Zelf voor Sint of Piet spelen
Link naar dit artikel Op zondag 3 december 2006 geschreven door eirrah
In deze tijd rond Sinterklaas moeten we het hebben van vrijwilligers (en enkele betaalde krachten) die zich uitgebreid laten schminken en zich vervolgens in een kostuum hijsen teneinde een beetje op Sinterklaas of op Zwarte Piet te lijken.
In mijn jonge jaren werd je nog niet doodgegooid met heel veel Sinterklazen en Pieterbazen. Per seizoen kwam je die Goed Heiligman hooguit vier keer in levende lijve tegen. Maar dat was voor mij al voldoende om op zesjarige leeftijd toch ernstig te gaan twijfelen, vanwege de snel wisselende fysieke gesteldheid van die heel oude man. Het krijgen van cadeaus was belangrijker dan die twijfel en als de laatste Sint het goed deed (ernstig, met zware stem), week mijn twijfel weer voor het rotsvaste geloof.
Vandaag de dag komen de kinderen per seizoen die rare snuiter met zijn gevolg echter misschien wel vijftig keer tegen. Je zou verwachten dat elke kleuter op vierjarige leeftijd al ernstig gaat twijfelen aan de geloofwaardigheid van zijn ouders. Niets daarvan, want de hedendaagse papa’s en mama’s hebben de Hulpsinterklaas uitgevonden!
Zelf heb ik me ook al een paar keer opgeworpen als vrijwilliger die Sinterklaas of Zwarte Piet wilde spelen. Die Zwarte Piet rol beviel me prima. Een beetje de dommerik uithangen en vervolgens het leven van collega Sint moeilijk maken, door wat anarchie te organiseren onder peuters, ligt mij wel. Ik vond het alleen jammer dat ik het gedrag van de Zwarte Pieten uit mijn tijd niet mocht kopiëren. Ik doel dan op het dreigen met de roe en vooral het in de zak stoppen van stoute kinderen. Jammer dat die zaken in de pedagogische verdomhoek terecht zijn gekomen. Zwarte Piet was een leuke rol, tot ik die zwarte schmink moest verwijderen. Mijn aangezichtshuid heeft daar een stevige opdoffer van gehad en twee weken later kleurden de oorwatjes nog steeds zwart.
De leukste ervaring was mijn rol als Sinterklaas voor de personeelsvereniging. Op bijgaande foto zie je dat ik heel echt leek. Dat kwam omdat de visagiste perfect werk had geleverd. De met de baard geïntegreerde snor was op mijn bovenlip geplakt en vervolgens tot een keurige snor gesoigneerd.
Op een gegeven moment riep ik een kindje naar voren dat ik optilde en op mijn knie zette. Omdat ik moest bukken kwam de bips van het kind op mijn knie terecht nog voordat mijn baard mijn knie had kunnen verlaten. Vervolgens wilde ik rechtop gaan zitten en toen leek het alsof iemand mijn bovenlip van mijn gezicht wilde trekken. Ik heb dat kind geïnterviewd als een gebochelde oude vieze man die met zijn hoofd tegen het hoofd van dat kind bleef aanschuren, want elke andere houding deed pijn aan mijn bovenlip.
Ik ben vast niet de enige vrijwilliger die als Sinterklaas of Zwarte Piet iets heeft beleefd dat hij of zij wil delen met de jeugdsentimentjes in een reactie.
31 reacties op “Zelf voor Sint of Piet spelen”
Laat een reactie achter
eliers in onze...
Omdat wij veel ruimte hadden hing het sinterklaas pak van de lagere school bij ons in huis dus had ik ook een keer de kans om dat pak aan te trekken en bij de buren die jonge kinderen hadden als sinterklaas binnen te lopen.De kinderen hadden het toch door, ze hadden gezegt ,sinterklaas heef de zelfde stem als Bart.Er zijn idd veel sinterklazen ik wwet nog een krante bericht;Auto met 4 sinterklazen verongelukt.
Bart: ik moet bekennen dat ik even moest lachen om dat krantenbericht “4 Sinterklazen verongelukt”, hoe tragisch het ook mocht zijn.
De buurtvereniging bij ons in het gehucht organiseerde voor het schoolbezoek ieder jaar Dhr Meijer uit Veendam, ik hoor nog zijn diepe donkere Sintstem. Het rode pak hing dan de eerste maandag na Sinterklaas (was tenslotte wasdag!
) bij een prominent buurtlid aan de lijn. Een jaar hadden we op school zelfs een vrouwelijke Zwarte Piet. Wij maar gniffelen.. (”Kiek toch, Swaarde Piet het titten!”)
Zo kan-ie wel weer. Zelf nooit voor iemand anders gespeeld
In ‘78 heb ik de eerste keer voor Piet gespeeld, dat was op de Sintmiddag van het werk van mijn vader. Mijn neef was ook Piet en mijn oom de Sint. Vreselijk gelachen met het schminken. Toch had ik die keer moeite met de rol van Piet, iets te jong denk ik en de liedjes waren toen al ver weg gezakt.
Toen mijn dochter op de peuterzaal zat was ik nogmaals Piet. Niet in haar groep maar in een ander groepje deed ik dat. Met de moeder die ook Piet werd, wederom de grootste lol bij het schminken en de kleding aantrekken
. Aan een Sint deden ze op deze peuterzaal niet, was te eng werd gezegd.
Al snel zaten we helemaal in onze rol, de contacten met de kinderen waren prima en we hadden de grootste lol.
Nadat we bij de Peuterzaal klaar waren dacht ik nog even bij de tegenoverliggende lagere school voor het raam te gaan zwaaien.
En dan met name voor het lokaal waar mijn jongste zoon in zat. Supersnel kwamen de kinderen van die klas naar buiten, het bleek net speelkwartier te zijn.Al die jongens die ik goed kende stonden voor mijn neus en riepen keihard “Bram, het is je moeder!” Ik wist niet wat ik moest zeggen (mijn zoon was nog gelovig), zonder iets te zeggen ben ik zwaaiend weggehuppeld.
Thuisgekomen vertelde mijn zoon dit verhaal, en ik maar ontkennen en dat ik naar het zwembad was geweest dit ivm mijn natte haren van de douchepartij om al die schmink eraf te krijgen. Lang heeft mijn zoon naar me zitten kijken, en dan met name naar mijn ogen, want daar rondom blijft de zwarte schmink nog alsof het eyeliner is lang zitten.
Toen ik een jaar of 20 was ben ik een keer zwarte piet geweest, echt volop lol met het schminken inderdaad. Mijn zwager was sinterklaas en ik dus de piet met zwarte schmink, bij de wielervereniging waar hij lid van was!
Daar aangekomen was het erg leuk met al die kleintjes en omdat het zo goed klikte zei een klein jongetje tegen mij: ik durf jou gerust aan te raken hoor! en zijn vingertje kwam akelig dicht bij mijn gezicht….ik sprong snel op om de pepernoten te pakken want je wilt het niet op je geweten hebben dat een 3-jarige zwarte schmink op zijn vingertjes krijgt
Ikzelf heb nooit voor Piet gespeeld, mijn moeder wel, die had toen zoveel zwarte krulletjes dat ze geen pruik op hoefde en dat was makkelijk natuurlijk als je jeuk had op je hoofd! Toen mijn broer en ik 6 en 4 jaar jong waren speelde een oom van mij Sinterklaas en ik heb hem echt niet herkend hoor als je naar de fotootjes van vroeger kijkt, we vonden het alleen maar spannend, allebei zittend op een been bij hem. Het was voor mijn oom (en is nog steeds)gemakkelijk om voor Sint te spelen want vroeger was hij pater van de RK-kerk en nu is hij weer wat anders….deken….heet dat en natuurlijk heeft hij alle kleding om zichzelf goed te vermommen…..tsja, leuke tijd. Ik had wel ooit eens voor Piet willen spelen maar waarom ik dat nooit gedaan heb weet ik ook niet.
Ik zal een jaar of zes geweest zijn en mijn zusje dus drie en wij gingen ons verkleden als Sint en Piet, natuurlijk was ik Sint met een baard van watten en mijn zuje had haar gezicht gedeeltelijk zwart gemaakt met een kurk die we vantevoren even in een vlammetje hadden gehouden. Ter geruststelling, tijdens het schminken was de kurk al afgekoeld. En natuurlijk moesten onze ouders een foto schieten van dit merkwaardige duo.
Moet ik opeens aan die conference van Toon Hermans denken, daar had iemand een rood tafelkleed omgedaan warin duidelijk de afdruk van de asbak te zien was en Zwarte Piet was tante Jo en die zwarte Piet had van voren van die bumpers die hij nooit eerder bij zwarte Piet gezien had. Ach ja, die Toon; “ik kom uit Spanje! zei die gek, uit de kroeg kwam hij!”
Ooit ben ik ook zwarte piet geweest toen ik 16 was .De eerste keer op school(kv/jv).We moesten voor de eerste klas van de huishoudschool een sinterklaasfeest in elkaar flanzen.10 sinterklazen en de rest van de klas was zwarte piet.Schitterend was het.Toen samen met mijn vriendin nog een keer voor Piet gespeeld met het knutselgroepje dat we toen hadden.Die meiden geloofden ook niet meer.Maar omdat ik toch verkleed was ben ik even langs mijn zaterdagwerk adres gefietst.Ik werkte daar als schoonmaakhulp.Ze lieten me binnen en ze kregen alle twee een klein cadeautje.En maar vragen wie ik was.Ik kreeg thee en koek.En nog hadden ze niet door dat ik Ik was
Toen heb ik ze maar verteld dat ik Ans was en eerst geloofden ze me ook nog niet.Toen ik had gezegd dat ik Zaterdag dan mijn pietenmuts mee zou nemen als bewijs toen pas wilden ze echt geloven dat ik het was.Maar die muts moest toch die zaterdag maar mee want ja……… 
Mijn vriendin en ik werden ook uitgenodigd bij een gezin met kleine kinderen om cadeautjes te brengen.En ik kwam toen op het idee om ook bij mijn zusje van 3 langs te gaan.We kwamen binnen en ze vond het prachtig.Na een kwartiertje weer weg en ik heb me toen gedouched bij mijn vriendin.Toen ik weer thuis kwam was mijn zusje helemaal vol over de pietjes die geweest waren.Ze klom op schoot en vertelde wat ze allemaal gedaan hadden.En toen zei ze:één was Marga maar die andere Piet die kon ik niet.En dat was ik dus
Dat toneelspelen zal wel in de familie zitten want mijn Moeder vertelde dat Haar moeder ooit Sinterklaas was geweest op een buurtfeest.Zij geloofde al niet meer.De sint stoote haar steeds aan en gaf soms een knipoog.Zij vond het maar een rare man omdat hij dat steeds deed.Later thuis vroeg haar moeder waarom ze niet reageerde op de Sint.Mijn moeder zei dat ze het maar een rare man vond om steeds te knipogen.Toen kwam de aap uit de mouw en verteld mijn Oma (haar moeder dus ) dat zij de Sint was.Mijn moeder stond vol ongeloof mijn Oma aan te kijken.Tot ze de stem van de Sint nabootste en toen pas geloofde ze haar
hoi Frank!! Ik ken die conference ook nog een beetje van Toon Hermans:
Hij had een mijter op en een stuk of 12 neuten.
Hij had een sprei om en ik kende die sprei, je kon nog precies zien waar de asbak stond.
Het was tante Jo, de schijnheilige, met zijn schimmel.
Ik mag die man niet,onsympathieke kerel…
Hoe bedoel je, hulpsinterklaas ?
Jaren geleden de zwarte piet uitgehangen en toen werd ik al bekogeld met mijn eigen pepernoten.
Waarom dan zo’n ophef in het Haagse Transvaal waar Pieterman niet welkom was.
Ik wil niet vervelend zijn, maar met het uitbannen van het Sinterklaasfeest jaag je de Nederlanders wel in het harnas en dat heeft niets met discriminatie te maken.
jawel ik was samen met een vriendin zwarte piet, en een boomlange goede vriend van ons was Sint. Mijn man speelde voor de chauffeur. Wij waren die zaterdagmiddag bij een instituut voor zwakzinnigen en jonge mensen met Down-syndroom, die allemaal erg lief, knuffelig en aanhankelijk zijn, héél erg aanhankelijk zelfs!!!!!
De vriend die voor Sinterklaas speelde had het niet meer, hij riep steeds de zwarte Pieten te hulp maar lies en ik zwierden en zwaaiden al dansend door de zaal met al die geestelijk gehandicapten, en hadden lol voor 10.(want wij hadden op afstand wel in de gaten dat ons maatje al die lieverdjes niet van zich af kon houden) Na enige tijd hebben wij met zijn tweetjes de sint maar ontzet.
Dit was mijn enige zwarte piet-ervaring, hoewel:
ik kreeg wel vaak de zwarte piet toebedeeld maar dat is toch iets anders
Oók een hulpsinterklaas moet nuchter zijn, eirrah, dus bij deze ben je gediskwalificeerd
Moest erg om je verhaal lachen Eirrah!
Een sint heeft toch wel iets statigs, en als er dan iets met een sint gebeurd (denk ook aan de filmpjes van kopspijkers
) dan moet ik daar altijd extra hard om lachen.
Vooral als ie er hopeloos onderuit gaat hahahaha.
Ik ben ook eens vreselijk geschrokken van Sinterklaas toen ik al een tiener was, en dus het grote geheim van Sinterklaas allang kende.
ops: Deze spiegel was in ons halletje, en als je in de spiegel keek dan zag je ook de trap. Ik was daar dus argeloos met mijn haren aan het prutsen, doemt er ineens een sinterklaas in de spiegel op…die kwam in vol ornaat zomaar onze trap af 
Het was een leeftijd dat ik thuis nogal veel voor de spiegel stond te tutten
Hoorde kieihard lachen nadat ik dus moord en brand geschreeuwd had. Het was mijn zwager die onze buurkindertjes ging verrassen. Hij had er een heel mooi pak voor gehuurd, dus je herkende hem echt niet.
Ik vond het maar vreemd hoor, z’on Sint zo dichtbij
Vanaf mijn twaalfde ging ik regelmatig samen met enkele vriendinnetjes in onze buurt als zwartepiet langs de deuren. Vooral adressen met hele kleine kinderen. We gingen dan om een uur of zes, als het net donker was.
Mijn tante kon goed naaien, en van haar mochten we dan piete-pofbroeken lenen. Een witte blouse erop, zwarte handschoenen en zwarte panties aan. Gympen eronder en een zelfgemaakte roe en klaar waren wij.
En zwarte gezichten bij elkaar maken deden we altijd in het schuurtje met de bekende verbrande kurk. Alleen die geur al van die zwarte kurk (lekker luchtje), doet me denken aan die tijd. Iedere keer weer die vlam bij die kurk en smeren maar.
Was ook altijd lachen, dat samen met je vriendinnen pieten zijn.
Ouders in de buurt vonden het meestal erg leuk dat we dit deden. Vaak gingen we ook wel even naar binnen om pepernoten te delen uit onze zak (witte kussensloophoes)
Maar bij mijn buurkinderen ging ik voor de zekerheid niet mee naar binnen, maar bleef ik in het donker op een afstand zwaaien. Dit terwijl een vriendin van mij wel even naar binnen ging. En hoewel ik ver weg, buiten in het donker stond, hadden ze toch iets bekends aan mij gezien
Ze bleven maar zeggen dat er buiten een Anita-piet liep (zo heet mijn zus)
Onvoorstebaar dat ze dat in die korte tijd zagen??
Jaaa, zwarte Piet spelen. Wat was me dat leuk. 17 jaar lang heb ik Piet gespeeld op 5 december van een van de locale scholen in mijn wijk. Binnengekomen als hulp van de hoofdpiet in de club van Sint. Al snel opgeklommen tot hoofdpiet en een nieuwe Piet erbij gezocht. Dat werd mijn broer van 2 meter en we noemden hem specibonen Piet. (er zijn nog kinderen van toen die die naam nog kennen…) Maar goed, de Sint werd ook vervangen en mij pa vervulde die rol uitstekend. Zo werd het een ware familieaangelegenheid wat vele, vele jaren werd opgevoerd. Team van leraren, schminkmoeders en conciërges speelden allemaal mee. Geweldig !
Herinneringen te over. Aankomen in een old Timer die de Pieten moesten duwen, de kerstman die zich vergist had en wel een feestje wilde, van paard en wagen vallen omdat het zo koud was. Piet opgestuurd per post. Pieten op het dak van de school, Pieten ziek, alleen de Sint, Piet als Sint en zo kan ik wel doorgaan.
Het mooiste was dat de 2 kleuterklassen de slaapkamer van de Sint hadden gemaakt met als Sint een pop. Die werd in alle rust vervangen door de echte Sint zonder dat men het wist. Toen Sint geroepen werd, werd de ‘pop’ wakker. Gillende kinderen en vele tranen. Kortom, een snelle pauze. Nooit meer doen dus, maar wel een leuk verhaal voor bij de choco en speculaas.
Ik heb misschien een gekke vraag tussendoor: Waarom zijn we altijd bij de intocht van de Sint en zwaaien we hem nooit uit als hij weer naar Spanje toegaat?????Wel vreemd, en geen kind die dat door heeft he???????
Judith bij mijn weten brengt Sint alle pakjes rond tot diep in de nacht en omdat hij ipv cadeautjes te krijgen cadeautjes geef wil hij ook een stille uittocht. M.a.w. hij vertrekt midden in de nacht naar Spanje als iedereen nog ligt te slapen. Dat is het verhaal zoals ik het ken maar misschien zijn er andere varianten? ben wel benieuwd!
Hmmm Sentiment, ik kan me niet voorstellen dat de Sint midden in de nacht weer naar Spanje vertrekt. In mijn jongste jaren was er namelijk geen Sinterklaas op 5 december (pakjesavond) maar op zijn verjaardag en dat is nog steeds 6 december. Natuurlijk waren wij een tot twee uur eerder wakker omdat we wisten dat er in de ochtend van 6 december een huiskamer was gevuld met cadeautjes die de Sint die nacht had gebracht. Maar heel Nederland beleveren kreeg de goed Heiligman echt niet voor elkaar rond middernacht, als hij om 5 uur ’s ochtends klaar was had hij al een logistieke prestatie geleverd waar TNT vandaag een puntje aan kan zuigen.
Mij staat wel bij dat hij in de loop van de zesde december de kolen in zijn stoomboot weer opstookte om koers te zetten naar Spanje. Dat vond ik wel vreemd want de man moest bekaf zijn na die nachtelijke avonturen met zijn schimmel over zoveel Nederlandse daken, met een logistieke topprestatie als gevolg. Als je dan vervolgens ook nog je verjaardag gaat vieren dan zou je verwachten dat de goede man uitslaapt tot 14 uur en vervolgens de fles Bokma opentrekt en het samen met zijn Pieten op een zuipen zet tijdens de viering van zijn verjaardag. Maar dat kan natuurlijk ook aan boord van de stoomboot en met die zesde borrel in de kraag zit je natuurlijk niet te wachten op uitzwaaiende kinderen in de haven van Enkhuizen, Urk of Vlissingen.
Tot zover mijn waarschijnlijksheidstheorie voor wat deze waard is. Misschien stapt hij wel heel simpel op zijn verjaardag om 14:00 in de KLM vlucht naar Madrid om aldaar ’s avonds zijn verjaardag onder “vrinden” te vieren, terwijl de Zwarte Pieten op dat moment met de stoomboot koers zetten naar Spanje.
Jeetje eirrah, dat is wel weer een heel ander verhaal!!!! Weet nog iemand een heel ander verhaal over het zogenaamde uitzwaaien van de Sint en Pieten????? mij benieuwen hoor! En Sint heeft gelijk dat hij weer naar huis toe is, het is hier niet te harden natuurlijk met die regen en die wind…..trouwens, de uitverkoop is overal alweer begonnen, ik was net nog bij de Hema en de overbuurvrouw heeft nog jonge kids maar de kaarskerstmannen staan alweer voor het raam….is dat niet een beetje vroeg?????
haaj,
ik heb een vraagje ik zou geraag mee willen helpen met de optocht vlak bij hoorn,andijk,enkhuizen.bovenkarspel
ik zou geraag hul piet wille worden
weet u iets waar ik voor meer info ken vinden
ben ik u dank baar
mvg nikki
nikki_love12@hotmail.com
Dit log is alweer een jaar geleden, maar nu het toch weer in deze tijd is wil ik even reageren.
Mijn ( helaas ) te vroeg overleden oudste zus, was nog heel erg gelovig. Ze was al 8 en geloofde nog heilig in de Sint. En, op een Sinterklaasavond kwam Sint op bezoek, zonder Pieten, dat hoefde niet zo. Maar Sinterklaas alleen was ook al best spannend. Ons huisgezin bestond toen uit alleen nog maar uit mijn oudste zus, mijn ouders en mijn grootouders.
En volgens mij wij ook maar ik weet er eigenlijk niets meer van, want ik zal toen, als mijn zus 8 was, 2 geweest zijn en mijn jongste zus moet dan “onderweg “geweest zijn.
In elk geval, papa was die avond van Sinterklaas niet thuis. Hij had vergadering. Saai, op zo een speciale dag. In elk geval was het zo, mijn moeder moest op haar knieën voor de Sint komen zitten en zeggen of ze wel eens stoute dingen had gedaan dat jaar. Sinterklaas was echter grondig verkouden. Toen mijn moeder hem vroeg, nadat het voor haar goed afgelopen was, of Sint misschien een bekertje warme chocolademelk wilde, schoot de Sint in de lach en hij moest tegelijk niezen, dus er kwam een grote groene pegel uit zijn neus. Mijn zus keek met grote ogen naar dat fascinerend schouwspel en toen alles achter de rug was en de cadeautjes waren uitgedeeld stond Papa ineens weer voor de deur. De vergadering was geschorst. Mijn zus vloog naar de deur en rebbelde dat ze bezoek gehad had en dat Sinterklaas vreselijk verkouden geweest was en mama moest bij hem komen en toen vroeg mama of hij iets wilde drinken en toen moest hij heel erg niezen.Het kwam niet in het meisje op dat ook Papa erg verkouden was. Ze heeft het er nog heel lang over gehad en pas later heeft ze vernomen dat de verkouden Sinterklaas Papa was.
Jammer dat ik te klein geweest ben om het bewust mee te maken. Ik had er graag “bewust”bij willen zijn en niet als kind van 2. Zal toen om die tijd wel in mijn bedje gelegen hebben.Ik vind het een fijne tijd, heel spannend. Was op school ook altijd bang als we op het speelplein bij elkaar moesten gaan staan voor de school inging en dan liepen de zwarte Pieten door de lokalen boven en sloegen met de roe keihard op de ramen. En dan stond ik met mijn handen voor mijn oren met grote ogen naar boven te kijken. Vorige week heb ik ook voor Sinterklaas gespeeld, maar dan als mezelf. Ik zal dat verhaal nog wel eens vertellen als het zo te pas komt. Misschien maak ik er nu eens een keertje een gastlog van. Heb ik nog nooit gedaan. Ze zeggen dat ik dat wel ken, dus. Maar ja, dit zijn onderwerpen die je maar 1 keer in het jaar kunt doen. Maar, wie weet vindt je over een paar dagen, nog vóór Sinterklaas, een gastlog van mijn hand. Kom ik ook eens een keertje met iets nieuws, in plaats van te reageren. Trouwens nog een fijne Sinterklaastijd. ( en dan vooral met pure chocoladeletters en grote speculaaspoppen. Jammie. En dan een tijdje open laten liggen, die speculaas, dan wordt het oudbakken en lekker zacht. En dan wordt de smaak ook anders. Ik ben dol op oudbakken koekjes. Dan weten jullie dat alvast. Mocht je ooit eens koekjes over hebben van een week of 3 geleden, als ze al zacht worden ( vooral speculaas ) dan hou ik me aanbevolen.
5 December mag ik weer ( kijk naar mijn foto en je weet welke rol ik speel )
Omdat er weinig mag uitlekken en collega’s en kinderen meelezen volgt er later nieuws !
Mmmmm … best wel mysterieus.
Heb er wel zin in.
Ik zou het echt niet weten hoor Bertus, als ik naar je foto kijk zou je ook kunnen zijn: Kabouter Plop of Vader Abraham
@judith : beschouw 5 december maar als een hint !
Tuurlijk snap um hoor Bertus enneh…..hint????????? Hind gaat meedoen met het Eurovisiesongfestival volgend jaar!
En ik denk Bertus, dat Plopsaland heel blij met jou zal zijn.
hoi ik ben niet blij ik heb geen kado he sitn ik wel 1 knuffel hart van jij sint ik heb niet ik hoop dat ik krijgt
??: 
??: 
ik moet dit jaar zwartepeit zijn voor me nichtje zijn maar ‘k vinn het wel leuk.
mar nu nog weten hoe ik dat moeet zijn.
doeii
hoi ik ben yusuf
ik ben 7 jaar
ik vindt de zwartepiet heeel leuk
ensinterklaas oook hoor
Ook ik ben ooit begonnen zonder ervaring. Wel de ervaring als Zwarte Piet (jarenlang bij mijn vader).
Nu na 12 jaar ervaring zeg ik: Sinterklaas kun je niet spelen, dat ben je of dat ben je niet.
Maar omdat er natuurlijk nooit genoeg mensen rondlopen die HEM kunnen zijn heb je ook veel beunhazen.
Ik wil echter ieder die het probeert te doen oproepen om het serieus te doen.
Sinterklaas is het mooiste kinderfeest wat er bestaat (ook al is het een mythe) en uniek in de wereld en daar moeten wij met zijn allen dan ook trots op zijn.
Ik wens U allen dan ook heel veel plezier de komende weken.
een ECHTE HULP
De eerste keer dat ik zwarte piet speelde deed ik dat alleen met een zwarte handschoen aan en wat pepernoten door een kier in de deur gooien. Wat een rel aan de andere kant van de deur! Later had ik de gelegenheid om echt zwarte piet te spelen in een compleet zwarte pietenpak. Ik zal nooit vergeten hoe een van die kleuters probeerde om min panty naar beneden te trekken en dan met zijn vingertjes in mijn neus probeerde te peuteren om te zien of ik daar ook zwart was!
Ik zal nooit vergeten hoe wij als oudere zeeverkenners gevraagd werden om voor zwarte piet te spelen voor de inkomst van de goedheiligman. We waren met ongeveer 10 verkenners en er waren ook nog zo’n 20- 30 anderen (waaronder veel van onze watergidsen). Wij gebruikten onze boot om de Sint van Spanje op te halen en kleeden ons allemaal om in het ruim van de boot. Daar waren 6 tafels neergezet en bij elke tafel werden de pieten een beetje verder klaargemaakt. Tafel 1: Schmink op de ogen, in de oren, tafel 2: Rode lippen, tafel 3 and 4 de rest van het opschminken. Tafel 5: Pruik, en bij tafel 6 werden onze kostuums uitgerijkt. Wat een `conspiracy´!
Ik zal nooit vergeten hoe wij werden verteld onze gewone kleren uit te trekken (we mochten wel een trui aan houden want het was knap koud in dat ruim om half zes ’s morgens). En natuurlijk waren de dames eerst aan de schmink tafels, dus wij stonden maar te bibberen en te wachten. Wij vonden het wel leuk om de meisjes langzaamaan aangekleed te zien worden! Wat een gezicht om al die witte gezichten stap voor stap zwart te zien worden en aan het eind van de lopende band konden we de eerste pieten zien verschijnen. Toen we eindelijk zelf aan de beurt waren met ons kostuum aan te trekken had geen van de jongens meer klachten over het aantrekken van een panty; we waren zo koud tegen die tijd dat het ons noet kon schelen hoe we er uitzagen!
Maar alle ongemakken waren vergeten tegen de tijd dat we de band op het dek sinterklaas liedjes hoorden spelen. En het was helemaal bal toen we zelf het dek op mochten om naar alle kinderen en hun ouders op de wal te zwaaien.
Een hele leuke dag gehad totdat we aan het einde van de dag weer terug naar de boot moesten om ons om te verkleden. Er was alleen maar koud water (heel erg koud water!) om ons gezicht te wassen en die zwarte troep er af te krijgen. We vertrokken die middag op onze fietsen met half gewassen gezichten om de rest van de troep er thuis af te wassen.