Reacties op: Kleuterschool herinneringen

Door: Martha

Martha — Mon, 01 Sep 2008 08:46:57 +0000

Ik ging naar de kleuterschool toen mijn moeder hoogzwanger was van mijn zusje. Eigenlijk waren mijn ouders nog niet van plan om mij al naar de kleuterschool te sturen, maar omdat ik in de tijd dat mijn moeder in het ziekenhuis lag, bij opa en oma zou logeren, leek het die laatsten ideaal als ik dan naar de kleuterschool ging. Ja, ze waren natuurlijk ook al wat ouder en om dan de hele dag een kind van vier jaar om je heen te hebben is druk. Uiteindelijk werd ik inderdaad ingeschreven en op een grijze maandagmorgen bracht mijn vader mij erheen. Ik weet nog dat ik een blauw fluwelen jurk met pofmouwtjes aan had. Het kleuterschoolgebeuren was wel erg wennen; je mocht niet zomaar van je plaats komen, niet zomaar wat zeggen, het leek opens wel of ik haast niks meer mocht! Erg leuk vond ik het dan ook niet. Ik was erg verlegen en zei haast geen woord, behalve wanneer de absentielijst voorgelezen werd of wanneer me iets gevraagd werd. Erg handig was ik ook niet en als ik eens iets heel onhandigs had gedaan kon ik naar de hoek. Ik werd daar best onzeker van. Het was een christelijke kleuterschool en er werd dus ook elke dag uit de kinderbijbel gelezen, gebeden en christelijke liedjes gezongen. Nou ja, liedjes? Er werden ook liederen gezongen als “Grote God, wij loven u”een tekst waarvan ik niet veel begreep. Het “en bewondert Uwe werken”verhaspelde ik tot “en bewondert Uwe wekker” om maar wat te noemen.En verder zongen we “De Heer is mijn Herder”en dat soort liederen, die ook in de kerkboeken wel te vinden zijn. Het was handig geweest als ze ons tenminste wat uitleg over die teksten hadden gegeven, dan hadden wij tenminste geweten waar we over zongen. En wat vlottere kinderliedjes over de Bijbelse verhalen was ook wel een goed idee geweest.

Door: judith63

judith63 — Mon, 10 Dec 2007 14:39:11 +0000

Hoi allemaal!
Hebben jullie de beelden op tv ook gezien van de eerste schooldag van ons toekomstige kroonprinses Amalia op de Bloemcampschool in Wassenaar?
Leuke beelden, en ze gaf de directeur gelijk een mooie hand met een blij gezicht!!!
Is er gauw ingestampt natuurlijk, maar uiteraard lijkt zij erg veel ook op haar moeder Maxima die echt een moeder ook is net als elke andere moeder en Alexander vindt het ook leuk maar weet zich bijna geen houding te geven en zoals de juf zegt: nee hoor, ze krijgt een gewone eerste schooldag en zo hoort het ook!

Door: francis

francis — Fri, 23 Nov 2007 00:08:13 +0000

wat ik me van de kleuterklas nog herinner, het is tamelijk veel
het eerste kleuterklaske was in een gebouw aan het nonnenklooster.
’s morgens dan kwamen alle kleuters samen op de grote speelplaats van de school, alle leerlingen bleven daar, enkel de kleuters van het eerste kleuterklasje die gingen naar een ander gebouw. het is op die grote speelplaats dat ik vanaf de eerste dag met een andere jongen kameraadschap sloot. we werden toen ‘bloedbroeders’. dat ging zo, we hadden ergens een stuk glas gevonden, daarmee sneden wij ons in het bovenste lid van onze rechter wijsvinger zodat er bloed uitkwam. daarna legden we de wonden op mekaar zodat ons bloed gemengd werd. (toen kon dat nog, nu zou dat levensgevaarlijk zijn)
je moest eerst de dorpel van de buitendeur op, dan moest je drie treden naar BENEDEN gaan. dan was je in een soort van kamer met enkel twee deuren, de ene waar je langs binnen kwam, de andere was die van het klasje. kleine bankjes waar je met drie kleuters aanzat. je keek naar de deur,aan je rechterkant, naast een groot zwart bord, waar je door binnen kwam. achter je overhoeks, was nog een deur, die heb ik pas ontdekt als ik al nat was. dat bleek een wc te zijn. daar heb ik toen ook een droge broek aangekregen.
de speelplaats van dat klasje lag aan de overkant van de klas. geen nood in 1954 waren er nog bijna geen auto’s, en daarbij was het een achtergelegen straat. als er toen twee auto’s doorreden was het heel druk geweest.
mam had voor mij twee boterhammetjes meegegeven in een klein boeketasje. de boterhammetjes waren netjes verpakt in boterhampapier. toen de non mij in de voormiddag mijn bokes gaf, at ik dat op. de andere boterham was voor de namiddag. die wilde ik toen niet opeten omdat het niet MIJN pakje was. ipv dat die non de twee flappen van het pakje naar onderen had geplooid, had zij de ene flap naar onderen en de andere flap naar boven geplooid.
in die tuin stonden twee bomen, met een houten zitbank rond die bomen. gewoon acht planken die op korte, in de grond gegraven planken steunden. binnen de korste keren waren die stuk, wij gingen daar nogal hardhandig op zitten en zo “krakten” we door die bank. toen alle banken stuk waren bestempelden wij die banken als zijnde rot.

dan het tweede kleuterklasje;

dat was in het andere gebouw, waar ook de grote speelplaats was. en lag aan de straatkant. het venster dat uitgaf op straat, was tamelijk hoog ingeplant in de muur, aan de straatkant echter was het bijna tegen de grond. de speelplaats lag dan ook zo een goede anderhalve meter lager dan de straatkant. daar mocht ik dan figuurtjes uitprikken met een priknaald op een prikkussen. er waren ook nog van die kleine plastieken s schakeltjes, waar ik een halskettingkje en een polskettingkje mee maakte. er was elke woensdag ook poppenkast in de klas. er werd ook voorgelezen. hier was het ook de eerste klas waar we moesten zwijgen. dan moesten wij onze linkerarm op de bank voor ons leggen de hand tegen de rechter elleboog. dan moesten wij onze rechterwijsvinger uitseken, de andere vingers plooien. de rechter elleboog tegen de linker hand zetten en de wijsvinger op onze mond zetten. nu was onze mond ‘op slot’

het derde kleuterklasje,

hier ging je in via een gang, links was het klasje, rechts was het eerste lager van de meisjesschool. begin november werd er aan het einde van die gang een gat in de muur gekapt, ik kon er juist in met mijn gehandschoende hand. het waren van die dikke pelsen wanten, duim was apart, de rest van de vingers zaten in één groot vak. wij noemden die ‘bokshandschoenen’ ramp, die handschoen bleef vastzitten in dat gat. de non van die toen vooraan in de klas stond, die had die eruit gekregen en aan mij terug gegeven. zo op een winter. de non neemt de bel in de hand en belt. iedereen gaat mooi, stil in de rij staan. dan zegt ze, pas op kindjes, het is hier aan de deur glad, zie dat je niet valt. er is toen maar één iemand gevallen, driekeer raden wie?
toen het schooljaar ten einde liep, moesten wij allemaal eerst de linkerarm over ons hoofd leggen en zo ons rechteroor vastnemen, dan de andere kant. wie dat niet kon op het einde van het schooljaar, moest een jaartje blijven zitten. ik ben overgegaan naar een andere school, aja.
ik hoop dat het niet te lang geworden is

Door: Marianne47

Marianne47 — Mon, 02 Jul 2007 21:50:12 +0000

Wat was ik trots toen ik eindelijk naar de kleuterschool mocht. Met een struise non als kleuterjuf. Het was een enorme teleurstelling toen ik om twaalf uur mijn moeder bij het hek zag staan. Ik was immers groot en wilde alleen naar huis lopen. Dat heb ik schijnbaar hard huilend kenbaar gemaakt want vanaf die middag mocht ik alleen lopen.Ik kan me alleen het eindeloze papier prikken(saai) en papier vlechten herinneren. Heel soms mocht je op het krijtbord, dat vond ik prachtig om te doen. Misschien ben ik daardoor wel zelf juf geworden. Verder waren er de eindeloze verhalen over Heiligen en de arme zwarte kindertjes in Afrika. Op de gang was de kapstok met aan je eigen haakje een stoffen zakje, daar zaten grijze overschoenen in, van stijve suède met rondom elastiek. Dan werd de vloer in de klas niet vuil. In de klas zaten 45 kleuters, het ging er dan ook zeer gedisciplineerd aan toe, geen ruimte voor eigen creativiteit. Maar ik heb er toch heel dierbare herinneringen aan.

Door: Birgit88

Birgit88 — Thu, 10 May 2007 20:11:29 +0000

Ik ben waarschijnlijk een heel stuk jonger dan de meesten van jullie, maar toch kan ik me herkennen in heel veel van jullie herinneringen.

Zo kregen wij ook een diploma als het ons gelukt was om zelf onze jas dicht te ritsen. Op een keer, toen de juf toevallig niet keek, deed een ander kleutertje uit mijn klas mijn rits dicht en riep ze naar de juf: “Kijk juffrouw, Birgit kan haar jas zelf dichtdoen!” Toen heb ik dus mijn diploma gekregen maar duurde het waarschijnlijk nog maanden voor ik wel degelijk zelf mijn rits dichtkreeg…

Ik weet ook nog dat toen ik van school veranderde omdat we verhuisd waren, met mama op een avond op bezoek ging in mijn nieuwe klas en dat de nieuwe juf mij liet zien waar het verschillende speelgoed stond. Ze zei zo heel serieus “In deze doos zitten de blokken, in deze doos de poppenkleedjes,…” En ik dacht, als drie-jarige kleuter, bij mezelf: “Wat zit die juf dat nu allemaal uit te leggen, ik ben dat toch weer meteen vergeten!”

Door: wr1944

wr1944 — Mon, 23 Apr 2007 11:58:19 +0000

@Bertus, ik denk dat er wel een beetje ironie bij zat. Ik vond het ego-strelend toen ik van m’n neef hoorde dat ik 25 jaar na dato nog in de herinneringen van de schooljuf rondspookte.

Door: Bertus

Bertus — Sun, 15 Apr 2007 09:49:46 +0000

@wr1944 : wat een verbijsterende logica hebben sommige mensen he.
Vragen of het kind van je neef 25 laar later net zo lastig als jij.

Door: wr1944

wr1944 — Sat, 14 Apr 2007 22:20:06 +0000

Ik heb er zelf geen enkele herinnering meer aan, maar ik schijn een lastig joch geweest te zijn op de kleuterschool. En dat snap ik niet want ik kwam er niet zo vaak. Toen de directrice een keer tegenover m’n ouders klaagde, dat ik zo onregelmatig kwam, zijn ze op onderzoek gegaan. Op weg naar school was een gemeentelijke speeltuin met een opzichter. Daar bleek dat ik er regelmatig speelde als ik op school behoorde te zijn. Hoeveel indruk ik op die kleuterschool gemaakt heb bleek 25 jaar later. Een neef ging zijn kind bij die school aanmelden en toen de directrice de achternaam zag, vroeg ze gelijk of dat familie was van mij en of dat kind ook zo lastig was als ik. De directrice was namelijk mijn juffrouw geweest.

Door: Ego Kornus

Ego Kornus — Thu, 22 Mar 2007 15:51:31 +0000

Mijn eerste gedachte bij dit onderwerp is dat ik de helft van de tijd te laat op school kwam door mijn getreuzel tijdens de wandeling naar de school. Op de weg erna toe waren 2 bakkerijen die hun etalage uitgestald hadden met brood en zoetwaar. Dit moest ik iedere dag kwijlend bekijken. Ook de melk had een speciaal ritueel, eerst kwam de melkboer die als je uitgekozen was mee mocht helpen uitladen, dan werd de melk in grote blauwe potten geschonken en vervolgens in plastic bekers. Voortijds moest er ook gebeden worden voor het drinken van de melk. Dit als goede christenen.

Door: Sandra67

Sandra67 — Thu, 22 Mar 2007 09:38:13 +0000

Haha, jolanda. Als mijn moeder vroeger dacht dat we aan het ” jokken” waren dan zei ze altijd;” Kom eens hier, laat mij je pink eens ff voelen!” Aan de manier waarop wij dan die pink aan haar lieten voelen, zag ze meestal wel hoe laat het was (rood aangelopen gezicht natuurlijk, want je dacht echt dat het te voelen was aan je pink)