Reacties op: Verboden terrein

Door: rolf

rolf — Sat, 19 Apr 2008 16:04:09 +0000

ik vind het ook geweldig om ruitje in te pingenle bij bouwtereinen

Door: erikje64

erikje64 — Wed, 16 Apr 2008 11:30:27 +0000

Vandaag de dag kom ik nog steeds weleens op verboden terrein.

SSSSSST,blijft onder ons.

Door: san

san — Thu, 21 Feb 2008 14:04:50 +0000

ja in den helder waar ik woon/de naar de verboden duinen nou de naam zegt het al. Hadden we meerdere keren een bunker als hut. In de schoolvakantie eerst op woensdag langs de vuilnis lopen met ze allen of er nog wat tussen zat voor de hut
san

Door: wr1944

wr1944 — Sun, 22 Apr 2007 22:16:14 +0000

Met een vriendje ging ik een tijdlang met de fietsen via de spoorbaan Den Haag-Leiden naar een volkomen verwilderd stukje bos, midden tussen de weilanden. De tocht langs de spoorbaan was al een avontuur, als er een trein aankwam wegduiken in de berm. Midden in het bosje hadden we een hut gebouwd, helemaal gecamoufleerd en voorzien van een geheime bergplaats. Hier bewaarden we de dingen, die we onderweg vonden, meestal uit de trein gegooid. In de hut vertelden we elkaar de dagelijkse zaken want we zaten op verschillende scholen. Ook aten en dronken we hetgeen we van thuis konden bietsen. We voelden ons echte samenzweerders.
Een ander verboden terrein was Mariahoeve in aanbouw. Voor de bouw werden nog houten steigerpalen gebruikt. Die werden na werktijd vakkundig door ons naar de sloten getransporteerd en met 4 tot 5 palen tegelijk tot een vlot verwerkt. Met wat planken en spijkers, op de bouw gevonden en een steen werd alles solide aan elkaar verbonden. Dan leer je ook dat uitstekende spijkerkoppen en blote voeten een slechte combinatie is. Toch lekker vlotje gevaren. Totdat ik ergens een paar ratten zag, toen verging bij mij de lust om in het water rond te spartelen.

Door: Marise

Marise — Sat, 10 Mar 2007 07:51:51 +0000

Ik zag een keer een interview met journalist Hofland, waarin die vertelde dat hij zo’n geweldige jeugd had gehad tijdens de Tweede Wereldoorlog in Rotterdam. Omdat hij zo fantastisch had kunnen spelen tussen de resten van de gebombardeerde huizen, waarvan de kelders nog in tact waren.

@Paul, onder het motto ‘beter laat dan nooit’: Het gekke is dat er weinig spectaculairs gebeurde en dat het toch in mijn herinnering heel avontuurlijk was. Slootjespringen was al heel geweldig (zie het log over dit onderwerp). En je kon ravotten in een hooiberg, met het risico dat er een boer met hooivork achter je aan zat. Veel meer was het niet. Maar als je met een paar boterhammen met ontbijtkoek op pad ging, had je het gevoel dat je de wijde wereld in trok en nooit meer terug zou komen. Dát was al een avontuur op zich.

Door: Eric Erres

Eric Erres — Fri, 09 Mar 2007 16:46:40 +0000

Zag gister in Schiedam een prachtige afbraakbuurt: als ik kind zou zijn…
Fantastisch, ook leuk om foto’s te maken.

Door: Wilma

Wilma — Fri, 09 Mar 2007 11:07:32 +0000

Mijn eerste echte vriendje was ook verboden terrein

Door: Wilma

Wilma — Thu, 08 Mar 2007 19:51:59 +0000

Rob…
Toevallig was ik 6 maart ook nog in Rotterdam in de buurt van de Willemskade ( Wereldmuseum).
Aparte sfeer altijd in havengebieden, mede door het geschreeuw van de meeuwen…De geur daar was niet die van olie of bruinkool!

Door: Rob

Rob — Thu, 08 Mar 2007 11:55:24 +0000

Ben zelf groot geworden in Rotterdam, en hing tijdens mijn vrije tijd (tussen mijn 5e en 12e)
altijd in de haven rond… Maaskade, Rijnkade, Leuvehaven, noem maar op. Altijd wel iets te zien ! De geur die me is bijgebleven is die van bruinkool en olie. Als ik die geuren nog ruik zit ik direct terug in de Rotterdamse haven.

Door: Paul

Paul — Sat, 27 Jan 2007 18:54:25 +0000

@Marise:

Ik weet niet hoe liberaal ouders van nu zijn naar hun kinderen. Maar met zijn tweeën ben je al wat sterker dan alleen, de ander kan altijd een helpende hand toesteken. Dus dan wordt een zeker risico ondervangen (denkend aan “je” twee negenjarige meisjes).

Wat kwamen jullie zoal tegen op pad zonder horloge, geld of telefoon?