Slootje springen
Link naar dit artikel Op woensdag 14 februari 2007 geschreven door Bart 66
Omdat wij op een boerderij woonde was slootje springen een van de dingen die wij deden.
We noemden het ook wel “polderen“. Door de polder konden we naar mijn opa en oma lopen, dat was ongeveer 2 1/2 km. Over slootjes, dammetjes en bruggetjes kwamen we daar.
We probeerde altijd zoveel mogelijk slootjes te springen. Soms namen we ook een zelfgemaakte polsstok mee om over bredere sloten te kunnen springen. Het was best spannend om door een wei met koeien te lopen, die kwamen soms wild op je afrennen.
Vaak kwamen we met natte laarzen en soms ook met een nat pak thuis. We konden bij ons vandaan het oosten, zuiden en westen in, we kwamen op plekken waar we nog nooit geweest waren en voelde ons net ontdekkingsreizigers. Je zag allerlei vogels en vond ook wel eens eenden- of kievietsnesten met eieren. Vriendjes uit dorp kwamen ook wel eens en kinderen die aan de rand van het dorp woonden deden dit ook wel.
Zijn jullie ook wel eens met een nat pak thuis gekomen?
17 reacties op “Slootje springen”
Laat een reactie achter
De zandbak ,...
Recent nog eens met vrienden onze polder doorgenomen! Veel discussie over drijfzand…
In onze herinnering had deze polder, Holierhoekse bij Vlaardingen, mythische proporties. Achteraf moet dat wel hebben meegevallen. We hadden alles ook namen gegeven zoals Sahara, Eendeneiland, etc. En maakten zelf landkaarten met de vogelnesten ingetekend.
Natuurlijk slootje springen maar zelden een nat pak.
Deze opgespoten polder ging over in weilanden van het Midden Delfland.
Ben mijn polderomgeving trouw gebleven, maar mijn kinderen zullen deze omgeving toch anders beleven.
Het is goed.
Fierljeppen - fries. Staat dichter bij ‘t engels (far leap) dan ‘t nederlands.
Afijn, wij hadden onze wijken (kanalen) en die waren niet smal genoeg om polsstok ver te springen. De sloten waren ok in wijdte, maar soms zag je niet waar ze begonnen en waar ze eindigden omdat er van alles aan en in de wal groeide en bloeide. Maar heb het trouwens nooit geprobeerd, kreeg de voeten vaak genoeg nat in het water en dan die ellendige eendenkroos die je dagen later nog in je spijkerbroek-zoom had zitten…
Nee niet gedaan, slootje springen. In onze stad en wijk waren niet veel slootjes. wel was er de ‘houthaven’ waar nogal wat water was waar we lekker mee konden ‘klooien’.
Spelen op de oevers veroorzaakte nog wel eens een val in het brakke water waardoor je toch met een nat pak naar huis moest. Meestal stonk je nog een uur in de wind ook.
Mijn zoon heeft later in Friesland gefierljept voor de lol, maar kwam droog thuis. Tja water, vuur en kinderen een gouden combinatie.
Leuk log Bart, bedankt.
Vroeger ook gedaan toen het Mallevoortsdijkje er nog lag. Was een kronkelig weggetje door de weilanden, via dit ‘dijkje’ fietsten we vanaf onze nieuwbouwwijk naar het net nieuw geopende zwembad het Baafje. Al heel lang is dit mooie gebied weg en staan er natuurlijk huizen
Maar als we toen buiten speelden met een groep vrienden en vriendinnen en over dit dijkje fietsten of liepen dan sprongen we voor de lol over de slootjes. Geen nat pak gehaald, hoogstens wat vieze blubberige schoenen als je maar net de overkant haalde.
Nou nee, ik ben opgegroeid met een sloot om ons huis heen maar slootje springen werd door mij niet gedaan, ik was er een beetje angstig voor om weg te zakken ofzo als ik erin zou vallen.
Het was een leuk gezicht maar toch……brrrrrrrrr, was blij dat hij er weer uit was maar zat wel onder de modder, dus gelijk onder de douche toen 
Mijn broer kon het wel altijd goed en nam altijd een lange aanloop, soms deed hij alsof hij al ging springen en stopte vlak voor de sloot, durfde net nog niet denk ik 
Mijn vader wel, die zou een heleboel jaartjes terug wel even laten zien dat hij dat kon.
Hij nam het smalste gedeelte, sprong en net als hij met zijn voeten de overkant raakte kwam hij met zijn billen weer in de sloot terecht achterover weer dus
Hij was een keertje zo leuk om over moeder eend met kuikens te springen
Ja, veel gedaan. Zonder stok. In de omgeving van Culemborg, waar ik mijn vroege jeugd heb doorgebracht. Altijd het gevaar voor een ‘nat poot’, zoals dat daar heette. Dat spannende gevoel vlak voor de sprong…
Maar ook als je droog aan de overkant kwam, was het gevaar niet geweken. Dat van de ‘rooie stier’ bijvoorbeeld. Het verschil tussen een koe en een stier was mijn vriendin en mij niet helemaal duidelijk. Dus zwart met wit was koe, en rood was stier. En dan natuurlijk de koeievlaaien. De bovenkant leek net karton, maar owee als je er per ongeluk op trapte. En je wist ook nooit zeker of je nog terug zou kunnen springen.
Ik liep achter mijn oma aan. Over een smalle plank. De plank lag over een klein prutslootje. We gingen naar de buur-boerderij. “Val er niet in” zei mijn oma nog. Wat er gebeurd is weet ik niet meer ik stapte naast de plank en ….. Wat stonk ik! Buiten op het plaatsje ging ik onder de koude tuinslang maar het ergste vond ik dat ik mijn klomp kwijt was. Een rood/wit/blauw geruite stoffen muil.
Onlangs ‘boerengolven’ gedaan, moest weer diverse plankjes over… ik heb het er niet zo op maar! ben droog gebleven. Ik wil natuurlijk wel helemaal alleen zijn bij zo’n plank. Dat niemand kan wiebelen en ik de tijd heb om over te steken.
ik woonde midden in de stad en in onze buurt lag het “verversingskanaal” met daarnaast de Conradkade/Suezkade/Hanenburgweg/Houtrustweg en dat kanaal liep uit in Scheveningen.Iets te brede sloot.
Ik ben wel eens kleddernat thuis gekomen midden in de winter. Dat was toen het ijs in het Stadhoudersplantsoen nog niet hard genoeg was. Nee, wij waren thuis echte stadskinderen.
Mijn eigen kinderen zijn opgegroeid in een Brabants dorp vlakbij een groot natuurgebied en bossen en hebben tot hun oksels in de blub gezeten en ook kikkervisjes en stekelbaarsjes gevangen.
Mijn moeder heeft mij en mijn zus (als peuter en kleuter) eens een keer meegegeven aan twee tienermeisjes uit de buurt. Die wilden graag met ons wandelen en naar de kinderboerderij gaan. Bij die kinderboerderij was ook een hele grote vijver met zwanen en eenden.
Op een bepaalde plek kon je vanachter een klein metalen hekje dicht bij de eendjes komen. Dat metalen hek stelde niet zo veel voor wat veiligheid betreft, je kon er als klein kind zo onderdoor de vijver inschieten. Ook was het hekje zo laag dat mijn zusje het gebruikte als duikelstang (koppeltje duikelen).
Die twee tienermeisjes vonden dat allemaal prima en zeiden tegen haar dat het geen kwaad kon…ze keken verder niet naar mijn zus om…ik kreeg daarentegen als schattig uitziende driejarige al hun aandacht.
Ik weet dat nog zo goed omdat zij gehurkt bij mij zaten met de rug naar het water …terwijl mijn zusje achter hun rug zo vanaf dat hekje die vijver inviel. De vijver achter het hek was ook nog eens extra diep. Ik zal dat beeld nooit meer vergeten dat mij zusje daar in het water ligt, helemaal in paniek zie ik haar nog boven komen. Ze hebben haar er gelukkig nog wel uitgehaald, maar hoe, dat weet ik niet meer. Ik was zelf ook heel erg in paniek omdat mijn zus in paniek was.
(als mijn zusje vroeger ging huilen dan huilde ik altijd mee…haar reactie bepaalde voor mij vaak of iets leuk was of juist niet, omdat ze iets ouder was)
Mijn moeder kreeg haar in ieder geval met een nat pak terug
Aangezien ik een stadskind was, kwam er van slootje springen niet veel terecht. Ik las ergens de term fierljeppen, dat lijkt me Fries, maar in Den Haag werd dat niet gedaan en zeker niet met een stok.
JS-ers, zijn er op deze dag (14 feb = Valentijnsdag) geen jeugdsentimentele Valentijns verhalen van vroeger uit de pubertijd? Schaam je niet, dat doet de rest wel voor je
Rick67, ik denk dat in februari het een beetje koud is in Nederland en dat vroeger vele sloten eigenlijk bevroren waren om die tijd…
Wil je een Valentijnsverhaal van vroeger? Mijn ouders trouwden 14-2-1956 en waren bijna 35 jaar gehuwd (tot de dood van Moeder in 1990).
Wil je een modern Valentijnsverhaal? Het was bij ons gisteren dus Valentijnsdag en ook voor mij een nieuw begin. Maar daarover later vast meer.
Slootje springen? ja hoor, toen eindhoven airport werd gebouwd en de omliggende wegen werden aangelegd, zijn wij veel over erg brede sloten gesprongen . uitendelijk alle 3 op onze crossfietsjes terug naar huis. Zeiknat maar voldaan. En oja..stinken.
Hihihi, toen ik het kopje las van deze log, vroeg ik me af of het OVER slootje springen ging of IN slootje springen. In die volgorde was ik erg slecht en goed. Ik ging vroeger ook wel watervlooien vangen in de weilanden, maar die vond je vooral in poelen, niet zo vaak in sloten. Maar moest wél over die sloten heen om erbij te kunnen komen. Altijd natte voeten dus…mijn oog - handcoördinatie is nooit helemaal je dát geweest
Als kind heb ik nooit slootje gesprongen maar ben in 2006 wel met de brommer bijna verongelukt door een sloot in te rijden…
Nou Grompie, gelukkig ben je er nog
@Judith63: yep…gelukkig wel. Ik heb die dag ongelooflijk veel geluk gehad. De sloot was redelijk breed en diep en dat is mijn redding geweest. Nadat ik op de wal geklauterd was ben ik direct naar een vlakbij gelegen boerderij gelopen waar men mij opgevangen heeft met een warme douche en hete koffie. Ik was op weg naar mijn werk die ochtend en collega’s hebben mijn brommer uit de sloot gehaald. Rond die periode zijn er verschillende vervelende dingen gebeurd waardoor ik daarna een week in de ziektewet gezeten heb. Maar het is verder allemaal goed afgelopen. Bedankt voor je reactie!