Hare Hare, Hare Rama …Hare Krishna
Link naar dit artikel Op donderdag 7 december 2006 geschreven door Wilma
Als ik aan jullie 4 sleutel woorden geef : oranje, dansen, muziek en blijdschap…Waar denken jullie dan aan?
Zelf zou ik meteen aan de Hare Krishna beweging denken. De groep (meestal jongeren) die dansend en mantra’s zingend door de straten van de grote steden gingen, boeken verkopend en mensen trachten te bekeren. Of bekeren was niet echt het juiste woord, ze gingen graag een gesprek aan over de zin van het leven, met daarin hun overtuiging hoe het eigenlijk zou moeten/kunnen zijn.
Ik had er altijd heel veel sympathie voor, ben ook wel eens in een Hare Krishnaklooster geweest in België…Heel vredelievend en perfect passend in de flowerpower tijd. En naar mijn mening eigenlijk ook nú nog passend , in onze jachtige tijd. De rust en de onthaasting is er nog steeds aan de orde.
Krishna is een Hindoe -god, die een van de belangrijkste is van het hele Hindoe pantheon. Het heilige boek van Krishna is de Bagavath Gita.
Hij is een incarnatie van Vishnu, die weer een god is van de drie-eenheid: Brahma, Vishnu en Sjiva. Krishna -gelovigen zijn overtuigd van reïncarnatie en dat ieder levend wezen , dus ook dieren, een ziel hebben, een reden waarom zij strikte vegetariërs zijn. Ook bannen zij elke vorm van lichamelijk genot, zoals drank, roken, sex (zelfs in het huwelijk, tenzij er persé kinderen gewenst zijn!).
Krishna-aanhangers beoefenen Bhaktiyoga, dwz de yoga van de devotie. Oftewel: Yoga die er op gericht om een persoonlijke relatie met God( Krishna) te verkrijgen. In alles wat zij doen, ligt dit ten grondslag. Alles is een offerande aan Krishna.
Wie heeft ook wel eens een boek van ze gekocht, of is een discussie met ze aangegaan ? Zijn er toevallig ook mensen hier die ook wel eens een bezoekje hebben gebracht aan een Krishnatempel/klooster?
39 reacties op “Hare Hare, Hare Rama …Hare Krishna”
Laat een reactie achter
o is trouwens een...
...
Ik was niet zo van andere culturen (ik was metal en dat was alles wat telde en boeide!) en heb me dus als jongeling hier ook nooit in verdiept.
Maar een vredelievende instelling en nadenken over het leven ipv zomaar als een kip zonder kip jaar in jaar uit je rondjes maken oogst bij mij wel sympathie. Toch heeft dit een te hoog zweefgehalte voor mij. Te lyrisch, kunstzinnig ofzo… ik heb een beetje meer een boerenlullen approach nodig denk ik hehe…
Hare Krishna zat volgens mij ook in Bergen a/Zee (toch @Roefel en @Judith?). Was in de jaren ‘70, en de mensen spraken er schande van dat dat gebouw boven op het duin, wat vroeger koloniehuis was, bewoond werd door Hare Krishna.
Baghwan? Toch ook in het oranje/rood? Ook zij woonden in een koloniehuis in de jaren ‘70, maar dan in Egmond a/Zee.
Ik heb er verder niet zoveel mee.
Sprak een tijdje geleden iemand die een ketting met daaraan een hanger van een Hindoe-god droeg, was geloof ik bovengenoemde god, een aardige vrouw
ik geloof dat het mijn oma haar verjaardag was dat we helemaal zijn uitgefreakt op hare krisna, mijn oom had een lp (verontschuldigde zich ook met “was goedkoop”) wij allemaal op de grond zogenaamd bidden en maaien met je armen, dit was mijn enige kennismaking eigenlijk met hare krisna op die plaat avn george harrison na dan, die vind ik wel mooi, heeft iets met die hoge toontjes klinkt enigzins helder.
De Beatles gingen toentertijd die richting op en werd Hare Krishna populair in het zgn Westen. Pacifistisch, vredelievend en vegetarisch. Heb er een keer een kookboek van gehad, werd me op straat gegeven (hier in NZ) en lekkere recepten had dat boek!!
Herinner me nog uit “Big City” van Tol Hansse:
Hare Krishna’s op de dam
douwen in je hand een brieffie
hoe je happy leven kan
zo te zien en volgens mij
zijn ze zelluf niet zo blij
Waren wel aardige mensen, keek in Amsterdam er graag naar als ze zingend door de straten gingen. Vrolijk ….
Erger vond ik die mensen die altijd op de Kalverstraat stonden en , als je alleen was, je een persoonlijkheidstest aanboden. Je moest dan een steegje door naar de Oude Zijds en daar werd er een test afgenomen in het ( bleek later ) gebouw van Scientology. Uit de test kwam altijd een resultaat dat aangaf dat je je persoonlijkheid kon verbeteren als je een vervolgcursus zou doen. En die kostte dan kapitalen. Veel mensen zijn zo in de klauwen van Scientology beland.
Big city had het allemaal, Bhagwanisten,Scientologie, Hara Krishna…kwam ze allemaal wel eens tegen op straat, en HaraKrishna’s waren zondermeer het opvallendst met hun trommelmuziek, chanten en dans. Ging ook altijd in gesprek met Jehova’s toendertijd, koffie derbij
Wij zoekenden waren allemaal zoekende nietwaar. Verder ben ik niet zo’n (grote) groepen mens, ga m’n eigen weg (zal wel een illusie zijn 
deur open om de wind binnen te laten.
Joke, Hara Hrisna zat idd in Bergen aan Zee. Volgens mij in het voormalige koloniehuis waar nu het Zeehuis gevestigd is. In Egmond Zee zit in het koloniehuis waar ik geweest ben (St.Joseph) iets van de University of Humanity. Dat zijn allemaal van die gehersenspoelde figuren die verdwaasd door de wereld lopen. Eerlijk gezegd heb ik bij de Hara Krisnha beweging die gevoelens ook een beetje. Ze zorgden overigens wel voor een vrolijke noot in het straatbeeld, maar die mensen helemaal serieus nemen heb ik nooit gedaan.
Je had in die jaren nog wat van die bewegingen: Unified Family en Children of God (van die Koreaan Moon). Voor mij waren dat allemaal figuren die redelijk de weg kwijt zijn.
Ik herken het verhaal van Bertus. Zelf een keer aangesproken op de Kalverstraat en inderdaad een lijst met vragen ingevuld. Gelukkig zag ik stapels boeken met Sietologie liggen waardoor ik erg alert werd. ERg riskant zulke bewegingen
Eh….Roefel, in het Zeehuis in Egmond aan Zee zaten toch ook leden van de Bhagwan? Of is dat hetzelfde???? Geen idee hoor! Ik vond het altijd vreemd dat ze allemaal dezelfde kleding droegen…….oranje ook nog
Annemarie’59 en Roefel: riskant hoor die Scientology etc. Kan iemand dat trouwens aan Tom Cruise zeggen..
Die 4 sleutelwoorden deden me in eerste instantie aan de Bhagwanbeweging denken, maar die mantra is inderdaad helemaal Hare Krishna. Ik kom ze nog weleens tegen in de stad, altijd beleefd, vrolijk en beslist niet opdringerig.
Ik kan me best vinden in de reincarnatie theorie, hoewel het volgens sommigen ook naar wishfull thinking riekt (iedereen wil graag voor eeuwig leven). Ik heb de Bagavad Gita jaren geleden gelezen en moet zeggen dat er veel in stond, waarin ik mij kon vinden. Met name dat ook de dieren een ziel hebben. En de gedachte dat alles wat je doet, zowel het goede als het slechte, ooit weer in welke vorm dan ook bij je terugkomt. Karma, weet je wel.
Maar dat sekte-achtige gebeuren stoot mij behoorlijk af en ook de bijbehorende leefwijze. Ik eet al vanaf mijn geboorte niets met oogjes, maar geen sigaretten, alcohol en sex is voor mij echt geen optie hoor! Wat is er mis met lichamelijk genot als je het weet te doseren?
Dat is waar ik me altijd aan laaf als ik in Amsterdam ben, je komt van alles en iedereen tegen op straat.
Toen ik als veertienjarige wel eens met een vriendin naar Amsterdam ging moesten we (pubers!) altijd erg lachen om deze jongens (of ook meisjes?) in hun oranje gewaden.
Het had iets onschuldigs en vrolijks.
Ach, overal zit wel wat in, als je naast je gevoel ook je kop d’r maar bij blijft gebruiken.
Ikzelf zal me sinds ik uit de kerk ben gegaan nooit meer bij een groep aansluiten. Ik vind het te beperkend, al moet ik zeggen dat het wel heel veilig kan zijn, zo’n gemeenschap, een soort vangnet.
Ik moet bij Hare Krishna’s altijd weer denken aan die film Flying High waarin een verliefde piloot zijn vriendin een stewardess op een luchthaven in Amerika wil zoeken en zich dan door al die groeperingen heen slaat. Letterlijk en figuurlijk ramt hij ze tegen de grond.Lachen.
In mijn tijd als twintiger en als taxichauffeur in Amsterdam had ik nogal veel te maken met Bagwhan omdat op zijn hoogtepunt was in onze stad. Er was een succesvolle discotheek op de Walletjes, Zorba the Buddah waar de jeugd massaal heen mocht van de ouders omdat het daar veilig was. Dat was ook zo want ondanks de liefde en naastenliefde die Bgawhan Raneesj predikte was er een grote schare beveilingsmensen rond belangrijke figuren uit deze organisatie en die deden ook de bewaking van de discotheek.
Ik kreeg er nog wel eens mee te maken wanneer de witte Rolls van Bagwhan op een taxistandplaats geparkeerd stond en ik daar iets van zei. Zo vredelievend en respectvol waren ze dus niet.
Later zou de vertrouwelinge/sectretaresse van Bagwhan er met de poen vandoor gaan, waardoor deze geloofsstroming in verval raakte.
Ja @judith: de bagwan zat in het voormalig koloniehuis waar @roefel vroeger geweest is (bleekneusje).
@roefel:de hare krishna zat niet in het Zeehuis (daar ben ik in ‘70 en ‘71 op werkweek geweest) maar bovenop die hóge duintop, was het voormalig Bio-Vakantieoord (koloniehuis) ‘t Rustduin.
Leuk, Wilma. Ik kwam vorige week op het station in Utrecht zo’n groep tegen, en dacht meteen aan JS. De eerste Hare Krishna’s die ik zag stonden op het Damrak, op een zonnige zomerdag in ‘70. Het was de tijd van de Damslapers, en je keek niet zo gauw ergens gek van op. Maar dit was toch wel een heel eigenaardige vertoning, vond ik toen. Ik heb me er verder niet in verdiept. Ook niet in andere Oosterse groeperingen, die ik lang over één kam geschoren heb.
Een paar jaar geleden was ik total loss van de stress. Toen heb ik ontslag genomen, en om af te kicken ben ik een simpel leven gaan leiden. In het begin heb ik ook gekeken of ik m’n heil misschien bij een Oosterse religie moest zoeken. Daar kom je via de boekhandel vanzelf bij terecht. Maar zo’n sekte past absoluut niet bij me. Waar ik het meest aan gehad heb zijn de ideeën van het Taoisme en chi gong-oefeningen. En ik heb een super-cd met een meditatie van originele Tibetaanse monniken. Ik bedoel maar: ook zonder je helemaal uit te leveren kun je wel wat van een Oosterse levenswijze en/of religie opsteken. Maar ik knap het meest op van elke dag een paar uur lopen in de bossen. Goed voor de endorfientjes. Dat is natuurlijk erg op mijzelf gericht, maar als ik me goed voel is dat ook een mooi eerbetoon aan de Schepping. Toch?
ja, wat moesten we toen lachen om die maffe baghwan, die een enge ziekte verkondigde en dat sexen moest gewikkeld in plastick en condooms, achteraf heb ik mij daar wel eens over verwonderd…..
O mensen: ik denk dat ik toch meer het type ben van TANTRA-yoga…..wel even anders.;-)
Bovendien: oranje staat me niet, speelt ook een rol.
maar iedereen moet maar doen waar hij/zij in gelooft. Vrijheid in doen en denken, zolang het een ander niet hindert.
leven en laten leven.
Zij die weten, spreken niet.
Zij die spreken, weten niet.
Dat is een taoïstische uitspraak van Laozi (ook wel bekend als Lao Tse). Dus wie spreekt over liefde en vrede…
Ik zou bij oranje niet meteen aan Hare Krishna gedacht hebben, andersom misschien wel. Ik ben er niet zo in thuis, het enige dat ik me nog kan herinneren is dat we, als iemand helemaal in het rood of paars gekleed was, zeiden: ben je van de Hare Krishna?
Boeken heb ik ook wel eens bekeken, vooral de plaatjes vond ik altijd fraai om te bekijken. Jammer dat ze elke vorm van genot afwijzen, terwijl ze er waarschijnlijk wel door verteerd worden. Of verwarren ze vreugde en genot met elkaar? Een lichaam is bij uitstek geschikt om te “ervaren” in de breedste zin van het woord.
Ook eten, drinken, lachen, genieten van kleur, geluid….enz, heel die rijkdom van het fysiek bestaan wordt geweld aangedaan “in de naam van”
Een goeroe wijst, schijnt bij, maar je moet pogen je eigen licht te zijn. Wat makkelijker gezegd dan gedaan is.
Laozi heeft een hoop gesproken, zou hij ook een hoop niet geweten hebben
“Wijs is hij die van allen weet te leren” Mijn favoriete Removoskalenderspreuk van ik weetniet.
Baghwan is toch niet hetzelfde als Hare Krishna? Baghwanaanhangers liepen altijd rond in rode en/of oranje kleding en hun leider was geloof ik haast overal allergisch voor. Maar van een jongen in vreemde kleding en op een klein plukje haar na kaal hoofd heb ik ooit voor tien gulden een boek gekocht. Voordat ik het wist was het boek van mij want ik dacht eerst dat het voor een goed doel was en die tien gulden vond hij blijkbaar nog niet voldoende maar ik zei gauw dat ik niet meer bij me had. Dat boek heb ik nog steeds, er staan mooie illustraties in en ik weet eigenlijk niet goed wat ik ermee moet, weggooien vind ik zonde, ik denk dat het wel meer waard is dan die tien gulden want het is fraai met (kunst)leer ingebonden en het staat mooi in mijn boekenkast.
Ik heb ook wel eens gelezen dat er jonge mensen geronseld werden door die sekte, mestal jongeren die dus midden in een moeilijke fase van hun leven waren en die daarna afstand deden van hun bezittingen en hun familie. Sommige jongeren die nogal labiel zijn of op zoek naar het hogere zijn natuurlijk een makkelijke prooi voor dit soort bewegingen en die jongeren zouden eigenlijk tegen zichzelf beschermd moeten worden.
@Frank Faber: en tegen mensen die hun boeken ver onder de prijs aanschaffen!!
Jajajaja Joke… het bio vakantieoord, dat was het.
Marty:
Naar aanleiding van je reactie op mijn woorden het volgende gedicht van Jan Slauerhoff:
LAO TSE
“Die het weten spreken niet,
die spreken weten het niet.”
Deze woorden werd mij verhaald,
Zijn door Lao Tse uit de stilte vertaald.
Hoe weten dat hij wist?
Twaalf boeken schreef de wijze.
Heeft hij zich dus vergist,
Die ons het pad zou wijzen?
(Po Tsju I)
Nou ja, ik blijf het mooie woorden vinden; een goed verstaander heeft een half woord nodig. (Dat hapt veel tekst weg!)
Mooi kort gedicht Paul, ook Jan vraagt zich af hoe LaoTse wist. Dat is de kern, vragen stellen. Niet volgen, maar vragen, ieder naar eigen kunnen.
Hare krishna, krishna hare enz. doet me helemaal niets. De meest a-muzikale muziek met de meest simplistische tekst gezongen door de meest…ach het zag er eigenlijk best wel grappig uit die luitjes in de stad die er zo ongelofelijk serieus in opgingen. Hun anti-materialistische levensvisie vind ik zelfs bewonderenswaardig. Ze waren volgens mij erg vredelievend en deden nog geen vlieg kwaad. Dat kun je vaak niet van andere vergelijkbare groeperingen zeggen (te denken valt bijvoorbeeld aan de agressieve wekelijkse bezoekjes van jehova getuigen uit die tijd met de bekende voet tussen de deur). Zolang ze anderen niet tot last zijn en er zelf baat bij denken te hebben mogen ze wat mij betreft hare krishna blijven zingen en dialogen aangaan tot ze een ons wegen.
Ik heb ze nooit ‘live’ gezien en denk bij Har Krishna’s ook alleen aan de al eerder genoemde passage uit Tol Hansse’s Big City.
In de late jaren tachtig zag ik een film genaamd “The Mahabharata” op de Nederlandse t.v., gemaakt door Peter Brook n.a.v het gelijknamige Hindoe-epos. Gekluisterd zat ik voor de buis, maar liefst vijf uur en elf minuten lang, want zolang duurde de film.
Ik was dan ook aangenaam verrast toen ik hem pas geleden als dvd in een winkel zag liggen en aarzelde maar even; toen kocht ik hem. En weer ben ik gekluisterd. Krisna bijvoorbeeld wordt prachtig gespeeld. Een aanrader voor ieder met interesse in deze materie.
@ Paul….
Ik ben ook zeer aangenaam verrast hierdoor!
Mag ik vragen waar jij deze dvd gekocht hebt?
Wilma@
Tjee, ik mag geen reclame maken! Het is een bekende winkel die handelt in dvd’s en cd’s, zoals de free record shop bijvoorbeeld. De bedrijfsnaam begint met het tussenvoegsel “van”. Het tweede en laatste woord begint met een L. “Schoenmaker blijf bij je leest” zou ik nog cryptisch mee willen geven (en enigzins doorzichtig naar ik hoop).
Maar misschien is hij ook bij andere bedrijven te koop of te bestellen.
@ paul….
deze, met 1 e dus….
@Wilma,
Graag gedaan hoor. Ik denk niet dat je er spijt van zult krijgen.
@Paul: reclame maken mag wel hoor, als je maar geen illegale kopieën aanbiedt , dus je hebt ze bij vanLeest besteld?
@Sentiment: precies. Overigens niet besteld, maar gekocht. Ik liep er tegenaan, zogezegd.
p.s. Waarom is het eigenlijk gewoonte om een apestaartje(@)voor iemands naam te zetten als je die wil aanspreken? Dat kan toch ook zonder? Maar goed dat ik een gewoontedier ben met kuddegeest, want ik doe er domweg aan mee.
Paul….( zonder apestaartje
)
@ spreek je in het Engels uit als “at”en at betekent: aan……Mijn invulling hiervan trouwens…
Dus ‘ aan ‘ Paul: welkom in de kudde gelijkgestemden
@(!)Wilma
Oké. Wel vreemd dat er in het Engels en Nederlands blijkbaar zo’n verschil van betekenis is over het het symbool: @.
(daar “aan” en hier “ape(n!)staartje”).
Maar goed, je zult wel gelijk hebben. Bovendien raak ik een beetje off-topic met mijn apestaartjes-gezwam, aangezien de naam van deze weblog “Hare Hare, Hare Rama… Hare Krishna” luidt. Heb je de dvd “The Mahabharata” al gekocht?
Helaas, Paul….Hier in Ede kon ik hem niet vinden, we hebben hier ook geen van Leest…
Maar misschien dat ik morgen in Arnhem ga kijken na mijn dienst, en anders bestel ik hem wel ergens….Dat moet volgens mij wel lukken!Verheug me er al op….
Ergens in de “Mahabharata” geeft Yudhistera als antwoord:”de levenden, want de doden zijn niet meer” op de vraag: “Waar zijn er meer van; de doden of de levenden?”
Dat vind ik een mooi antwoord.