Tales of the Unexpected
Link naar dit artikel Op zaterdag 25 november 2006 geschreven door dutchfranca62
En dat waren ze zeker! In 1979 maakt Nederland kennis met de bizarre verhalen gebaseerd op de boeken van de master Roald Dahl (1916-1990) +himself.
Iedere aflevering wordt door hem ingeleid en staat garant voor een half uur spanning, verbijstering en soms afschuw.
In het totaal zullen er 112 afleveringen op televisie verschijnen. Een kleine greep hieruit.
Een jonge Amerikaanse matroos kan een nieuwe Cadillac winnen en hoeft enkel maar zijn aansteker 10 keer achter elkaar, zonder missen, te ontvlammen. Mist hij dan raakt hij een van z’n vingers kwijt. Maar wat is de rol van de oude man die de weddenschap voorstelt?
De zwangere echtgenote van een detective vertelt haar op een avond dat hij haar gaat verlaten. De vrouw is bezig met het diner. Dan pakt ze een bevroren lamspoot uit de vriezer, slaat hem op z’n hoofd waardoor hij overlijdt. Ze doet doet haar lamsbout in de oven en gaat boodschappen doen. Als ze thuiskomt, vindt ze het dode lichaam van haar echtgenoot. Ze slaat alarm en de politie is druk bezig met het vinden van het moordwapen. Dan biedt ze hen een diner aan ….
Herinneren jullie je deze serie nog?
Klik hier om een stukje van de begintune te horen.
27 reacties op “Tales of the Unexpected”
Laat een reactie achter
...
Ja deze serie ken ik nog. Volgens mij werd die in dezelfde periode uitgezonden als de serie die de Tros uitzond; Verhalen van Guy de Maupassant. Dat waren ook van die mystrieuze verhalen.
Leuk onderwerp
2 dagen eerder deze log en hij was op de sterfdag v roald dahl geplaatst! 23-11-1990
Keek toen al weinig tv, maar weet nog wel dat het ervoor was. Roald Dahl was me er een schrijver, hoor!
Dutchfranca: ik hoop dat jullie van de franse tv zullen genieten, vast weer eens iets heel anders!
Ja, spannend.
Guy de Maupassant en Edgar Allen Poe zitten ook in die sfeer.
Herinner me de volgende :
En beroemde tatouage artiest maakt een schitterend schilderij op de rug van een zwerver.
Enkele jaren later hangt het schilderij aan de muur in een museum.
Of deze….
Een vrouw krijgt ergens eind 19e eeuw in Oostenrijk een baby. Hij heeft het heel zwaar en zweeft wekenlang aan de rand van de dood. De dokters doen alles om de baby te redden. En ja, het lukt want de slotzin is “Gefeliciteerd mevrouw Hitler, uw zoon blijft leven.”
Bertus, was dat van Hitler niet uit “Kiss kiss”?
Mij staat me nog een mooie bij van Edgar A. Poe: (Henk van Ulsen) vlak voor iemands overlijden wordt deze persoon gehypnotiseerd. Vervolgens wordt er weken bijgehouden hoe de persoon , die dus gehypnotiseerd in leven blijft, allerlei merkwaardige verschijnselen vertoond. Na een paar maanden ‘gedraagt’ de patient zich vreemd en besluit Henk v U. de hypnose te beeindigen: meteen trekt Henk de deken weg en verrot het lichaam
. Zeer interessant onderwerp.
Dat van die kalkoen/lamsbout staat me bij: ‘..als we nu het moordwapen konden vinden..’ terwijl de inspecteur een hapje at. Tegenwoordig zou deze grap niet op kunnen gaan: men zou kalkoen/schapen DNA op de schedel van de man aantreffen, alsmede dus microscopisch kleine bloeddruppeltjes op de dame haarzelve. Een getraind agent zou natuurlijk vreemd opkijken als een vrouw van een vermoord slachtoffer nog de mentale capaciteit heeft om een maaltijd toe te bereiden. Ook zou het huis hermetisch worden afgesloten voor sporenonderzoek. (He, Omnivoor wat flauw…).
Was het Orson Welles niet(es) eens die een serie had met vergelijkbare verhalen. Ik weet me er nog een voor de geest te halen van een man die een onderwijzer wil vermoorden vanwege de zelfmoord van zijn zoon. Hij laat de onderwijzer de afscheidsbrief van zijn zoon zien. Wat volgt is een ‘betoog’, maar de man kan de onderwijzer niet vermoorden, want hij wil het op zelfmoord doen laten lijken. De onderwijzer is ambidextrisch dus gelaten verlaat de man zijn kantoortje, want hij weet niet wat de onderwijzer’s dominante hand is. De onderwijzer blijft achter zijn bureautje zitten (ipv de politie te bellen) en gaat door met zijn werk (!!). Dan stormt de man weer binnen en ziet met welke hand de onderwijzer schrijft: hij kan hem nu met het pistool door de kop schieten en het op zelfmoord doen lijken.
Dan komt Orson Welles in beeld en zegt iets van: ”Bla bla bla bla, de man dacht de perfekte moord te hebben gepleegd….bla bla bla, maar waarom lag het verfrommelde zelfmoordbriefje van zijn zoon in de prullenbak van de onderwijzer??” Dat briefje was in een van de eerste minuten van deze episode inderdaad verfrommeld en door de man in de prullenbak gegooid (domme domme man).
Ik ken bovenstaand verhaal ‘Lamb to slaughter’ van de verfilming van ‘Alfred Hitchcock presents’, waar Hitchcock van te voren ook de afleveringen introduceerde. Een beproefd recept dus. Ik herinner me meerdere afleveringen van de Tales, o.a. die waarin Derek Jacobi een zwerver speelt met een grote tatouage op z’n rug. De man die de tatouage heeft geplaats blijkt later een wereldberoemde schilder te worden. De aflevering eindigt ermee dat je de huid van de rug van de zwerver ingelijst in een etalage ziet staan… Brr…
Ai, Bertus heeft’m al genoemd…
Jaah, geweldige serie was dit! Gek genoeg herinner ik me ook vooral die aflevering van de getatoeerde rug.
@ Bertus: voordat ik de reacties gelezen had, moest ik ook meteen aan het schilderij/tatoeage-verhaal denken. Ik geloof niet dat ik het gezien heb. Ik heb een paar verhalenbundels gelezen. Vond ze toen geweldig. Mijn tweede associatie: de man die zijn vrouw vlak voordat ze naar de VS zouden gaan, vermoord heeft en onder de vloer heeft laten verdwijnen, precies op de plaats waar de bouwvakkers tijdens hun afwezigheid aan de slag gaan omdat zij als verrassing een serre heeft besteld.
Dat Hitler-verhaal is heel luguber. Ook supergoed geschreven, perfecte timing van de plot. Je wordt als lezer haast gedwongen met die moeder + baby mee te leven, en dan komt ineens dat schokkende slot. Als schrijver was Dahl minstens zo sadistisch als de personages die hij heeft bedacht.
Ik herinner me de serie zeker nog, die dansende vrouw aan het begin met dat lieve melodietje. De afleveringen op zich herinner ik me niet zo goed, maar de verhalen die genoemd worden ken ik, als groot fan van Roald Dahl, wel.
Ook een vergelijkbare serie: The Twilight Zone (nog enger).
Jaaa, kippenvel! Ik zat op het randje van mijn stoel. Volgens mij was er bij die verhalen ook een voice over; Orson Welles?
Ik weet nog een verhaal van een steenrijk echtpaar waarvan de vrouw een vliegtuig moest halen en haar man zou haar wegbrengen maar deed alles zeer traag om zijn vrouw te treiteren. Uiteindelijk duurde het haar te lang want manlief was nog even naar binnen om iets te halen en kwam niet meer terug en besloot ze dus op eigen houtje te gaan. Toen ze terugkwam van vakantie lag er een enorme berg post op de mat en ontdekte zij het lijk van haar man die in de lift was blijven steken.
Ehhhhhhhhhhhhhhh……ben ik op een andere planeet geland????? Nooit gehoord van deze serie, totaal onbekend, kan er dus ook niet over meepraten
ops: 
ops:
Toen was ik er denk ik te jong voor, nu hou ik wel van dit soort verhalen, dus het mag herhaald worden van me
“Lamb To The Slaughter” ken ik ook van Hitchcock met in de rol van moordlustige vrouw de nog jonge Barbara Bel Geddes die later furore zou maken als Ellie Ewing in “Dallas”
En of ik deze serie nog kan herinneren, waarschijnlijk zou ik meerdere afleveringen (bij het zien) meteen weer herinneren. Kunnen ze tegenwoordig een puntje aanzuigen.
Oh ja, er was naast The Twilight Zone nog een serie. Die ging toch zoiets als: ‘Your televisonset has now been taken over’ en in het introotje zag je een boom met hele lange wortels etc. Hoe heette deze nou? Als ik fout zit wat het introotje betreft, er was toen nóg een serie tegelijkertijd.
Boeken van Roald Dahl heb ik wel gelezen, maar tales of the unespected kende ik niet maar ga hem vast eens lezen. Ik ben nu met het boek dubbelspel bezig, wat ieder een glezen zou moeten hebben. En E.A.Poe leuke en griezelige verhalen. Nu ben ik bezig in Ave Eva, net begonnen. Die Roald Dahl heeft goede boeken geschreven.
De verhalen komen me allemaal erg bekend voor maar kan me niet meer voor de geest halen dat ik de serie ooit gezien heb. Wel een genre overigens dat mij aanspreekt.
@elise59: Volgens mij is ‘Tales of the unexpected’ geen boektitel, maar een verzamelnaam voor de tv-bewerkingen van de verhalen van Dahl, die in verschillende bundels staan. Een titel die me te binnen schiet is ‘M’n liefje, m’n duifje’. Maar dat ken je misschien al.
@Henny Jane, gelukkig hebben ze er wel leuke muziek programma’s!
Ik heb nog een gesigneerd boek ‘Kiss Kiss’, waarin Roald Dahl ook m’n naam heeft geschreven. Ben ik toch wel blij mee.
Kan iemand mij vertellen, waar de “Tales of the Unexpected” van Roald Dahl indertijd uitgezonden zijn en / of waar ze eventueel te koop zijn?
Bij voorbaat dank
Teun Zonneveld
Hallo,
ik ben ook op zoek naar een DVD of video ervan. Ik ben een theaterstuk aan het schrijven rond drie van zijn verhalen en ben op zoek naar het begingeneriekje van de TV-reeks. Weet je nog wel: die sensueel dansende vrouw op een soort carousselmuziekje.Dat beeld met muziek heb ik nodig in de productie.Heb jij ondertussen reeds reacties gehad waardoor jij mij misschien kan helpen op mijn zoektocht?
dank,
Karla Kerckaert
Karla
Ik heb een dvd koffertje van Tales of the unexpected.Vier dvd’s met telkens 4 afleveringen op. Gekocht op e-bay. Ze zijn ook te koop in Virgin megastores. Nu, ik woon in de UK en weet dus niet of ze in Nederland te vinden zijn, in ieder geval, ze bestaan en de generiek plus muziek staat er inderdaad op
Nog dit, niet alle verhalen uit de serie zijn van R. Dahl.
heerlijke serie was dat! “Skin” over dat getatoeerde schilderij staat me nog steeds volop in het geheugen. Ook van een vrouw die een prachtige bontjas van haar minnaar krijgt, en die natuurlijk niet aan haar man durft te laten zien want zogenaamd was ze bij een oude arme tante geweest. Dus brengt ze de jas bij de lommerd, en doet tegenover manlief net of ze het lommerdbriefje heeft gevonden. Man besluit dat hij het zelf gaat ophalen.
De hele dag zit ze in spanning en ze gaat naar zijn werk toe (hij is tandarts. Hij zegt “kijk eens, echt nertsbont!” en geeft haar een soort slap dingetje wat ze over haar kraag kan dragen….
Als ze in de lift staat komt de assistente van haar man de lift binnen, gekleed in een superdure nerts bontjas….
@Monique T: Ja idd die nerts aflevering was geweldig.
Dat was pas televisie! Tijdloos. Waarom herhalen ze deze serie niet om de tien jaar, ook voor een volgende generatie? Die toepasselijke tune: een zichzelf herhalende wals op een orgel met een onverwacht slot. Of verzint mijn geheugen dat nou?
Dalh kon op een meesterlijke manier de emoties haat/liefde op een humoristische manier verwoorden.
En al jaren vertel ik vrienden en ieder die het horen wil over deze gewéldige serie die toen werd uitgezonden (door welke omroep ook al weer?)
Velen hebben het niet gezien omdat ze er te jong voor waren. Daarom zou ik zo graag willen dat de verhalen van mijn favotite schrijver, die door de BBC zo fantastisch verfilm zijn, nog een keer herhaald zouden kunnen worden. Zo dat iedereen weer lekker mee kan genieten!