Spreekbeurt
Link naar dit artikel Op dinsdag 13 februari 2007 geschreven door Rick67
Net als de verjaardag op school was ook de spreekbeurt op school voor het ene kind goed voor een onvervalst jeugdtrauma maar voor het andere kind aanleiding om te schitteren in de spotlights.
Als druk maar redelijk bescheiden kind bereidde ik me wekenlang voor om een spreekbeurt van hooguit een kwartiertje succesvol te volbrengen én…….ik vond het nog leuk ook. Alle kinderen uit de klas hingen dan aan je lippen.
Ik herinner me nog dat mijn spreekbeurt ging over dinosaurussen en vulkanen. Ik pluisde daarvoor menig (jeugd)encyclopedie uit en kopieerde plaatjes. Het vereiste nog echte jeugdelijk vakmanschap want er was nog geen internet om alles van af te halen en te kopiëren. Ik weet helaas niet welk cijfer ik had, maar nog wel dat hij goed werd ontvangen door de meester.
Had jij ook een spreekbeurt? Weet je nog waarover deze ging en gebeurde er nog iets anders speciaals tijdens je spreekbeurt?
51 reacties op “Spreekbeurt”
Laat een reactie achter
Op de lagere school hadden wij ook spreekbeurten.Dat begon al in de 3de klas.We moesten er 3 per jaar doen.En sinds ik de 4de klas 2 keer gedaan heb,heb ik er 15 gedaan.Ik mocht het altijd graag doen,ging ook vaak als eerste als we een keuze hadden (dan had ik het vast maar gehad).Ik hield het vaak over onderwerpen waar ik al veel van wist,iets wat met landbouw te maken had, zodoende hoefde ik niet allerlei boeken uit te pluizen.de spreekbeurt was vaak na de pauze,dus mochten we in de pauze voorbereiden,plaatjes of tekeningen op het schoolbord plakken die dan dicht geklapt kon worden en als je dan je spreekbeurt begon klapte je het bord open.Ik had meestal hoge cijfers.
Spreekbeurten hoorden bij de middelbare school. Voor engels moesten we altijd een artikel uit de Newsweek halen (hadden we via school een abonnement op), tja die waren altijd nogal politiek en heftige discussies volgden dan meestal. Ik herinner me nog een jongen die geen zin had in verdere discussies: “Oh, I don’t know Zeur!”, zijn uitspraak van “Sir” tegen de leraar. Wij maar gniffelen.
Ook met nederlands stonden ze op het programma. Eens had ik helemaal vergeten dat het mijn beurt was, en met een rode kop ik voor de klas. Maar gauw wat verzinnen, wat vond ik zelf interessant? Hilversum III was toen net begonnen met 24-uur uitzenden en dat was voor mij nogal belangrijk. Ik had dat in een zin kunnen vertellen, maar ik begon jaartallen over de geschiedenis van dat radiostation te verzinnen…de leraar wist dat toch niet. Tot overmaat van ramp kwam toevallig de schooldirecteur ook nog binnen en bleef luisteren naar mijn 95% uit de duim gezogen verhaal.
Ben er mooi mee door het oog van de naald gekropen met een aardig goed cijfer achteraf ook nog…
Ik hield helemaal niet van spreekbeurten, bah bah en nog eens bah, al die kinderen die naar je keken en ook de meester die je in de gaten hield…brrrrrrrrrrrr
gelukkig heb ik wel voldoendes gehaald maar het was echt mijn favoriete vak niet nee. en weet je wat ook zo erg was? Je was verplicht om te vragen of ze nog vragen hadden in de klas over het onderwerp waar je het over had en dan was er altijd wel eentje waar ik geen antwoord op kon geven en dat vond ik zo erg…. 
??: 
??:
Ook ik heb es een spreekbeurt over dinosaurussen (toen nog dinosauriërs) gehouden
Jongetjes vinden dat onderwerp op een bepaald moment interessant
Meestal hield ik het over het land van de vakantie van dat jaar.
Heb het ook es over dieren gehad en heb toen ipv kopieën mijn Esso-dierenplakboek (kent iemand die nog?)in stukken geknipt
Ik had een hekel aan spreekbeurten. Durfde niet zo in het openbaar te praten.
En wat ben ik : onderwijzer …. hou 5 dagen per week onafgebroken spreekbeurten en spreek 5 dagen per week in het openbaar. Soms moet je je grootste angst bevechten !!!!
ps. Mijn leerlingen hoeven geen spreekbeurten te houden als ze niet willen een boekbespreking is ook goed. Ik snap hun weerzin.
@Aidan: ik heb de plaatjes uit de encyclopedie van de buurvrouw
Daarna mocht ik de hele serie boekjes houden ze waren toch al heel oud. Ik heb een spreekbeurt gehouden over Zwitserland maar ik was er nooit geweest…. En ook over Anne Frank dat herinner ik mij nog. Vond spreekbeurten vreselijk!!!!!!!! En nu als leerkracht houd ik elke dag spreekbeurten 
leuk toch!
geknipt……………oh.
ik kan me nog één spreekbeurt herinneren en die ging over Piranha’s. Ik heb van af mijn 2e jaar uitstekend kunnen praten en vertellen en kreeg een 9.
Wat grappig dat Bertus en Sue-Ellen alletwee een hekel hadden aan spreekbeurten en beiden in het onderwijs zitten
Ja, Aidan, daarom is het leven zo spannend he, je weet nooit wat er komen gaat of wat er allemaal gaat veranderen dan soms in je leven, en gelukkig maar want als je alles al ver van tevoren weet is het niet spannend meer he?
@Aidan, sterker nog: We hebben (10?) jaren op dezelfde school in Amsterdam gewerkt en zijn nog steeds bevriend ookal wonen we heel wat kilometers van elkaar verwijderd. Enne, dit schreven we toevallig ook nog eens onafhankelijk van elkaar. Wat een beroep!!
Ik vond spreekbeurten doodeng en zat er het hele jaar tegenop. Een boekbespreking is voor mijn gevoel trouwens hetzelfde als een spreekbeurt. Op de lagere school was het niet verplicht, maar het mocht als je het heel graag wilde. Ik vond het zo vreemd dat er kinderen waren die dat vrijwillig deden! Ik geloof dat je in de 6e klas wel verplicht was om een spreekbeurt te houden, toen hield ik in elk geval een spreekbeurt over het vogelbekdier. Ik had er heel veel over opgezocht in de schoolbieb, en dreunde alles uit m’n hoofd op. Dat ging best aardig. Op de middelbare school moest je boekbesprekingen houden, vreselijk. Doodeng.
Was altijd een beetje overmoedig en ben daarom ooit leraar geworden?!
Spreekbeurten vanaf klas 6: Roofvogels. Later op de middelbare: Strandvissen, Buizerd (buteo buteo) en de rest vergeten.
Nu hebben mijn zoontjes al beurten vanaf groep 3/4!! Stress kennen zij gelukkig niet.
@aiden Ja die esso boeken hadden wij ook,2 waren er,op het laatst was het een los bladig systeem ik denk haast dat we ze nog hebben.
@Bart 66 Geweldig! bewaren, hoor.
Ik ken alleen het ‘echte’ boek, dat je stickers kreeg bij het tanken en die er dan moest inplakken. Wij hadden geen auto, maar de automobilisten in de familie spaarde voor me, en ik denk haast dubbele ruilen op het schoolplein
mijn spreekbeurt ging over ABBA, daar kon ik tenminste over doorzaniken, ik haatte spreekbeurten net als nicky trouwens, ging met een cd-tje en een plaatje van freddie mercury en verder onvoorbereid na een week zeuren van mijn kant de klas in en wandelde er met een 9 uit, ja had de juf gezegd het is wel nicky die een spreekbeurt houd (verlegen type)….
Ramon hoopte in groep 5 op een spreekbeurt maar schijnt pas in groep zes te gebeuren, die zichzelf als enige vrijwillig opgegeven om een spreekbeurt te houden over honden africhten, dvd mee van onze eigen aaron en wat termen als speuren pakwerk, stellen en hij had een dikke 10, de stoertjes uit zijn klas waren zwaar onder de indruk van onze duitse herder.
zo zie je het ene kind is het andere niet (zelfs niet als ze uit dezelfde moeder komen haha)
Mijn eerste spreekbeurt ging over hamsters, en het enige leuke was dat ik die hamster mee mocht nemen naar school. Bij de spreekbeurt zelf vond ik het dood en doodeng om voor de klas te staan en ze allemaal toe te spreken. Er was dacht ik 15 minuten uitgetrokken voor die spreekbeurt maar omdat ik zo zenuwachtig was ratelde ik alles wat ik uit mijn hoofd geleerd had achter elkaar door en was na 5 minuten al klaar met mijn verhaaltje
Mijn dochter had haar eerste spreekbeurt pas in groep 8 (zesde klas) wat ik op zich best wel jammer vind, tuurlijk het ene kind is het andere niet, maar ik denk wel dat als je kinderen vaak genoeg in het openbaar (zoals een spreekbeurt) laat spreken ze op een gegeven moment toch wel over hun grootste angst heen zijn.
Ik zou het niet meer weten of ik wel of niet een spreekbeurt heb gehad op de lagere school.
Lia, weet jij het nog?
Ik ben toch meer kwijt van mijn lagereschool periode als dat ik dacht.
Ik kan me niet herinneren dat ik op de lagere school een spreekbeurt heb gehouden. Wel werkstukjes gemaak. Blij toe eigenlijk, ik vond ‘t toen maar niks om voor de klas een verhaaltje te houden.
) maar het ging over werksters enzo. Nu snap ik ‘t wel van die bijen maar toen had ik iets van ‘huh werksters waar heeft ze ‘t over’.
Op de middelbare school moesten we wel een spreekbeurt houden. Ook nu weet ik niet waar ik ‘t over heb gehouden. Mijn vriendin hield het over bijen. Vond het een chaotische spreekbeurt, zal ook wel niet goed geluisterd hebben of te veel naar buiten hebben gekeken ( dat deed ik maar al te vaak
Moest op de middelbare school ooit een boekbespreking houden over een boek dat de leraar voor me uitgekozen had en dat werd dus Celibaat van Gerard Walschap. Verschrikkelijk boek! Tot overmaat van ramp moest ik tijdens die boekbespreking een mening geven over dat boek dus ik heel eerlijk gezegd dat ik het een rotboek vond en dat viel niet goed bij de leraar. Ik geloof dat ik een mager zesje in de wacht heb gesleept.
Spreekbeurten weet ik alleen nog van de Havo waar ik ook was, dat waren eigenlijk meer boek besprekingen. één over Max Havelaar bij nederlands en één over kunst bij duits, maar ik las het allemaal gewoon van het papier voor de klas. En de Max Havelaar ik weet niet eens meer of hij echt doorging, waarom dat weet ik ook niet. Maar nu lees ik af en toe wat voor voor een aantal mensen op zondag eens in de twee maanden, ongeveer.
@Ellen, nee, op onze lagere school hadden we geen spreekbeurten…
Gelukkig maar, wat mij betreft. Ik vond het doodeng, later op de MAVO, die spreekbeurten.
Moesten ook nog eens zo’n tien minuten duren, geloof ik.
Zat je thuis te oefenen, had je nog maar vijf minuten..
Vreselijk, zo voor de klas, ik wist ook niet waar ik kijken moest, focuste dan maar op een punt achter in de klas of zo.
Ik had desondanks meestal wel een 7 of een 8.
Later op mijn beroepsopleiding ging de ellende nog even door. Ik weet nog dat iemand toen eens een geweldige spreekbeurt hield over: Het Nut van de Spreekbeurt!
Wat ik me nog herinner is dat als je een spreekbeurt hield over een land, dat je dan bij het verkeersbureau van dat land folders op kon vragen. Dat gebruikte ik trouwens ook voor werkstukken. Ja, ver voor het Internet moest je er nog wat voor doen..
@Lia: ja inderdaad vroeger moesten we er inderdaad meer voor doen! je ging o.a. naar de bieb om plaatjes uit de boeken te kopieëren of je zocht de Margriet of Libelle (als je moeder daar lid van was) door op zoek naar plaatjes. Tegenwoordig kan je het zo gek niet bedenken of er zijn wel plaatjes van om over teksten nog maar te zwijgen, maar de leraren zijn natuurlijk ook niet gek, weten ook die sites te vinden en zien wanneer een leerling de teksten gekopieërd heeft.
@sentiment : klopt hoor, zinnen die ik niet vertrouw “google” ik even. zo zijn er bij mij ook leerlingen door de mand gevallen die alles hadden gedownload van het net.
Hallo daar ben ik ook weer eens een keer, niet omdat ik niet wilde maar raad iedereen af met provider versatel/tele2 in zee te gaan
Maar goed het werk weer allemaal.
Denk nu pas aan de medeleerlingen die dan ook nog eens moesten luisteren misschien ook de reden dat ze nooit geen vragen hadden 
Spreekbeurten waren met lezen een van de leukste dingen op school voor mij. Had en heb totaal geen moeite met spreken. En ook het kwartier praatte ik moeiteloos door er waren zelfs momenten dat de leerkracht aangaf dat het wel genoeg was
Allebei mijn kinderen kunnen ook uitstekend een kwartier doorratelen waarbij vooral de jongste nog al eens rare onderwerpen kiest en het zich zelfs met internet heel moeilijk kan maken. Kan hem echter nooit van zijn plan afbrengen.
@Bertus ben het hier niet helemaal met je een tenminste met de zin als ik de zin niet vertouw. Hiermee heeft mijn dochter(inmiddels 18) heel vaak problemen gehad. Die scheen al op jonge leeftijd te volwassen taal gebruik te hanteren waardoor ze altijd het verwijt kreeg dat ze het wel van internet zou hebben afgehaald. Nu durf ik voor 100% te zeggen dat ze dat nog nooit gedaan heeft daar is ze veel te perfectionistisch voor terwijl ik ook bijna zeker ben dat mijn zoon het wel zou doen als ie de kans kreeg
. Soms zijn kinderen op jonge leeftijd al heel volwassen in hun taalgebruik. Kan ook te maken hebben dat ze allebei net als ik heel veel lezen.
Ook mijn eerste spreekbeurt ging volgens mij over hamsters want ik had zelf zo’n beestje en ik was er erg gek mee. En verder hield ik op de lagere school nog een keer een spreekbeurt over het stadje waar ik woon(de), daar wist ik redelijk wat van en ik snuffelde alles bij elkaar om een leuk verhaal in elkaar te prutsen. Maar oooohhh wat was ik zenuwachtig voor zo’n spreekbeurt. Het dikke zweet op m’n lijf en een rood hoofd, en maar hopen dat niemand het raar vond wat ik zei en of m’n kleding wel goed zat en m’n haar, enz enz…drama’s!
@madelein : klopt wat je zegt, maar … als ik een zin niet vertrouw en ik google hem komt soms ( echt waar ) de hele rest van het werkstuk van internet. Ik heb soms werkstukken gehad waar niets aan was veranderd. Ik google 1 zin maar zie dan vanzelf de rest. Uiteraard baseer ik me niet op 1 zinnetje.
Ik was altijd wel zenuwachtig, maar vond ‘t ook wel leuk. Zo heb ik op de basisschool spreekbeurten gedaan over konijnen (met daarin de zin dat als ‘t tijd is om ‘t hok schoon te maken je dat maar aan je vader moet overlaten), over mieren en over het symfonisch orkest. Op de middelbare school herinner ik me een spreekbeurt over Atlantis (dat was een opdracht, ik vond ‘t vreselijk, want waarom moest ik nou een spreekbeurt houden over iets waarvan niet eens zeker is of het bestaan heeft??) en over gebarentaal. Heb ik gewoon m’n middelvinger opgestoken in de klas …
Op de basisschool moest je zeker 5 x in het jaar luisteren naar voetbalspreekbeurten, omdat de jongens niets beters konden bedenken. Kwam je na de pauze de klas binnen en dan stond er weer zo’n voetbalveld op het bord getekend…. Bleeehhhh!
Het heeft me wel geholpen in mijn latere (vrijwiligers-)werk voor het GGZ. Ik gaf namelijk voorlichting op scholen over eetstoornissen.
Het was op de lagere school, 4e klas, en mijn spreekbeurt ging over Bont. Mijn oom was bontwerker en had een eigen atelier. Van hem mocht ik stukjes bont lenen: chinchilla-konijn, tijger, nerts etc. Het was een interessant onderwerp en ook de juf vond dat. Het leidde tot een demonstratie van mijn oom, waarbij hij uiltlegde hoe een bontjas in elkaar werd gezet. Hij nam ook een paar jassen mee, die de juf als een model ging showen. Helaas voor mijn oom en zijn gezin kwam enkele jaren later de klad in de bonthandel en durfden veel vrouwen hun bontjassen niet meer te dragen. Deze zouden nog vele jaren in de kast blijven hangen.
M’n eerste spreekbeurt was een regelrechte disaster. Het ging over boksen (destijds de sport die fanatiek beoefende). Ik had van m’n trainer wat boeken en posters meegekregen om te showen, maar al snel kwamen dus de handschoenen voorbij en een net iets ál te fanatieke leraar die vroeg of ik wat stoten wilde plaatsen bij hem. Op zo’n moment doe je alles voor een goed cijfer (en om zo snel mogelijk weer te gaan zitten) en dus begon ik een aantal stoten voor te doen.
Tot aan de uppercut….leraar in kwestie laat z’n “dekking zakken” en ik raak ‘m vol op z’n kin…….consternatie in de klas, de leraar lag knock-out.
Ik een enorm rode kop, schaamde me echt kapot, heb m’n spullen gepakt en ben zonder te stoppen naar huis gerend. Later die dag is de leraar nog bij me langs geweest om me er maar van te overtuigen dat het niet mijn schuld was en dat ik tóch wel een goed cijfer had gehaald.
Meen dat ik iets van een 8,5 had gehaald ofzo.
Never the less……ik heb sindsdien een bloedschurft aan spreekbeurten gehad en koos dus ook altijd onderwerpen waarbij zo min mogelijk fysiek aan te pas kwam.
Kort geleden komt m’n zoontje (8 jr.) naar me toe….”pappa, ik moet van de juf een spreekbeurt houden en ik wil het over boksen doen….help jij me daarmee??”
………denk dat ik ‘m maar ompraat om z’n spreekbeurt over paperclips te gaan houden ofzo
Leg maar nooit aan je zoontje uit dat fysiek geweld niet altijd zinloos is………..in jouw geval.
succes met de begeleiding: de paperclip is een geweldige uitvinding en er valt vast wel een boel over te vertellen………….?
Er is niets zo fascinerend als de ontwikkeling van de paperclip, net als de opmars destijds van de gele memoblokjes.
@Rampstein: Wel toepasselijk om je vuisten te laten spreken tijdens een spreekbeurt!
ik was wel zenuwachtig, maar ik vond een spreekbeurt houden altijd erg leuk. Ik haalde ooit het cijfer 10 voor een spreekbeurt over diepzeevissen, maar daar zit een verhaal aanvast:
ik haalde mijn spreekbeurt uit die kleine miniatuurboekjes die je ooit kon sparen bij de Albert Heijn. Die deed je dan in zo’n map, ongeveer formaatje elpeehoes. Ongetwijfeld gaan er bij sommigen onder jullie belletjes rinkelen. In de pauze bleef ik in de klas en op de achterkant van het schoolbord (rechts) tekende ik dan een overzicht van de dieptes en tekende de vis erbij die bij de juiste diepte hoort; de tekening was bijzonder goed gelukt, vooral de vervaarlijk ogende pelikaanaal, die ook de voorkant van het miniboekje sierde..
Aan het eind van mij smetteloze kwartier motiveerde de meneer zijn mening; alles was prima helder, goed te volgen en met veel flair gebracht. De bordtekening was prachtig en de feiten spectaculair, maar (en nu komt het) soms een beetje te spectaculair. Het kwam er op neer dat de meneer mij niet geloofde op een bepaald feitje. Dat het mannetje van de hengelvis maar een aantal milimeter is, itt het enorme vrouwtje van een halve meter. Het mannetje bijt zich daarbij ook nog es vast in de buik van de vrouw en vergroeit met t vrouwtje tot een soort aanhangsel. Het neemt de bloedsomloop vh vrouwtje tot zich, en wordt dus letterlijk onderdeel vh vrouwtje.
Nou, de meneer dacht da ti kdat zelf had verzonnen en daarom kreeg ik geen 10 maar een 9. Nu was een 9 ook een prachtig resultaat, maar mijn feit klopte wel! Ik had dus recht op een 10! Ik been op de meneer af met in mijn hand het onomstotelijke bewijs in de vrom van een miniatuurboekje en met mijn wijsvinger op het desbetreffende stukje tekst eis ik mijn 10 op. De lul, hij keek niet eens. toen ben ik toen de zoemer ging blijven zitten en ik eiste dat hij eerst bij mij kwam kijken in mijn boekje…Hij kwam tot inkeer en die negen achter mijn naam in zijn agenda veranderde hij in een 10.
Alsof het gisteren gebeurd is, maar t was toch alweer schooljaar 81/82…
@Rampstein: ik heb zitten schaterlachen bij je reactie, ik zag het zo voor me! en wat zul jij je opgelaten hebben gevoeld!
@Steven: haha ook typisch iets voor jou ja, als je gelijk hebt dan wil je ook gelijk krijgen, groot gelijk en knap dat je dat op die leeftijd al durfde!
Ja
die Steven, een echte doordouwer ja en zo is mijn oudste dochter ook, die raakte ooit in de clinch met een leraar die ook iets niet goed na had gekeken en dat ze toen een 5 kreeg in plaats van een 7……vorige week op de open dag van de school vroeg die leraar aan mij of ik haar moeder was en toen dacht ik: Ga je je nou leuk voordoen als leuke leraar????
Nou, ook jullie maken net zo goed fouten
Rampstein:
Wat een verhaal !!!!! Ik heb nog de tranen van het lachen in mijn ogen staan…Briljant, zoals je dat hier beschrijft. Met de spreekbeurten op school is een fobie bij mij ontstaan: voor een groep mensen spreken. Tot op de dag van vandaag heb ik daar verschrikkelijk veel moeite mee. Het lukt in ieder geval niet zonder een rooie kop!
Mijn eerste spreekbeurt ging over paarden, want daar hoefde ik niet veel tijd aan te besteden, want paarden waren toch al een dagelijkse
bezigheid. Ook heb ik een spreekbeurt gehouden over fossielen . De rest weet ik niet meer…
Volgens mij was ik steeds ‘ziek’ als ik aan de beurt was of zo…Brrrr, vreselijk!
Spreekbeurten… brrrr…
Maar waar mijn spreekbeurt(en?) over ging: mijn konijn. Gewapend met plaatjes, foto’s en zakjes hooi, stro en voer ging ik de strijd aan. En natuurlijk had ik thuis geoefend met als publiek mijn ouders.
ik ben verlegen en bang want ik hep nog nooit een spreekbeurt gehouden
ops: 
Ik moet 25 april mijn spreekbeurt houden, en ik heb pas 1 hoofdstuk!
Ik kan geen goede info vinden over mijn onderwerp… 
Oh ja spreekbeurten. Nou ‘hebbie ff’?
en we lagen elkaar ook al niet; vast geen hoge score!
Ik heb ooit eens voor aardrijkskunde een spreekbeurt gehouden over ‘het agitatie systeem’ in Sao Paulo. Vraag mij niet meer maar ik had een 9 hiervoor, was ook nog eens voor een schoolonderzoek. De ‘meester’ kwam mij stiekem vertellen dat ik dit hoge punt had gescoord!
Een ander onderwerp was voor Engels: ‘how I became topsy turny’; Dat ging over mijn idool Julien Clerc…alleen kende de Engelse leraar deze term niet
M’n 3de spreekbeurt dat ik mij kan herinneren was voor Duits. Ik vertelde iedereen over ‘Albert Hammond’. Waarom hem vraag je je misschien af, well ik was/ben een fan van hem maar op een lp was zijn hele history al in de Duitse taal…dus makkie dakkie! Hoog punt voor gescoord.
Oh dear…straks val ik hier door de mand, want ik heb jullie nog een verhaal over Albert Hammond beloofd…het komt gauw hoor!
Op de technische opleidingen, die ik volgde, waren spreekbeurten niet erg gebruikelijk. Ik kan me 1 spreekbeurt herinneren op de HTS. Ik was al in dienst geweest en dat gaf je al een wat hogere status op het vlak van levenswijsheid. Ik heb me suf gepeinsd over een onderwerp dat voor mij niet moeilijk zou zijn en waar de klasgenoten toch naar zouden willen luisteren. Uiteindelijk had ik in mijn ogen een geschikt onderwerp gevonden, de werking van vuurwapens. Voor de meesten was dit onbekend terrein en ik had als enige van de klas in dienst gezeten en dus ruime ervaring kunnen opbouwen. Ik heb tijdens de spreekbeurt de algemene werking van vuurwapens uitgelegd, het verschil tussen een pistool en een revolver en de werking van automatische wapens. Nu hoorde ook bij de spreekbeurt, dat je voorbeelden meenam, die je onderwerp zouden ondersteunen. De toepasselijkheid van het meegebrachte werd ook meegenomen in de beoordeling. Voorgangers hadden een vliegend modelvliegtuig als onderwerp en lieten een klein motortje luid knetterend en stinkend in de klas draaien of demonstreerde hoe radiografische besturing werkte met een modelschip en een zender. Men verwachtte van mij minstens dat ik een echt vuurwapen zou meenemen. Ik had echter kartonnen modellen gemaakt, waar met bewegende delen de werking goed duidelijk werd. Toen ik het laatste model demonstreerde zorgde ik letterlijk voor de klap op de vuurpijl. Ik een kinderpistoolje bij me met knalkurken. Op het moment supreme haalde ik het pistooltje ongezien uit mijn broekzak en liet het knallen. Iedereen zat stijf in z’n stoel maar deze climax leverde wel een goede score op, ondanks de pacifistische inslag van de docent.
op de lagere school heb ik geen spreek beurten gehouden ,
Ha Vanilla en dat is maar goed ook want ik vond het vreselijk die spreekbeurten en was blij dat ik er vanaf was, die maandenlange voorbereidingen, overhoringen van mijn vader of moeder, sta je voor de klas en dan klap je dicht…..nou ja……gelukkig haalde ik wel voldoendes toen, ik kan altijd leuk vertellen, ook op JS maar ik kan ook verlegen zijn of ineens dichtklappen terwijl ik dat eigenlijk niet zo bedoel, misschien op zo’n moment toch wel onzeker denk ik…….
ik had er ook een hekel aan hoor.
was vroeger ook zo onzeker.
later op het vervolg onderwijs ,heb ik mijn spreekbeurt gedaan over rembrand, heb er maanden over gedaan ,ben nog zo druk met iets geweest.
@Judith & Vanilla dat dichtklappen is voor mij heel herkenbaar; ik had soms tijdens spreekbeurten seconden lang dat ik naar woorden moest zoeken en dat waren dan pijnlijke stille momenten in mijn betoog. En de hele klas zit je dan zo aan te gapen; vreselijk!
ja zeg ,en dan kwam er ook nog commetaar uit de klas en dan kon ik wel door de grond zakken
***Reactie door een van de moderators van JS verwijderd***
waarom dat dan
Wie bang is voor spreekbeurten kan het beste de tip van Bertus volgen (zie 13 februari 2007)
Vroeger was ik ook altijd bang voor spreken in het openbaar. Altijd haperen en soms stotteren. Door zelf de drempel over te gaan ben je er zo vanaf.
Daarna ben ik maar D.J. geworden, en spreek ik nog altijd jingels en radiocommercials in.
Na de eerste vreselijke spreekbeurt in de vierde klas “vergat”ik de volgende keer dat ik een spreekbeurt had. Alles liever dan een beetje voor de klas voor joker te staan met al die klasgenoten die naar je keken en mogelijk ook nog om je lachten…dan liever een onvoldoende.Het gekke was dat ik toneelspelen e.d. wel leuk vond. Dan had je tenminste een tekst die je uit je hoofd kon leren en als je toneel speelde was je lekker iemand anders. Op zondagsschool keek ik bijvoorbeeld wel uit naar het kerstspel, hopend dat ik dan ook een rol kreeg. Maar spreekbeurten ? Alsjeblieft niet!
saaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaai echt had je niks beters kunnen bedenke
aaaaaaaaaaaaaaaah ik kan het nooit meer leze zzooo slegt