De Stille Kracht
Link naar dit artikel Op zondag 14 januari 2007 geschreven door Wilma
” Op Java noemen ze het : dat-waar-je-niet-over-spreekt. En het is overal: het schuilt in de grond, het sist in de vulkanen, het komt aanwaaien met verre winden,het ruist aan met de regen, het rolt aan met de donder, het zweeft van ver uit de horizon over de eindeloze zee….
En het is vooral te zien in de ogen van de Javaan en het knaagt als een vergif van vijandschap aan lichaam, ziel en leven van de Europeaan.Stil bestrijdt het deze overwinnaar, heel langzaam sloopt het hem, laat hem verkwijnen en tenslotte sterven.
Dat-waar-je-niet-over-spreekt….Zo begon de serie ” De Stille Kracht”, in 1974 op de Avro…Ik zat aan de buis gekluisterd toen het werd uitgezonden…
Ik ging als kind/jongere veel om met Indonesische kinderen, en hoewel over deze kracht nooit werd gesproken, vond ik dat ze ‘iets’ hadden wat me mateloos boeide, een bepaalde ondoorgrondelijkheid. en hoe raar het misschien ook klinkt, na het zien van deze serie, snapte ik waar het vandaan kwam.
De Stille Kracht is een verfilming van het gelijknamige boek van Louis Couperus. Het speelt zich af in Nederlands Indië waar resident Otto van Oudijck samen met zijn vrouw en twee kinderen (uit een eerder huwelijk), verblijven. Pleuni Touw, Bob de Lange, Willem Nijholt, Hans Dagelet spelen o.a. mee in deze schitterende serie.
De aanwezigheid van de Nederlanders wordt niet op prijs gesteld door de plaatselijke bevolking, dus ook niet van het gezin Oudijck en gedurende de afleveringen gebeuren er ook een aantal zeer merkwaardige dingen. Otto’s vrouw voelt zich er dan ook niet op haar gemak, ook mede het feit dat zij overspel pleegt met haar stiefzoon. Zij heeft het idee dat zij overal bespied wordt, en op een avond, wanneer zij in bad gaat, komen er vanuit het niets bloedspetters op haar lichaam, steeds meer en meer….volkomen hysterisch rent ze weg, haar man probeert haar gerust te stellen, maar inwendig weet hij dat dit een niet mis te verstaan dreigement is…Dit is maar één voorbeeld van mysterieuze zaken, waarmee het gezin geconfronteerd wordt…
In 2007 komt er een film in de bioscoop van dit verhaal!!!!
Wie heeft de serie ook met ingehouden adem gevolgd?
32 reacties op “De Stille Kracht”
Laat een reactie achter
...
Ja Wilma, dat was echt een van de betere series in die tijd. De mystiek van Indonesië werd perfect neergezet, al vond ik dat in de film Max Havelaar overigens ook heel goed.
Helemaal mee eens, Wilma. Prachtige sfeer, spannend en geweldige acteurs. Rond die tijd zijn er nog twee werken van Couperus bewerkt voor de tv: Van Oude Mensen, en De Boeken de Kleine Zielen. Alledrie topproducties, zoals ze nu niet meer gemaakt worden. Wist je dat De Stille Kracht op dvd verschenen is? Zie:http://www.louiscouperus.nl/
Ik houd ook erg van de boeken van Couperus. Vooral zijn twee historische romans: Iskander, over Alexander de Grote, en De Berg van Licht, over een keizer in de decandente nadagen van het Romeinse Rijk. Je moet even wennen aan de stijl, maar het zijn superverhalen.
”Ooooh Otto, ik MOET naar Soerabaja”
”Oerip, ben ik mooi?”
”Misschien”
”Oooh, kijk daar, een witte Hadji”
Ja, op de middelbare school werd er flink de draak mee gestoken. Frappant hoeveel van mijn klasgenoten dit boek op hun ‘lijst’ zetten, nadat deze serie op TV was geweest.
Volgens mij had er een andere foto geplaatst moeten worden
Met ‘ingehouden adem’ stemt wel overeen met hoe ik toen naar die serie keek. Die badkamerscene was inderdaad echt vreselijk eng! Prachtig verhaal, goede acteurs. Ben dan ook zeer benieuwd naar die bioscoopversie waar Wilma het over heeft.
Op school hadden wij ook een paar termen uit de serie die we toen vaak gebruikten b.v. die van de jonge vrouw (dochter des huizes?): het is hier “soo saaaai”!
@ Marise
Ken je ook Psyche en Fidessa….Waanzinnig mooie verhalen( sprookjes eigenlijk, maar met veel diepgang )…
“De Stille Kracht” kan ik me goed herinneren, al heb ik het destijds niet helemaal gevolgd en was ook iets te jong om het helemáál te bevatten.
Hij is niet alleen in Indonesië te vinden, maar overal. Een eenheid achter alle verscheidenheid waar iedereen een vermoeden van heeft. Of ziet iemand dat anders?
Zeer spannende en mysterieuze serie! Was de Indonesische benaming voor De Stille Kracht niet Goena Goena?
Gewèldige serie, inderdaad. Wij zagen hem -toen nog- in zwart/wit, en mijn moeder dreigde de televisie uit te zetten als mijn broer en ik het nog één keer over de “knoppen” van Pleuni Touw zouden hebben (eigenlijk vond ik Willem Nijholt veel knapper, maar dat zei je in die dagen nog niet hardop)
Die Mandie-scène waarin mevrouw Odijck met Sirih-sap (nìet met bloed)bespogen werd is terecht klassiek geworden. Jammer genoeg is de serie nog niet beschikbaar via de prachtige nieuwe site van het omroepmuseum -als je hem nog niet kent: metéén gaan kijken-.
@marise : Als je “Iskander” en “De Berg van Licht” goed vond, wil je vast ook wel de “Antieke Verhalen” lezen. Die zijn in Couperus’tijd verspreid gepubliceerd, en pas in 1980 voor het eerst gebundeld, bij Athenaeum. Later zijn ze ook opgenomen in het verzameld werk, dat is verschenen bij Veen (deel 28). Beide zijn in de boekhandel niet meer leverbaar, maar voor een paar euri antiquarisch volop te krijgen: kijk maar eens op marktplaats (Níet de facsimilé editie van Veen kopen: die is zwaar incompleet!)
.
Bedankt voor je tip: ik ga NU de DVD bestellen
Wat een sfeer zat er in die serie; prachtig en Bob de Lange had een hele goede rol evenals Pleuni Touw. Die scene waarin ze onder de douche staat en helemaal in paniek raakt als ze met siri bespoten wordt en ze vervolgens poedelnaakt naar buiten rent onder het hysterisch uitroepen van: “Ze hebben me bespoten met SIRI!” dat was dan een soort rode pruimtabak wat door Indiërs veel werd/wordt gepruimd. Die scene staat me nog helder op mijn netvlies, vooral omdat naakt op TV niet zo vaak voorkwam. Wij hadden trouwens een zwart-wit TV maar mijn ouders mochten bij de overburen de serie in kleur zien. Waarom wij dat dan niet mochten begrijp ik nog steeds niet.
@Pleiade: jij ook bedankt voor je tip. Ik ga meteen op zoek. Mijn verzameld werk van Couperus is van eerdere datum.
Wat ook zo’n schitterende TV bewerking van een boek is; de Koperen tuin, geschreven door Simon Vestdijk.
Lees ik net ergens op internet dat het huis van Couperus aan de Surinamestraat 20 te Den Haag te koop staat. In dat huis, wat zijn vader in 1884 heeft laten bouwen schreef Couperus Eline Vere.
@Paul:
Weliswaar off topic, maar ik weet precies wat je bedoelt met die eenheid achter alle verscheidenheid….die IS er gewoon, niet eens meer een vermoeden, maar een WETEN…Ik vind het trouwens erg mooi verwoord zo: eenheid achter alle verscheidenheid…
Grappig trouwens, realiseer ik me nu: het was in mijn beleving, toen ik die serie voor het eerst zag, bloed ipv van siri die er op Pleuni uitgespogen werd….Ik ga de DVD nog maar eens bekijken! Er zullen vast nog wel meer dingen naar boven komen die ik vergeten ben…
En Jeugd: het heet inderdaad Goena-Goena…
Een prachtige serie, hoewel ik me er niet alles van kan herinneren, ik was te jong.
??:
Willem Nijholt vertelde in een interview dat mensen dachten dat deze serie op locatie in Indonesië was opgenomen. Dat was niet zo, alles gewoon in een studio in Nederland. het geeft wel aan hoe goed de sfeer dus getroffen was. Die ándere serie “De Kris Pusaka” was wél opgenomen op locatie, en daarvan dachten de mensen juist weer dat dat niet zo was.
Met de Stille Kracht kom ook ik niet verder dan de scène met Pleunie Touw en de siri spetters. Weet dat mijn moeder bijna opwilde staan om de tv op een andere zender te zetten (afstandsbedieningen bestonden nog niet;-) ). Bloot op tv kon in haar ogen niet.
Ik ga de dvd kopen. Herinneringen aan deze serie ophalen.
@Joke Dit komt omdat die specifieke scene tot in den treure herhaald is. Altijd als er een fragment werd getoond uit die serie was het de douchescene van Pleuni Touw en de siri-spetters.
Heb het boek pas veel later gelezen, erg goed. Ben trouwens een Couperusfan.
Tja, dat bloed in het bad….
@Wilma: ik lees nu pas wat je over de sprookjes van Couperus schreef. Psyche ken ik wel, maar ik weet er niet veel meer van. Ik heb gisteren weer eens in mijn Couperusverzameling gebladerd en me voorgenomen wat te gaan herlezen. Dat is het leuke van sommige logs, dat ze je op een goed spoor zetten. Of het er van komt is een tweede. Er liggen nog stapels ongelezen boeken.
Ja een geweldige serie maar vooral door de sidderende scences tussen Metsers en Touw met als ongekend hoogtepunt de naakte touw.
Metsers?? Die speelde hier niet in mee!! (Nijholt zal je bedoelen). Deja Vu trouwens, werd op een ander topic al een keer besproken.
@Omnivoor
Hugo Metsers speelde wel mee en door deze samenwerking met Pleuni touw werden zij ook een nog een stel dat tot op heden vandage nog bij elkaar is. Hugo speelde de rol van Boris in dit geweldige epos.
Zij trouwden in 1975.
@ René
Dat zal dan toch een verrekt klein rolletje geweest zijn. In het archief van het Instituut voor Beeld en Geluid ligt de originele spelerslijst van “De Stille Kracht” en daarop komt de naam Hugo Metsers niet voor…
Benieuwd welke “sidderende scenes” ik gemist heb…
Tja ik zie dat ik twee series door elkaar haal. Hugo speelde niet in de Stille kracht.Uit betrouwbare bron weet ik wel dat Hugo auditeerde, maar de keus van de regisseur viel op Willem Nijholt vanwege zijn link met Indië.
Nou ja Pleun en Hugo zijn nog steeds gelukkig
Dus niet zijn link met Pleuni
(wat een naam trouwens) 
En óók al niet zijn link met Boris: de Hugo Metsers die in de serie “De Diamant” dr rol van Boris speelde was zijn zóón: Hugo Metsers nummer drie dus
.
Tja, wat moet een mens daar nog op zeggen. Want blijkbaar is alles een reden voor een
Je mot er maar zin in hebben. Het was de fabriek natuurlijk. 1 Seizoen maar. Nou voor de reste veel plezier maar
@René: Hoe vond je Pleuni overigens in ‘Een Mensch van Goede Wil’?
@Jeugd.
Ik vond haar in gemeentebelangen beter, want daar deed ze wel aan mee.
Ja was een schitterende serie, de muziek, de locatie allemaal heel mysterisch vond ik destijds. Volgens mij werd rond die tijd ook de Pisang Ambon op de markt werd gebracht, dat groene drankje wat je kon mixen met 7-up.
@Omnivoor: ja dat deja-vu gevoel kwam door mij, bij de log van de ‘Blue Movie‘ ik dacht ook dat Hugo Metsers in de Stille Kracht speelde, alleen toen iemand mij erop wees dat het niet zo was, gaf ik dat gelijk toe (kwestie van ff checken op internet)
Valt me op dat een hoop mensen zich de “badkamer scene” nog goed voor de geest weten te halen….
Moet eerlijk toegeven dat dat eigenlijk ook wel het enige is wat me aan “stille kracht” doet terugdenken.
Prachtige serie. Ik kocht trouwens de DVD al en heb de serie nog een keer helemaal uitgekeken.
Wat ik me het best had herinnerd :
Mooie juwelen kopen Mevrouw
en de dochter die altijd aan haar vader vraagt :
Allez papa, mag het mag ik Addie zien ??