was niet weg te slaan bij deze dekens. Midden in de nacht kwam hij dan stiekem op mijn bed liggen. Dan voelde ik zijn poten trappelen op mij en bleef het ze net zolang draaien totdat hij een plekje had gevonden.
Ik heb als kind jaren onder in een stapelbed geslapen, heel erg knus.
Ik kon als kind dan ook alleen maar slapen als ik echt helemaal beschut lag. Aan de bovenkant zag ik dus altijd de spiraal van het bed van mijn zus, links van mijn bed had ik een muur en rechts moest mijn grote knuffelbeer Bobby liggen (zodat ik me achter zijn rug kon verstoppen) Op die manier lag ik dus helemaal goed weggestopt. Niemand die mij kon zien. Een heerlijk veilig gevoel vond ik dat als kind. Slapen in een soort van eigengemaakte bedstede, laat maar zeggen.
Toen ik ouder werd en de dag aanbrak dat ik in een tweepersoonsbed ging “slapen”, voelde ik me geheel ongemakkelijk en onbeschud.
Het meeste mis ik het om met mijn gezicht naar de muur te liggen, want als je met je gezicht naar de muur ligt komen er geen enge dromen (echt waar, vertelde mijn vader mij altijd als ik na een nachtmerrie niet meer durfte te gaan slapen
Ja @Lia, AaBe dekens, die AeBe stond toch in van die prachtige krulletters op ‘gouden’ glanzende stof?
Dit log gaat over slaapgewoonten hebben we ‘t over dekens
@Lia kijk ook eens op onderstaande link, daar zie je oa zo’n plaatje die op de deken zat.
Herkenning??
http://www.cubra.nl/auteurs/huubmoonen/aabe.htm
@ Joke…ach nu we het toch hebben over dekens. Herinner me ook de overgang van dekens naar dekbedden. Dit vond ik geweldig omdat bedopmaken ineens een eitje was
Een nadeel van die dekbedden was wel dat mijn moeder de overtrekken zelf maakte. En bij mijn moeder geldt altijd het motto..GROOT EN VEEL.
Dus die zelfgemaakte overtrekken waren vaak zo groot, dat je dekbed er eigenlijk wel twee keer inpaste. Daardoor werden we ’s nachts regelmatig wakker omdat je dekbed naar beneden was “gewandeld”. En dan lag je alleen nog maar onder de overtrek (brrrr). Ik moet ook altijd gewicht op me hebben als ik slaap, dus dat was niet fijn.
Toen we voor het eerst in Oostenrijk op vakantie gingen, ik was een jaar of 12, wist ik niet wat me overkwam. Niet alleen een passend dekbedovertrek…maar donsdekens SUPERDIK…..nog nooit zo lekker geslapen als daar. En ’s morgens werden de kussens zo grappig in van die kabouterpuntmutsen gevouwen.
8O Huuuuuh?????…blijvend motecht?
Mijn bed moest altijd heel strak opgedekt zijn, dat hield dus in dat ik een soort zak kroop, als de lakens en dekens los raakten aan de zijkant of voeteneinde deed ik geen oog meer dicht!
Ik sliep en slaap nog altijd graag op mijn buik, en moet net als velen hierboven altijd wat op mijn lijf hebben al hoeft het niet speciaal zwaar te zijn, dus zomers alleen onder het dekbedovertrek.
Ik weet ook nog de eerste keer dat ik onder een dekbed sliep, dat was in Duitsland, en heb die nacht ook weinig geslapen, geen instopstroken en dat dekbed lag dus veel ‘te los’ over mij heen. Nu zou ik er trouwens niet meer aan moeten denken dat alles strak ingestopt is!
@ Sentiment…dat had mijn zus dus ook. Die wilde zo strak ingebakerd worden dat wij haar altijd moesten helpen. Dan tilde ik voor haar het matras aan de zijkant omhoog, terwijl zij al in bed lag, en dan moest ik de dekens er onder duwen. Als je dan het matras op de plaats liet zakken, dan zat mijn zus echt superstrak onder die dekens. (wat kan ik zeggen zonder daarbij het woord geplet te gebruiken
)
@Frank : is een oude kat ook goed ?
Ik herinner me vooral de warme zomers, we sliepen slechts onder het bovenlaken met daarover heen een zomersprei. Meestal trok ik het laken dan helemaal over m’n hoofd vanwege de zoemende muggen, met alleen een opening om te kunnen ademhalen.
AaBe: dat plaatje geeft heel veel herkenning, die dekens hadden wij ook.
Dat gevoel van met een schok neerkomen in je bed is volgens mij meestal gewoon een onderdeel van je droom. Maar het wordt ook wel toegeschreven aan een soort van uittreding.
poeh poeh en dan met deze warme dagen moet ik al helemaal geen dekbed over me heen zeg, alleen een been erover heen want dat is nog lekker koel, maar het moet wel in de buurt blijven want helemaal zonder iets over me heen vind ik helemaal niets en als het in de nacht wat frisser wordt lekker weer eronder kruipen…mijn partner zei al: ik kruip vannacht vast niet onder het dekbed, veel te heet… en wat deed meneer in de nacht? ik kon hem niet vinden hij lag er helemaal weer onder
Ja die zware dekens van vroeger, daar moet je nu toch niet meer aan denken!
)
Komt allemaal bekend voor wat ik lees, lekker gedouched in een verschoond bed, koude kussens, favoriete slaaphouding (voor mij op mijn zij in een soort van foetus houding
En lekker in je bedje liggen, beetje tussen slapen en waken en dan in de verte een brommer horen of andere tekenen van leven waar jij dan even geen deel aan hoeft te nemen.
Help….mijn hotmail-adres loopt vol! Ik krijg steeds berichtjes wanneer iemand reageert op dit log?????
@Sandra67: Vermoedelijk heb je onder het knopje “bekijken” de optie “Stuur me bericht wanneer anderen reageren” aangevinkt. Je ziet nu onder dezelfde knop staan: “Je ontvangt bericht wanneer anderen op dit artikel reageren“. Klik op de link “Beheer notificaties” en je kunt de notificaties uitzetten.
Ik was en ben een slechte slaper. Vooral het in slaap komen is een langdurig proces. Het wakker worden overigens ook. En niks zo frustrerend als in bed liggen met iemand die gewoon in bed stapt, hoofd op het kussen legt en vertrokken is.
Wat me nu ineens weer te binnen schiet: ik kon niet tegen wol, ging ik hoesten en sliep ik nog slechter. Dus ik had een deken van Dralon? geloof ik, iets nylonnigs. En ik had een ring, met een Zeeuws knoopje. Per ongeluk ontdekte ik dat met dat knoopje over de deken raggen spectaculaire sterretjes opleverde.
Mijn ma merkte na een tijdje wel dat de deken steeds dunner werd, maar ze heeft nooit geweten waarom
Slaapgewoonten… ik heb er een gewoonte van gemaakt om veel te laat te gaan slapen. ’s Morgens heb ik daar wel last van. Het duurt even voor ik echt goed wakker ben. Mijn slaapkamer moet vooral erg donker zijn! Ik slaap ook graag op mijn buik. Tegenwoordig wordt ik vaak even wakker ’s nachts en draai dan mijn kussen om, even opschudden en heerlijk op de koele plek verder slapen. Onder mijn kussen vind je altijd een grote herenzakdoek (wat moeten dames toch met die kleine bloemetjes zakdoekjes met een kantje?).Op vakantie (met de auto) neem ik graag mijn eigen kussen mee. Dik en (niet te)zacht. Ik trek het onderlaken altijd goed strak, wil geen plooien! Zonder mijn dekbed kan ik echt niet slapen. Vroeger sliep ik onder een hele berg zware dekens. Alleen een plukje haar stak dan boven de dekens vandaan. Als kind had een hele verzameling poppen en beren op mijn bed. Ik kon er net nog naast liggen. Natuurlijk ook altijd een fijn leesboek onder mijn kussen.Ik schijn tegenwoordig ook flink te snurken
ops: dus moest ik als we op schoolkamp waren altijd apart met een collega die ook snurkt.
Brrr wollen dekens wat was ik blij toen de dekbedden kwamen. Niks eerst zorgen dat het wol niet op je benen of armen kon komen.
Slapen dan want daar ging het log over, ik ben een makkelijke slaper leg of zet me ergens neer ik slaap wel. Ik hoef geen eigenkussen doe het zelfs zonder. Wel een onrustige slaper dat ben ik altijd al geweest. De enige gewoonte die ik me kan herinneren is de duim maar volgens mij liep ik daar de hele dag mee in mijn mond
Tja slaapgewoontes van vroeger.. Eerste jaren onder laken en dekens (in de winter kregen we flanellen lakens) en gaan slapen met de teddybeer, die ik overigens nog steeds heb maar niet meer gebruik.
Dan twee middelvingers in de mond en knorren maar. Later kregen ook wij een dekbed en dat sliep toch veel lekkerder. Bij mij moet overigens nog steeds het flapje van het voeteneinde vastzitten ander raak ik al slapende ’s nachts m’n dekbed kwijt….
Weet je wat ik ook een prettig gevoel vond hebben? als je nog in bned lag s ochtends en je moeder was bezig met de (schone) was. ik vond t altijd aangenaam voelen als ik dan onder de dekens lag en ons mam gooide dan elke keer weer een trui of handdoek ofzo op mn benen. dus eigenlijk t gewicht dat er steeds bijkomt, dat vond ik altijd fijn. OOk vond ik t leuk also ns mam me echt helemaal instopte, dus dat de dekend gedeeltelijk onder mezelf gestopt werden, zodat je exact de vorm van een lichaam ziet, veelal in foetushouding. Toch….ik weet dat ik een tijdlang op 1 manier sliep en dat was zonder kussen, op mijn buik, mn rechterhand onder mn buik-borst-hals en mn linkerarm/hand hing loodrecht uit t bed. Mn bed was hoog (met onderin deurtjes waar de slopen en overtrekken inlagenen schappen waar mn autootjes in gestald waren). dus 1 arm omlaag en OJAA, mn tenen stak in bij t voeteneind in de gleuf tussen matras en bed. PERFECT!
Als ik nu in bed lig (2-pers) en m’n vrouw is er al uit dan lig t graag in t midden in de ’spleet’ van de 2 matrassen. Dat ligt fijn, ik weet t ook niet verder.
Als papa en mama naar bed gingen rond middernacht en ik sliep nog niet, dan wist ik dat mn moeder altijd nog ff de kamer op kwam om me een kusje te geven of nog ff beetje instoppen en zo en kijke of ik slaap. En dan deed ik wel eens dat ik net deed alsof ik sliep maar dan met mn benen omhoog tegen de muur. Zo’n beetje zwaar, tegen snurken aan ademen en dan liggend op je nek met heel je lijf omhoog tegen de muur, snapje? maar als ons mam dan in de lach schoot dan kon ik t meestal ook niet houden. Zo verzon ik vaak standjes, om ons mam verbaasd te laten zijn en ik had daar erg veel lol in!
Voor t slapen gaan deden we nog vaak een spelletje; ik zie ik zie wat jij niet ziet en de kleur is…. Offuh…ik ga op vakantie en ik neem mee….en ik moest bidden, maar dat was eigenlijk gewoon versjes op zeggen.
Heilige paus v Rome
Laat steven zoetjes dromen
en dan iets met duuveltje voor de deur en zet ik er een lief klein engeltje veur…
en:
als steven savonds slapen gaat staan er 14 engeltjes naast
2 aan zijn hoofdeind
1 aan zijn voeteneind
1 aan zijn rechterzij
2 aan zijn linker zij
2 die hem dekken (mn favoriete engeltjes)
2 die hem wekke en 2 die hem wijze naar t hemelse paradijse…
Hahahahahahaha, ja sorrie maar dat ratelde ik altjd op voor t slapen gaan. en mama en ik riepen nog naar elkaar als zij de trap af liep: Ik hou van jou!!!!- ik ook van jou!!! en dan bleef totdat je haar niet meer kon horen …
ja mooi toch.
en…..dekbed TUSSEN de knieën! mijn benen mogen elkaar niet raken.
He…Steven. Het is weer heel herkenbaar allemaal. Moet vooral lachen om dat net-doen alsof je slaapt,hahahaha…alsof onze ouders dat dan niet aan onze gezichten konden zien.
Mijn kleine broertje moest soms eerder naar bed. Hij lag bij mij en mijn zus op de kamer. En als wij dan iets later dan hem naar bed gingen dan deed ie ook altijd net of hij sliep. Maar wij meiden waren ook niet gek en zagen dat heus wel. Dan gingen wij altijd doen alsof wij dachten dat hij sliep. Dan zeiden we extra hard tegen elkaar “he…ik heb nog een geheim en dat mag niemand weten (ons lachen inhoudend) en dan kijken naar mijn broertjes gezicht…hij ging steeds harder proberen niet te lachen. Oh wat een lol…hij dacht dan mooi stiekem een geheim van ons te kunnen horen. Mooi niet…mijn zus en ik verzonnen dan de meest wilde nepgeheimen.
Oh ja die versjes voor het slapen gaan:
(op zijn Twents) WELTERUSTEN, KOP IN KUSSEN, KOP IN STRO…..SLOAP IE ZO! En dan als er weer werd gegiebelt of iets gezegd werd, dan zeiden we tegen elkaar 1,2,3 ik zeg niks meer ik ga slapen!
En een of ander kerkelijk versje waarin de zin “toe bewaar mijn ouders nog” voorkwam, werd voor mijn broertje altijd
Toe bewaar mijn AUTO’s nog
Ik herinner me ook nog een leuk verhaal waar ik ontzettend hard om moest lachen toen ik dat van mijn tante hoorde. Haar zoon was nogal een hyperactief ventje en wat ze ook probeerde om hem ’s avond zijn bed in te krijgen. Niks lukte. Op een gegeven moment was mijn tante zo moedeloos van dat steeds weer uit bed komen van haar zoon, dat ze een soort matras-tuigje kocht. Daarmee werd mijn overactieve neef dus aan zijn matras bevestigd. Mooi dacht mijn tante…hij ligt op bed en komt er niet meer uit!!!
Op een avond, mijn oom was thuis, maar mijn tante moest ’s avonds weg met de auto. Op het moment dat ze in de auto wilde stappen keek ze nog even naar boven, naar het slaapkamerraam van haar zoon. Toen zag ze dus tot haar ontzetting mijn neef voor het raam staan …met een enorm matras op zijn rug
Sandra
Ik krijg meteen beelden binnen! 
Altijd op m’n buik, met m’n hoofd op m’n arm; altijd te laat - heb een hekel aan naar bed gaan (was vroeger rek-expert) èn aan opstaan (bed is ’s ochtends zo lekker warm); en altijd lezen tot m’n ogen gaan prikken…
…nothing changes, really.
Sandra67: schitterend!
hahaha dat van die nepgeheimen, ik kan t me zooo voorstellen. wat knus he, om daar aan terug te denken. echt leuk. ik mocht ook wel es opblijven maar mn broertje die 3 jaar jonger was moest dan wel naar bed. Maarja, als ik beneden mocht blijven en hij niet, dat werkte niet. dus moest ik v mama altijd nep naar bed. Prachtig vond ik dat, zo’n complot. We lagen wel op aparte kamers maar ik moest wel langs zijn deuropening. dus dan ging ik naar bed en dan ging ons mam naar mn broertje en dan bukte ze erg over hem heen zodat hij niet kon zien dat ik stiekum over de overloop sloop de trap af. En dan ook heel aacht op de trap want die treden kraakten natuurlijk, dus dan als een turner aan de trapleuningen naar beneden met af en toe een voetje aan de vloer. En dan lekker op de bank zitten, Man v Zes Miljoen kijke of zo. En dan stonden er al lekkere dinge op tafel die ik altijd misliep.toastjes en zo en zoutjes. Maar ik moest wel zachtjes blijven doen en dat viel echt niet mee….ja, heel fijne herinnering.
@ Steven, jij hebt altijd zoveel van die kleine details in je verhaal die zo herkenbaar zijn
Zo ook het van de trap op/af komen. Dat kon bij ons thuis ook nooit normaal, tot ergenis van mijn moeder. Mijn zus had zulke grote passen..die was altijd in twee tot drie stappen boven. Ik daarentegen altijd in precies dertien passen, want ieder treetje moest perse aangeraakt en geteld worden.
Naar beneden mocht je dan weer alleen twee treden raken dus dat werd meer op de brandweermethode naar beneden, hahahaha.
En mijn moeder maar schreeuwen…Moet die trapleuning soms kapot!!
hee, dat herken ik van die trapleuning, dan sjeesde je al naar beneden en dan stond moeders al te blerrrrrrrrrren onder aan de trap, ik schrok me wild natuurlijk wist niet dat zij zo snel was om te controleren!
Als kind duimde ik en speelde met een hoek van de kussensloop met de resterende vingers. Ik vond slapen heerlijk, lekker liggend in het zachte bed, maar vond het ook jammer om een dag af te sluiten. Maar ja, slapen is ook een beetje doodgaan.
De God Hypnos van slaap is niet voor niets een broer van Thanatos, de god van de dood. Bij de oude Grieken dan.
Ik las vaak voor het slapen gaan.
omstreeks 1974 werd het dekbed in ons gezin geintroduceerd.. geweldig…volgens mij slaapt heel nederland tegenwoordig onder zo’n ding…slaapgewoonten? altijd lezen voor het slapen gaan… en als mams zei dat het licht uit moest, verder lezen met de zaklantaarn…tegenwoordig lees ik nog steeds (nu zonder zaklantaarn)…en moet het kussen koud zijn… en de kussen warm maar dat is weer een ander verhaal…
Als kind sliep ik slecht, wel op tijd naar bed gaan maar dan urenlang wakker liggen. Da’s tegenwoordig gelukkig niet meer zo.
Ik heb een vreselijke hekel aan dekbedden ondanks dat ze zo handig zijn. Van jongsaf aan onder dekens slapen heeft er voor gezorgd dat ik altijd voor dekens kies. Mijn slaapkamer moet koud zijn en als ik in bed lig lees ik eerst nog een poos. Op het moment dat ik ga slapen is het eerste wat ik doe woelen tot ik een prettige slaaphouding vind. En dan geregeld schokken in bed. Die schokken zijn waarschijnlijk het gevolg van de narcose van twee operaties die ik dit jaar heb ondergaan. Ik schrik me altijd een ongeluk als dat gebeurt. Slapen is trouwens een grote hobby van me, ik kan dat ook wel overdag…heerlijk na het eten even uitbuiken…
Om nog even terug te komen op die slaapgewoontes . Wij sliepen vroeger ook allemaal thuis onder die dikke dekens . Bij ons was dat Zaalberg . Wat ik me ook nog zo goed kan herinneren was dat met het voorjaar die dekens allemaal op de waslijn gingen om te luchten . Ik weet nog goed dat ze dan tegen de avond door mijn ma en oma flink werden uitgeklopt . Ik zie dat beeld nog voor me . Allebei de kanten 2 punten , de hoofden weggedraaid en dan tegelijk de deken naar boven slaan , uit elkaar en dan weer snel naar beneden . Dit een keer of 10 aan de ene kant en dan nog eens een keer aan de andere kant . Misschien herinneren meer mensen dit zich nog. Die dekens maakten tijdens het kloppen een dof geluid. Het klonk als een soort geplof.
ik heb nog altijd drinken op mijn nachtkastje staan,rare gewoonte over gehouden toen ik nog kind was
@Lia: Dat versje dat je noemde…
Ik ga slapen ik ben moe
Sluit mijn beide ogen toe
Heere houdt ook deze nacht
Over ons getrouw de wacht
…zong ik als kind altijd voor het slapengaan. In de regel ‘Over ons getrouw de wacht’ werden dan i.p.v. ‘ons getrouw’ de namen van de drie kinderen in ons gezin genoemd. Het versje ging nog verder:
schoon mijn zonden velen zijn
maak om Jezus’ wil mij rein
Amen
en ik meen me te herinneren dat er nog twee regels waren. Kan iemand daar uitsluitsel over verschaffen?
Erg herkenbaar!
Ik had vroeger ook altijd rare slaapgewoontes, zoals ook drinken op mijn nachtkastje, en het moest altijd warm zijn om mijn slaapkamer, en voor het slapen gaan nog even lezen, ook had ik altijd de gewoonte om nog even stiekem te snoepen voor het slapen gaan, ik dacht dat je altijd goed kon slapen van eten, maar dat is nu wel anders.
Nu slaap ik het liefst in een koele frisse slaapkamer, en eet ik twee uur niet mee voor het slapen gaan. Het drinken heb ik ook niet meer op mijn nachtkastje staan, nu ik in een appartamentje woon loop ik nu meestal even vlug naar de keuken om wat te drinken, zelfs als ik slecht slaap vind ik het wel gezellig om even lekkere mok warmemelk klaar te maken. Verder heb ik altijd geslapen in een dekbed-overtrek, altijd gehad, nooit veranderd, ja nu iets groter, ik slaap nu dan in een twee persoonsbed.