Rommellade
Link naar dit artikel Op donderdag 2 november 2006 geschreven door Eric Erres
In ons ouderlijk huis was één lade van het dressoir, altijd de rommellade. Dat heeft veel plezier opgeleverd.
Als ik iets nodig had voor een werkstuk of bouwwerk, dan dook ik even de lade in, op zoek naar materiaal dat ik kon toepassen. Vaak als ik me verveelde, dan bood deze verzameling ansichtkaarten, spelletjes, reclamespeeltjes, doppen, sleutelhangers, potloden, speelkaarten en andere rommeltjes, vertier. Overhoop halen en dan maar weer zien dat de lade kon sluiten. Ik ontdekte altijd wel iets nieuws. Ook behoorde de lade tot mijn treuzeltechnieken, als ik naar bed moest.
Mijn moeder was niet altijd onverdeeld gelukkig met de lade. Maar het was een goede bliksemafleider: ik had (vaak) geen neiging meer om alle andere lades en kastjes te onderzoeken. De lade was het domein van de kinderen. Dat bleek ook wel toen het dressoir uiteindelijk naar de kringloop ging: deze lade was zichtbaar meer gehavend dan de andere twee.
Op de bodem lag pakpapier, om de bodem te beschermen, ipv het plakfolie dat in de keuken werd gebruikt. Natuurlijk moest dat wel eens ververst worden. De motieven kan ik nog altijd voor mij zien. Want ik heb bij elkaar wat gerommeld!
27 reacties op “Rommellade”
Laat een reactie achter
Ik durf te beweren dat zo’n rommellade een vrouwelijk trekje is dat bij de ene vrouw onmogelijk is en bij de andere vrouw dusdanig gigantische vormen aanneemt dat je elke lade in huis alleen maar durft te openen als je in een wanhopige zoektoestand verkeert. Complimenten aan Eric, deze log raakt elk stukje sentiment in mij.
Wat is het verschil tussen een rommelkast en een rommellade?
Dat dressoir herken ik direkt. Ook al weer zo’n mooi frans woord voor een meubelstuk (meubilair: fauteuil, dressoir, secretaire, pouf?)..
Wat dacht je van een rommelhuis vol met rommelkasten en rommellades?
Nooit bij stilgestaan, maar dit is helemaal herkenbaar.
Ik vind trouwens sowieso dat elk huis minimaal 1 rommelade dient te hebben
Heerlijk zulke lades, een bron van langdurige reizen door het levensverhaal van ouders.
Mijn la zat onderin een boekenkastmeubel, met gedraaide poten en sierlijstwerk. De la bevatte allerhande zoals landkaarten, een postzegeldoosje, een vergrootglas, een handviewer met een setje zwartwitfoto’s, een oud paspoort,mapjes, sigarettenhouders, een nagelschaar, een automatische sigarettenroller, een dikke aansteker, een puzzeltje, ansichtkaarten, paperassen, ja, je was er wel even zoet mee.
Ook de keuken had zo’n la
Nee, wij hadden geen rommellade thuis, mijn moeder was erg netjes alles werd continu opgeruimd.
Ik heb tegenwoordig wel zoiets, niet in een la maar in twee glazen bakjes op het aanrecht. De bakjes bevatten van alles: elastiekjes, paperclips, pennen, sleutelhangers, plakband, spaarpunten van DE e.a, schroevendraaiertjes boodschappenbriefjes, afgebroken deeltjes van apparaten e.d.
Is de lade bij dit log van jou Eric
?
Ook wij hadden thuis geen rommellade en was en is mijn moeder heel erg opgeruimd!!!! Wel hadden we een grote bak met allerlei knopen, in allerlei kleurtjes, soms hadden we er wel eens eentje nodig maar eigenlijk bijna nooit. Mijn vader is wel een verzamelaar van oude koptelefoons enzo en verrekijkers (of is het nu verrenkijkers???)en een kast voooooooooool met oude elpees en hij heeft werkelijk alles nog uit de jaren 60 en 70 van de Rolling Stones tot sprookjesverhalen voor ons toen 40 jar geleden, leuk he en die worden nu voor de kleinkinderen nog steeds gedraaid want een pick-up staat er ook nog steeds…..
Eric
Ik heb nog steeds zo een laadje vol draden snoertjes en stekkertjes. Nu niet meer in een dressoir, maar gewoon in de lade van mijn bureau in de huiskamer.Ook de inhoudt is wat meer van deze tijd, ant er liggen natuurlijk installatiediskettes/cd-roms van computersystemen en programma’s die al lang hun houdbaarheidsdatum hebben overschreden.
Iedereen blijft er af, want men weet, dat ondak dat ik een sociaal mens ben, ze met hun ‘poten’ van mijn rommellaadje af moeten blijven
Thuis hadden we geen rommella maar ook een kastje in de huiskamer. Nu is dat er nog steeds en alhoewel het netjes is opgeruimd, vind je er nog een knopendoos met ontelbare grote/kleine in allerlei kleuren knopen. Een map met ansichtskaarten, knipseltjes, de sprookjes lp’s en noem maar op.
Zelf heb ik 1 keukenla daarvoor ingericht met batterijen, zekeringen, enz. enz.
Thuis hadden we vroeger niet zo’n la, althans dat herinner ik me niet. Zelf heb ik er - sinds ik op mezelf woon - wel altijd een gehad. Eens in de zoveel tijd spit ik ‘m uit, doe alles netjes in verschillende bakjes zodat het toch nog een beetje overzichtelijk is en vervolgens ziet het er na 3 maanden weer net zo rommelig uit als voorheen. Een rommella vind ik wel wat hebben, maar erger is onze trapkast. Er zijn keurig schappen ingemaakt, maar er moet zoveel in staan dat de schappen overvol zitten, de stofzuiger staat er ook nog eens in, evenals alle frisdrank, de boodschappenkratten/tassen, oud papier etc. Het is een zogenaamde inloopkast, maar je kunt er hooguit 1 pas in zetten. Ga je een stap te ver, dan dondert alles over je heen. Drie keer per jaar ruim ik ‘m helemaal uit, altijd helemaal trots op het resultaat, maar het blijft vechten tegen de bierkaai!
Iedereen heeft wel zo’n lade en/of kast. Spullen die je niet weg wil gooien, maar eigenlijk ook niet direct dagelijks nodig hebt.
Thuis hadden mijn vader en moeder een ‘eigen’ kast. Mijn vader die op de gang met vooral veel gereedschappen en een bureau waar alleen hij de weg in kon
Mijn moeder de muurkast in de kamer.
Als kind vond ik die kasten zéér interessant, je vond er stukjes verleden van je ouders.
laatste verhuisd en toen ook onze rommellade (de onderste vd 3)uitgemest. Erg amusant. Ook vroeger hadden wij 1 rommellade met div balpennen erin die t niet meer deden maar er wel mooi uitzagen.
In mijn burootje en dat v mijn broer zaten ook vandie laadjes. Er zaten vooral veel onderdelen van die quartzhorloges in,waar we t over hadden bij de log vd kermis/grijpautomaten.(Rotario) en gummen die lekker ruikten of leuke vormen hadden, of spaanse lucifers..maar nu heb ik t dus over een rommellaadje van een beginnende tiener hè.
Bij ons thuis was elke la(de) een rommella, er lag werkelijk niets op een vaste plaats. Dat is tegenwoordig bij mijzelf wel anders
Mijn Zweedse oma had een antiek dressoir, volgens mij was dat ding minstens 200 jaar oud en daar zaten lades in en de onderste lade was voor mij erg interessant want er zaten dingen in waarvan ik dacht: wat moet Farmor (Zweeds voor grootmoeder) daar nou mee! Het waren ondefinieerbare rommeltjes die op mij een onweerstaanbare aantrekkingskracht uitoefenden. Volgens mij lagen die alleen in de la en deed ze er totaal niets mee. Toen zij was overleden in 1984 moesten wij haar apartement ontruimen en geloof me, dat was een gigaklus! van een compleet visservies tot bladmuziek van Zweedse volksliederen, waarmee mijn vader en ik alle muziek winkels afgingen om het kwijt te raken maar niemand wou het hebben. Wat er uiteindelijk mee gebeurd is weet ik na 22 jaar echt niet meer, wel weet ik dat er zo’n opkoper was; Piet koopt alles die zich ook ontfermd heeft over de inhoud van die lade. Een oud wasbord stond bij grofvuil en dat was in no time verdwenen. Blijkbaar meegenomen door iemand die daar de historische waarde van inzag.
Een vergaarbak voor vanalles-en-nog-wat. dingen die je snel op wilt ruimen en even geen andere plek voor weet. Niet zelden door mijn kinderen in blinde paniek doorgezocht op zoek naar fietssleuteltjes of een goed elastiekje, schaartje of rolletje plakband. heerlijk dat laatje, ik kan zelf niet zonder!!!!!!
Een puinhooplaatje, ja, wie heeft dat nou niet?
nou frank zit je ook in je lunchpauze?????????
meest vreemde object ooit gevonden in het rommellaatje van mijn moeder was het oude leesbrilletje van mijn oma, een echt hoornen brilletje. nu ikzelf + 2 heb denk ik wel eens: waar zou het gebleven zijn? ik had het graag op mijn neus gezet om de blits mee te maken
Mn rechter keukenla is een rommel-la;
Van alles ligt er wel in, plakband, elastiekjes, een kleine nietmachine, lucifers (voor het geval dat…)potloden, wat gereedschap etc. etc.
De la heeft het zelf een keer begeven door het gewicht wat er toen in lag, toen maar uitgebaggerd en sindsdien is het wel een rommel-la, maar iets meer overzichtelijker en minder zwaar haha
Wij hadden vroeger geen rommellade in het dressoir, mijn moeder is/was altijd erg netjes en deelde alles ordelijk in.
Mijn bureautje op mijn kamer was een ander verhaal, als ik het kastje opendeed waar mijn schoolboeken in lagen moest ik al 2 handen ‘opvangklaar’ houden, evenals mijn bureaulade die bijna niet meer dichtkon.
Sinds ik op mezelf woon is dat gewoon doorgegaan, ik heb een rommellade in de keuken en een rieten mandje in de kamer waar allerlei dingen zoals inderdaad paperclips, stiekjes, balpennen, plakband, allesopener, klerenborstels, touwtjes enz. inliggen.
En jullie begrijpen het misschien al, het is MIJN lade op de foto
Nu snap ik @Sentiment, waarom de JS dag niet bij jou thuis wordt gehouden
Mijn oudste zoontje heeft in het oude huis een rommelkastje gehad: dat heeft heel veel uren speelplezier opgeleverd! Echt een aanrader voor kleine kinderen.
Helaas heb ik nooit een schuurtje van Opa gehad (zie die log).
Iedereen bedankt voor de leuke reacties. Op het forum heb ik nav een topic gemaakt.
“Waar ligt de snoeischaar
:”
”
“In de rommella natuurlijk
“Je weet wel, de linkerla van het rechterkeukenkastje
“Kan ik verdorie mijn reservesleutel nergens vinden
“Heb je al in de rommella gekeken, schat
“Hij ligt niet in de rommella
“Sorry, ik had hem NETJES opgeborgen
“Mama, waar heb je mijn gameboy neergelegd
“In de rommella, dan moet je je rommel maar zelf opruimen
“In de rommella”
“Zoals ik al zei
Waar zouden we zijn zonder de rommella
: onmisbaar in elk gezin 
eric,
met z’n vieren zouden we eigenlijk vier rommellades moeten hebben.praktijk is hier:m’n vrouw heeft’m in de keuken,kinderen op hun kamer(soms heel de kamer)en ik?ik heb lekker de hele zolder.
m.v.gr. broer Cock
Oh ja, thuis en bij oma. Heerlijk, niet alleen laatjes maar ook secretaire-kastjes. Goed voor een uurtje lekker rommelen, kijken, prutsen met van alles en nog wat. Is iets van alle tijden. Dochterlief doet het eens in de zoveel tijd ook. We hebben 3 van die laatjes in huis en ze gaat ze dan alle drie af.
Hahaha Cock! Vroeger had je al de zolder
Liefs, broer Erres.
Ik woon in een rommella…
Rommellade? Nee, bij mijn moeder trof je die echt niet aan. Alles keurig opgeruimd! Maar mijn vader had wel een lade (wel meer dan eentje hoor) waar hij van alles in bewaarde. Hij kon ook van alles gebruiken. ik heb het al eens beschreven in de log over de schuur van opa als ik het goed onthouden heb. eigenlijk heb ik ook rommellaadjes. Op school in mijn bureau; er zit echt van alles in. En thuis heb ik een oud kastje met lade en die is in zijn geheel mee verhuisd en ik weet eigenlijk niet eens wat er in zit. heb er de afgelopen 4 jaar niet eens in gekeken. Toch maar eens doen: oude kerstzegels, vergrootglas, flessenopener, lineaal, pennen, gummen, nietjes, onderzetters, sleutelhanger Hé die hier?, een krantenknipsel, een recept, paperclips, doosje met niets er in, een kurk, doosje lucifers, kaarsendover, nog een lineaal en da’s leuk een oud cassette bandje. Ach een mens bewaard nog eens wat, leuk toch! Ik doe het laadje maar weer dicht.
Het wordt tijd dat ik eens onze rommela doorspit voor een brilletje want ik las “Rommelade”. Wat is dat nou weer dacht ik (zeker iets tussen rollade en karbonade ???
)
Lang leve de mogelijkheid om de “text Size” aan te passen!
Rommellade dus.
Rommella, rommelkasten, rommelhuis…. dat is echt jeugd”sentiment” voor mij. Ons huis had een behoorlijk aantal rommelplekken. Mijn moeder was niet zo heel opruimerig aangelegd, en met de hygiene nam ze het allemaal ook niet zo nauw
Ze was soms wat depressief en dan dacht ze “ach ik kan het vandaag allemaal wel opruimen, maar dan ligt het er morgen toch weer!” Als kind schaamden wij ons wel eens voor die rommel, dat wel. Maar vriendjes en vriendinnetjes bleven er gelukkig nooit om weg. Die vonden het helemaal gezellig dat er bij ons thuis altijd van alles mocht en kon!
Nu wij zelf volwassen zijn hebben we allemaal zoiets van; DIE ROMMEL,DAT NOOIT MEER! We zijn daardoor eigenlijk allemaal juist meer het tegenovergestelde geworden (schoon en opgeruimd)
Ons huis vroeger was ook niet zo groot en we moesten de ruimte met zijn zessen delen (5 kids) dus ik begrijp nu dat het af en toe voor mijn moeder wel eens een probleem was om alles netjes opgeruimd te houden(chronisch kastruimtegebrek)
Er raakte door al die rommel vaak ook van alles kwijt. Het ergste vond ik het terugzoeken van onze biebboeken. Dat was een steeds terugkerend probleem. Ik heb geloof ik al eens omschreven hoe erg het was met onze spelletjeskast, waar ook biebboeken werden neergelegd…wat een enorme bende..ongelooflijk! Alles zat dan aan elkaar vastgedraaid met touw bijvoorbeeld, omdat iemand ook dacht daar zijn bollen wol wel te kunnen stallen. Tussen deze rommel moest ik eens zoeken naar een kwijtgeraakt biebboek, notabene van mijn oudste zus. Dit was in opdracht van een enge meneer die zomaar ons huis binnenkwam toen ik alleen thuis was. Herinner me de man als een soort lijkdrager, helemaal in een zwart pak met een hoed op. Met een stenge enge blik in zijn ogen. Hij zei dat ik onder zijn toekijken dat boek moest zoeken anders moest ik ter plekke heel veel geld aan hem betalen (van deurwaarde had ik als kind nog nooit gehoord)
ops: TRAUMA!
Dus toen heb ik terwijl deze kerel toekeek onze hele rommelkasr moeten uitmesten (vijf volle planken) op zoek naar een biebboek van mijn zus
De deurwaarder, @Sandra, die een boek komt terughalen??
Loggen dat verhaal!
De deurwaarder heeft mij ook een keer bezocht…
Wij hadden een dressoir met een grote lade, waarin veel rommel kon worden verstouwd. De bodem is er regelmatig uit gezakt, tot dat m’n vader de zaak verstevigde. M’n moeder was heel keurig in het schoonhouden van het huis, maar tegen drie rommel makende kinderen was geen kruid gewassen. Als er snel opgeruimd moest worden vanwege naderend bezoek, moest ieder z’n speelgoed snel in z”n kamertje brengen. De rest verdween in de dressoirlade of in twee siervazen op dat zelfde dressoir. M’n moeder kon heel snel rommel “onzichtbaar” maken, het leek opgeruimd maar was alleen maar gemaskeerd. Dat zit blijkbaar in de genen, want ik ben daar ook vrij goed in. Zo nu en dan werden de vazen en de dressoirlade op de tafel geleegd en kon ieder z’n eigendommen weer claimen. Ook kon je met deze inhoud urenlang spelen. Om dit in ere te houden heb ik nu thuis een overdosis aan rommelladen, rommelkasten en rommelkamers. Zo nu en dan wordt er een deel van genormaliseerd maar ik geloof niet dat het bij mij ooit nog eens zo ver komt dat letterlijk alles opgeruimd is. Ik laat liever de natuur op zijn beloop. Vandaar het spreekwoord:”In een goed georganiseerd huishouden heeft alles z’n eigen plaats, het is alleen jammer, dat het er nooit te vinden is”