Bunkers
Link naar dit artikel Op maandag 8 januari 2007 geschreven door roefel
Als kind hadden deze betonnen gebouwen een grote aantrekkingskracht op mij en mijn vriendjes. Geinterresseerd in de oorlog als we waren, zouden we graag zo’n ding eens van binnen bekijken.
Toen ik in het St. Anthoniuskindertehuis zat kwamen we wel eens op het Bakkumer strand. Daar stonden drie kleine bunkers, waarvan een toegangelijk. Er op klimmen was al spannend, maar er in ingaan was natuurlijk nog mooier. Geen moer te zien, maar door die gangetjes lopen…… geweldig.
Tussen Alkmaar en Egmond Zee midden in de weilanden ook een groepje van een stuk of vier, vijf. We hebben nooit de moed gehad het weiland in te lopen en ze van dichtbij te bekijken. Later kwam ik te horen dat ze in gebruik waren door een sterrenkijkersvereniging. Op een paar meter afstand van deze bunkers richting zee waren een paar rijen drakentanden, bedoeld om eventuele tanks tegen te houden.
In Alkmaar staan er nog twee, op 400 meter van elkaar. In tegenstelling tot de bunkers in de weilanden en die ik van het strand kon, waren dit grote gebouwen.
Bij ons ging het verhaal rond dat in de bunkers nog spullen van de Duitse Wehrmacht waren te vinden. Iedereen had wel eens gehoord van een vriendje van een vriendjes neef, die een Stahlhelm of mitrailleur had gevonden. Zelf zo iemand kennen kwam echter nooit voor. Die grote bunkers binnenkomen was een schier onmogelijke taak. De stalen deuren waren en bleven potdicht.
De bunkers die ik ken, zijn allemaal een deel van de Atlantikwall.
Waren er bij jullie ook bunkers en hadden die ook zo’n aantrekkingskracht?
41 reacties op “Bunkers”
Laat een reactie achter
Oja, grote aantrekkingskracht hadden die bunkers op mij. Bunkers in de duinen bij Egmond, een grote bunker aan de K.str.weg in Alkmaar,en als ik naar mijn opa en oma in de Beemster fietste kwam ik ergens aan de ringvaart ook een bunker tegen.
Ook hier in de Haarlemmermeer staan de nodige bunkers, onder andere in het dorp en langs de Geniedijk.
Helaas nog nooit in geweest, en ik denk eigenlijk dat er weinig in te zien valt, maar ja het geheimzinnige d’r om heen hè, en de oorlogsverhalen van de ouderen en oorlogsfilms maakte het allemaal reuze interessant.
Wij gingen vroeger zondag’s s,middags wel eens in het staelduinsebos (vlak bij hoek van holland)wandelen daar waren ook verschijnende bunkers waar we altijd in gingen.Opeens in begin 80 waren ze allemmal ineens gesloopt.
En @Bart66 wat was er nou te zien in die bunkers?
Hoek van Holland heeft een bunker museum en in de omgeving diverse bunkers. Sommige als Vleermuizen onderkomen en te bezichtigen.
Mijn kids beklimmen ze wel eens. Dat zegt genoeg. Niks veranderd met vroeger.
Hoop dat ze behouden blijven.
Simeon ten Holt (hoi ludmilla!) heeft altijd gecomponeerd in een vochtige bunker in Bergen.
@Bart: er staan er nog diverse hoor!
Vroeger gingen we altijd spelen in die bunkers.
Nooit een stahlhelm of een mitrailleur gevonden, maar wel een zwart pistool. Moest meteen ingeleverd worden bij de politie. Eigenlijk stelde het helemaal niet zoveel voor die bunkers, maar als je nog klein bent vindt je het natuurlijk machtig mooi zo’n eigen speelpaleis. Vooral die “geheime” gang met schietpoort gebruikten we vaak. Binnen was het er vooral altijd erg koud kan ik me herinneren. Ook in de zomer.
Ze zijn er inderdaad nu nog steeds, maar vaak niet meer in authentieke staat geloof ik. Vaak gerestaureerd of met dichtgemetselde kamers vanwege instortingsgevaar e.d.
@Joke 61; er was nix te zien in deze bunkers 1 ingang de rest gewoon een open ruimte.
Bourtange aan de gronings/duitse grens is een nog oudere overgebleven “bunker” vesting met kanon en al. Antiek dus. Verder weet ik niks van bunkers.
Ook in Bergen (NH) staan een paar bunkers waar ik altijd als klein meisje op een pony elke zaterdagochtend langs ging, ik vond ze wel altijd geheimzinnig ja enne…er zit gras op het dak, mijn vader uitgelegd dat het camouflage was. Nee, ik heb me nooit afgevraagd hoe het er binnen uit zou zien maar vond het wel grappig dat er toen al geiten liepen te grazen boven op de bunker
En dan die bunkers tussen Alkmaar en Egmond die ken ik ook natuurlijk want ik woon er niet ver vandaan, die liggen aan de Hoeverweg en meestal wordt er van alles op gekalkt en geschreven of er worden posters op geplakt, tsja en dan moet je wel je stuur recht houden in de auto en niet te lang er naar kijken want het is best een gevaarlijke weg 
Bij ons in de Amsterdamse Zaanstraat zat in de spoordijk, waar de trein van Amsterdam naar IJmuiden reed, een bunker. Ik woonde daar recht tegenover en het was eigen het middelpunt van onze jeugdactiviteiten.
Eigenlijk mochten we er niet in van onze ouders, maar ja je bent jong nieuwsgierig en ondernemend, dus deed je het toch.
Het was er één grote rommel, maar op een dag stond er een man met een baard en verschoten kleren. Het was de jaren zestig en de experimenten met de alternatieve woonvormen vierde hoogtij en hij ging daar dus wonen en het was er elke avond feest, maar wij waren onze plek kwijt.
Bijna elke avond kwam de politie om de man en zijn vrienden tot rust te manen. Uiteindelijk was deze woonvorm blijkbaar geen succes, want de man vertrok en de bunker behoorde weer tot ons territorium. We waren wat ouder en zo ook de meisjes. Er gebeurde daar inmiddels wel wat ander zaken dan alleen soldaatje spelen. Het begrip “bunkermeisje” deed zijn intrede. Niet dat het erg heftig was hoor, een beetje zoenen meer niet.
Ik waagde mij maar niet op het pad der “bunkermeisjes” en stelde mijn eerste zoen nog iets uit. De bunker werd half jaren 70 ontmanteld en uit de spoordijk gewerkt en er is niets meer wat aan het ding herinnert. In een weemoedige bui ga ik nog wel eens naar de buurt waar ik opgroeide en mijn oude straat en moet dan altijd aan de bunker denken.
Daarbij spannende verhalen voor je zelf bedenken hoe het er in de oorlog daar aan toe was gegaan, mijn zonen hebben wederom een fasinatie voor bunkers en een tijd geleden klom ik met hun ook over de prikkeldraad heen!
Sjaco
in Scheveningen waren destijds diverse bunkers al in gebruik als reklame-objecten: met witkalk was erop geschreven in grote blokletters: ZIMMER ZU VERMIETEN………….
er werd (toen nog)besmuikt om gelachen.
Hoe nieuwsgierig we ook waren: er was altijd een heleboel prikkeldraad wat nieuwsgierige en avontuurlijke figuren op afstand hield.
SJACO: ik las jouw reaktie te laat: ik sprak kennelijk vóór mijn beurt wat dat prikkeldraad betreft.
Jíj liet je niet weerhouden, ik, toen nog brave dochter, wél.
Dat was écht machtig! Als kind van watersportende ouders lagen wij in de 70’s vaak in de havens van vestingstadjes met bijbehorende bunkers (o.a. Brielle, Willemstad etc.). Speelde daar vaak in, de spanning van het verleden en de havenloze staat maakte het extra spannend. Leuk onderwerp, sta er nu weer even bij stil, was weggezakt.
Jaaaaa dit is echt jeugdsentiment voor mij, ik had vroeger een vriendje, die helaas enkele jaren geleden is overleden aan de gevolgen van taaislijmziekte, maar dat terzijde. Met hem ging ik bunkers bekijken. We namen zaklantaarns mee, er rekening mee houdend dat het pikdonker is in zo’n bunker. Ik had een rubberboot (zie eerdere gastlog van mij) en daar vaarde ik samen met dat vriendje op de tankgracht. Daar was ook een weiland en in het midden daarvan stond zo’n betonnen bouwsel. Wij legden aan, ons terdege beseffend dat we ons op verboden terrein bevonden en liepen naar de bunker. Daar schrokken we ons te pletter want vanuit de opening kwamen plotseling allemaal geiten tevoorschijn die blijkbaar verkoeling zochten in de bunker. Van de schrik bekomen gingen wij naar binnen en daar bleek dat onze zaklantaarns goed van pas kwamen; er waren diverse ruimten en voor een opening stond gedrukt in witte letters “Notausgang”. Wij ons suf piekeren wat ze daar nu mee bedoelden tot we er achter kwamen dat het nooduitgang betekende. Er was verder niet veel te zien en wij waren allang blij dat we niet gesnapt werden door boer of oom agent.
Ook gingen we eens met de fiets naar Katwijk; daar staan (nog steeds?) veel bunkers achter prikkeldraad met hele onderaardse gangen waar je bijna in kon verdwalen. Dat is gelukkig niet gebeurd maar ik klauterde uit een geschutskoepeltje waaromheen een gemene roestige ijzeren rand was waar ik mijn elleboog lelijk aan verwondde. verder liep ook dit avontuur goed af.
Hallo, Bo hier even ipv Steven;
Ik wilde hier echt even op reageren omdat mijn jeugd, dankzij mijn oudste broer, doordrenkt is van bunkers! Mijn broer was altijd al een geschiedenisfreak met een duidelijke voorkeur voor kastelen en bunkers. Tegenwoordig is hij een van Nederlands grootste Bunkerologen, zoals ik dat altijd noem. Onlangs is er nog een boek verschenen waar hij zijn bijdrage aan heeft geleverd, over de Atlantikwall.
) naar allerlei bunkers. Hij wist ze overal te liggen en wist er alles van af. Hij ging daar dan heen om ze in kaart te brengen en er plattegronden van te maken. Erg spannend was dat altijd in zo’n donkere bunker. Ik verwachtte altijd ergens nog een soldaat te zien liggen ofzo. Het leukste vond ik als hij dan ging uitleggen wat er daar gebeurd was en waarom de ligging van de bunker zo was bepaald en hoe die strijd er dan aan toe ging daar. En dan speelde we dat met zijn 2en na. Echt tijgeren over de grond en door de modder rollen en rennen en wegduiken. Echt geweldig was dat. Dan kwam heel die geschiedenis en zo’n bunker echt tot leven. Daarom zijn bunkers absoluut jeugdsentiment voor mij!
Mijn vader boos natuurlijk. En we wilden net snel weggaan toen ze ons al tegemoet kwamen, gealarmeerd door mijn vrolijke gezwaai! Echt vriendelijk was die Franstalige politie niet, maar na een hoop gesus en gepraat mochten we toch gaan en mijn vader had zijn fototoestel weten te verstoppen gelukkig. Ja, toen kreeg ik wel even op mijn donder!
Als 6 jaar jonger zusje werd ik vaak op sleeptouw genomen (of drong mezelf op
Hij regelde ook vanalles om toegang te krijgen tot bunkers en hele bunkercomplexen die voor publiek gesloten waren. Mijn vader ging dan nl mee. Zo waren we ook eens in België bij een groot complex, dat maar deels open was voor publiek. Wij waren iets verder gegaan dan waar we toestemming voor hadden gekregen (militair terrein) en stonden ergens heel hoog boven op een koepel van het luchtafweergeschut. Prachtig uitzicht daar. Ik stond daar met de verrekijker, terwijl mijn broer snel zijn onderzoek deed en mijn vader stiekem foto’s maakte. En ik dacht nog; heej leuk, je kunt iedereen goed zien beneden, zouden ze mij ook zien? Dus ik vrolijk zwaaien naar iedereen, heej kijk een politieauto, joehoe, zwaaien maar! Heej pap, ze zwaaien zelfs terug, leuk he?!
Groetjes Bo
Ik ken de bunkers van de duinen bij Hoek van Holland, van als we naar het strand gingen. Ik speelde er nooit en eigenlijk lagen ze er gewoon. Ze maken deel uit van het landschap en het zou vreemd zijn als ze er niet meer zouden zijn, denk ik.
Hm neej wij werden alleen maar met het Joe Mann Theater geconfronteerd in Best waar ik woonde en bunkers heb ik in 1995 een aantal gezien langs de kust van Normandie waar D-day plaatsvond in juni 1944. Was er toen ivm de herinnering aan die periode die daar werd georganiseerd.
Ik kan me iets herinneren dat ik bij mijn oom en tante in Domburg ook wel in bunkers gespeeld heb, maar persoonlijk hebben ze me niet echt aangetrokken ooit…
ja speelde ik vroeger ook in, bij Steenbergen (de heen) staan er nog zo’n stuk of 3
In mijn jeugd gingen we altijd op vakantie naar Le Pin Sec, een destijds kleine camping bij de Medoc, Frankrijk. Daar waren in de duinen en op het strand een aantal bunkers te vinden van diverse formaten. Echt spelen deed je er niet vaak, er lag vaak glas en de bunkers werden nogal eens gebruikt als toilet. Spannend was het wel, vooral de exemplaren waar je binnen kon.
Boven op een duin stond destijds een grote bunker met zo’n koepel die precies over zee uitkeek. Met de verrekijker waande je je dan in ‘the longest day’. Ook kon het er spoken. Zo ging althans het verhaal onder ons om het nog spannender te maken.
Lang geleden alweer. Om de zoveel jaren kom ik in die regio en af en toe rij ik speciaal even om naar die oude camping. De grote bunker op de duin is intussen het strand opgegleden en andere bunkers zijn een heel stuk weggezakt. De tanden des tijds en de elementen maken zelfs gehakt van dik gewapend beton.
Een beetje rare gewaarwording is er ook. Je zag de bunkers voor het eerst dik 30 jaar geleden. Voor het gevoel niet eens zo heel lang geleden, maar de eerste keer dat je ze zag was de oorlog ook ‘pas’ dik 30 jaar eerder afgelopen. Zo lang is het dus allemaal niet geleden.
De streek waar ik woon zijn er eigenlijk weinig bunkers. Ik weet er eentje in Olen (kempen). In de streek rond Luik vind je wel de meesten. In de buurt van Maastricht is er het plaatsje Eben Emael (Bitsingen) Daar heb je een heus fort. Dit had de Duitse invasie moeten stoppen maar dat liep wel niet volgens het script
Nu dat fort kan je bezoeken (in de zomer) en geloof me het is echt een aanrader.
Wie meer wil weten over de bunkers ga
naar
http://www.forten.info/
Wij hadden ze vroeger niet maar ze boeiden me mateloos. Nu nog al weet ik niet wat er nu zo boeiend aan is. Vorig jaar waren we aan de Frans/Belgische kust (Cap gris nez) en daar stikt het ervan. Er was niets te zien maar toch kon ik er niet van weg blijven.
Langs de Maas waar ik vroeger woonde, had je kazematten. Nooit ben ik erin geweest, of toch? Misschien op een andere plaats, want iets van het binnenste van een kazemat staat me toch bij. Wat is eigenlijk het verschil tussen een bunker en een kazemat, want volgens mij komen ze elkaar zeer nabij?
Op de plek waar mijn ouderlijk huis gebouwd is, stond op het eind van de oorlog (in Nederland, tijdens operatie “Market Garden”) een uitgebrandde tank met drie dode Engelse soldaten erin. Ons gezin had drie zonen; misschien dat ik daarom vage herinneringen heb aan kazematten en dergelijke.
@Paul een kazemat is het Nederlandse woord voor bunker wat dus oorspronkelijk duits is.
@Sentiment: Ik heb nog op wikipedia gekeken, daat staat bij “kazemat” dat het afstamt van het Italiaanse woord “casa matta” dat vertaald “moordkuil” betekent. Een toepasselijke naam, nietwaar?
Ik zal verder niet te diep graven, anders wordt er nog een bunker op gebouwd. Ik graaf het liefst grachten om zandkastelen, die spoelen lekker weg, zonder veel herinneringen na te laten.
Vroeger waren er op Texel vele bunkers.Deze waren deel van de atlantic wall.Langs de kust zij alle bunkers verdwenen,opgeblazen omdat ze gevaar vormden om van de duinen af te storten.
Maar in de omgeving van het vliegveld staan er nog een aantal welke zelfs nu nog bewoond worden.Deze zijn als bunker bijna niet meer te herkennen,maar enkele zijn nog volledig intact.
Ook bij en rond de vuurtoren zijn nog zo,n 40 tal in het zand begraven,en een enkele nog zichtbaar.Eigenlijk zou dat een mooi terrein zijn om weer in oude glorie te herstellen,maar dat punt ligt bij vele Texelaars nogal gevoelig.
Hier hebben we redelijk veel bunkers staan, een stuk of 5.
1 er van is toegankelijk, maar de meeste liggen op prive terein (bos of tuin).
ik ben er wle eens in geweest maar werd altijd weer weggejaagd
ik zoek ook wel eens met een metaaldetector en heb zo 2 ondergrondse bunkers gevonden in het bos lagen volledig onder het maaiveld.
kan ook zijn dat deze bij de andere bunker horen en dat er gangen naar deze bunkers lopen.
ik heb het lekker laten zitten, immers een complete bunker blootleggen met een schepje is een beetje veel werk.
maar de bunkers die zichtbaar zijn, zijn erg indrukwekkend, zo in het bos.
Ik zou maar eens op zo’n site kijken of deze ondergrondse bunkers bekend zijn…
Wij moeten voor school een werkstuk maken (van welgeteld
2 pagina’s) over egmond tijdens de 2e wereldoorlog, en nu willen we ook nog extra informatie hebben over mogelijk de bunkers of alle andere dingen die zich in egmond hebben afgespeeld. Als iemand nog in bezit is van boeken, sites, foto’s of iets anders wat ons kan helpen, zouden wij het op prijs stellen als je contact met ons kan opnemen.
Verder weten wij ook niets van de bunkers af, hoewel het wel mooi is daar in de duinen.
OOK IN ZANDVOORT HEBBEN WE VEEL BUNKERS
SURF EENS NAAR DIVERSE BUNKER SITES
GR.ENGEL
hoi hoi,weet iemand of kent iemand nog bunker in nijmegen en omgeving,ik woon nu in nijmegen en ben super nieuwschierig naar bunkers,alvast bedankt
ofmfg roflmaocake wtfbbq!
In Den Helder heb je nog veel bunkers in de duinen, als kind veel naar toe gegaan en in de pubertijd was het een mooie kant en klare hut.
gr san
als tiener woonde mijn moeder aan de groeneweg in Bergen. Vlak bij het vliegveld met al die bunkers daar. toen had je nog bunkers die binnen een prikkeldraad afrastering lagen en bunkers die vrij toegankelijk waren. Weliswaar dicht getimmerde deuren en andere openingen maar die boden maar weinig weerstand. enkele bunkers waren als soort mob. complex ingericht . we hebben toen stapels met nieuwe gasmaskers van het Nederlandse leger gevonden, nieuw inde doos van het type zoals ik later ontdekte van de wo2. in een andere bunker lagen allerlei koppels en tassen netjes opgestapeld. Ik dacht van de marechaussee, in mijn herinneringen waren de koppels tenminste allemaal mooi wit geschilderd.
Dit alles speelde zich af rond 1968. zou er graag nog eens gaan kijken maar weet niet of het er nog allemaal staat. Ik herinner me wel een bunker die een treffer had gekregen van een grote bom. die was precies naast een hoek van een bunker gevallen en had de hele hoek vrijgemaakt van zand tot de fundering toe.
Nabij vliegbasis Volkel vind je aan het defensiekanaal nog tal van kazematten. Muffe betonnen “dozen”.
Deze zijn in de jaren 80 allemaal dichtgemetseld.
Het verschil tussen een kazemat en een bunker is dat deze laatste van binnenuit afsluitbaar is.
Als kind geboren(1954)en opgegroeit in Den Haag aan de kant van Kijkduin. In Den Haag zijn altijd alveel bunkers te vinden geweest, zo ging ik ook wel met mijn vader soms een bunker in. Ik heb altijd wel belangstelling gehad voor geschiedenis en met name militiare en oorlogs gschiedenis.
In 2003 liep ik met mijn beide zonen bij een boekhandel een boek tegen het lijft dat ging over de Atlantikwall met beschrijvingen van tal van locaties in Nederland, Belgie en Frankrijk. Dit trok sterk mijn belangstelling en daarmee ook die van mijn zoons. Hierop gingen eens verder zoeken wat daaromtent bekend en te vinden was oa via internet, wat ons aanzette om iets met het onderwerp te gaan doen. Omdat ik voorheen beroepsmatig in de fotografie bezig was begon ik samen met mijn jongste zoon aan het bezoeken en fotograferen van bunkers in binnen en buitenland en vertaalde deze trips naar een website genaamd http://www.bunkerpictures.nl. Op deze website kan je nu een enorme collectie foto’s, locaties, informatie e.d. aantreffen over bunkers van de Atlantikwall maar ook over naoorlogse zoals gebruikt tentijden van de Koude Oorlog.
Kom ieder jaar in Egmond aan zee op Vacantie huur een fiets en bekijk de omgeving.Wat me steeds opvalt is het volgende: Op de weg tussen egmond aan zee en Bergen ligt aan de linkse kant van de weg een oud woonhuis met in de achtertuin nog een serie betonnen tanden.Als de bewoner smorgens zijn achtertuin in loopt, wordt hij dus al 64 jaar…geconfronteerd met de 2e wereld oorlog !!! In Limburg noemen we dit nog steeds De siegfried linie.! Ook hangt er regelmatig was aan de lijn! (er bestaat zelfs een liedje van..”"we hangen de was maar aan de Siegfried-lijn..toendertijd smalend tegen Hitler. Thats all
Hier (klik) Jack Caubo met de bewuste foto van de bewuste “”Siegfriedlinie””
Groetjes Jack Caubo Nuth
Hallo,
Enkele jaren terug liepen wij rond in de bossen bij Bergen Noord-Holland, al wandelend ontdekte wij een kleine bunker waar een gedichtenbundel in lag waar elke passant een gedichtje in achter kon laten. ivm familie omstandigheden (overlijden van mijn vader) wil ik in dit schriftje een gedachte van mij op papier zetten. Echter ik kan de plek niet meer terug vinden. Is er iemand die weet waar deze kleine bunker te vinden is. Bij voorbaat dank