De Hutkoffer
Link naar dit artikel Op vrijdag 9 februari 2007 geschreven door Marty
Als sinds mijn jeugd was de zolder een domein waar je je lekker verstoppen kon tussen de spullen en de dozen, het was de plaats voor de rieten mand met kerstspullen en de koffers met winter-of zomerkleren.
Ook stond er altijd een grote, bruinkleurige kist, met fraai koperbeslag en houten randen. In die kist lagen de extra dekens die tevoorschijn kwamen als het herfst/winterseizoen aanbrak, dekens die ooit op de bedden van de pleegouders van mijn moeder gelegen hadden.
Dus voor mij was die leuke kist een dekenkist……
Niets was minder waar, want eigenlijk was het een hutkoffer, die die zelfde pleegouders meenamen als ze op vakantie gingen, we schrijven de jaren 20 van de vorige eeuw. Een oud reislabel verhaalde van het Nederlandsche Spoor waarmee de koffer naar Valkenburg gereisd heeft en weer terug naar Amsterdam. Zo ging dat in de tijd, een koffer voor het hele gezin en vandaag de dag een leuke attractie in de woonkamer of alsnog weer als opslagkist.
Hadden jullie thuis ook zo’n sprookjesachtige reiskist?
22 reacties op “De Hutkoffer”
Laat een reactie achter
voor de...
Nee, maar bij al dat weglopen was zo’n koffer reuze handig geweest…
Bij mijn vriendinnetje/buurmeisje stond een soort hutkoffer op zolder. Ik dacht dat deze gebruikt was door haar vader die in Indië in dienst had gezeten.
Een koffer/kist met een speciale geur. Eén ding weet ik nog wat er in zat: de trouwjurk van de moeder van mijn vriendinnetje.
Eigenlijk mochten we hier niet aan komen, maar je kent dat wel: toch stiekem naar de zolder, klep open en die jurk en zo’n geinig trouwhoedje eruit halen. Heel soms trokken we deze aan, was veel te groot natuurlijk (wij waren ongeveer 8/9 jaar), tot haar moeder ons betrapte en we alles als de donder moesten opruimen. En met beleid opruimen, want op die trouwjurk was die moeder zuinig.
Zo’n hutkoffer op zolder, waarvan de sluitingen soms spontaan weer opensprongen
.
JA.
Mijn vriend trok bij mij in en had een soortgelijke hutkoffer.
Nu, 2,5 jaar en vele leugens later zal het wel niet zo lang duren voordat hij hem weer inpakt.
Dan zal ik mij (herkenbaar voor Henny-Jane) bevrijd voelen.
In future zal een hutkoffer bij mij inderdaad veel losmaken.
Maar GEEN jeugdsentiment.
ach Henny Jane, met een stok en een geknoopte boerenzakdoek (met je paspoort, creditcard en een beetje cash) kom je ook een heel eind.
En als je 50plus bent moet je natuurlijk ook je medicijnen meenemen.
Exact zo’n koffer als op het plaatje staat op mijn werk. Zoals jullie misschien weten werk ik op het Centraal Bureau voor Genealogie; http://www.cbg.nl wat alles te maken heeft met stamboomonderzoek. Nu hoor ik jullie al denken; wat heeft dat met hutkoffers te maken? Nou heel veel, als er van een familie een familielid kwam/komt te overlijden en die persoon had een familiearchief opgebouwd komt dat dikwijls bij ons terecht omdat de nabestaanden daar vaak geen raad mee weten en het gebeurt niet zelden dat dat familiearchief in een oude hutkoffer bewaard werd die we er dan ook bijkrijgen. Natuurlijk worden die familie archieven ook aangeleverd in gewone koffers en die worden, als dat familiearchief is geïnventariseerd en aan de collectie is toegevoegd, meestal weggegooid omdat ons bureau kampt met ruimtegebrek. Soms als zo’n koffer nog in goede staat verkeert neem ik hem mee. Als hij dan toch weggegooid wordt vind ik dat zonde. Er staan bij mij op de afdeling twee van die hutkoffers in het gangetje; beide met een rijk verleden en dat spreekt tot je verbeelding.
Mijn ouders hebben in hun halletje een oude dekenkist staan. Geen idee eigenlijk wat ze erin bewaren. Maar goed, een dekenkist is natuurlijk niet hetzelfde als een hutkoffer.
Ooit kreeg ik van een bejaarde Indische buurvrouw maar liefst zés van die hutkoffers. Zij en haar man hadden die destijds gebruikt bij hun repatriatie uit wat nu Indonesië is.
Na drie jaar(!) op het balkon, was de doordringende KAMFER-lucht (ik denk dat je die bedoelde, Joke) nog steeds niet uit die kisten verdwenen, dus mijn mooie plannetjes met die kisten gingen in rook op: niet te harden die lucht…
Ik heb de kisten dus maar weggegeven aan verschillende mensen die minder last hadden van die meur, wat achteraf wel weer jammer is, maarja, “marktplaats” bestond toen nog niet
jeugdsentiment! ook bij mijn ouders en grootouders zulke kisten…. loodzwaar..
Met de bekende kamfer lucht!
Voor hun de verhuiskisten van Nieuw-Guinea naar nederland.
Nog steeds staat de naam met voorletters er duidelijk op.
De trouwjurk van mijn moeder en Nieuw-guinea kunstvoorwerpen liggen er nog steeds in.
Als ik in nederland ben ruik ik even in de kist.
Netals het kastje van kruidnagelhout, die moet dan even open….. maar die lucht is aangenaam.
Helaas, helaas ….Wij hadden niet zo’n pracht hutkoffer…ik zou er dolgraag in in huis willen hebben, ze zijn zo mooi…Ach, wie weet.
Maar ik ken ze natuurlijk wel, van anderen die er wél eentje hadden.
Kamfer??
Sentiment: kun je net als met muziekjes en filmpjes, iets met luchtjes maken
Nee, zo eentje heb ik eigenlijk nooit in het echt bekeken of gezien, wel op de kleuterschool, de verkleedkist die vergeet ik nooit meer
Mijn opa gebruikte prachtige houten kisten om eieren te vervoeren. Hij was in de 40-er jaren eierenboer (en kip!). Helaas is er nog maar één zo’n kist in de familie en die staat niet bij mij
.
Sue-Ellen: ja, mijn ouders hadden in de jaren ‘60 ook een tijdlang veel kippen die nogal veel eieren wisten te produceren. Ik herinner me die mooie, lichtgekleurde kisten ook nog wel, handig met huisje spelen en om weg te geven aan jonge mensen op kamers als boekenkasten en opbergdozen…
En Marianne…lees ik dat zo tussen de regels door…we je sterkte moeten wensen..??
Bij mijn ouders staat een dekenkist donkerbruin met mooi motief er staat van alles op, ik weet niet wat er in zit, ooit krijg ik het wel eens te zien denk ik.
Mijn ex was een hutkofferman
En dekenkisten, en alles wat er op leek. Jaren terug, toen we nog in Amsterdam woonden, schuimden we vaak de straten af ’s nachts, de nacht voor het grof vuil werd opgehaald. Ooit vonden we een kist, enigszins beschadigd maar makkelijk te repareren - alle stickers van de reizen zaten er nog op. Dat zette de fantasie wel aan het werk. Hij rook overigens nergens naar - gelukkig maar, ik heb een hekel aan die kamferlucht (anti-mot, waarschijnlijk, dat spul?).
Henny-Jane:
Na een huwelijk van 34 jaar is deze relatie na 2,5 jaar al op sterven na dood.
Een hut-koffer is te klein voor alle emoties die er nu loskomen. was een heftig weekend.
Het is mijn huis en hij wil niet weg……… dank je, uiteindelijk komt het vast wel in orde.
Weer wat van geleerd.
@marianne Het is mij 10 jaar geleden ook overkomen na een huwelijk van 25 jaar.
Ik begrijp volledig hoe je je voelt.
Het kan even duren, maar neem van mij aan:
na regen komt zonneschijn.
Helemaal mee eens Adrie, ooit is het mij ook overkomen na 12 jaar huwelijk en begin 2002 is daar een einde aan gekomen met een enorme opluchting….wel een hoop rompslomp erna en je denkt dat er geen einde aan komt…maar echt wel, het komt gauw, maar wachten duurt nu eenmaal soms lang door je gemengde gevoelens die je dan hebt…..sterkte dus Marianne en zet de hutkoffer maar alvast buiten die hoort ook niet in je huis heb ik begrepen????
bedankt mensen. lief.
Òok wij hadden zo’n hutkoffer mijn ouderes namen het mee vanuit ned. indie.
Die geur uit die kist vergeet ik nooit meer. Ik had altijd gedacht dat het de geur van mottenballen was.
Soms ging ik me erin verstoppen als we aan het spelen waren tot…..de beugel in het slot viel. Later had ik h’m gebruikt al speel kist maar dat vond ik te gevaarlijk, stel je voot dat het deksel dichtklapte nee daar moest ik niet aan denken. ik heb deze kist vol herineringen weggegeven stom stom stom.
Toen wij verhuisden naar een oude boerderij vonden we daar op zolder twee hutkoffers. De koffers hadden verre reizen gemaakt volgens de stickers die erop zaten maar helaas waren ze leeg…
Hoi allemaal,
Ik heb nog zo’n hutkoffer met speciale geur in de schuur staan. Hij staat nu idd op marktplaats. Dus bekijk de foto’s doe een leuk bod en hij is van jouw. Op ‘t etiket staat
koffermagazijn w.jansen voorheen m.pilger nes no 4. 3e huis van de vijgendam amsterdam.
Misschien heeft een kenner daar wat aan.
Groet, P