De Doodskistspaarpot
Link naar dit artikel Op maandag 19 februari 2007 geschreven door Omnivoor
Deze spaarpot is een van de vele spaarpotten, die ik heb. Je legt het muntje op het ‘coin’ gedeelte aan de voet van de kist. Een mechaniekje wordt dan in beweging gezet: een skelet hand komt naar voren en schuift het muntje de kist in met de schedel van het skelet nog even een tevreden knik makende.
Deze kist kocht ik in een fopzaak in Amsterdam ergens in de jaren ‘70 en is nog in prima staat. Ik was als kind verzot op spaarpotten, alhoewel ik nog meer verzot was op de inhoud van spaarpotten (blijf dromen Omnivoor). Zo heb ik ondere anderen nog een Rabobank varken met daarin geintegreerd een transistor radiootje, een oud colablikje waarvan het deksel een gleufje heeft en een spaarpot in de vorm van een rolschaats.
Ik ben nog steeds op zoek naar een spaarpotje van de Raiffeisen Bank (nu dus (met Boerenleen Bank) Rabobank geheten): een potje, dat een beetje op een oliefilter van een auto lijkt, vaak in felle kleuren met bovenin een klein gleufje met daarin een soort van haaie(n)tandjes om het eruit schudden van het geld te voorkomen. Op de Bank had het personeel een geheimzinnig sleuteltje om het klepje aan de onderkant van het potje te kunnen openen. Ik probeerde het zelf wel eens, maar het lukte me nooit.
Feed
Trefwoord(en): Giro, Rabobank, rolschaats, spaarpot, spaarpotten
23 reacties op “De Doodskistspaarpot”
Laat een reactie achter
De zandbak ,...
Die doodskistenspaarpotten ken ik. Was meer een ‘pot’ voor jongens.
In het dressoir stond mijn Raiffeissenspaarpot. Een blauwe met haaietandjes Met een gebaksvorkje uit het gebaksvorkenglaasje die ook in dat dressoir stond was het een makkie om geld uit die Raiffeissenspaarpot te halen.Vorkje tussen de tandjes, spaarpot op zijn kop houden en het kleine geld viel eruit.
Van het geld kocht ik niets en propte dit na een tijdje weer tussen de haaientandjes terug in mijn spaarpot.
Bij ons stond ook een leger van die Raiffeissenspaarpotjes in het gelid (had er trouwens een logje over willen maken, maar vond geen plaatjes!)Er stonden blauwe, bruine, gele en één rode, die van mij. Volgens mij zat er ook een klein gaatje in de zijkant van zo’n ding, als je er dan een beetje mee draaide kwam je bezit voor bij glijden: een dubbeltje, een kwartje, soms een gulden.
Een poging tot openen heb ik nooit gedaan. Wel was het altijd spannend om met een volle, loodzware spaarpot, samen met je vader of moeder naar de spaarbank te gaan om je centjes bij te laten schrijven in het spaarbankboekje. Wat een Dagobert Duck voelde ik me dan: weer 12,83 rijker…
Ik was gek op mijn groene Bondsspaarbank spaarpot (vierkante spaarpot met witte S erop).
Was als kind helaas geen spaarder (itt nu).
Oh ja, kreeg van mijn moeder ooit eens zo’n oud apparaat om munten gescheiden te sparen. Stond iets van huishoudgeld op gedrukt. Zoiets als die buizen om munten te bewaren maar dan een aantal korte schachten naast elkaar, gaat er egens een belletje rinkelen?
ja omnivoor, als metalfan was dit ding verplichte kost haha! wat grappig dat je hier opkomt voor een log! En hij gaf nog licht in t donker ook!
als kind had ik een bijenkorfjespaarpot vd Boerenleenbank. En natuurlijk die reclamezuil met oranje dakje!
als kind had ik een negerkop met een dikke roze tong waar je een muntje op kon leggen en dan : glipppppppppppp je muntje naar binnen.
ik was zuinig en heb veel gebruikt gemaakt van deze gulzige neger.Uiteindelijk legde hij toch het loodje, stak zijn tong niet meer uit en heb ik hem gesloopt.
Ik was toen nog een onschuldig kind en me niet bewust van het suggestieve karakter van die spaarpot.
ik moet altijd erg lachen om dat suggestieve v vroeger! Negers waren vroeger òf kannibalen òf ‘een aap’ zoals Bobby v boney m. En daar zat verder helemaal niks raars of gemeens aanvast. Negers die kon ik van toppop en die hadden padddestoelharen en deden altijd gek.. Ze werden ook altijd met bananen gelinkt en kokosnoten (palmbomen)..Ik dacht dus ook dat hun in (palm)bomen woonden.. Negers zag je alleen op TV dus tja….wist ik veel!
Omnivoor: ik zit op kantoor (in Oss) en het is hier stil want veel collega’s vieren carnaval, ik als originele Haagse Hop heb niks met carnaval. Dus kijk ik af en toe ff op JS. Ik moet toch eigenlijk nog het meest lachen om jouw opmerking aan het eind van je log: de vraag van de baliemedewerkster: wilt U dit investeren meneer? Als je dit spiegelt aan de tegenwoordige tijd dan is die handeling van toen ondenkbaar.
Je zou overigens het postkantoor niet gehaald hebben met je pakje geld, lijkt mij. Niet heden ten dage.
Tja ach: in mijn optiek waren alle negerkindjes arm want op onze (katholieke nonnen-)school deden we alles voor de missie.
melkdoppen sparen enzo .
Spaarpotten sparen lijkt me geinig, had ik die negerkop maar bewaard, kapot en wel, dan zou die oude van mij nog heel wat opbrengen denk ik zo, meer dan de inhoud van toen!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Tegenwoordig doen ook de kids van nu aan internetbankieren. (als ze tenminste niet hun hele zakgeld besteed hebben aan sms-en en bellen en gamen!!!) of blowen……..of Breezers.
Spaarpotten; oubollig helaas dus echt JS!!!
ja marianne, dat beeld van negerkindjes (biafrakindjes) sluit naadloos aan op t beeld dat ik had. en hun namen begonnen vaak met Mb… Mbobe, Mbuku, Mbaba etc etc.. hahaha!
Toen Kimi (zoontje) werd geboren in nov’05 heeft hij veel spaarpotten gekregen in allerlei vormen. We dachten toen ook van “hee, Kimi gaat spaarpotten verzamelen!” Best leuk lijkt me, je hebt erge leuke!
@marianne schreef op 19 februari 2007 om 10:43
Nee nee, ze gaf me dus GEEN advies. Ze gaf me hop dat pak geld en had in mijn ogen gewoon moeten vragen/zeggen: ‘’wilt U dit opnieuw investeren?'’ maar dat deed ze dus niet.
nee OMNIVOOR: ik had het toch wel goed begrepen hoor.
Precies het tegenovergestelde van de sketch van Wim Sonneveld: ik wil een postzegel van een kwartje………meer niet!!! ( en dan de beambte die hem van alles wil aansmeren tot bijna een beleggingsfonds aan toe…). De argeloosheid van toen in de vorm van die balie-dame werd door jou prima aangetoond.
Sparen is ook in de sterreklame minder populair dan Leen van Frisia arghhhhhhhhhhh
Mijn neef had die pot: erg grappig en fascinerend.
Ik had zelf die zuil met dat oranje dekseltje… (zucht). Sterker: heb m nog steeds (diepe zucht).
Ik heb zo’n blauw ‘oliefilter’ nog steeds ergens liggen met zelf gemaakt sleuteltje eraan. Ik geloof dat ie nog vol zit met centen. Overigens toen die nog in gebruik was heb ik er nooit iets uitgehaald
marianne schreef op 19 februari 2007 om 15:17
Dat wil ik helegaar niet meneer Sonneberg
Nee nooit een doodskistenspaarpot gehad, wel vele porseleinen varkentjes met gleuf; die zijn alemaal tot scherven vergaan en ik had en heb hem nog steeds, een wit plastic eivormig gitaarspelend mannetje als spaarpot, ook met gleuf op zijn rug en het bijzondere van deze pot was dat je de onderkant kon openen met een sleuteltje, zo had ik dus eigenlijk een (makkelijk te kraken) kluisje.
Deze ken ik niet, wel iets soortgelijks met een handje dat eruit kwam om het muntje te pakken.
Vond en vind het nog altijd geld weggooien om een dure spaarpot te kopen. Noem mij maar krenterig haha en alles is tegenwoordig toch internet bankieren. Ik herinner me nog dat ijzeren Raiffeisenbank kasje, met een sleutel te openen, waar Omnivoor het al over heeft in bovenstaand log! Had er een toen ik heel klein was.
Tja en tot mijn grote verbazing opende de Rabobank hier in NZ vorig jaar…grappig toch want de “bo” in de naam is dus van “Boer” en dat is het staartgedeelte van mijn achternaam. Moest ik direct weer denken aan mijn jonge jeugd, toen ik dat ijzeren spaarkasje meenam naar de Raiffeisenbank in Veendam met die marmeren trappen (?) en dat hokje met de zwart-marmeren toonbank waar je het kasje openmaakte en de guldens en rijksdaalders van opa en oma (opa noemde het altijd een “dikke cent”) uit kwamen rollen en in een boekje werden bijgeschreven…
Ohja @Henny Jane het bijschrijven in je spaarbankboekje, helemaal vergeten, dat was ook zo. De ene keer zat er meer geld in je spaarpot dan de andere keer. Leuk om dat te kunnen lezen in het spaarbankboekje. Wat zou er toch met mijn boekje gebeurd zijn, ingeleverd bij beeïndigen van mijn rekening?
In 1948 kreeg ik een spaarpot in de vorm van een groen varkentje met in zijn rug een gleufje. Er stond een tekst op: “Die bi mi spaert, geluck vergaert”. Dat begreep ik toen niet, dus heette mijn spaarpot Bimi. Toch wel eens stiekem met een haarspeld enkele stuivers en dubbeltjes eruit gehaald. Op een gegeven moment mocht ik van de opbrengst iets kopen. Mijn vader nam de hamer en sloeg het varkentje in een klap in gruzelementen. Ik vond dat toch wel erg eigenlijk.
@Sjef: wat jammer dat jij je varkentje niet aan gruzelementen mocht slaan, dan vond je het misschien iets minder erg.
ik had een stolpvormige spaarpot van een bank, ik had een plastick gele en mijn broer een blauwe, gelijk aan de kleuren van de formulieren van de kinderbijslag toendertijd.
(ik meende eens dat ik geslacht werd toen mijn vader het er zachtjes met mijn moeder over had..).
Later werkte mijn tante op het postkantoor en schreef alles netjes in het boekje bij.
Leuk was het met Nicky die nu nog steeds erg goed sparen kan, het mens van het postkantoor telde het kleingeld en mieterde het achteloos in de kas, ja toen werd onze kleuter woedend het was wel ff ZIJN geld, dat dat zo weer uitgegeven werd aan de volgende klant voor wisselgeld ging hem te ver.
Hij mocht toen kijken in de kluis achter en er werd hem verzekerd dat er goed op zijn geld gepast werd.
over leen van frisia verzinnen wij steeds balorigere reclames in de trant van, dankzij leen kon ik mij mooi wat drugs inkopen (bouterse)
dankzij leen heb ik mooi naar de wallen kunnen gaan.en ik had ook nog geld over voor een familiepak condooms…..
affijn bolletjesslikkers, bush en nog wat randfiguren laten we dan de revue passeren.
Jeetje ja, die groene griezel had ik ook. Ik weet echt niet meer hoe ik daar aan kwam, ook niet hoe hij ook weer is verdwenen. Maar … ‘t was altijd goed voor een extra zakcentje om uit Oom’s zakken te troggelen.