Herman Brood
Link naar dit artikel Op woensdag 20 december 2006 geschreven door roefel
Over welke periode Herman Brood moet je schrijven om hem als sentiment te kunnen beschouwen? Bovendien, Brood heeft zoveel gedaan dat je hem gauw te kort doet.
Om voor de meesten onder ons Herman als jeugdsentiment te kunnen plaatsen gaan we terug naar 1977-1980.
Herman heeft in de voorafgaande jaren aan deze periode deel uitgemaakt van oa Moan en Cuby and the Blizzards, in Griekenland en Israel rondgezworven en in de gevangenis gezeten.
In 1976 richt hij zijn begeleidingsband The Wild Romance op. Begonnen vanuit het clubcircuit in Groningen word langzaam aan heel Nederland veroverd.
In 1977 verschijnt Street. Hierop laat Brood and his Wild Romance een snelle vorm van bluesrock horen. De radio pikt het album op en laat nummers hiervan horen terwijl er geen single is. Het volgende album is Shpritz(1978), met de stomende hitsingle Saterday Night. De Wild Romance heeft dan een topbezetting met o.a Danny Lademacher (gitaar), Freddie Cavelli(bas) en Bertus Borgers (sax). Een tweede hit volgt, het wat ingetogener “Still believe“. Dan gaat het snel. Brood ontdekt zijn vermogen de pers te bespelen en naar zijn hand te zetten. Met vrolijke verhalen over drugsgebruik en het snelle leven van een rock ‘n roller weet hij zelfs de kolommen van de Telegraaf en de Prive te halen. Nederland heeft zijn eerste knuffeljunk. Hij gaat in zijn streven naar roem zelfs zover dat hij een voorgenomen huwelijk met Nina Hagen veinst. Dit huwelijk word echter alleen in de film “Cha Cha“voltrokken.
Muzikaal verbaast hij Nederland met de carnavalskraker: “Maak van uw scheet een donderslag“, opgenomen als Breedbekkikkers. Nog meer hits volgen, “Never be clever“,
“I love you like i love myself“, “Hot shot” en “I don’t need you“. Onderwijl word nog steeds in een razend tempo het clubcircuit bezocht en op festivals gespeeld. Ook de live Lp Cha Cha(1978) vind gretig aftrek.
Brood heeft niet alleen in Nederland succes. In Duitsland en Frankrijk zwicht men eveneens voor de stampende en dampende bluesrock.
Dan overschat Herman zichzelf. Hij dacht de VS ook te kunnen veroveren. Hij krijgt echter geen vaste poot aan de grond daar en keert gedessilusioneerd terug naar vaderlandse bodem. Het grote succes is over in 1980. De Lp “Go Nutz” doet het niet goed, niet bij het grote publiek en niet bij de pers. De Wild Romance valt uit elkaar en Herman gaat met minder begenadigde muzikanten verder. Nog 1 maal komt hij hoog in de hitparade met het toepasselijke Als je wint. Opgenomen met Hennie Vrienten.
Eén van de mooiste televisie-momenten van Nederlandse bodem is een aflevering van Villa Felderhof met Herman Brood en majoor Bosshardt. Het is bijna aandoenlijk om te zien hoe deze twee tegenpolen elkaar respecteren en met elkaar omgaan.
De laatste jaren van zijn leven heeft Herman als schilder veel succes. Vriend Bert Chabot schrijft zijn biografie in 4 delen. In 2001 is het lichaam op. Uitgeteerd door overmatig drugs- en drankgebruik. Herman pleegt op 11 juli 2001 zelfmoord. Nederland verliest een groot artiest.
Klik hier om een stukje te horen van ‘Saturday Night’
31 reacties op “Herman Brood”
Laat een reactie achter
...
De periode van de laten jaren ‘70 herinner ik me nog wel want toen was de stad Groningen een beetje wild aan het worden met dat soort muziek, o.a. ook Wild Honey was een bekende groep. Erg leuk vond ik het allemaal niet zo, was toen reeds een jaren ‘60 freak, maar omdat het lokaal was zei je dat je het wel aardig goed vond
Een veelbewogen leven gehad denk ik ook al zullen vele “ouderen” zeggen dat hij het er zelf naar had gemaakt. Ik las dat hij een vrouw en jonge dochter had ten tijde van zijn zelfdoden.
Correctie: niet Wild Honey maar White Honey, met o.a. Hanneke Kappen. Google had het direct; ik had een wilde poging gedaan.
In de jaren 80 ben ik hem aardig wat tegen gekomen op straat of in het uitgaansleven. We hadden een gedeelde passie voor muziek en hij kon er mooi over vertellen. Bij andere dingen was het allemaal nog wel eens “onsamenhangend”, maar bij muziek kon hij het in geuren en kleuren verwoorden. Ik heb hem voor het laatst gezien in Rotterdam tijdens een concert van een paar van onze muzikale helden.
Eén van die achtergrondzangeressen werd later toch ook bekend? Ook met een single? Is dat toevallig die ene van Vulcano (songfestoval - ‘als je haar maar goed zit’?
Tussen 1993 en 2000 heb ik Brood vaak zien optreden in het Kasteel te Alphen aan den Rijn, een locatie die hem goed paste, donker, laag en vol van drank en drugs. Brood goes reggae of met de Wild Romance. wat me altijd is blijven verbazen is dat de man zich helemaal gaf tijdens de optredens. Hoe onder invloed hij ook was. Zo herinner ik me nog een keer dat hij tussendoor ‘even’ naar achteren moest en met een bebloed shawltje terug kwam om vervolgens nog eens een dik uur in full tempo door te gaan. In de kleedkamer zat ik eens naast hem en heeft hij op een bierviltje een kleine tekening gemaakt over een mannetje die een ‘Taco’ werd aangeboden. Met een knipoog naar mijn naam. Die heeft een ereplaats in mijn kamer. 11 juli 2001 was voor mij ook al een gekke datum toen hij er een einde aan maakte. Ik was jarig…
De elpees ‘Street’en ‘Shpritz’ waren zeker 2 favo albums van me, wat een geweldige muziek was (en is) dat! Herman trad regelmatig op in de POC in Weesp, dus heb ik ‘m vaak gezien. Heb zelfs een keertje op z’n schoot gezeten achter de piano en heb daar als 15-jarige op school natuurlijk wekenlang over op lopen scheppen, haha!
In de stad kwam ik ‘m regelmatig tegen, meestal in de buurt van de Spuistraat waar hij woonde. En inderdaad in het nachtleven.
De dag dat hij van het Hilton sprong, heeft voor mij nog steeds een zwart randje, maar toch kan ik zijn keuze wel begrijpen. Jonge kinderen of niet, de koek was gewoon op.
En hij deed het tenminste helemaal in de stijl van de manier waarop hij leefde.
Ooit heb ik het lef gehad om in de pauze van een optreden van Cuby + Blizzards naar de bandleden toe te gaan en om handtekeningen te vragen. zal zo rond 1975 zijn geweest. Herman was op dat moment niet aanwezig maar volgens Harrie Muskee naar het toilet o.i.d…….. Heb wel gewacht op hem en dus een handtekening van hem. Later is het bierviltje met de bewuste handtekeningen kwijt geraakt. Ik heb toen nooit kunnen denken dat Herman een legende zou worden. Ik had (heb) trouwens niets met zijn muziek. Cuby vond ik beter.
Ik heb hem eens een keer live gezien met Cuby and the Blizzards, dat was eind jaren zestig. Hij was toen al zo stoned als een garnaal.
Ben het eens met Annemarie59: ik had ook niets met zijn muziek, Cuby was inderdaad vele malen beter.
Bedankt Roefel voor dit geweldige artikel.
Herman Brood mag niet ontbreken bij jeugdsentimenten.
Hopelijk komen mijn reacties nu weer goed door en bedankt voor het mailtje Rian, ik dacht echt wat heb ik nou weer??? Ik ben toch wel happy dat ik niet de enige was gelukkig. Nu over Herman Brood…..Maak van je scheet een donderslag, tsja dat was het helemaal he? en voor de rest vond ik hem niet zo hoor!
@ Rick67 ; Een van de Bombina’s was DeeDee, die inderdaad later in Vulcano zat.
Verder, het spijt me, maar heb ik weinig met Herman Brood. Ik vind ‘m erg overgewaardeerd, voor iemand die meer bekend is geworden door z’n drugsgebruik dan die twee en een halve hit die die heeft gescoord.
ik had al 2 kinderen toen herman brood in the picture kwam, mijn oudste dochter is op dezelfde dag geboren als hij: 5 november.
Ik vond zijn muziek niet verkeerd, Saturday Night vond ik zelfs een echt lekker nummer. De persoon Herman Brood sprak mij niet aan, hij play-backte uiterst slecht en maakte zichzelf daarmee wel belachelijk, ook als hij bezopen of stoned was en interviews gaf, dat was toch vaak vreselijk genant en ook ZIELIG.
Ja, de laatste jaren vond ik hem zielig, een schim van zichzelf.
Volgens mij was hij deep down inside een hele aardige en beminnelijke man.
Zijn muziek zei me minder maar ik werd wel geboeid door zijn extravagante manier van leven waar zijn zelfmoord als sluitstuk wonderlijk bij past. Hoewel ik me nog steeds afvraag of dat nou wel nodig is geweest, immers hij laat vrouw en kinderen achter. Schilderen deed hij ook en ik geloof dat na zijn dood veel vraag was naar een originele Brood waar dan woekerprijzen voor gevraagd werden.
Herman Brood, op een step door de Kalverstraat en een papagaai op zijn schouder. Zo zag ik hem eens, een heel bijzondere man. Hij had ook wel een lieve kant vond ik, vooral bij Rik Felderhof. Zijn muziek? Daar had ik niet zoveel mee. Jammer dat hij van het Hilton afsprong. Een kleurrijk type.
Met Herman Brood zijn muziek had ik niet zoveel, hoewel ik ‘Saturday Night’ wel goed vond klinken, kwam uit in de tijd dat ik mocht uitgaan.
Een markant figuur dat was hij zeker, heb ook de uitzending gezien met Marjoor Bosshardt en dat was weer een hele andere Herman. Toen hij destijds zelfmoord pleegde weet ik nog wel dat er veel zeiden: ja dat past wel bij Herman, niet zómaar een hotel maar het Hilton waar hij afsprong!
Sommige plaatjes waren wel aardig vooral als het wat reagee achtig was.
Brood is zelf natuurlijk een waardeloos figuur,drank drugs en zelfmoord, wat een waardeloos voorbeeld.
Op mijn werk heb ik nog een (niet geplaatste) column liggen over de zelfmoord van HB.In Nederland wordt zeer terughoudend gedaan met het verslaan van een suicide. Nu, met HB was dat wel anders. Cameraploegen op het dak, familie op het dak, verslagen over zijn afscheidsbriefje, “hij kon zijn huis zien” etc.
Daar miste ik toen wat discussie op…
Eigenlijk was Herman een groot kind, wat wel blijkt uit de TV uitzending waarin hij zich door majoor Bosshardt in bad liet stoppen. Maar wat een fantastische vrouw is die Bosshardt!!
En Herman zelf? Een tragisch kleurrijk persoon.
Sommige muziek van hem vond ik wel leuk (Saturday night, Never be clever, Als je wint) maar met hem als persoon had ik niet zoveel op.
Moet het trouwens niet Bart Chabot zijn?
Heeee, herkenning, is die zangeres rechts naast hem op de foto niet DeeDee van “I put a spell on you” ?
Superperiode was dat in 1978 toen de Wild Romance o.a. bestond uit ons aller Bertus Borgers (tegenwoordig directeur bij de pop HBO opleiding in 013 te Tilburg) en Danny Lademacher. Saturday Night verdient eeuwige roem met die opening die je uit duizenden direct herkent. Zodra Herman een cultfiguur werd, was het m.i. over met de musicus Brood.
Ja Sentiment, kun je nagaan dat je al zooooo ver heen bent om maar van een Hilton Hotel af te springen he??? Vroeger droomde ik er nog wel eens van om ooit zelf eens te kunnen vliegen
en sprong dan van oma haar tafel af en dan is dat heel wat anders! Nou ja, een vriend van mijn ex-man is ooit in 1989 (vergeet ik nooit meer) voor de trein gesprongen, hij was pas 33 jaar en toch kon je het aan hem NIET zien hoor dat hij met zichzelf in de knoop zat……..enfin, dat was niet zo leuk weer.
Báh..brood van gisteren… (smak smak) Wie staat er op na mijn dood? Dan wel met een krokant korstje a.u.b….
Geweldige man die Herman. Heb hem regelmatig live zien spelen (in de jaren ´90 weliswaar vanwege mijn eigen leeftijd (ben nu 37) en heb hem ook een paar keertjes gezien in Tilburg, mijn stad, waar hij dan zomaar ergens op straat zat en aan het schetsen was.
Een schitterende man; goede muziek, leuke schilderijen en een uitgesproken levensstijl. Een gedeelte was natuurlijk ook show, maar het hoorde er toch gewoon lekker bij.
We blijven hem missen.
Ik vond er nooit veel aan, die in de Nederlandse cultuur omhoog gevallen junkie. Geen wonder dat hij weer omlaag gevallen is. Als dat sommige mensen beledigend overkomt, wil ik hem wel engelenvleugels geven.
Hoewel ik Herman Brood diverse keren in de buurt van Alkmaar heb zien optreden, ging ik liever naar een optreden van Gruppo Sportivo, kon je tenminste nog eens lachen.
Herman Brood heeft een aantal leuke nummers gemaakt (Saturday night, Never be clever, I love you like I love myself).
Wat mij echter het meest is bijgebleven is dat hij in een interview zei: ik verzamel geen geld maar ik verzamel leuke momenten. Dit is een levensvisie die mij wel aanspreekt.
Herman Brood, ja daar heb ik wel leuke herinneringen aan. Helaas hem niet zien optreden. Maar hem wel 2 x in Amsterdam tegengekomen. Eind jaren ‘90 werkte ik in het centrum van Amsterdam en ging dan wel eens in de Kalverstraat bij Marinello een ijsje halen. Kom ik naar buiten, loopt iemand mijn ijsje uit mijn handen. Herman dus. Gelukkig viel het op de grond en niet op mijn kleren, maar Herman zei je krijgt een nieuwe van me. Ik nog van welnee joh nergens voor nodig, maar voor ik uitgesproken was, had hij me met een noodgang de Haagen-Dasz binnengetrokken. Maar de mijne kwam van Marinello riep ik nog. Niks mee te maken zei ie je krijgt deze van me
Dus stond ik in plaats van met een ijsje van 3 gulden ineens met een ijsje van 10 gulden, het was wel een hele lekkere
Zijn zelfmoord schrok ik erg van. Ik heb hem altijd graag gemogen (ook zonder dat ijsje) en ik ben ook naar het Hilton geweest en heb daar een pluche aapje neergelegd met een briefje erbij.
Ik had het eerste couplet van 32 Jaar van Doe Maar herschreven en dat briefje daar neergelegd:
“Sinds een dag of twee
Ben ik totaal verdoofd
Sinds een dag of twee
Van mijn verstand beroofd
Herman oh Herman waarom ben je weggegaan
En voor het hotel,
Zo rond een uur of 10
Daar staat het hele stel
Je zou ze moeten zien
Maar jij vliegt al verder en verder bij ons vandaan
Tis wel een beetje raar
54 jaar
Je hebt zoveel gegeven
Je bent niet meer in leven
Maar je bent nu vrij…”
Een beetje spooky detail vond ik dat ik las dat Herman’s dochter Lola op 19 juli 2001 16 jaar zou worden. Mijn eigen dochter Tamara werd op diezelfde dag ook 16 (en haar vader heeft ook zelfmoord gepleegd…)
Op 5 november 2001 zou Herman 55 geworden zijn. Toen was er een avond in Paradiso met alle bezettingen van The Wild Romance. Dat was alleen voor genodigden. Maar ’s middags was er de opname van Paradiso Live en daar was ik wel bij. Was vet rocken! Maar was is die presentator een eikel. Ik heb daar een t-shirt gekocht met de foto van Herman erop en zijn geboorte- en sterfjaar. Ik had al een wild romance t-shirt. Er liep daar een jongen rond met 2 grote tattoos, 1 van Elvis en 1 van Herman, zag er leuk uit (die tattoo dan)
herman brood en fredie karnemelk en nina hagen
dat was in die tijd geweldig
Neen, not my cup of tea, Chabot ook niet overigens. Wel heb ik nog een deken (gewonnen met een of ander spel) met afbeelding van ’schilderij’ van Herman Brood, en ‘wie hem hebben wil, die moet er maar om vragen’…….
Ik vond er weinig aan. Destijds live gezien bij Veronica in de studio in 1976, maar hij was zo stoned als maar kon zijn.