De Zeef
Link naar dit artikel Op dinsdag 31 oktober 2006 geschreven door Joke61
Prettig verbaasd was ik toen ik op internet een afbeelding tegenkwam van de zeef die mijn moeder vroeger regelmatig in de keuken gebruikte. Mijn gedachte ging direct terug naar de tijd dat mijn moeder zelf appelmoes maakte. De gekookte appels werden in de zeef gestort en ik mocht, als klein meisje, aan de zwengel met het houten rode knopje draaien. Een reuze leuk karweitje vond ik dit. Een glazen schaal onder de zeef werd gevuld met heerlijke eigengemaakte appelmoes. Een beetje kaneel erover en smullen maar!
Met een ander in de zeef geplaatst snij/maalrooster werd dit huishoudelijk apparaat gebruikt om een vleessalade te maken. Dit rooster had grovere gaatjes dan het roostertje wat gebruikt werd voor het maken van de appelmoes. Het maken van een vleessalade was een werkje wat vaak op de zaterdagmiddag gedaan werd, zodat we op zondag bij de lunch een heerlijke salade hadden. De vleessalade werd gemaakt van restjes gekookte aardappel, restjes suddervlees, augurkjes, zilveruitjes en slasaus. Alle ingrediënten werden door mij door de zeef gemalen.
Daarna ging alles op een schaal en samen met mijn moeder versierde ik de salade met augurkjes, uitjes en een in schijfjes gesneden gekookt ei. Om het ei te snijden werd een eier-snijder gebruikt, een apparaatje waar ik op mijn manier maar al te graag harp speelde. De door ons gemaakte salade werd in de koelkast, afgedekt met zo’n plastic hoesje met bloemetjes en rondom elastiek, bewaard.
Fijn was die tijd om samen met mijn moeder in de keuken te werken.
Hielpen jullie ook je moeder of vader in de keuken?
40 reacties op “De Zeef”
Laat een reactie achter
o is trouwens een...
...
Wat leuk Joke, wij hadden vroeger ook zo’n zeef en mijn moeder gooide er van alles doorheen. Appelmoes, tomatensoep, spinazie. Noem maar op. Als kind stond ik er altijd gebiologeerd naar te kijken. Ook naar al die onderdelen, trouwens. Ik heb een aantal jaren geleden eens een speurtocht gedaan om ook zo’n ding in mijn keuken te krijgen. Ik heb toen een ergens een kunststof geval gevonden en gekocht, maar het is dus niet zo’n ouderwetse degelijke als op de foto. Het zelfde geld voor een slacentrifuge. Wij hadden thuis zo’n knaloranje slacentrifuge die mijn moeder tevens op de camping gebruikte om gewassen ondergoed droog te centrifugeren. Ook deze kon ik nergens meer nieuw vinden, wel een treurige, slappe witte van veel minder allooi
Ha Joke, ook harpje gespeeld op een (witte) eiersnijder
Roerzeef ook zeer bekend. De door mij geliefde appelmoes, voor alle maten, werd hiermee thuis vervaardigd.
Vooral als tiener meegeholpen met het inwekken e.d.
Ik kan me zo’n zeef wel herinneren, maar wij zelf hadden m thuis geloof ik niet. Wél zo een eisnijder, die heb ik trouwens nog
Mijn vader bakte op hoogtijdagen cake of tulband en dat vond ik leuk om bij te kijken, ik mocht dan de eieren stukslaan in een kopje
Die zeef hadden wij ook (een passeviet) en er werden regelmatig tomaten doorheen gehaald voor de tomatensoep en inderdaad de zelfgemaakte appelmoes
Helpen in de keuken deed ik alleen met soep maken, ik mocht dan de gehaktballetjes draaien voor de soep en ik stak dus ook regelmatig zo’n (rauw) gehaktballetje in mijn mond, doodzonde nu!
De zeef hadden wij niet, maar de eiersnijder als harp gebruiken is wel gedaan door mij. Helpen in de keuken bestond voor mij uit afdrogen, van kokkerellen moest ik niets hebben, in tegenstelling tot nu. Nu mag ik graag ons eten klaarmaken.
Noch de maalzeef, noch de eiersnijder hadden we in de keuken, maar wat een gezellig verhaal.
Ja een beetje aanklooien in de keuken deed ik ook wel, ik wilde als kind kok worden dus ik bakte de pannekoeken, maakt grote groente-omeletten. Niet het echte koken zoals moeders maar toch.
Leuk instrument vond ik het tosti-ijzer voor op het vuur, zo’n ding met 2 pastelgroene handgrepen eindigend in 2 ronde holle schotels aan een scharnier. Waar de witte boterham met kaas in moest. Even hard de schotels op elkaar knijpen en de korsten vielen er af. Hup het vuur in en even later had je een smakelijke ronde tosti.
Wij hadden ook zo’n zeef, (passe vite, frans voor snel passeren) en een eiersnijder. Nu zoveel jaar later, ik ben 51, heb ik zelf in de keuken ook een passe vite die ik nog steeds regelmatig gebruik. Inderdaad voor appelmoes en tomatensoep.
Een nieuwe eiersnijder heb ik toevallig 3 weken geleden in Amsterdam op het Waterlooplein gekocht voor 1 euro! Het is een dubbele voor schijfjes en partjes, dus met 2 harpjes Joke
Hé dit ken ik helemaal niet zo’n zeef. Wij hadden een groentemachine vroeger, echt een heel gevaarte. Als je hem tevoorschijn had gehaald had je je groente al 10 keer gesneden, maar mijn moeder was er wel wijs mee.
Die eisnijder ken ik nog wel, die bestaat nu nog volgens mij.
Ja ook wij hadden de zeef thuis, volgens mij werd deze alleen gebruikt voor de appelmoes, en spinazie.
Helpen in de keuken? nee wel in het voorbij lopen een gehaktballetje pikken, of een stukje deeg van de appeltaart, de garde aflikken die gebruikt was om slagroom mee te kloppen.
Mijn moeder hield graag de regie met koken in eigen hand.
Wel moesten we helpen met de afwas.
Wij moesten allemaal helpen in de keuken. Met 6 kinderen had mijn moeder kennelijk geen zin om dat allemaal alleen te doen, en groot gelijk heeft ze. Het beperkte zich wel tot het doen van de afwas (per 2 om de beurt, dus 1 keer in de 4 dagen, pa+ma telden ook mee), het leeghalen van de vaat (en dan toch nog een grote afwas jawel) en tafel dekken. O ja en gehakt kneden/ballen draaien en pudding maken (melk met Saroma).
Deze zomer nog zo’n zeef in handen gehad in het vakantiehuisje op Sardinië. Ik wilde hem gebruiken, maar heb het rooster ondersteboven gemonteerd, waardoor de boel volledig vastliep. Uit elkaar halen was niet zo makkelijk, dus ik heb hem zo maar weer in de kast gelegd
ops:
Vroeger moest ik afwassen/afdrogen. Het koken deed mijn moeder (gelukkig maar
)
Leuk Joke, toevallig zat ik laatst nog aan het exemplaar van vroeger te denken, maar ik kon niet op de naam komen. Passevite.
Zelf heb ik ook zo’n ding, zij het een moderne, ik gebruik hem (haar?) als ik tomatensoep maak.
Ook de eiersnijder is mij wel bekend. Ik probeerde het ding ook voor andere doeleinden te gebruiken: tomaten en stukjes appel snijden bijvoorbeeld. Maar ja, daar kon het harpje niet tegen, de snaren werden krom. Gevolg: rare plakjes ei en een ontstemde moeder.
Een eierprikker, ook zo’n ding dat volgens mij niet meer bestaat, of wel?
Als het niet lukte een gaatje te prikken ging je automatisch harder in het ei knijpen, was het gaatje dus overbodig geworden.
Helpen in de keuken, het gebeurde niet dagelijks, behalve dan de afwas en tafeldekken ( met een zeil, gerold op een bezemsteel, kent iemand dat ook?).
Maar ik vond het wel heel gezellig: soepballetjes draaien, gehakt kneden, er ballen van draaien en die dan voorzichtig in de hete boter laten glijden, Saroma maken, of John Moirpudding.
En Haagse bluf maken, ook leuk om te doen.
Spinazie hakken op een soort houten blad met opstaande randen, vermicelli in de soep doen, roeren in de rijstebrij (achtjes draaien), boontjes afhalen, tuinbonen uit de peul halen (heerlijk gevoel, die zachte binnnenkant van die peul!)
Snijbonen door de snijbonenmolen duwen, ook zoiets. Koffiebonen malen, en een schepje Buisman erbij doen. Cacao en suiker roeren met een beetje water ter voorbereiding van een kop chocola. Het Liga/sinaasappelhapje prakken voor mijn kleine broertje, en niet te vergeten de lammetjespap koken.
Ja, toch wel menig uurtje samen met mijn moeder doorgebracht in de keuken als ik zo terugdenk!
@Lia, inmiddels heb ik gehoord dat je dus de Lia bent die bij mij in de klas zat.Ik vond namelijk je foto’tje zo bekend.Wist van collega L dat je haar oud collega bent, en de Lia van jeugdsentment die bij mij in de klas zat vroeger.
Ja een beetje rommelig verhaaltje maak ik ervan, maar je snapt het hoop ik.
En helemaal toevallig dat jij dus ook mijn Opa hebt verzorgd.
Het schijnt dat we ook niet zover bij elkaar vandaan wonen nu.
Het leuke is ook nog dat we beide vaste fan zijn van deze pagina!
Ben benieuwd of er meer mensen zijn die elkaar hier van vroeger kennen, of herkennen door een foto’tje of verhalen.
Ha Rosemarie, nu is het mij eindelijk duidelijk. Ik hoorde mijn moeder altijd wel iets mompelen over een pasfiet, waarmee ze bovenstaand apparaat bedoelde. Ik heb vroeger wel honderd keer gevraagd of dat ding echt pasfiet heette, maar snapte nooit waar het vandaag kwam. Passe-vite, hehe, opgelost!
Mijn moeder gebruikte het vooral om rabarber mee fijn te maken; de moes werd gebruikt als een soort appelmoes en van het sap maakte ze heerlijk rabarbersap, mijn lievelingsdrankje toen. Ik kan de smaak zo weer in mijn mond herinneren, heerlijk.
@Lia, jij was net zo’n hulpje in de keuken als ik was. Vond ‘t ook altijd heerlijk om te kijken hoe m’n moeder in de keuken studdderde.
Als ze de gekookte bietjes stond te raspen kreeg ik ook een hapje biet en natuurlijk rauw gehakt eten als er gehaktballen gedraaid werden.Overigens nooit ziek van geworden!
Een eierprikker bestaat nog steeds, wordt nog trouw meegeprikt op de zondagochtend.
@Rose-marie: da’s leuk een eiersnijder met maar liefst 2 harpjes! Vroeger lag ik regelmatig in de clinch met mijn zus over wie op het ‘harpje’ mocht spelen en ook wie het ‘harpje’ door het ei mocht duwen.
Ik heb ook een eiersnijder maar die heeft iets dikkere ’snaren’ en klinkt niet als de eiersnijder van vroeger
Ook mocht ik als klein kind strijken, en dan sommige kledingstukken bevochtigen met een met water gevuld rood plastic bekertje met daarop een geel dekseltjes met kleine gaatjes.
Raar hè?!
En ook ramen wassen vond ik prachtig om te doen. Ben nog steeds super huishoudelijk ingesteld en mag graag poetsen
De eiersnijder gebruiken wij nog hoor, alleen is het een kl…ding om schoon te maken, en de zeef ken ik eigenlijk niet van thuis maar heb ik vroeger wel eens bij iemand anders thuis gezien.
Zo’n zeef heb ik zelf nog gebruikt vooral toen onze oudste een baby was.
Had iets tegen potjes. Dat is wel verdwenen toen nummer 2 en 3 er bij kwamen.
Later geprobeerd er noten mee te malen voor de taart. Dat was het einde van de zeef, kapot dus.
Sindsdien een keukenmachien.
En mijn moeder helpen koken dat was er niet bij, wel proeven en afdrogen maar zij bleef de baas in de keuken.
De huishoudschool leek mij daarom ook super maar ik moest wachten tot ik naar de vormingsklas kon. Dat was dan ook een heel leuk jaar.
Sinds koken iets is wat elke dag terug komt is mijn enthousiasme wat minder en vind ik het nu wel heerlijk als iemand het van mij overneemt.
De keuken was het terrein van mijn moeder. De zeef werd vroeger ook zeker gebruikt, inderdaad voor appelmoes of aardappelpuree. Ook voor verse tomatensoep kwam hij er aan te pas, ik ind het jammer dat ik hem niet meer heb!Wel ooit zo’n lelijke plastikken gehad, maar de charme van zo’n metalen is natuurlijk veel leuker!
De eierprikker heb ik nog steeds, die is inmiddels hoogbejaard, maar hij doet het nog steeds! Ook de eiersnijder en de appelboor, ook zo’n fascinerend stukje keukenwerktuig, die alleen met oud en nieuw gebruikt werd voor de appelflappen.Ik gebruik nagenoeg alle attributen nog steeds( behalve de zeef, die heb ik niet meer) en en is de keuken MIJN domein geworden! ( hahaha, behalve de afwas, die doen mijn man en de kinderen!)
De zeef is helemaal nieuw voor mij, de eiersnijder niet; die heb ik zelf nu ook.
Nee, vroeger hield ik niet van koken (inmiddels wel!) en was ik niet in de keuken te vinden. Mijn moeder kookte eigenlijk altijd en mijn vader bakte appeltaarten en maakte kaasbroodjes, etc.
Mijn moeder had vroeger ook zo’n zeef volgens de afbeelding en dan zat er een soort houten kogel in die rond kon draaien. In mijn herinnering zeefde ze altijd rode bieten met dat ding en volgens mij gebruikt ze hem nog steeds. tegenwoordig is het alles Moulinex machines wat de klok slaat.
Nee, ze zeefde er natuurlijk geen rode bieten mee, bedenk ik me nu, maar cranberry’s en die zijn zeer rood; nog roder dan de PvdA hahaha!
(cranberry’s worden geloof ik ook wel veenbessen genoemd en uitsluitend met de kerst gegeten)
Mijn geheugen is een ze…, maar wij hielpen alleen bij Snijbonen. Dat apparaat heb ik ook gered uit de erfenis.
Er zijn mensen die de zeef, is het wel het goede woord?- niet kennen?? Aten jullie dan nooit warme appelmoes of alleen uit blik?
Hebben we het ook niet recent gehad over de mayonaise molen? Deden we vaak slagroom in en nooit mayo maken, helaas.
Bij ons gingen er naar weten alleen rode bieten in (voor mijn vader want wij lustten ze niet). Mijn moeder had het verder maar zwaar met drie mannen in huis, het enige wat wij deden (mijn broer en ik) was afruimen.
Mijn vader lag op de bank te slapen tot we gingen eten en ging daarna weer verder daarmee.
Wat grappig om weer terug te zien: de appelmoeszeef! En dan een beetje nog warme appelmoes oppeuzelen na die tijd…mmm!
En ook die vleessalade klopt precies, tot de zilveruitjes aan toe, haha!
Van die plastic afdekhoesjes (lijken op de badmutsen van de Wibra) met een gezellig motiefje en rondom elastiek zijn tot mijn verbazing nog steeds te koop! Dacht dat deze met de komst van tupperware en curverbakjes uit de keuken verdwenen waren. Kwam die hoesjes, lach niet, bij de kookafdeling van de Bijenkorf tegen
Boven afgebeeld martelwerktuig behoorde bij ons niet tot de standaarduitrusting van moeders domein. Ik herinner me nog wel de dienstdoende “Pe-De”, straf gemonteerd op de keukentafel was ie de schrik voor elke versgeplukte tuinboon. De groene bonen, groot of klein waren geen partij voor dit, door behoedzame kindervingers op de maat gevoede culinaire draaiorgel. Behoedzaam werd je vanzelf, “Pe-De” was meestal zo hongerig dat ie zich soms ook wel in kindervingers verslikte. Omdat ie van die nare deuken drukte in de keukentafel gebruikte ik altijd een theedoek tussen de vleugelmoer en keukentafel, waarschijnlijk verloor ie hierdoor zijn grip en voor ik het wel besefte lag ie op de grond. Onder een luid gejuich van een kist dolblije tuinbonen zag ik dat de hendel die alles aandreef er vanaf gebroken was, alleen het middenasje stak nog uit. Na “Pe-De” opnieuw te hebben gemonteerd kwam ik op een idee, ik rende naar vaders hobbyschuur en stal zijn dure Skil boormachine. In een oogwenk zat het middenasje in de boorkop geklemd en met de boormachine op de hoogste stand zat de schrik er bij de verse tuinbonen weer goed in. Het snipperen ging nu sneller dan ooit, alleen hoe vreemd, de snipperberg achter “Pe-De” bleef nu uit……na 9 lange seconden keek ik angstig richting plafond…
@Wout66: leuk verhaal, ik had ook al de snijbonen molen (of was het tuinbonenmolen
) van mijn ouders gekiekt om tzt een log over te schrijven. Tegen jouw verhaal kan ik niet op, prachtig 
!!
Mijn moeder in de keuken helpen, wat had ik dat graag gedaan! Maar net als bij Wilma thuis, was de keuken haar domein. Ze kon enorm lekker koken, maar ze heeft weinig van haar geheimen overgedragen.
Mijn moeder is al zestien jaar dood. Ik heb vijf oude kruidenpotjes van haar, die ook nog van mijn oma zijn geweest. Zo’n set met de namen erop. De kruiden die mijn moeder zelf heeft gebruikt zitten er nog in. Natuurlijk gebruik ik die niet, maar zolang ze niet beschimmeld zijn, gooi ik ze niet weg. In het potje met ‘muscaat’ zitten drie nootjes. Daar hoorde een kleine rasp bij, waarmee de nootmuskaat in poedervorm op een sausje over de bloemkool terechtkwam. Ook zo’n attribuut van vroeger. Of wordt dat nog gedaan?
Gisteren heb ik die potjes na een hele tijd weer opengedaan en nu loop ik al een daglang aan mijn moeder te denken. Door die nootmuskaatgeur, denk ik. Best heftig. Mooi onderwerp Joke61!
Hoi
Ook ik ken het zeef van vroeger.
Mijn moeder gebruikte het voor appelmoes, spinazie tomatensoep en ook voor erwtensoep.
Ze gebruikte dan hele erwten, en zo bleven de vliesjes van de erwten in het zeef achter.
Dit vond ze lekkerder dan spliterwten.
Die erwten moesten een hele nacht voorweken in water, en dan moesten ze nog enkele uren koken.
Zelf heb ik ook een pasaviet, een oranje kunstof.
Ik gebruik hem niet zo vaak (vrijwel nooit) maar dat komt dat wij het ons eigen makkelijker maken, tomatenpurre, spliterwten en potten appelmoes.
Ik heb eigenlijk altijd een hekel gehad om dat hele geval af te moeten wassen.
De zeven erin waren altijd vrij snel geroest, en vooral als je het niet goed afgedroogd had!
Zo’n roerzeef gebruik ik zelf nog regelmatig, vooral voor lekkere, luxe soepen! Ik hielp thuis vaak in de keuken. Mijn zoon deed later hetzelfde hier en dat hij dat leuk vond blijkt wel uit het feit dat hij kok geworden is en inmiddels op een luxe cruiseschip al kokend de wereld overvaart
Ja die zeef hadden wij vroeger ook.En nu hebben we er ook nog steeds zo’n goeie ijzere zeef.Ik vond het leuk om met huis houdelijke apparaten te spelen/werken.Toen ik het onderwerp “zeef”zag dacht ik eerst aan zo’n andere zeef waar ze o.a. bloem mee zeven, die was bij ons vaak uit de keuken kast verdwenen,dan was me broertje of ik er mee aan het vissen vangen in de sloot voor het huis.
Eric, jaaaa, die snijbonen 1 voor 1 in de snijbonenmolen stoppen terwijl pa of moe draait. Dat vond ik wel leuk om te doen.
Bij zeef denk ik eigenlijk aan het theezeefje. vroeger losse thee in de pot en bij het schenken onmisbaar. Het kleine zeefje werd ook gebruikt als er warme melk was gekookt en deze op de koffie werd geschonken. Het vel van de melk bleef achter in het zeefje. Bah, altijd een rottig karweitje om af te wassen. We hadden ook een grote zeef voor inderdaad de appelmoes. En natuurlijk ook de snijbonenmolen, vast gezet op de rand van de tafel. Schone droogdoek er achter om de schijfjes boon op te vangen. Heerlijk geluid gaf dat! Mijn moeder gebruikt trouwens ook al meer dan 50 jaar hetzelfde nootmuskaatraspje. En ja hoor, een eiersnijder hadden we ook. ik heb er onlangs eentje gekocht, leek me wel handig.
Een zeef gebruikte ik als kind ook in de zandbak voor het fijne zand.
Vroeger??
Ik gebruik die zeef nog steeds. Het was het eerste cadeautje voor mijn uitzet. Ik kreeg hem van sinterklaas in 1955
Er zijn heel wat stamppotjes door heen gedraaid. Maar leuk om hem hier te zien.
Wij hadden thuis niet zo een luxe metalen passe-vite maar een normale zeef, een frame met handvat en metaalgaas. Om appelmoes te maken kon er een hulpstuk in geklemd worden met een houten rol en een slinger. Hier gingen de gekookte moesappels in en draaien maar. Omdat de appels hartstikke zuur waren moest er natuurlijk flink suiker bij. Dat vond in toen (en vind ik nu nog steeds) vreselijk lekker. De appelmoes zo warm dat je net niet je mond verbrand en dan de suiker erover strooien. Dan proef je de zure appelmoes en tegelijkertijd het zoet van de suiker terwijl het tussen je kiezen kraakt. Ik stop nu weleens een schaaltje appelmoes uit een pot in de magnetron en doe er dan wat suiker overheen. Het is lekker maar toch niet zoals vroeger.
Eiersnijders hielden het bij ons nooit lang vol. Wel hadden we een sinaasappel pers, een pot met handvat en een stamper aan een scharnierende hendel. In de pot lag een rooster waar de halve sinaasappel op gelegd werd en met de stamper geplet. Zeer efficient, zelfs het bitter uit de schil proefde je. De rode bietjes werden geraspt op een platte rasp met twee groottes rasp en een gleuf voor de komkommer. Met die gleuf kon je rechte en gegofde plakjes komkommer snijden. Behalve zo nu en dan helpen met afwassen deed ik weinig in de keuken. M’n moeder werd snel nerveus van onze aanwezigheid in de keuken en dat kon ik haar achteraf gezien echt niet kwalijk nemen.
Ik heb ooit vroeger een eiersnijder gebruikt toen ik dus een eitje gekookt had, ik had geeneens door dat deze eigenlijk te zacht was en het eigeel spoot in mijn gezicht
Ook ik stond altijd nieuwsgierig naast mijn moeder op een krukje te kijken hoe zij zich ging voorbereiden op het eten en net als Joke 61 kreeg ik altijd een gerold stukje gehakt en dat vond ik heerlijk, zeker weten en eigenlijk nu nog ja, tsja, nu komen mijn kids natuurlijk he? Ook deeg vond ik heerlijk en daar ben ik toch echt een keer goed misselijk van geweest en moeders had me nog gewaarschuwd maar ach, geen enkel kind luistert natuurlijk he?
komkommer snijden mocht ik ook altijd, eerst helemaal schillen en dan in plakjes snijden.
Nou, zo kan ik nog wel doorgaan maar ik heb wel veel geleerd ja en van oma heb ik geleerd om zelf Tom Pouce te maken uit een pak en nog steeds vind ik dat leuk om te doen, alleen mijn oudste dochter werkt alweer 7 maanden bij de bakker bij ons in het dorp en die zegt nu kakkerig: Mam, de lekkerste Tom Poucen koop je nu bij ONS hoor mam
ja die zeef en eier snijder hadden wij ook
Grand-Pianos.org…
Megacool Blog indeed!… if anyone else has anything it would be much appreciated. Great website HOT Klavier Links! http://www.klavier.m256.net Linke Enjoy!…
Door die zeef draaide mijn vader altijd de zelfgemaakte erwtensoep.
Hierdoor leek het net olvarit babyvoeding,
ook appels of tomaten werden hiermee gezeefd.
Een slinger terug in de tijd.
please bring back those days
Wij hadden ook een frietsnijder in die tijd,
je legde een grote aardappel in de snijder en vervolgens duwde je een hefboom omlaag, hierdoor werd de aardappel naar voren geduwd door een matrix en kwam er mooie friet uit.
Deze matrixen had je in verschillende grotes.