Oudjaarsdag
Link naar dit artikel Op zondag 31 december 2006 geschreven door Omnivoor
Als klein kind weet ik me van OUDJAARSDAG weinig te herinneren, behalve dan naar Opa en Oma in Amsterdam en vroeg in de pjama’s (zie foto van Oudjaarsavond 1965).
Dan op het moment supreme of slapende of vanuit het raam naar buiten kijken en het vuurwerk aanschouwen. Met het ouder worden braken de eerste oudjaarsdagen aan, dat ik met een paar (maar meestal met een) goede vrienden buiten mocht zijn.
Zo halverwege de lagere school begon de betekenis van Oud en Nieuw meer gestalte te krijgen. Na de Kerst, welke met kaarsen en eten werd gevierd, braken de dagen van het kerstbomen verzamelen aan.
Zelfs op oudjaarsdag zochten we bomen en liepen we wel eens op flatgalerijen, waar vaak de dames in het open raam oliebollen en appelflappen aan het bakken waren en we soms zelfs een stukje kregen. Dat soort momenten werden vrijwel altijd vergezeld door ijskoud weer, met waggelende eenden op de het ijs van de sloten en druipende neuzen.
Thuis was het vaak mijn vader die de gehele dag bezig was: beslag maken, laten rijzen bij de kachel en dan in de vleespan met slaolie de bollen en flappen maken. Het hele huis stonk, maar wat een heerlijke geur. (Vandaag de dag maak ik mbv zo’n pak Koopmans, binnen een uur een hele schaal met oliebollen en dat zonder stank).
Voor mij begon de Oudjaarsdag tegen het einde van de lagere school tijd een diepe betekenis te krijgen, mede veroorzaakt door mijn passie voor vuurwerk.
We mochten slechts van een afstandje toekijken hoe mensen hun vuurwerk afstaken en waren er op Nieuwjaarsdag als de kippen bij om blindgangers te zoeken.
Later vonden we een adresje, waar we tegen woekerprijzen nog wat knalwerk konden kopen, dat we dan doodleuk in een zandbak afstaken.
In mijn middelbare school tijd was vaak op oudjaarsavond de top 100 van het jaar te horen tussen 18.00 en 00.00 uur, daar luisterde ik dan naar en ging snel naar beneden om de klok te zien en nerveus ‘Gelukkig Nieuwjaar’ te wensen. Meteen naar buiten en overal werd al vuurwerk afgestoken. Bij mijn vriend werd vaak wat afgestoken door zijn buurjongen en we wisten wat kanonslagen van hem af te bedelen.
Toen brak het oudjaar aan, dat ik voor het eerst vuurwerk mocht kopen van mijn moeder. Ik vroeg het haar en in plaats van de gebruikelijke excuses was het van: ‘’Ja hoor’’.
Ik bestelde mijn eerste pakket, dat wel door een volwassene moest worden afgehaald. De kwaliteit van het vuurwerk van toen was zondermeer uitstekend te noemen en het meeste vuurwerk was geschikt om zogenaamde knutselwerkjes van te bouwen.
Al die maanden keken we uit naar de dag der dagen en voor je het wist was hij voorbij en moest je er weer een jaar tegen aan. Wat bepaalde of ik de deprimerende Nieuwjaarsdag had of niet, was met name het weer.
Een van de beste ooit was die met een stralende zon tijdens diepe vorst met de slee in de sneeuw spelen en van de heuvel op de sloot glijden met in je ene hand het touw van de slee en in je andere hand een inmiddels flets uitgeslagen oliebol. Zelfs anno 2006 en morgen dus 2007 beleef ik nog melancholische momenten rond Oud en Nieuw en verlang ik soms vurig terug naar de vroegere jaren. Gelukkig is dit nu niet een landurig gevoel, want een blik naar mijn gezin maakt alles weer goed.
Ja hoor, altijd een heerlijke dag om bij weg te mijmeren en voor mij als rasechte boogschutter het oude jaar af te sluiten and mooooove on to the next year! Oliebollen waren altijd heeel veel werk vooral voor mijn Moeder die zo’n hekel aan die frituurlucht had en op een gegeven moment zei ze tegen mijn Vader “Piet, hoal dij vedde euliebollen mor op van Gouki”… Nou weet ik niet of Gouki nog in het Noorden bekend is om de oliebollen en appelflappen (van pleinen, markten en kermissen), maar vanaf die tijd kwamen de overheerlijke oudjaarsoliebollen uit een zakje en van een beroemde naam-kraam. Ga ze zelf trouwens vandaag weer proberen te maken, met citroenschil erdoor. Het is er nog weer voor ook, slechts 10 graden buiten. Pardon, zomer??
Hurrah for eirrah, die is jarig vandaag. Van harte ge-appelflapsteerd
Héél herkenbaar, Omnivoor, weinig aan toe te voegen, hoewel die blindgangers volgens mij een apart logje verdienen
.
Eirrah: we gooien een flesje champagne open voor je verjaardag
Allereerst even eirrah feliciteren, bij deze dus en mogen er nog vele jaren volgen.
Dan oud en nieuw zoveel herinneringen en hoewel allemaal verschillend toch even dierbaar.
Nooit meer gedaan.
Oliebollen doen het nog steeds goed en ook een appelflap kan ik niet afslaan. Vroeger door mijn opa gebracht op de brommer in een komo zak, hij bakte ze zelf bracht ze,vanaf charlois door de maastunnel naar ons huis in Overschie. Later mijn moeder en nu heeft mijn eega de taak overgenomen. Je ziet ik bak ze niet maar eet ze wel
Vuurwerk afsteken de eerste jaren voor het raam en zo langzamerhand naar buiten. Eerst wel veilig achter mijn vader maar naar mate ik ouder werd steeds een stapje verder weg.
Weg met vrienden?? goh dat kan ik me niet herinneren dus zal dat wel niet al te veel gedaan hebben.
Wat nog heel goed in mijn geheugen staat is de eerste keer zelf vuurwerk afsteken.Spannend naar buiten om even na twaalf eerst natuurlijk iedereen een goed nieuwjaar wensen. Groot vuur op het plein bij ons in de buurt waar menig kerstboom is geeindigd. Mijn eerste rotje doodeng vond ik het en wel zo eng dat ik besloot het nooit meer af te steken. Mijn tas met vuurwerk aan een buurjongen gegeven die er heel wat meer plezier aan had als ik. Hoe oud ik toen was?? ehhh jaar of 28
Mijn dochter lijkt op mij die kijkt liever naar het mooie siervuurwerk. Mijn zoon ligt nu al vol spanning te wachten tot het straks 10.00 uur is want dan kan ie legaal gaan knallen.
Heel goed uiteinde allemaal en voor degene die vuurwerk gaan afsteken, wees voorzichtig
Meer dan herkenbaar want jouw verhaal is mijn verhaal
Ook mijn ouders genoten van sterretjes http://www.oudennieuwarchief.nl/Familiefoto1.jpg
Jarenlang was ik de bakker van 60 flappen en 30 bollen op de avond van de 30ste, vooral de flappen bleven lang in een eetbare conditie.
Moeder schilde de appels en boorde ze uit
Ook dit jaar weer staat er een stapel siervuurwerk gereed, klaar om het luchtruim te kiezen, alweer mijn 31ste seizoen. De kwaliteit en effecten zijn natuurlijk wel sterk verbeterd tov de jaren 70, maar ook ik ben klein begonnen, met sterretjes, met de peignoirmouw over m’n handje gevouwen vanwege die prikkende sterretjes
En zo langzaamaan ontwikkelde zich bij mij de liefhebberij voor vuurwerk, waar deze bij andere vriendjes weer verdween.
Een prachtige jaarwisseling voor iedereen gewenst, wees voorzichtig met vuurwerk…en met drank.
01.40 uur ’s ochtends 31 december 2006; Ik kan niet slapen en de zenuwen gieren me nu al door de keel. Het stormt en is guur. Het dak kraakt en de wind huilt om het huis. De weersberichten zijn echter gunstig. Ik weet dat het over 24 uur allemaal bekeken is, maar voel me nu al down. Niets om je ongerust over te maken.
Gelukkig Nieuwjaar aan alle Jeugdsentimenteurs en tot in 2007!!!
Altijd mooie herhinneringen van oudejaars dag verschillende mensen kwammen geduurdende de dag het erf op wat brengen of halen of zomaar.Ik was ook van me 10de tot me 20ste zwaar verslaafd aan vuurwerk ik kocht zo veel dat ik genoeg had voor het hele jaar,we zaten er ook me te experimenteren,gelukkig nooit wat gebeurd.Ik koop,ondanks dat het hier niet de gewoonte is,elk jaar nog een klein pakketje de kids vinden het ook prachtig.Gisteren ook nog een klein pakketje gekocht ze hebben het over -15 graden dus ik wil niet te lang in de kouw staan vuurwerk afsteken.
Eirrah:dus jij heb 2 nieuwjaars dagen achter elkaar,Gefeliciteerd
@ Eirrah: gefeliciteerd!
@ Henny: inderdaad, waar zijn de oudejaarsavonden gebleven, dat je na een uurtje vuurwerk kijken verkleumd weer binnenkwam en eerder aan warme chocomel dacht, dan aan koude champagne?
Voor iedereen: straks een knallend uiteinde!!!
…met lekkere oliebollen, champagne en andere leuke oud-en-nieuw-dingen.
Voorzichtig met vuurwerk (en oversteken) en tot in 2007!
Edde (die straks, samen met Bert, lekker gaat knallen
)
Toen ik voor de eerste keer op Oudejaarsavond mocht opblijven, mocht ik om 0.00 ook naar buiten. Mijn vader had toen sterretjes gekocht. Later kocht ik zelf vuurwerk.Vuurpijlen vind ik altijd het mooist.
@eirrah …. van harte !!!
Oudjaarsdag meestal bij familie gevierd. Mijn tante woonde 50 meter verderop.
Ik bakte met haar samen ’s middags oliebollen.
Vuurwerk had mijn moeder de volgende oplossing voor : ik mocht voor 10 gulden kopen maar voor 20 gulden als ik iets anders kocht. Berekenend als ik was ging ik voor de twintig gulden.
Vond het altijd een lange gezellige avond.
Zakte wel in na 12 uur en meestal lag ik om een uur of 1 wel in bed. Dan luisterde ik nog naar de knallen die er nog waren. Tot ik in slaap viel.
Tegenwoordig blijf ik thuis. De dieren ( paarden en schapen ) reageren nogal nerveus. De paarden staan binnen met de radio aan.
En dat terwijl je bijna niks hoort omdat ik heel ver van de bewoonde wereld woon.
Ik ga zo lekker oliebollen halen in Odoorn ( de bakker is open ) en doe verder lekker niks vandaag. Misschien ….. een dutje in de middag om ’s avonds fris en fruitig te zijn ( vader wordt oud ).
Heb wel oudejaarsloten !!!!
Voor mijn gevoelig stond mijn moeder vroeger de hele dag appelflappen te bakken èn te mopperen dat dit ècht het laatste jaar was dat zij deze bakte. Ondanks dat die flappen in de juspan op de brander waar vroeger op maandag de was in die grote ketel op stond te koken en in de schuur werden gebakken, stonk mijn moeder als de bakker van gebakskraam en ook binnen in het huis stonk het naar gebakken flappen.
De laatste paar jaren bak ik die flappen. Dit jaar even niet. Zag de echte flappen bij een kraampje liggen voor € 1,- per stuk, Belachelijk!
Oudjaarsavond moet ik werken, misschien kan ik bij de cliënten een echt flapje scoren.
Vuurwerk had ik nooit, behalve die paar sterretjes die je halfslapend met idd de mouw van je ochtendjas om je hand (voor het ‘koudvuur’) om 0.00 uur mocht vasthouden.
Iedereen een heel gezellige Jaarwisseling en alle goeds voor 2007!!
Aan alle jeugdsentimenters in het buitenland. Vergeet integreren en hou lekker de band met Nederland (én met ons).
Hoe kijken ze ze daar tegen onze oliebollen aan?
Iedereen een wederom nostalgisch nieuwjaar gewenst!
Oh ja, toen ik 12 was had ik een eigen plastic tasje met wat vuurwerk losgepeuterd van mijn ouders. Ik moest hem met een sigaret aansteken (maar ik rook niet….sorry grapje), laat ik potverdulleke (netjes hè) die sigaret in dat tasje vallen. Gelukkig kon ik nog snel dat tasje weggooien want anders kon ik nu maar twee bier bestellen i.p.v. vijf
Twee emmers beslag maakte mijn moeder. Het moest een tijdje rijzen en ik kan me nog de keer herinneren dat bij beide emmers het beslag over de rand kwam.
Mijn moeder was er niet dol op, geloof ik, op oliebollen bakken, had het ook eigenlijk veel te druk.
Soms sloeg ze dan ook een jaartje over en dan kregen we oliebollen van de snackbar aan de overkant (baggervet!) of de bakker. Maar er ging niets boven de oliebollen van mijn moeder, vooral de onregelmatige vormen, dan bedacht ik waar ze op leken.
En nog lekkerder waren de slappe, beetje zurige appelflappen. Ook al heten die officieel niet zo, geloof ik. Appelbeignets?
Ik kan me nog vaag Wim Kan op de radio herinneren, en de huzarenslaatjes die we kregen.
Verder hing er op oudjaarsdag altijd een soort nerveus sfeertje.
En dan om 12 uur eerst nieuwjaar wensen en hup naar buiten. Spannend, maar ook eng, dat geknal en die rook. Voetzoekers had je toen nog, die werden later verboden, en gillende keukenmeiden.
Eén keer heb ik oudjaar over laten gaan, na een avonddienst. Ik was zo moe dat ik meteen mijn mandje indook en geen knal gehoord heb.
Tegenwoordig heb ik niet zoveel meer met het geknal buiten. Ik geniet wel heel erg van al het cabaret op tv.
@eirrah, gefeliciteerd!
Iedereen een goede jaarwisseling gewenst!
Vroeger was het echt de mooiste tijd van het jaar, je leefde die dagen in een sprookje. Overal werden er oliebollen en appelflappen gebakken, en dan idd het VUURWERK!! Weken van te voren werd er likkebaardend de folders doorgelezen, en meteen de eerste verkoopdag alles opgehaald met mijn moeder erbij (die meeging als we plechtig beloofden dat we er niet mee deden stunten, en aan die belofte heb ik me altijd gehouden). Sloffen astronauten gingen in alle hondedrollen in de wijk, en verkeersborden waren ook niet veilig. In de jaren ‘80 mocht je ook nog 2 dagen vuurwerk afsteken dat is eind jaren ‘80 trouwens wel teruggedraaid naar 1 dag. 1 Januari vond ik altijd een baaldag, alles was weer voorbij en die verplichte familiebezoekjes, bléhhh. Gelukkig kan ik nu lekker de hele dag op mijn bed blijven liggen, haha. Fijne jaarwisseling iedereen!!
Felicitaties aan Eirrah en Nair
@Niels: wij praatten de hele eerste januari na over het vuurwerk, adhv geraapte verpakkingen. Had ik ze maar bewaard… Gelukkig heb ik nog een herdertjes etiket en cracker
Traditie was bij ons een salade met een tomatenketchup klok er op. Vanavond komt mijn broer en natuurlijk maak ik dan deze familietraditie.
Alle mensen van JS een hele goede jaarwisseling
(met weinig wind en regen, hoop ik…)
Oudejaars avond voor mij brengt herinneringen van spelletjes spelen; kaarten met echt geld;centen en zelfs stuivers! bietensalade, appelflappen en oliebollen. Alhoewel ik nu in het buitenland zit probeer ik toch elk jaar nog wat oliebollen te bakken; mensen zijn altijd enorm skeptisch over deze ronde zoeternij, maar zijn altijd verast over de smaak en ze verdwijnen altijd gauw
Appelflappen zijn het lekkerst alhoewel het mijzelf nog nooit gelukt is om ze te maken 
Ook alle mensen van JS een goede jaarwisseling
In mijn schoonfamilie is het oudejaarsspel Klok en Hamer en idd ook met centen.
Heeeel oud.
Ik geef de voorkeur aan Freek of Youp
Wat eeen klereherrie hier. Vast weer een bende jongens die het “om twaalf uur vuurwerk afsteken” verkeerd interpreteert.
Allemaal bedankt voor de felicitaties en een gezellige jaarwisseling gewenst (al dan niet in pyama).
Toch nog ergens goed voor dat vuurwerk , ben je op tijd je nest uit voor de visite Harrie
Maar van Harte Gefeliciteerd met je verjaardag
@Eirrah, van harte met je nieuwe levensjaar en verder wens ik jou en alle betrokkenen van Jeugdsentimenten een voorspoedig 2007.
Oud en Nieuw vieren in mijn prille jeugd; meestal werden mijn zusje en ik vantevoren in bed gestopt en mochten we om 23.30u even in onze pyjamaatjes het bezoek verwelkomen en mochten we het grote moment ervaren onder het genot van een appelflap. Nee, geen oliebollen, daar deden wij niet aan en evenmin aan vuuwerk afsteken. Wel weet ik nog dat we stil moesten zijn want Wim Kan was op de radio en de aanwezige volwassenen wilden hiervan niets missen. Als kind ontging je natuurlijk de spitsvondigheden, pas later toen hij ook op televisie kwam ontdekte ik dat Wim Kan best leuk was.
Maar eigenlijk vond ik oudejaarsavond in mijn prille levensjaren helemaal niet zo leuk, lag je lekker te slapen en dan moest je half slapende al het bezoek gedag zeggen. Om na de gebruikelijk gelukswensen weer snel terug naar bed te gaan.
Allereerst wens ik iedereen een goed en veilig oudejaarsdag en goed 2007. Vroeger gingen we TV kijken ergens op visite om 0.00 toosten, en daarna een paar pijltjes afsteken. Dan weer naar huis met auto en om één uur sliepen we als het wat rustiger was geworden wat betreft vuurwerk. De volgende dag weer op visite tegen middag uur en skiën kijken.
Oudejaarsavond was in mijn herinnering vooral gezellig, eerst slapen, tegen 12 uur op. Later mocht ik als oudste als eerste opblijven, toen was het vechten tegen de slaap. We aten salade en er waren veel oliebollen en appelflappen. We keken t.v. en/of deden spelletjes. Later ging ik de bollen en flappen voor het hele gezin bakken. Van vuurwerk herinner ik me weinig, pas toen mijn broers pubers werden, werd dat gekocht volgens mij. We woonden achteraf, dus gingen alleen maar even naar de buren om ‘gelukkig nieuwjaar’ te wensen.
Daarna kwamen de oudejaarsavonden met mijn eigen gezin, vol mooie herinneringen!
Dit jaar wordt het hier heel rustig, de bollen en flappen heb ik gebakken, de bubbels staan klaar. Dochter is een zak vol bollen komen halen om, zoals ze al jaren doet, mee te nemen maar het feest wat ze met een vriendengroep viert. Zoonlief zit ver weg, wij slapen al als het bij hem 12 uur is! En we gaan door omstandigheden niet naar de vrienden waar we het meestal mee vieren. Dus rustig samen thuis dit jaar en na 12-en naar buren om het daar nog even met elkaar te vieren.
ALLEMAAL EEN HEEL GEZELLIGE OUDEJAARSAVOND EN EEN GOED EN VOORAL HEEL GEZOND 2007 GEWENST!!
Ik ben er nog één vergeten, de oudejaarsavond die héél anders liep dan gepland! We zouden op 1 januari twaalfeneenhalf jaar getrouwd zijn. Onze trouwdag was heel sober geweest, bijna geen geld, een baby van een paar maanden en net een huis gekocht… . Dus dit keer zouden we het lekker gaan vieren! Dus veel mensen uitgenodigd om met ons oudejaarsavond + onze koperen bruiloft te komen vieren. Heel veel champagne ingeslagen, veel koude schotels met allerlei hapjes besteld, het zou super worden.
Maar … toen werd het 31 december 1995 en het was spekglad! In het hele land. Familie (allemaal zo’n 100 km verderop) kon absoluut niet komen, zelfs vrienden die dichterbij woonden niet. Vrienden die die dag uit Oostenrijk kwamen bleven halverwege steken. De hele dag stond de telefoon roodgloeiend door afbellers.
Dus toen het avond werd waren we alleen met ons gezin en enkele vrienden die heel dichtbij woonden en aan kwamen glibberen. We hebben het hele hofje om 12 uur maar binnen genodigd, en de champagne vloeide rijkelijk! Het was best nog gezellig, maar niet het feest waar ik zo naar uitgekeken had!
Van Oudejaarsdag kan ik me niet zo veel herinneren, het was een vrije dag in de kerstvakantie. Wel wist je dat Oudejaarsavond eraan zat te komen en dat je tot ná twaalven mocht opblijven. De avond ervoor bracht m’n vader altijd door in de keuken en bakte oliebollen en appelflappen. Af en toe zette hij een bak deeg naast de kachel met een theedoek eroverheen. Het deeg moest rijzen. De voldende dag was voor hem altijd een gewone werkdag. ’s Avonds kwamen mijn opa en oma en ooms en tantes en keken we t.v. o.a. naar de Oudejaarsconference van Wim Kan, waar ik aanvankelijk niets van snapte. Om twaalf uur kwam de klok in beeld en wensten we elkaar een gelukkig nieuwjaar en stonden de kinderen op het balkon met sterretjes te zwaaien. Toen ik wat ouder werd waren de sterretjes natuurlijk kinderachtig en had ik baby-rotjes! Weer later astronauten en op Nieuwjaarsdag ging ik met een vriendje nog gave rotjes zoeken. Maar vaak regende het en was alles nat.
Fijne jaarwisseling allemaal en tot volgend jaar!
Wij maakten er altijd een echte gezellige familie dag van samen met Oom en Tante’s en Opa en Oma’s, dan gingen we altijd met de hele familie naar de stad om Oliebollen en Appelflappen kopen. s’Avonds deden wij altijd spelletjes na het eten, en als er iets leuks op tv was gingen we met z’n allen tv kijken.
Nu tegenwoordig woon ik op mezelf en ga ik soms naar familie, en soms blijf ik lekker gezellig thuis, ook dit jaar blijf ik lekker thuis.
Langs deze weg wil ook gelijk iedereen en goed nieuw jaar wensen, en wie weet tot volgend jaar en mogen er nog vele jeugdherinneringen bij komen.
Er is één oud op nieuw wat ik nooit zal vergeten.Ik was twaalf en mijn Moeder hoogzwanger.Ik was die avond de bakker van flappen en bollen.Mijn Vader zei nog voor de lol bak ze niet te vet anders glijdt de baby er nog uit.
Nu was de afspraak dat ik de hele bevalling zou mogen volgen op een stoel die al dagen klaar stond in de kamer.Toen ik die nacht naar bed ging had ik nog gevraagd of ze wel zou roepen als de baby zou komen.Maar volgens mijn Moeder zou die nog wel een tijdje op zijn/haar plek blijven zitten.Maar toen ik op smorgen beneden allerlei vreemde geluiden hoorde durfde ik niet gelijk de trap af te gaan.Ze zouden me immers roepen als het bijna zover was.Na een half uur ben ik toch maar gegaan.En wat denk je.Ligt mijn Moeder doodmoe op het kraambed en in de wieg mijn Zusje.Na 12 jaar enigst kind te zijn geweest Had ik dan eindelijk een zusje er bij.
Sinds die tijd heeft oudjaars avond altijd iets speciaals gehad voor mij.En dat al 36 jaar lang
Ik wens iedereen een Gelukkig en vooral Gezond 2007.En dat het volgend jaar nog mooier mag worden dan het afgelopen jaar
Vroeger Wim Kan op oudejaarsavond, tegenwoordig de trekking van de oudejaarloterij, heel wat anders dus maar ook best gezellig! Het is nu half drie in de middag en er wordt hier al volop geknald in Heiloo! De kat houdt zijn oortjes gespitst en rent af en toe ergens naar toe om het geknal maar niet te horen
Vroeger woonde mijn oma naast ons en dat was ook altijd heel erg gezellig en er kwam een enorme walm van oliebollenlucht uit haar keuken vandaan, ze maakte ze dus zelf, heerlijk was dat hoor! Kaarsjes aan toen, tegenwoordig waxinelichtjes. Ik heb al een waxinelichtje aangedaan voor de foto van mijn overleden broer die ik zeker vandaag ook enorm mis 
Vanmiddag komen mijn ouders al en mijn schoonmoeder, de koelkast zit vol met allerlei lekkere dingen, mijn moeder neemt verse oliebollen mee en appelflappen, zelf heb ik een visschotel in de koelkast en als die open gaat…..heerlijk om te ruiken hoor! De weerberichten zijn niet zo gunstig, storm en regen wordt er vannacht verwacht, gelukkig hebben we geen vuurwerk en kunnen we dan lekker voor het raam kijken als er tenminste wat de lucht ingaat ja! Nog wat even vergeten boodschappen gedaan want er zijn nog enkele filialen van AH vandaag open, het was trouwens nog druk, mensen gaan echt nog met karren vol de deur uit!!!! Er gaat voor 60 miljoen euro de lucht in om 0:00 uur, ongelofelijk en ik snap dan niet dat mensen dan ook nog eens klagen om bepaalde dingen maar vuurwerk wordt wel gekocht………Nou ja, zo zijn er wel meer dingen die niet te begrijpen zijn!!!!
Ik wens iedereen een gezellige oudejaarsavond toen, doe voorzichtig en veel JS plezier in 2007!!!!!
Geweldig: zoals ieder jaar duiken ook nu de herinnerinneringen aan DE oudejaarsavond met Wim Kan weer op. Los van de enorme kijkcijfers destijds is deze vergissing in ons collectieve geheugen wel het beste bewijs van het feit dat Kan zich met deze optredens onsterfelijk gemaakt heeft.
Wim Kan is in de jaren ‘70 welgeteld drie keer op televisie geweest (’73,’76, en’79). In ‘81 verscheen hij in de “Alles is anders show”, en in ‘82 was zijn laatste oudejaarsconference te zien, die in de pers overigens neergesabeld werd.
En toch herinneren wij ons van de oudejaarsavonden vooral Wim Kan, die er dus vaker niet dan wèl was… Dán ben je een groot artiest!
Wij laten de TV voor wat hij is vanavond. Ik heb een boxje gekregen met àlle TV optredens van Wim Kan, en die gaan we vanavond bekijken, dus wij hebben een gewèldig jeugdsentimenteel uiteinde
Ik wens alle jeugdsentimentjes vanavond een even goede jaarwisseling, en “morgen gezond weer op”.
De geur van gebakken oliebollen in combinatie met de kruitlucht buiten….oudjaarsdag ten top
Oudejaarsdag vroeger…..voor dag en dauw stonden de kinderen uit onze buurt dan op, om maar vooral op tijd bij de bunkers te zijn om hun vuurwerk te halen.
De godsganselijke dag slenterden er dan groepen kinderen door de wijk, gewapend met sigaar of sigaret, om daarmee vuurwerk af te steken. Binnenkomen deed je alleen nog om ff iets te eten of om te plassen. Dat waren pas tijden (zucht)
En als ik nu naar buiten kijk dan is het tegenwoordig eigenlijk niet anders. Als ik de stoep voor ons huis bekijk, dan zou je denken dat het al nieuwjaarsdag is
Het knalt hier al TWEE DAGEN!
Ik wens iedereen langs deze weg een fijn 2007 toe…en morgen gezond weer op
(in mijn geval morgen “vroeg” weer op….want we gaan ff kijken of het zeewater in Scheveningen een duikje waard is (voor mijn gezin dan :ik heb morgen handdoekdienst denk ik
)
Oud en nieuw werd meestal gewoon thuis gevierd, vanwege de huisdieren en omdat het in onze straat altijd erg gezellig was. Ik kan me niet herinneren dat m’n moeder zelf oliebollen bakte, die haalden we bij altijd de bakker. Aan vuurwerk heb ik altijd een bloedhekel gehad, in tegenstelling tot mijn oudere zus die er altijd wel een paar uurtjes zoet mee was.
Straks krijgt onze hond een schoteltje met advocaat, dan is ie tenminste een beetje relaxed als die hel weer losbarst. Ik voel echt mee met de dieren hier in de randstad, zij weten niet wat hen overkomt. Helaas zit er een Chinees restaurant in onze straat en die staan er om bekend enorme heftige klappers af te steken.
Eigenlijk hoop ik op een flinke stortbui om ca. 01.00 uur, dan vallen er tenminste geen slachtoffers van vuurwerk dat op nieuwjaarsdag door kinderen wordt opgeraapt.
Oudjaar was oliebollen (beslag maken, emmer tijdenlang in de warme kast in de keuken, en dan bakken, feest!) en huzarensalade
En ooooh, wat voelde ik me groot toen ik de eerste keer de héle avond op mocht blijven, in plaats van om kwart voor twaalf wakker gemaakt te worden…
Wim Kan weet ik ook nog ja, ook dat ie zo moe en uitgeblust was die laatste keer.
En vuurwerk halen en afsteken (eng!). Buren gelukkig nieuwjaar wensen en zo.
Oudjaar was altijd veel meer ontspannen dan kerst, omdat het met kerst gezellig Moest zijn en dus niet was. Nieuwjaar was altijd dipdag: geen feest meer in het vooruitzicht en straks weer naar school en nog zó lang tot de lente.
In mijn hele jonge kinderjaren moesten we voor 00.00 altijd nog naar bed, rond 23.00 werden we wakker gemaakt en gingen we vuurwerk kijken om twaalf uur. Thuis werden die dag altijd de oliebollen en appelflappen gebakken, mijn moeder deed er altijd bruin bier bij . Omdat dat lekker zoet was, vond ik dat een goddelijk drankje en stond ik altijd te bietsen om de laatste druppels in het flesje….Ook de sliertjes deeg, die bij een mislukte olie er an hingen, vond ik zalig!
Op latere leeftijd mochten we opblijven, en deden we spelletjes….Zover ik me herinneren kan, werd oud-en-nieuw altijd met meerdere mensen gevierd thuis,familie of vrienden/kennissen van mijn ouders. En als tiener werden er conferences gekeken….
Nu ben ik altijd weer blij als alles achter de rug is….Het liefst zou ik ergens in een hutje op de hei zitten, ver weg van alle geknal….Mijn kinderen genieten er echter enorm van, eigenlijk net zoals ik er vroeger van genoot…..De oliebollen bak ik ook zelf elk jaar….
Iedereen wens ik een mooi, sentimentrijk en warm 2007 toe en Eirrah: van harte gefeliciteerd!!!!! Nog vele jaarwisselingen toegewenst joh!!!1
Allereerst voor allemaal een fantastisch en vooral gezond 2007 gewenst
.
@Omnivoor Wat een prachtig stukje sentiment, oudjaar in verschillende stadia van je leven, heel mooi en vooral heel herkenbaar.
Mijn vader was ook van het oliebollen en appelflappen bakken. Deeg inderdaad rijzend voor een kacheltje en je mocht dan niet te veel de kamerdeur in en uit want dan zou het deeg ‘instorten’.
Verder heb ik nooit iets met vuurwerk gehad, ik ben er zelfs een beetje bang van
@ Eirrah Van harte gefeliciteerd!!
Oh ja, er schiet mij nog iets te binnen over vroeger op oudejaarsavond.
Mijn vader gaf mij en mijn broer elk jaar een bezem en zelf had hij er ook eentje en dan zei hij altijd rond 23:00 uur als we uit bed gehaald werden: Kom op jongens,we gaan het oudejaar nu even wegjagen
Hoe die man daar op kwam weet ik niet maar mooi vonden we het wel
Nou beste mensen, het is de tweede dag van de eerste maand van het jaar 2007
. De postjaarwisseling dip/kater is zo goed als uitgebleven. Dit mede dankzij de mogelijkheid om je nu ook gedurende daglicht te kunnen uitleven en het feit dat de zon fel schijnt op dit moment en de temperatuur opvallend mild voor de tijd van het jaar is. Een flinke wind en flinke regen heeft (verteerbare) snippers uiteengeblazen en blindgangers onbruikbaar gemaakt. De TV drie dagen lang vermeden, zelfs het schansspringen niet gezien en bovenal het nieuws gemist met het gebruikelijke cliche: ”de jaarwisseling is opvallend rustig verlopen”.
HAPPY NEW YEAR
Ja ja, nog ruim 5 weken en dan is het WEER zover!
Oudejaarsdag, de staatsloten die ik eenmaal per jaar koop (2 stuks) er weer bij pakken voor de t.v. avond voor de gezelligheid, al winnen we nooit wat.
Kids zijn nu bijna 13 en 17 dus geen gedoe meer met eerst even naar bed dan halen we jullie om 23:30 eruit voor een oliebol en vuurwerk later…..ach, dat had ook wel iets, ik vond dat vroeger ook helemaal geweldig, wat gaat het snel de tijd, mijn kids zijn nu ook al zo groot……..
En zoals Wim Kan vroeger altijd zei: Waar gaan we in het nieuwe jaar naartoe? Gelukkig blijft dat altijd een verrassing maar ik hoop dat er geen nare dingen weer gaan gebeuren enneh……voor de rest zien we wel, spannend, maar alles gaat vanzelf!!!!
Het leek vandaag wel weer oudejaarsdag, de rotjes kon je alweer vers horen knallen
Maar nee, nog 15 dagen en dan is het zover alweer, weer een jaar voorbij!
zal mij benieuwen hoor!
Het is ijskoud buiten en volgens de berichten gaat het nog lang door en kunnen we eind volgende week schaatsen…
JOEPIEIEIEIEIEEEE
“Het is ijskoud buiten en volgens de berichten gaat het nog lang door en kunnen we eind volgende week schaatsen… ”
Nu maar hopen dat die Noordzee dan dicht wil vriezen.
Nou Rene, de Noordzee die ook wat dicht moet vriezen, je hebt toch geleerd dat die zout water bevat, dat vriest nooit dicht joh, kijk, het Ijsselmeer, dat deze dicht vriest net als toen mijn moeder net zwanger van mij was…..nou, ik denk niet dat het zover komt!
Maar het zou toch leuk zijn als er op oudejaarsdag eindelijk weer eens geschaatst kan worden, ik woon aan het water dus ik ben van plan om de buurtkindertjes warme chocolademelk aan te bieden, zeker weten, ik ga gewoon op mijn steiger zitten….goh, wat denk ik al ver weg he???? Zal het wel weer regenen
@judith63
Tja dat is het punt juist. Ik woon ook aan het water, maar dat is dus de Noordzee, vandaar
Schaatsen gaat helaas niet door op Oudejaardag op natuurijs…..Tsja, het kan hier vriezen, het kan hier dooien he? Waarom kan het hier nou nooit meer eens langer aanhouden? En begin nou niet weer over klimaatveranderingen, dat weten we nou wel! Maarreh…de oliebollen en appelflappen rook ik gisteren weer in ons dorp en krijg er best zin in, in Oudejaarsavond dus!
Vanmiddag nog even Staatsloten kopen voor Oudejaars avond loterij, de winkels zijn vandaag op zondag ook open, altijd gezellig al winnen we nooit wat, maar ik heb geleerd dat het woordje NOOIT niet bestaat dus wie weet!!!!
Vanmiddag naar mijn vader, is 69 jaar geworden dus drukke week he? Belde mijn moeder net en ze vertelde dat ze in de soep al aan het roeren was…..hmmmmm nog geen Oudejaarsavond of Kerst, maar het zal vast lekker zijn!!!!!
Ik lees net iets geks in een blad. Bij allerlei leuke weetjes (zoals de betekenis van de diverse kerstdata) lees ik dat 1 januari staat voor:………de besnijdenis van Jezus Christus.
Daar moest ik toch wel even van achter mijn oren krabben. Wisten jullie dit ook?
@Rick
Nee Rick dat wist ik niet. Weet niet eens meer de datum van mijn eigen besnijdenis.
vertel Rene
@judith63
Ik heb alleen de foto’s nog.Hahahahahahahaha
Heb je nog oudejaarsdagfoto’s dan van vroeger want daar ging het toch over?
De ware appelflap.
Er zijn niet gek veel fenomenen uit mijn jeugd waar ik met verlangen naar terugkijk, maar de zgn “appelflap” is daar gelukkig een grote uitzondering op.
Mijn moeder maakte ze grotendeels zelf, maar ik weet niet of dat er veel toe deed . Wel was ik er op die manier getuige van hoe ze werden gecreëerd.
Eerst werd de appel hardhandig met een soort steekwapen doorboord, waardoor het klokhuis in één klap als gevangene werd afgevoerd. Vervolgens werd de appel geschild en tenslotte mocht ik hem dan zélf in dikke plakken snijden.
Daarna namen ze een duik in het beslag van meel en melk en werden ze één voor één voorzichtig losgelaten in het gloeiend hete vet en zag je ze vrolijk dobberen en kregen ze een mooie goudbruine kleur.
Tenslotte met een spaan er uit gekieperd en mochten ze afdruipen op een schaal met papier dat het vet absorbeerde.
Er werden ontelbare van deze magische schijven gemaakt, omdat mijn moeder in het bezit was van een ongenadig groot aantal kinderen en allicht mocht ik als medeontwerper geregeld ’smiddags voorproeven. “s Avonds laat verschenen ze dan opnieuw op grote schalen en zelfsop nieuwjaarsdag konden ze met gemak her en der worden gegeten.
De oliebol vond ik een dierbaar broertje, maar ook als deze krenten had kon hij toch niet echt op tegen zijn zoete, bijzondere zusje; de appelflap. En vanwege deze ondergeschoven positie nam ik het de oliebol dan ook nooit echt kwalijk als ik deze het hele jaar door her en der zag opduiken; op kermissen, bij de markt, op koninginnedag, enz.
Maar ik wist in die jonge dagen nog niet welk drama zich zou gaan voltrekken, want wat bleek? Na de vlucht uit mijn ouderlijk huis heb ik nímmer meer de dierbare appelflap aangetroffen.
De oliebol bleef me als stiefbroertje altijd nog wel trouw, maar de magische appelflap heb ik nergens meer kunnen ontwaren. Vijfendertig jaar op zoek, maar nooit gevonden!!
Wél trof ik wezens aan bij de bakker in de schappen met een verderfelijke naam “appelbeignets” en het zal wel import uit een verre Franse kolonie geweest zijn.
Zo’n abjecte “appelbeignet” kwam me voor als een mislukte vlieger die nooit écht was opgegaan en wanhopig was neergestort in een grote pot met nóg grotere kristalsuikers.
Rare, zware enveloppen van meel en suikerklonten en in de verte hadden ze wel iets appeligs. En - minstens even erg - je kon ze het hele jaar door aantreffen. Ook op hoogzomerse dagen met dertig graden.
En de prijs voor één zo’n platte suikerspin? Nou, daar kon je wel drie bollen met krenten voor krijgen. Nee, ik verlangde immer naar die warme, sensuele, appelflappen; goudbruin, ronde vormen met een magisch gat in het midden waardoor ik als kind al iets meende te kunnen ontwaren van het komende jaar. En het smaakte naar meer én meer én nóg meer, alsof de magie binnen handbereik was.
Gelukkig waren ze dus- net als alle bijzondere ervaringen - zeldzaam en trof ik ze als kind nímmer in de zomer op bijv. een boulevard van Zandvoort naast een haringkar. Je wíst dat ze weer zouden komen; dát was zeker, maar je was blij, dat ze nu voor de mensheid weer een verborgen bestaan leidden, totdat ze tegen Oud en Nieuw als je beste vrienden opnieuw getoverd werden uit de zwarte oliepan en ze weer van een bovenmenselijke kwaliteit waren.
Nooit heb ik begrepen waarom de mensheid genoegen nam met die Franse, driehoekige krengen en er ook nog een vermogen voor betaalde om die leeggegooide suikerpotten te mogen opeten. Ik begon gaandeweg ook niet echt meer in de evolutie der mensheid te geloven. Het bewijs was tenslotte geleverd.
Totdat, ja, tótdat ik op zaterdagmiddag 29 december 2007 om 15.00 bij de oliebollen-kraam op het Neude in Utrecht twee oliebollen bestelde; “louwe graag, want die vind ik het lekkerst” en wachtend op hun komst ontwaarde ik ineens in één van de schappen van deze bollenkraam het profiel van oude liefdes.
Ik concentreerde me op wat ik meende waar te nemen en schoof wat op, om er zo dicht mogelijk naar te kunnen kijken en er zéker van te zijn dat mijn waarneming niet verward moest worden met een nostalgisch fata morgana dat in deze dagen mijn gemoed zou kunnen beheersen, of een vroeg ingezette dementie.
Nee, dit waren ónomstotelijk de vormen van objecten, die ik als kind heb mogen verorberen als “appelflappen”. Gelukkig stond er geen naam bij en mocht ik dus de mijne er bij uitspreken: “geeft U mij ook drie van die áppelflappen” zei ik overtuigd en begerig.
En verdomd; ze waren het.
Ze smaakten niet alleen naar heerlijk zoete appels in een zacht jasje van gebakken meel.
Ze smaakten naar de magie van mijn kinderdromen.
Alsof ik er zélf weer aan had meegewerkt.
Ut was bij ons wel gezellig in de zestiger jaren. Leuk als de oliebollen op het midden van de avond op tafel kwamen en ondertussen wij volop met een bordspel bezig waren en tegen twaalf uur werd het tijd voor vuurwerk. Waar zijn die tijden gebleven. Je denkt terug aan zoveel keer dat je het hebt meegemaakt en zo gevarieerd
@Alfredo: ja die lekkere ouderwetse appelflappen zo goed als nergens te krijgen.
Mijn moeder bakte deze altijd in de schuur. Een hele stapel, want ook de buren smikkelden daarvan.
Toen ik uit huis was en ook mijn zus, heeft mijn moeder niet meer jaarlijkse van die heerlijke flappen gebakken.
Een paar jaar geleden kwam ik bij tuincentrum het Oosten in Aalsmeer dé Flappen van vroeger tegen, en ze smaakten zoals vroeger.
Sinds die tijd bak ik dé Flappen volgens het recept van mijn moeder.
Oliebollen ook lekker, maar die Flappen héérlijk, en horen voor mij bij Oud & Nieuw !!
Mooi verhaal, Alfredo.
Ook in mijn jeugd-periode werden traditioneel oliebollen en appelflappen gebakken. Dat was de specialiteit van m’n vader. Hij had van een banketbakker een recept gekregen, voor de oorlog, en het oliebollen bakken in de loop der jaren tot een zekere perfectie verheven. Traditioneel was ook dat op 2e Kerstdag werd gebakken. ’s Middags werd het beslag gemaakt, wel een emmer vol. Dit beslag moest naast de kachel rijzen. Als het beslag voldoende luchtig was, werd de olie, slaolie van NOF (later Calvé) op het gasstel voorverwarmd om later op de kachel op de gewenste temperatuur te komen. Dan begon het eigenlijke bakken. Met een eetlepel werd beslag uit de emmer gehaald en met een tweede lepel in hete olie geschoven. De beslagbollen dreven tot de helft in de olie, als de onderste helft goudbruin was, kapseisde de bol en werd de andere helft ook bruin. Soms moesten de bollen een beetje geholpen worden. Daarna gingen de oliebollen op grauw papier om uit te lekken. Vervolgens werden uit allerlei hoeken en gaten grote schalen opgetrommeld om de oliebollen in op te slaan.
Omdat de oliebollen van m’n vader veruit superieur waren, bakten maar weinig andere familieleden ook oliebollen, ze kwamen ze gewoon bij ons halen.
Als m’n moeder geschikte appels had kunnen kopen, werd wat beslag zonder krenten en sucade achter gehouden. Hier werden dan de appelflappen van gebakken. Ik kan me nog herinneren, dat ik de oliebollen wel lekker vond, maar de appelflappen waren mijn absolute top. Daar heb ik er aardig wat van gegeten, de frisse smaak van de appelschijven en het zoet van de poedersuiker staan me nog helder voor de geest.
Het recept, met de hand op een uitgescheurd schoolschrift velletje geschreven en bijna onleesbaar door de vetvlekken, is in de loop der tijden zoek geraakt en helaas voor altijd uit ons leven verdwenen.
Ik ben benieuwd of ik met dat oude recept nog de smaak van vroeger terug had kunnen brengen.
Op oudejaarsdag bakte mijn moeder ook altijd appelflappen en die vind ik persoonlijk ook veel lekkerder dan oliebollen. Komende jaarwisseling brengen wij door bij mijn ouders en ik hoop dat ze die traditie niet zal onderbreken, of erger; af zal schaffen. Ik mis Wim Kan nog steeds; Yoep en Freek zijn niet aan mij besteed, maar ja, tijden veranderen.
Ja inderdaad Frank, je hebt gelijk, ik mis Wim Kan ook hoor!
Heb gisteravond met ondertiteling Youp een klein stukje gezien op t.v……..geen wonder dat de kids rare taal soms uitslaan, had je Youp moeten horen
Mijn kinderen hebben ook vakantie en blijven dus langer op en wisten niet wat ze hoorden…….nou mam, die man durft zeg!!!!!
Fijn uiteinde trouwens ook Frank en doe Elise ook de groetjes
Dank je Judith en dat geldt natuurlijk ook voor jou en verder voor alle sentimentjes.
leuk om allemaal te lezen hoe iedereen zijn oud en nieuw vierd en het heeft gevierd in de jeugd jaren het komt allemaal zo bekent voor….iedereen een fijn oud en nieuw
Oud & Nieuw vond ik altijd erg gezellig thuis. Uiteraard de nodige oliebollen en appelbeignets, tv-en naar de conferences kijken, om 12 uur champagne en dan was de tafel gedekt met allerlei heerlijke vissoorten, die we dan bij Schmidt (voor de Rotterdammers onder ons) haalden. Hmmmmmmm…… En tussendoor ook nog even voor het raam naar het vuurwerk kijken en de boten horen toeteren natuurlijk!
Dit jaar krijgen we Franse vrienden vanaf 19:00 uur dat betekent niet alleen de hele tijd Frans praten, maar veel eten en drinken. Geen vuurwerk hier om middernacht, want dat kennen ze hier niet. M’n moeder heeft wel sterretjes meegebracht voor Fleur en haar vriendje.
En ook hier op tv geen leuke programma’s.
Ik zal wel de oliebollen missen!
Het ziet er naar uit dat we deze keer toch een wat stille oudejaarsviering zullen hebben; Elise voelt zich niet helemaal lekker, heeft last van keelpijn en slaapt veel. Ik verzorg haar nu en we waren eerst dus van plan met z’n drietjes naar mijn ouders te gaan, maar ik denk dat Vincent nu alleen gaat want ik kan Elise natuurlijk niet alleen achterlaten. Morgen nog wat boodschappen doen; perssinaasappelen voor Elise en ik moet even checken of we voldoende paracetamol in huis hebben.
Erg jammer allemaal maar het is niet anders! Het wordt denk ik een jaarwisseling die we ons anders hadden voorgesteld.
zo saai ….. ik doe morgen precies hetzelfde als vorig jaar op oudjaarsdag ( zie boven ) …. en ik vind het niet eens erg !
Oudjaar wordt thuis gevierd morgen met de kinderen, kleinzoon en wat aanloop uit de vrienden/kennisenkring .Ongetwijfeld zullen we het verloop van de top 2000 op radio 2 afluisteren tijdens het kaarten en/of andere spelletjes.Hapjes en drankjes voorhanden en natuurlijk om 12.00 uur het vuurwerk kijken . (Zelf afsteken doe ik dit jaar voor het eerst niet zodat ik toch nog voor vol aangezien ga worden door mijn echtgenote die mij de laatste 32 jaar wel met vuurwerk bezig heeft gezien!!). De thuis oudjaar vierende mede pleinbewoners zullen na 12en ook nog wel acte de presance geven zodat er vast wel weer een hoop gezondheid,geluk en voorspoed gewenst zal zijn en het wel weer laat/vroeg zal wezen als de laatste handen geschud worden. Laatste keer dat wij hier oudjaar vieren want na 28 jaar hier lief en leed gedeeld te hebben ,gaan we verhuizen in april 2008. Zullen we best nog wel even bij stil staan morgen. OK mensen, op naar 2008
Het is Oudjaarsdag 2007
Omnivoor is voor de gelegenheid overgekomen en gaat weer reminiscen.
Gelukkig Nieuwjaar allemaal !!!