Kleuterschool herinneringen
Link naar dit artikel Op vrijdag 6 oktober 2006 geschreven door Sandra67
Voor sommige mensen zit de periode “kleuterschool” ergens heel diep weggestopt in het geheugen. Heel erg jammer eigenlijk, want als ik terugdenk aan die tijd, dan heb ik er best hele leuke herinneringen aan. Het was een heerlijk onbezorgde periode. Als kleuter mocht je van de kleuterjuf bijvoorbeeld lekker vaak knutselen, spelen in de bouw- of poppenhoek en daarnaast nog supervaak buitenspelen.
Van het knutselen op de kleuterschool herinner ik mij vooral de vele schilder-, prik- en plakwerkjes, waarbij je vaak een oud overhemd van je vader achterstevoren droeg.
Vooral leuk vond ik die die figuurtjes gemaakt van effen glanspapier, die je op van die grote vellen papier mocht plakken.
Ook het echt leren knippen met van die kleine schaartjes met van die afgeronde uiteinden, heb ik op de kleuterschool geleerd. Van de juf moesten we ook altijd de punt van de schaar in onze handpalm (knuist) houden, als we een schaartje gingen pakken uit zo’n dik houten blok, zodat we vooral geen medekleuters per ongeluk zouden prikken.
Daarnaast leerden we op de kleuterschool de bekende muizentrapjes maken van papierstroken (waar ook wel eens mee gevlochten werd.) En van krantenpapier vouwden we bootjes en hoedjes.
Ook hadden we een heuse kleitafel, waaraan ik samen met nog drie andere kleuters zat. Als je het deksel optilde dan stonden daar allemaal blokken klei in, met in het midden een (duim)gat met iets water.
Van de poppenhoek is mij vooral een aantal minihuishoudelijke artikelen bijgebleven;
zo hadden wij een stoffer en blik , een strijkplank met strijkijzer en diverse serviesjes, potjes en pannetjes.
Je mocht ook echt afwassen met een goedkoop afwasmiddel dat erg lekker rook.
In de bouwhoek speelden we vooral met houten blokken en plastic meccano
Gek genoeg brengen heel veel geurtjes mij zo weer terug op de kleuterschool, zoals ook de lucht van een bepaald plaksel en de geur van plakplastic en groene zeep (waar wij kleutertjes onze handen mee moesten wassen op de gang) .
Met name de geur van geteerd hout in de zon (onze school was van geteerd hout) hoort voor mij echt bij de kleuterschool. Dat laatste geurtje hing vooral zomers in het hok waar alle kleuterspelmaterialen voor het buitenspelen stonden. Zo hadden we autobanden, bruine leren teugeltjes en een soort metalen loopbrug met glijbaan.
Maar het liefst van al zat ik op een zomerse dag toch in de enorme zandbak (met zo’n grijze hoge betonrand) lekker in mijn uppie “uren” te spelen met het warme (”SUU”)zand.
Wat zijn jouw herinneringen aan de kleuterschool?
Ik herinner me ook nog de waterbak waar we soms wel eens in mochten spelen, en het schilderen vond ik daar toen al geweldig! de slofjes die je aan moest over je gewone schoenen.
Ik weet ook nog dat ik daar een blauwe teennagel op heb gelopen, we hadden nl boomstammetjes (kom daar nu maar eens mee aan!) op het schoolplein om mee te spelen en een vriendinnetje was ermee aan het rollen en zette hem (per ongeluk) zo boven op mijn voet!
Overigens ging ik het eerste jaar niet graag naar school, mijn moeder bracht me dan weg en ik liep net zo hard weer naar huis, stond dan om het hoekje van de straat te kijken tot zij thuis was en ging ik ook maar naar huis, ze bracht me dan gelijk weer terug naar school maar in het begin vond ik het helemaal niks! ik vond er zo’n aparte geur hangen en allemaal kinderen die ik niet kende, gelukkig is het later wel goed gekomen hoor
Ik herhinner ook de poppenhoek en de bouwhoek we zatten in een houten nootgebouw.Ook nog een keer in de hoek gestaan,weet niet meer waar voor.We brachten een tupperware beker met chocolademelk voor drinkestijd.Ik herhinner me ook de aller eerste dag een jongen wilde absolute niet blijven.In de pauze hadden we een kar die geduwt moest worden en hete de “betkar” komt dat jullie bekend voor?zou niet weten waar die naam vandaan komt. De zandbak was groot en gemetseld ik zou hem nog zo kunne uit tekenen.
De eerste keer naar de kleuterschool: verven, ik wist niet wat de bedoeling was, een ander kindje verfde zijn blad helemaal blauw, ik dus ook.
Wat ik ook zo leuk vond op de kleuterschool was het verkleden, we hadden een speellokaal met daarin in een kast met de verkleedkleren. Als we mochten verkleden was het een ware stormloop op die kast om iets moois te bemachtigen. Al had je maar een gek hoedje of schoenen, je moest wat uit die kast hebben. Laatst had ik het mijn zus nog over de geur van die verkleedkleding op de kleuterschool, beide schoten we in de lach, die geur zat weer even in onze neuzen.
Omdat ik die verkleedpartijen altijd zo leuk heb gevonden heb ik later voor de kids ook een kast met verkleedkleren gemaakt, maakte niet uit wat er in zat (glanzende onderrokken waren favoriet als cape!)en ook zij hadden hier lol mee.
In mijn herinnering staat ook het buitenspelen op de kleuterschool bovenaan. In de zandbak met je vriendjes en vriendinnetjes spelen en ik die weleens zand aan hen gaf als ware het zwart op wit. Zij trapten erin en aten dit zand op, zo snap je hoe kinderen aan wormpjes komen
Ook hadden we stapels autobanden, deze kon je rollen maar favoriet wat het stapelen met iemand erin. Ook hier komt de geur weer om de hoek kijken. En met warm weer verbrandde je bijna je benen, billen en handen aan die banden.
Eigenlijk kan ik vellen vol schrijven over mijn kleuterschoolperiode, ik heb genoten van die tijd op mijn ‘Kieftenest’.
Ik heb op “Dreumesland”gezeten in Rotterdam ( Overschie ).
Heb daar wel leuke herinneringen aan.
Had alleen een enorme hekel aan kleien en riep steeds dat dat “poep” was en dat ik daarmee niet wilde spelen. Waarschijnlijk kan Freud hier wel een goede verklaring voor vinden.
In de buurt werd een nieuwe brug gebouwd met een speciaal gevormd brugwachtershuisje. Heb maandenlang alleen maar die brug getekend.
Er hing altijd een aparte geur en die hangt nu nog steeds in de kleuterlokalen van de school waar ik werk.
De zandbak was fijn. Hield van met mijn vingers door het droge zand gaan. Ook was het leuk om een zo diep mogelijke kuil te graven of een gangenstelsel te maken in een heuvel.
De zandbakrand was van steen en op de rand kon je taartjes maken met plastic vormpjes.
Mijn moeder gaf me een plastic tupperware beker mee met melk. Op school kregen we een liga ( mijn moeder betaalde daar een keer per maand een bedrag voor ).
De herinneringen zitten niet diep weggestopt, er zijn er alleen niet zoveel meer op te roepen , misschien met hypnose.
Mijn eerste dag op de kleuterschool : janken janken janken. Mijn tweede dag op de kleuterschool: janken janken janken
En daarna keek ik een beetje bezorgd, heb ik nog een foto van.
Ik herinner me een metalen zandbak op poten die in het lokaal stond, en van die blokken aan touwen die je onder je schoenen deed. Plakken ,knippen en tekenen en spelen bij een andere kleuter thuis, de rest is mist…..
Ik weet nog goed dat mijn kleurterschooltje in 1971 midden in Crooswijk stond, grenzend aan het Veemarktterrein. Een wit, oud gebouw opgetrokken uit hout. Zo weet ik nog steeds hoe ik slingers maakte door de slierten papier aan elkaar te lijmen of stukken muizentrapjes in elkaar vouwde. Ooit heb ik nog een gekleurd meesterwerk geschilderd voor mijn vader die dit tot op de dag van vandaag ingelijst aan de muur heeft hangen. Ik denk dat het verleden ooit terugkomt…
Ik herinner het me nog goed dat mijn moeder me voor het eerst naar de kleuterschool bracht. Een aantal kindjes moest huilen, maar ik heb niet eens gemerkt dat mijn moeder weg ging. Vond het geweldig om eindelijk naar school te mogen en koos gelijk een strategisch bankje uit in het lokaaltje, helemaal achteraan in het midden.
Qua speelgoed was m’n favoriet een plastic garage met autootjes waar mijn vriendje Rudi en ik vaak mee speelden. Ook de poppenhoek vond ik geweldig, maar herinner me dat ik het altijd zo zielig voor de poppen vond dat ze daar ’s nachts helemaal alleen moesten blijven. Kleien, muizentrapjes vouwen, etc., deden we natuurlijk ook veel, maar knutselen was (en is) gewoon niet aan mij besteed. Buiten spelen was heerlijk, alleen de zandbak vermeden we meestal, want daar piesten vaak de hondjes uit de buurt in en daardoor rook het er altijd erg vies.
Gedurende de 2 kleuterschooljaren was zuster Johanna onze kleuterleidster, een ontzettend lief nonnetje. Ik was echt stapelgek op haar. De eerste tijd op de lagere school heb ik dan ook enorm heimwee naar haar gehad, miste haar vreselijk. Natuurlijk pak je als kind snel weer de draad op, het leven gaat door. Maar zij is me altijd bijgebleven ben nooit meer zo’n lieve non tegen gekomen. Zij was voor mij helemaal de belichaming van “het goede”, zeg maar.
ik herinner me dat ik liga dozen meenam om te beschilderen en lege closetrollen. ook was er een granieten waterbak. leuk stukje!
Bij de wc-tjes hadden we aantal kranen waar je met z’n allen omheen kon staan en zo’n stuk zeep wat op een stang aan de muur zat. Daar moesten we onze handjes wassen als we buitengespeeld hadden.
’s Ochtends je ronde kaartje, met eigengemaakte tekening daarop, die onderaan het schoolbord hing omdraaien voordat je in de kring ging zitten. Zo kon de juf zien wie wel/niet aanwezig was.
Ook een heel gek verhaal waaraan ik altijd moet denken als ik de ramen lap: op een keer vertelde de juf hoe je de ramen moest lappen (?!) en dat je van de zeem dan een soort dikke pannenkoek moest maken waardoor je beter kon lappen.
Ook nog iets ‘geks’ wat de juf vertelde, wat ik in mijn oren heb geknoopt:
* kijk nooit in het openbaar op je horloge
* geef nooit iemand een hand met je handschoen aan
* als je met iemand praat zet dan je zonnebril af
* groet altijd als je binnkomt of weggaat
Een soort opvoeding in normen en waarden..
Mijn moeder bracht en haalde mij nooit op van de kleuterschool. Was altijd verbaasd waarom al die moeders toch bij het hek stonden te wachten. Was voor mij misschien ook handig geweest, was nl altijd te laat thuis omdat ik in het gemeentebosje bleef spelen.
schitterend sandra! ook die glanzende figuurtjes op ppaier plakken, dat kleiblok met die duim erin met water, het houten blok voor de schaartjes, prikken (ik had altijd een limegroene prikker), kei herkenbaar!
ik moet ook meteen denken aan die muziekinstrumentjes. de triangel, de tamboerijn, sambaballen zoals we die noemden sinds v duin, castagnetten, zo’n halve cirkel met belletjes eraan, raspblok, en natuurlijk de immer gewilde bekkens! Kikke!!!!
Ook de roodwitte stofdoekjes. Wij moesten altijds stoffen en dan uitkloppen in de deuropening. en als je in de rij moest staan en je stond vooraan dan riep je: “ik sta voor! van meneer pastoor!” en als je eits gedaan had dat noet mocht riep iedereen:”OEIII JOEI! VE-TTE KOEI!!” ondersteund met t ’sliep uit’ gebaar. (wijsvingers over elkaar schrapen).
Ook de pauze. dan ging de deur vh opberghok open en kwamen de bolderkarren, de loopblikken, pogosticks, stelten en schepjes voor de zandbak tevooorschijn.
oh kimi wil wat typen:
jh fgc yu nmtfb ngyu my nmtb nfv bbv h j mmhg 6 h hn4 n344gfvb e4ergb fv bguhi , x m
hahaha! hij slaat keihard op t toetsenbord! ben wel benieuwd hoeveel nog tzelfde is.
Die Ligadozen waren er al, bij ons op school, want we kregen iedere morgen een Liga.
Ja, de kleitafel, wat een smeerboel was dat.
Het allerleukst vond ik het mini-aanrecht met alle miniatuurkeukenspulletjes erbij en de strijkplank met het strijkboutje. Al strijkend sta ik op een schoolfoto.
De tekeningen die de juffen op het bord maakten, met kleurkrijtjes. Ik weet nog dat ik de paarse en de blauwe het mooist vond. Soms mocht je ook op het bord tekenen, dan gebruikte ik die kleurtjes, kon er niet genoeg van krijgen, zo mooi.
Als de juf voorlas of een verhaal vertelde, heerlijk, ik ging er helemaal in op.
Een boekenlegger kan ik me nog herinneren, rood, geel en groen, geweven met wol.
En vlechtwerkjes, dat vond ik moeilijk, ik weet nog dat ik er daarom een hekel aan had, was bang om het fout te doen.
Als je echt niet wilde mocht je tekenen. Dat deed ik dan maar, maar ik keek wel met bewondering naar de resultaten van de andere kinderen. Kon ik dat ook maar…
Leuk, Sandra, er komt van alles boven bij dit log, ik kom er vast nog wel een keer op terug vandaag, maar ik ben even druk met het organiseren van een broersenzussennostalgiedag.
Toevallig zijn we ook van plan te proberen of we in onze oude school terecht kunnen voor een kijkje, dat ga ik nu proberen te regelen.
Er komt vast nog veel meer boven als ik daar rondstiefel…
Die schoolfoto waar ik het over had is trouwens de foto waarvan het koppie hier afgebeeld staat. je kan zien hoeveel lol ik in het strijken had. Vijf was ik toen.
Heb nog steeds geen hekel aan strijken trouwens..
Ik zat bij de nonnen in Rotterdam op de kleuterschool. De 1ste dag ging ik met een ‘plantje in een mandje’ naar school. M’n moeder hoopte dat ik net zoals veel andere kinderen ook ging huilen…helaas. Ik vond het er erg leuk. Omdat we een drukke weg over moesten steken, stond daar altijd een Politie agent als ‘klaarover’. Ik herinner mij de schoolmelk + liga die we dan op de gang moesten nuttigen en de soort van slofjes die je over je schoenen aanmoest trekken.
@$teven: stoffen op de kleuterschool
Ik kan me maar weinig concreet herinneren van mijn kleuterschooltijd. Alleen de eerste dag staat in mijn geheugen gegrift. Ik moest huilen omdat ik niet wilde, en mocht toen van de juf met een meisje voor in de klas spelen, terwijl de andere kinderen ‘in de banken’ moesten zitten. Maar dat vond ik juist helemaal niet leuk, zo viel ik wel erg op en dat heb ik nu nog steeds liever niet.
O ja, nog iets dat ik me kan herinneren: mijn oudere zus had een mooi rokje met truitje, die mocht ik aan als ze voor haar te klein waren. Toen het eindelijk zover was, zat ik trots ermee in de klas, totdat ik heel nodig moest plassen. Ik durfde het niet te zeggen en zat alleen wat heen en weer te wiebelen. De juf werd kwaad, en nog durfde ik het niet te zeggen. Toen heb ik in mijn broek geplast, ik schaamde me diep.
Nog een dingetje dat ik me herinner (ook a/d hand van de verhalen hierboven), dat alle kinderen gehaald werden door hun moeder, behalve ik (en mijn broers/zussen ook niet). Ik voelde me ver tekort gedaan.
Maar dingen zoals hoe de zandbak eruit zag? Nee dat weet ik echt niet meer.
Leuk maar weer, al die verhalen hierboven.
@ Lia……dus dat koppie van jouw is van kleutertje Lia aan het strijken, hahahaha. Ik heb een soortgelijke kleuterfoto van mij (ook zwart-wit) waar ik ook met een smile van oor tot oor opsta. Ik weet zelfs nog dat die foto is gemaakt door de schoolfotograaf. Op die foto ben ik zogenaamd bezig met z’on spijkerplankje waar je allemaal van die gekleurde glazen kralen op kunt doen. Om iedere opstaande spijker kun je dan één gekleurd kraaltje doen.
IK zag dat ze deze plankjes tegenwoordig ook nog hebben op de kleuterschool. Toen de fotograaf klaar was met mij, werd ik aan de arm weggetrokken, zodat de volgende kleuter “in line” achter dat spijkerplankje kon worden geparkeerd voor wederom een zeer “spontane”foto
Herinner me opeens nog iets. Als je naar de wc moest, hing je aan de buitenkant om de deurknop een plastic hondje aan een koordje ten teken dat het hokje bezet was. Er zaten uit veiligheidsoverwegingen natuurlijk geen sloten op die wc-deuren. En alleen als je voor een “grote boodschap” ging kreeg je wc-paier mee, maar liefst 3 velletjes (..). Die werden persoonlijk door de zuster van de rol gescheurd en aan je uitgereikt.
Herinner me trouwens ook dat het buitenspelen op de kleuterschool niet altijd rozengeur en maneschijn was.
Soms mochten we naar buiten en dan hoorden we het onheil op de gang al. Een aanzwellend geroep van jongensstemmen buiten die steeds dreigende klonk; MEISJES OVERVAL-LEN…..MEISJES OVERVAL-LEN. Slik, je had geen keus, je moest naar buiten, help.
Op het moment dat je over het rooster bij de deur naar buiten stapte reallisseerde je je het al; “dit gaat niet goed komen” en rende je voor je leven weg bij de grote groep jongens buiten.
Uiteindelijk kregen de jongens je toch altijd te pakken;
ze sloten je gewoon helemaal in.
De allereerste keer snapte ik echter niet dat dit een gewoon spelletje was, en stond ik echt doodsangsten uit.
De jongens gooiden je dan zogenaamd in de “kerker”..het binnenste van een klimrek in de vorm van een raket. Daar stond ik dan, opgesloten, met de handjes om de palen van het binnenste van het klimrek, als een gevangene naar buiten te kijken. Gelukkig zag ik toen ineens onze kleuterjuf Angela staan. Weet nog dat ik echt wanhopig haar aandacht probeerde te trekken. Maar dat lukte maar steeds niet.
Uiteindelijk (na een eeuwigheid in die kerker) zag ze me dan toch staan, ik was toen zo opgelucht. Redding nabij!
Toen gebeurde het, lieve juf Angela (betekent dat niet engel??) keek mij aan, maakte met haar vingers het bekende SLIEP UIT-GEBBAAR naar mij???…en ze stak daarbij ook nog HAAR TONG UIT ????. Ik was compleet in Shok (mijn allereerste kleutertrauma)
Juf Angela…die jonge juf… met die mooie lange bruine haren en die mooie haarband was gewoon een heks
…ik wilde vanaf toen weer mijn oude juf Ceciel (met die enorme grote grijze knoet van haar) terug!
Ook ik herinner mij die vieze lauwe schoolmelk met een liga koek erbij die wel lekker was. Die kregen wij in de plaspauze, met zijn allen in een rijtje staan en als je geplast had kreeg je dus je melk en koek na het handen wassen uiteraard!!!! Met kleien hadden we een juf die zei dat je absoluut geen slangetjes mocht maken, ik weet nog steeds nog niet waarom!!!!! Heb ook mijn rechterarm in die tijd gebroken toen moest ik alles links doen en dat vond ik maar gek hoor! Diezelfde juf vond het vreselijk als je niet mee wilde doen met gym, het was een nogal oude juf en dan rende ze achter je aan als je niet mee wilde doen, echt van: en opschieten nu…..ze speelde ook piano tijdens de gymles en dan moest je precies op de maat huppelen, dit alles was tussen 1967 en 1968.
Ik herinner me nog heel goed, dat ik in de zandbak een steentje in mijn linkerneusgat had gestopt! Ik weet dat nog zo goed,omdat het uren duurde voordat ie er weer uit was, en mijn vriendje maar lachen! Uiteraard weet ik nog het plezier dat we hadden met de kinderliedjes die we zongen. En toen we de verjaardag van de juf (Marian)vierden, moest ik ‘Piet de Smeerpoets’ uitbeelden, met een overhemd van m’n pa en schoensmeervegen op m’n gezicht. Als we klaar waren met kleien, werden er van de restanten klei vierkante blokken gemaakt en met een houten stok maakte de juf er dan een gat in, die ze vulde met water, zodat de kei niet uitdroogde.
@ Jeugd
We kunnen elkaar een hand geven want dat heb ik toen ook gedaan een steentje in mn neus stoppen, maar ik moest naar het kinderziekenhuis, omdat er met geen mogenlijkheid een manier te vinden was waardoor ze het steentje er weer uit kregen
Maar herinner me wel wat van de Kleuterschool, zoals t verven, zandbak, waterbak en niet vergeten de Diploma voor je veters weten te strikken
Waar blijft de tijd toch?
Ik kan me weinig herinneren van de kleuterschool , ik weet wel dat ik bij nonnen zat in het “oude” dorp om zo maar te zeggen .
En ik denk dat ik een jaar of 5 was en op school vertelde dat ik ging verhuizen naar een nieuw huis , dus ook een andere school .
Het was wel zeker 400 meter verder , maar die school was wel splinternieuw , inmiddels ook niet meer .
Wat ik me verder nog glashelder voor de geest kan halen is dat ik met mijn broertje van 4 naar de kleutelschool ging , en ik als “oudere” hem mee moest nemen . Het was zeker 1 km lopen .
Moeder had geen tijd en pa was altijd aan het werk.. . we waren toen al met een totaal van 7 ,pa en moe meegerekend !!
Op een morgen was het behoorlijk glad en we moesten een houten bruggetje over , broertje gleed uit en ik hem maar vasthouden want hij hing boven een slootje . Gelukkig kwamen er mensen aan die hem op zijn beentjes terug recht zetten
Na dit bijna - ongeval hoefde ik hem niet meer mee te nemen . Hij mocht thuis blijven want hij was nog niet verplicht om naar school te gaan .
Ach ja, kleuterschooltijd. Sweet memories; je wist nog niet zo vervelend veel van de grote wereld die door mijn kleuterogen bekeken nogal klein leek, domweg omdat ik niet in de gaten had dat de wereld na de hoek van de straat nog verder ging. Zorgeloos, beschermd door je ouders die schijnbaar alles konden en thuis was een veilige haven. Je rotsvaste geloof in de Goedheiligman; dat feest van de Sint werd op de kleuterschool veel aandacht aan besteed, hoe spannend vond je het als koter als het op het dak van het schooltje wemelde van de Zwarte Pieten. Kon ik nog maar voor een dag of een week weer even kleuter zijn!
Sinterklaas, daar geloofde ik op de kleuterschool al niet meer in.
Was niet erg, het bleef een groot, spannend feest, maar dat terzijde.
Mijn moeder had mij op het hart gedrukt andere kinderen niet wijzer te maken.
Maar toen Piet de klas binnenkwam en er bekende blonde haren onder “zijn” muts uitpiepten, kon ik me niet inhouden en riep: Dat is juf Suzanne!
Ik geloof niet daat de juffen toen blij met mij waren.
Bij mij is er ook eens een juf van haar sokkel gevallen, Sandra.
Ik werd door haar in de hoek gezet, en ik weet tot op de dag van vandaag niet waarom.
Ze wees een plaatje aan en vroeg wat dat was.
Een garenklosje zei ik. Was niet goed, het moest iets anders zijn. Ik snapte het niet en zei weer hetzelfde.
Ga jij maar in de hoek staan, zei ze toen.
Ik weet nog dat de tranen in mijn ogen stonden en dat ik naar mijn moeder wilde.
Ik zou die juf nog wel om opheldering willen vragen.
Woonde te ver van een kleuterschool, dus nooit meegemaakt
!! Dat is de reden dat ik altijd alles scheef uitknip.
Lia: Sinterklaas geloofde ik heel lang in, was ook vreselijk bang voor hem. Omdat we thuis niet mochten vloeken, zei ik wel eens Sinterklaasverdomme, want dat was niet zo “erg”, maar mijn moeder hoorde dat en maandenlang bang geweest dat Sint en Piet me in de zak zouden stoppen. Stupid. Toen ik eindelijk hoorde dat het verklede mensen betrof, was ik zo dolgelukkig!
Ik herken veel van de bovenstaande herinneringen van de kleuterschool: de watertafel, de blokkenhoek, de poppenhoek(wilde ik ook wel es in spelen maar dat mocht niet want ik was een jongen en die spelen niet met poppen, moest ik om huilen) buiten spelen met uit de berging gehaalde speeltoestellen.
Als je jarig was dan mocht je naast de juf zitten en ze maakte dan een verjaardagsmuts voor je. Wij hadden ook nonnen op school met van die donkerblauwe kleding en kapjes op en toen op een zekere dag kwamen ze in gewone kleding op school, enze kwamen het showen in iedere klas, tegen ons kleuters zeiden ze dat die kapjes erg onhandig waren want als het waaide, dan waaiden ze zo de boom in
Hoewel ik maar een maand of 3 op de kleuterschool gezeten heb(we woonden te ver buiten het dorp), heb ik de schade echt wel ingehaald. Al heel jong wist ik dat ik kleuterjuf wilde worden. Heb dus de opleidingsschool voor kleuterleidsters gevolgd en werk inmiddels al voor het 28e jaar in het onderwijs. Bijscholing en cursussen hebben mij de bevoegdheid gegeven om in alle groepen van de basisschool en zelfs adjunct directeur te worden. Maar het meest geniet ik van gewoon voor de klas staan. Dit jaar weer in groep 3 en dan zijn ze wel weer erg klein als je net uit eind groep 5 komt. Leuk is ook om door het gebouw te lopen. De onderbouw groepen zien er gezellig uit nu, vooral met kinderboekenweek en dierendag. Inderdaad er is altijd een bepaald sfeertje, een bepaalde geur. O, dit is een gevaarlijk item voor mij. Ik kan wel boeken vol schrijven…….. ben heel benieuwd naar jullie herinneren.
hahaha ik lees teentje in de neus. Patry Arts, een jongentje uit mn klas had ooit een kraaltje in zn neus gestopt; tzelfde verhaal dus!
En plassen daar had je de plasketting voor (een schoenveter met een houten grote kraal eromheen)die bij de deur hing, dus als die ketting weg was dan was de plee bezet. sommige kinderen kwamen wel es met de broek op de enkels de klas in. moest de juf t dichtmaken. vond ik toen als erg genant. DAT DOE JE TOCH NIET!!!
Joke: jajaja, stoffen ja! ik weet t ook niet maar dat was dagelijkse kost!
ik was de enige die geen schoolmelk hoefde. ik vond melk vies dus hoefde ik t niet van ons mam, bovendien werd ik altijd misselijk v melk. helaas was de choco optie nog niet ingetreden anders had ik lekker vd chocomel kunnen smullen. bah, die kartonnen pakjes. alleen al hoe t eruit ziet zo’n pakje, vind ik nog goor!
En iets van ‘niet op rood anders gaat je moeder dood’ maar ik weet niet meer wat dat voor spel was. wel dat je in de schaduw moest lopen en als je dan op een tegel met zon liep was je verbrand. En schipper mag ik overvaren met tientallen kinderen op de speelplaats!-leuk! en de boom wordt dikker wordt dikker….
leuk man. er was 1 meisje die ik kusjes gaf en zij mij; patricia van der heijden. blonde lange haartjes, blauwe ogen, snotneus….
Amper geweest: moeder was 45 en de school was vrij ver weg itt basisschool (50 meter).
Daar heeft ze wrs op gewacht, lekker makkelijk.
Buurmeisje was kleuterleidster op deze kleuterschool en was mijn eerste fantasie!
Kan mij nog wel wat herinneren over de waterbak.
Tegenwoordig hoor ik de kleuters uit school altijd met elkaar afspreken. Dat kwam toen ik kleuter was volgens mij niet zo vaak voor? Wij gingen meestal direkt naar huis?
Herinner me althans maar één keer dat ik met een meisje mee naar huis mocht om te spelen. Het is me nog zo goed bijgebleven, want ze woonde op de hoek pal naast een speelgoedwinkel!
En toen nam haar moeder ons dus mee naar die speelgoedwinkel en kregen we zomaar een cadeautje. Ik weet nog steeds wat het was…een babyflesje met melk, en als je deze dan schuin of op de kop hielt, dan leek het of de melk eruit liep (het was eigenlijk een heel dun laagje melk in de dubbelzijdige wand, en dat stroomde dan in de dop). Ik was echt “bezeten”van dat toverflesje met melk. De enorme aantrekkingskracht dat bepaald speelgoed vroeger toch op je kon hebben, fantastisch.
Als ik deze baby-poppen-melkflesjes tegenwoordig weleens tegen kom in een of andere speelgoedwinkel…dan moet ik er ook altijd nog aanzitten..even die witte melkluchtbellen maken en de melk in de dop laten lopen….belachelijk toch eigenlijk!
@Sandra: die melk flesjes vond ik ook altijd zo apart. Heb/had je ook dat je speelgoed voor je kinderen koopt/kocht omdat jíj dit speelgoed in je jeugd zo leuk vond en dat je kinderen er eigenlijk geen bal aan vinden
:
@ Joke
…ja dat is ook zo. Herken dat idd.
Zo ligt bijvoorbeeld de loco (je weet wel, opdrachtjesspel;als je alles goed hebt en je draait de doos om, wordt je beloond met een mooi figuur)hier al een eeuwigheid stof te vangen in de kast.
vreselijk, in ons dorp warmond de protestante kleuterschool met een kleuterjuf die al bijna 65 jaar was. Er was één wc en die was te hoog voor ons en omdat we die toch maar vies zouden maken mocht die niet gebruikt worden.
Ook was ze zeer gesteld op de kinderen waarvan de ouders arts/dominee/adel waren. De rest was dus het klootjesvolk en liet dat in alles merken.
Het speelgoed waren een paar blokken, kleine naakte plastik poppetjes en ieder dag bakjes vouwen, van die bakjes werden dat paasmandjes gemaakt, maar ook een marktkraam, gek werd je ervan.
Slaan was dus heel normaal en ojee toen ik een aantal jaren geleden in het bejaarden tehuis kwam op bezoek tijdens een carnavalsfeest… wie zat daar……ja hoor de juf in een rolstoel, ze was helaas te oud om het er nog even met haar erover te hebben……, onderhand is ze gestorven en toen ik het hoorde was het vreselijke dat ik een goed gevoel erover had, erg hé..
Wat stonk dat mens vroeger ook zeg, en niemand die iets ervan zei….wat een draak was dat…
Ik woonde toen in brabant(katholiek) als kleuter en wij hadden als kleuterleidster een non,met zo een echte nonnenkap op en een lange blauwe jurk,dat zie je nergens meer.Ik kan me nog van die plastieke gekleurde puzzels herinneren,verder niets meer.
marjo: zo’n soort juf hadden wij als handwerkjuf op de lagere school, die kwam de meisjes breien en haken leren en allerhande andere prutserijtjes (in mijn ogen dan, het was en bleef prutselen voor mij). Ze sloeg me eens toen mijn poppendas niet zo goed leek te gaan. Ik durfde niets daarover te zeggen. Ook zij had haar favoriete kinderen. Ik was niet van die partij… Ze kwam eens per week en ik weet nog dat ik naar haar trouwerij moest (kon me niet voorstellen dat iemand met haar wilde leven). Wij er met een groep meiden naar toe en per ongeluk eerst het verkeerde restaurant in met wildvreemde bruid en bruidegom, rechtsomkeert maar weer. Ik maar gniffelen!!
@ Henny Jane..hahaha…dat hebben wij ook eens gehad, op de verkeerde bruiloft binnengewandeld. Het betrof een bruiloft van een schoolvriendin die ik al een eeuwigheid niet meer had gezien.
We hadden het gastenboek al vrolijk getekend toen ik erachter kwam, dat mijn schoolvriendin toch niet zoveel veranderd kon zijn (oeps een hele verkeerde bruid…..snel wegwezen hier..tralalalala)
Van de kleuterschool herinner ik me alleen een liedje. De kleuterjuf was een pinnige oude vrijster, zoals je toen nog had. Juffrouw De Hoog. Wij zongen ‘Juffrouw De Hoog, pijl en boog.’ Waarschijnlijk niet waar ze bij was. Ik mocht thuis blijven als ik geen zin had, vertelde mijn moeder later. Van haar weet ik ook dat het een pinnige oude vrijster was. Toch moet ik er ook wel zijn geweest, want ik heb nog steeds een schrift met allerlei ingeplakte vouwwerkjes, en gevlochten matjes. Er zit ook een gevouwen poppenkast in, met twee uitgeknipte poppetjes. Daar heeft Juffrouw De Hoog met een spits oude-dameshandschrift bijgeschreven: ‘Wie zijn wij?’ En daarnaast heb ik zelf (waarschijnlijk een jaar later) met grote hanenpoten geschreven: ‘Twee geken’. Met die spelling dus.
Ach ja, die kleuterliedjes. Ik heb er eentje (om onduidelijke redenen) nog steeds in mijn hoofd zitten:
Maandag wasdag, doe je mee
in de wasteil is de zee
alle kleertjes van mijn pop
stop ik in het warme sop
in de wilde wapperwind
hangt de was van mijn poppenkind
aan het lijntje strak en hoog
morgen is het vast wel droog.
Marise: ik moest erg lachem om jouw stukje! inlc ‘2 Geken’. Heel herkenbaar dergelijke voorvallen. Ook wij hadden een liedje mbt een juf. Juffrouw Jansen was t schoolhoofd vd kleuterschool. Iedereen kon t liedje:
“Juffrouw Jansen,
kannie dansen,
kannie poepen,
Moet zn moeder roepen!”
Ja, de kleuterschool. De foto in mijn profiel is er gemaakt. Ik zat op kleuterschool ‘Pinkeltje’. En ja de poppenhoek, de waterbak en het buitenspelen. Ik kan me nog veel dingen uit die twee jaar herinneren.
Er zijn wel wat, maar niet zo heel veel kleutertijd herinneringen bij mij.
Bijv. dat er regelmatig een kratje met melkflesjes kwam, voor iedereen 1. Brrr ik griezelde ervan. Mijn flesje zette de juf dan in het raampje achter haar, zodat ik het bleef zien en dan mocht ik het zeggen als ik het wilde hebben: nooit dus! haha.
En dat er een grote bak op poten in de gang stond, met water of klei of zoiets.
En een oude juf die soms lief maar soms ook een beetje eng was.
En dat de juf letters liet zien en dat ik als één van de weinigen al wist wat er stond: KAAS. Raar dat ik me dat laatste ineens weer herinner!
Ik kan me nog goed herinneren dat er in de wc van die gele zeepblokken op een “pen” aan de muur achter de wastafel zat.
En ieder kind had een eigen haakje bij de kapstokken met een fotootje van jezelf erboven.
We deden naast verfen ook iets met ecoline, met een oude tandeborstel boven een zeefje en dan spetten op papier.
We hadden daar ook elke dag schoolmelk, die zat in een soort piramideachtige verpakking en met feestdagen kreeg je dan chocolademelk ipv gewone melk.
We hadden iederdaad ook een waterbak en een zandbak en soms werd dan dus een modderbak.
De lijmpotjes bevatten van dat witte “plaksel” en hadden een rood of blauwe dekseltje.
Met kleien kreeg ieder een rechthoeking blokje en moest je altijd met je duim een kuiltje maken of te zorgen dat het niet uitdroogde.
Leuke tijd. Mijn school stond in Castricum maar is inmiddels gesloopt.
2 Sandra67
het is gewoon eng. Hoe jij alles beschrijft…alsof het mijn eigen woorden zijn. Ik heet ook sandra en ben ook van 1967 en we hebben dezelfde ervaringen. Ook over die geuren van dingen..
ik heb een herinnering dat ik plaatjes op moest plakken. Met lijm in een glazen potje en zwarte dop. Die lijm moest je met een kwastje op het papier smeren. Het plakte heel erg slecht en ik was dan zo bezig om die dingen opgeplakt te krijgen, dat de kleuren van het papier begonnen uit te lopen en alles vlekkerig werd. Ook herinner ik met het ” weven” met papieren linten. En alle ander knutselwerkzaamheden zoals hierboven beschreven. Oh en dat vieze schoolmelk. In flesjes en werd in zwarte kratjes afgeleverd. Zo lauw, bah. Later zat de melk in kartonnen pakjes met een stripverhaaltje erop.
@ sunnie 1967….hallo andere Sandra, toen jij schreef dat je veel herkende van mijn kleuterschoolverhaal dacht ik even
“het zal toch niet toevallig die andere(getraumatiseerde
) Sandra uit mijn kleuterschoolklas zijn..hahahaha”
Maar toen je over schoolmelk begon wist ik het zeker dat jij niet die andere Sandra uit mijn klas was. Want die kreeg nooit haar schoolmelk!
Wat was namelijk het geval…ik was als kleutertje echt ontzettend dol op die (volle)schoolmelk uit pakjes. En idd uit een zwarte krat. Die krat werd dan bij de juf voor op de tafel gezet. Daarna werden wij kinderen alfabethisch op achternaam naar voren geroepen om ons pakje schoolmelk af te halen bij haar. Alleen de kinderen die voor een dubbeltje z’on blauwe melkkaart hadden ingeleverd (de week ervoor)hadden dan recht op melk. Dus niet iedere kleuter kreeg melk.
Ik wist nooit precies of mijn naam wel of niet op de lijst stond, dus gespannen wachtte ik (watertandend)af of mijn naam geroepen werd.
Mijn achternaam begon met een M dus ik moest best lang wachten vond ik. De achtenaam van die andere Sandra begon met een W..maar voor de rest klonken ook onze achternamen hetzelfde.
Wat gebeurde er daarom vaak…bij het horen van de naam Sandra stond ik in een mum van tijd bij de juf voor “mijn” pakje melk, dat de achternaam iets anders klonk hoorde ik nooit.
Tegen de tijd dat ze bij de W waren (hoeveel minuten kunnen dat nou geweest zijn) kwamen ze erachter dat er geen melk meer over was voor Sandra W????? En die had toch echt iedere week haar melkkaart netjes ingeleverd ?
Diverse keren de juf naar mijn tafel zien rennen om “mijn” pakje melk weer af te pakken (om aan andere Sandra te geven)
Maar dat was vaak tevergeefs …die had ik dus al helemaal leeg gedronken
Wel zielig voor die andere Sandra…er was ook nooit een extra pakje over
Sandra67, ook al was het hardstikke zielig voor je….ik moest erg lachen om jouw verhaal over het ‘meisjes in de kerker opsluiten op het plein van de kleuterschool’. Heel herkenbaar, dat broeierige, agressieve sfeertje voor de speelkwartiertjes. Bij ons op “de Drempel” in Rijnsburg ging de agressie vooral zitten in het bemachtigen van de speelatributen die naast het plein in een schuurtje stonden. Zodra het pauze was, was het bijna een zaak van leven en dood om zo snel mogelijk bij die schuur te komen. Daar stonden een ‘grote wielenkar’, een ‘trekkar’, een ‘handkar’, een houten fiets, een step en dan nog wat speeldingen. De hoofdprijs was de ‘grote wielenkar’. Die was leuk! Maar ja, iedereen wilde die hebben…..Ik heb er in mijn kleuterschooltijd slechts n keer op gespeeld, maar toen reed er al snel een ander jongetje pissig met een ‘minderwaardig’ karretje over mijn hand en al halverwege de pauze was mijn grote wielenkar al in de handen gekomen van een samenzwerend groepje jongens.
Op de kleuterjuffen met pleindienst hoefde je bij ons k niet te rekenen. Ze stonden er bij en ze keken er naar.
Ik vond het knutselen het leukste, van propjes crépe-papier en bloemtekening vullen, of van krantenpapier dat in lijm geweekt was een kop volplakken, op een ballon geloof ik…
Ik had toen wel een geweldig suede mini-rokje,en elestiekjes met kersjes in mijn haren, grappig, valt me nu weer in!
Schoolmelk kregen wij altijd uit plastic bekers er waren pastel blauwe en groene en een stuk of 4 roze, ik moest en zou een roze hebben natuurlijk
Ben nu al oud en bedaagd maar koester nog steeds de herinnering aan de kleuterschool.Leuke spelletjes,heerlijk knutselen en knoeien, je veilig en relaxt voelen,lieve juffen, ik zou er wel een boek over kunnen schrijven, zoveel herinneringen komen er op me af, te veel om hier te noemen. Vooral te danken aan mijn juf(Steketee) echt de liefste juf van de wereld.Wou dat ik wist of ze nog leefde en waar, dan zou ik zeker kontakt met haar opnemen om haar te bedanken voor die fijne tijd.
De kleuterschool,waar ik was,was gesitueerd in de Zwanensteeg in Delden.`k Genoot van drie dingen:in de zandbak spelen,met de grote autobanden spelen en af en toe by juffrouw Zangers op de schoot zitten,alwaar ik probeerde de knoppjes van haar witte bloes verder open te krygen om toch vooral te ontdekken wat daar binnenin zat en het voelde altyd zo behaaglyk.Dat was ongeveer 1954.
In de klas had je overschoenen aan, moeder moest hierop een knop naaien voor herkenning. We kregen schoolmelk van die driehoekjes. We hadden les van nonnen. De kleuterschool was achter het klooster.
Ik herinner me het step-rek; om je step te parkeren. In die dagen was het nog gewoon om naar school te gaan op de step; ik was nog te jong voor een fiets (of we konden geen fiets voor mij nog veroorloven). Moe ging mee op de eerste dag daarna moest je maar zien (zus die twee jaar ouder was de baas) Ik weet nog dat we op sneeuw dagen moesten lopen (ongeveer 3 kilometer) met de dikke jas, sjaal, muts en de handschoenen aan een elastiek genaait en door de mouwen gevlochten. Ook de geuren kan ik inderdaad herinneren vooral de wc’s….waarom weet ik niet meer….
De eerste keer dat ik de klas binnenkwam….. Een paradijs! Ik keek mijn ogen uit, wat een speelgoed daar. De koning te rijk voelde ik mij daar. Nog steeds als ik een bepaalde lucht ruik van hout en potloden ben ik weer terug in dat klasje. Ik weet ook nog dat ik de schoolplaten zo mooi vond. Ik was net 3 jaar dat ik naar de kleuterschool ging. Ik mocht in de plaats van mijn broer, die wilde niet. (moederskindje ha, ha) Ik was gelijk verdwenen zei mijn moeder. Ik heb er volop genoten.
Onze juf had altijd haar hond mee, Micha. En als een kindje dan zijn of haar melk had gemorst, dan likte Micha dat op. Een hond in de klas is nu uit den boze… kinderen zijn tegenwoordig overal allergisch voor. Maar bij ons hoorde de hond er gewoon bij. Verder hadden we midden in de gang een vijver met waterschildpadden en goudvissen. Niks geen hek erom heen, levensgevaarlijk zouden ze nu zeggen. Toen was het toch echt normaal, en er viel nooit een kind in. En we hadden cavia’s en wandelende takken op school.
Haha, jolanda. Als mijn moeder vroeger dacht dat we aan het ” jokken” waren dan zei ze altijd;” Kom eens hier, laat mij je pink eens ff voelen!” Aan de manier waarop wij dan die pink aan haar lieten voelen, zag ze meestal wel hoe laat het was (rood aangelopen gezicht natuurlijk, want je dacht echt dat het te voelen was aan je pink)
Mijn eerste gedachte bij dit onderwerp is dat ik de helft van de tijd te laat op school kwam door mijn getreuzel tijdens de wandeling naar de school. Op de weg erna toe waren 2 bakkerijen die hun etalage uitgestald hadden met brood en zoetwaar. Dit moest ik iedere dag kwijlend bekijken. Ook de melk had een speciaal ritueel, eerst kwam de melkboer die als je uitgekozen was mee mocht helpen uitladen, dan werd de melk in grote blauwe potten geschonken en vervolgens in plastic bekers. Voortijds moest er ook gebeden worden voor het drinken van de melk. Dit als goede christenen.
Ik heb er zelf geen enkele herinnering meer aan, maar ik schijn een lastig joch geweest te zijn op de kleuterschool. En dat snap ik niet want ik kwam er niet zo vaak. Toen de directrice een keer tegenover m’n ouders klaagde, dat ik zo onregelmatig kwam, zijn ze op onderzoek gegaan. Op weg naar school was een gemeentelijke speeltuin met een opzichter. Daar bleek dat ik er regelmatig speelde als ik op school behoorde te zijn. Hoeveel indruk ik op die kleuterschool gemaakt heb bleek 25 jaar later. Een neef ging zijn kind bij die school aanmelden en toen de directrice de achternaam zag, vroeg ze gelijk of dat familie was van mij en of dat kind ook zo lastig was als ik. De directrice was namelijk mijn juffrouw geweest.
@wr1944 : wat een verbijsterende logica hebben sommige mensen he.
Vragen of het kind van je neef 25 laar later net zo lastig als jij.
@Bertus, ik denk dat er wel een beetje ironie bij zat. Ik vond het ego-strelend toen ik van m’n neef hoorde dat ik 25 jaar na dato nog in de herinneringen van de schooljuf rondspookte.
Ik ben waarschijnlijk een heel stuk jonger dan de meesten van jullie, maar toch kan ik me herkennen in heel veel van jullie herinneringen.
Zo kregen wij ook een diploma als het ons gelukt was om zelf onze jas dicht te ritsen. Op een keer, toen de juf toevallig niet keek, deed een ander kleutertje uit mijn klas mijn rits dicht en riep ze naar de juf: “Kijk juffrouw, Birgit kan haar jas zelf dichtdoen!” Toen heb ik dus mijn diploma gekregen maar duurde het waarschijnlijk nog maanden voor ik wel degelijk zelf mijn rits dichtkreeg…
Ik weet ook nog dat toen ik van school veranderde omdat we verhuisd waren, met mama op een avond op bezoek ging in mijn nieuwe klas en dat de nieuwe juf mij liet zien waar het verschillende speelgoed stond. Ze zei zo heel serieus “In deze doos zitten de blokken, in deze doos de poppenkleedjes,…” En ik dacht, als drie-jarige kleuter, bij mezelf: “Wat zit die juf dat nu allemaal uit te leggen, ik ben dat toch weer meteen vergeten!”
Wat was ik trots toen ik eindelijk naar de kleuterschool mocht. Met een struise non als kleuterjuf. Het was een enorme teleurstelling toen ik om twaalf uur mijn moeder bij het hek zag staan. Ik was immers groot en wilde alleen naar huis lopen. Dat heb ik schijnbaar hard huilend kenbaar gemaakt want vanaf die middag mocht ik alleen lopen.Ik kan me alleen het eindeloze papier prikken(saai) en papier vlechten herinneren. Heel soms mocht je op het krijtbord, dat vond ik prachtig om te doen. Misschien ben ik daardoor wel zelf juf geworden. Verder waren er de eindeloze verhalen over Heiligen en de arme zwarte kindertjes in Afrika. Op de gang was de kapstok met aan je eigen haakje een stoffen zakje, daar zaten grijze overschoenen in, van stijve suède met rondom elastiek. Dan werd de vloer in de klas niet vuil. In de klas zaten 45 kleuters, het ging er dan ook zeer gedisciplineerd aan toe, geen ruimte voor eigen creativiteit. Maar ik heb er toch heel dierbare herinneringen aan.
wat ik me van de kleuterklas nog herinner, het is tamelijk veel
het eerste kleuterklaske was in een gebouw aan het nonnenklooster.
’s morgens dan kwamen alle kleuters samen op de grote speelplaats van de school, alle leerlingen bleven daar, enkel de kleuters van het eerste kleuterklasje die gingen naar een ander gebouw. het is op die grote speelplaats dat ik vanaf de eerste dag met een andere jongen kameraadschap sloot. we werden toen ‘bloedbroeders’. dat ging zo, we hadden ergens een stuk glas gevonden, daarmee sneden wij ons in het bovenste lid van onze rechter wijsvinger zodat er bloed uitkwam. daarna legden we de wonden op mekaar zodat ons bloed gemengd werd. (toen kon dat nog, nu zou dat levensgevaarlijk zijn)
je moest eerst de dorpel van de buitendeur op, dan moest je drie treden naar BENEDEN gaan. dan was je in een soort van kamer met enkel twee deuren, de ene waar je langs binnen kwam, de andere was die van het klasje. kleine bankjes waar je met drie kleuters aanzat. je keek naar de deur,aan je rechterkant, naast een groot zwart bord, waar je door binnen kwam. achter je overhoeks, was nog een deur, die heb ik pas ontdekt als ik al nat was. dat bleek een wc te zijn. daar heb ik toen ook een droge broek aangekregen.
de speelplaats van dat klasje lag aan de overkant van de klas. geen nood in 1954 waren er nog bijna geen auto’s, en daarbij was het een achtergelegen straat. als er toen twee auto’s doorreden was het heel druk geweest.
mam had voor mij twee boterhammetjes meegegeven in een klein boeketasje. de