Mama Cass Elliot
Op zondag 25 februari 2007 geschreven door Aidan
Cass Elliot wordt op 19 september 1941 geboren als Ellen Naomi Cohen. Begin jaren 60 vormt ze samen met haar man John Hendricks en Tim Rose The Big Three, later zingt ze in The Mugwumps samen met o.a. Denny Doherty. Die groep is de basis voor twee succesvolle groepen, The Lovin’ Spoonfull en Cass vormt samen met Denny en het echtpaar John en Michelle Phillips The Mama’s & The Papa’s
Op het album van Barry McGuire (’Eve Of Distruction’) zijn the Mama’s & the Papa’s te horen als backings. Op dat album staat ook “California Dreamin”, geschreven door John en Michelle naar aanleiding van Michelles heimwee naar Californië. Ze wonen en werken op dat moment in New York. The Mama’s & the Papa’s nemen het nummer ook op en hebben er hun eerste hit mee. Het eerste album komt er aan en de tweede single “Monday Monday” wordt een wereldwijde hit, ondanks dat Cass en Michelle het in eerste instantie weigerden te zingen. Cass, omgedoopt tot Mama Cass, is door haar kleine corpulente gestalte de blikvanger van de groep, en ondanks dat het een vocalgroep is, is Cass onmiskenbaar de leadzangeres. Nog tijdens het bestaan van de groep heeft Cass met “Dream A Little Dream Of Me” een solohit, hoewel de single wordt uitgebracht als Mama Cass with the Mama’s & the Papa’s.
Mede door de scheiding van John en Michelle en andere persoonlijke problemen binnen de groep stoppen ze al na twee en een half jaar. Mama Cass is de enige van de groep die een behoorlijke solocarrière weet op te bouwen. Vanaf 1968 heeft ze tientallen hits met o.a. “Make Your Own Kind Of Music” wat zo’n beetje mijn levens motto is.
Nobody can tell ya there’s only one song worth singing/They may try and sell ya ’cause it hangs them up to see someone like you/But you gotta make your own kind of music/Sing your own special song/ Even if nobody else sings along
In 1971 moeten de contractuele verplichtingen worden nagekomen en maken de Mama’s & the Papa’s gedwongen nog 1 LP “People Like Us“. Het wordt geen groot succes. Cass gaat verder met het maken van albums, tv shows en tours door Amerika en Engeland. In 1974 heeft Cass een succesvolle twee weken durend engagement in London Palladium. Op 29 juli vindt haar manager haar dood in haar hotelkamer.
Na al die jaren circuleert nog steeds het hardnekkige gerucht dat Cass zou zijn gestikt in een broodje ham. De waarheid is dat de altijd met haar gezondheid tobbende Cass is overleden aan een hartaanval.
Na Jim Morrison, Janis Joplin en Jimi Hendrickx is Mama Cass het vierde icoon van een generatie die veel te jong gestorven is, ze werd slechts 32 jaar.
In 1996 komt de film ‘Beautiful Thing‘ uit, een film over twee jongens in een buitenwijk van Londen in de jaren 90. De soundtrack bestaat uit louter nummers van Mama Cass. Een vreemd genoeg passen haar nummers en het hedendaagse verhaal heel goed bij elkaar. Een nieuwe generatie maakt hierdoor kennis met de muziek van Mama Cass.
Klik hier om een stukje van “Make your own kind of Music” te horen.
Klik op het filmpje om Mama Cass Eliot te zien met “Dream a Litte Dream of Me”
25 reacties op “Mama Cass Elliot”
Laat een reactie achter
Het origineel van Dream a little dream was dacht ik van de Ink Spots uit de jaren vijftig. Het werd destijds vaak gedraaid door mijn ouders die toen nog zo’n mooie oude Dual pick up hadden en de naald ging zo mooi automatisch op de plaat. Wat een herinneringen aan zo’n plaat…..
Wat heb ik de Mamas en Papas altijd mooi gevonden, die harmonie, die stemmen, die sfeer. “I saw her again” vind ik trouwens een van hun mooiste nummers en ook “12:30″. En gek genoeg moet ik hier lezen dat Mama Cass NIET in haar broodje is gestikt. Ik vertel mijn schrokkende meiden wel eens dat ze voorzichtig moeten zijn met het verorberen van bepaalde etenswaren in bed. Die “urban myth” kan dus ook verwijderd worden van het repertoire.
Ik moet trouwens, terzijde dit, altijd een beetje lachen om de “Ads door Google” zijlijn bij JS. Bij dit log heb je “beautiful funeral arrangements” en “Cass Lake” omdat het log het over de dood van iemand die Cass heet heeft. Bizar.
Mooie blog met een interessant verhaal.
Ik vind ” California Dreamin’ ” nog steeds een van de mooiste liedjes die ik ken. Heb hem vaak in de auto aan waarbij ik de mannenpartij prettig meezing. Altijd jammer dat het maar 2 minuut zoveel duurt maar de repeat knop helpt dan.
http://www.youtube.com/watch?v.....mp;search=
een mooie uitvoering van California Dreaming.
You Tube is trouwens geweldig , je vindt er elke denkbare clip uit “onze” tijd. Heb er al heel wat dankbare uurtjes op doorgebracht.
@Bertus, ook ik heb You Tube ontdekt, heb er de halve discotijd op teruggevonden. Het zou zonde zijn als ze deze site om zeep hielpen.
Wat the M’s & the P’s betreft: ik kan me nog herinneren dat ze al vanaf de 70’s vaste gasten zijn in Arbeidsvitaminen op de radio. Gewoon goede muziek en een symphatieke groep.
Maar…..waarom lees ik hier niets over de acteercarrière van Michelle Philips, de andere (blonde) Mamma? Zij heeft een redelijk succesvolle carrière gehad en is naar mijn weten nog het enige levende groepslid.
http://en.wikipedia.org/wiki/Michelle_Phillips
Bertus en Rick67: YouTube is wel ontzettend besmettelijk hoor, niet alleen de oude muziek maar ook de bijbehorende beelden. Net of je nooit bent weggeweest. California Dreaming was leuk vertolkt…Mama Cass de levendigste van de vier (maar niet voor lang).
Monday monday, California dreamin, 12.30 stuk voor stuk juweeltjes. Tot mijn verbazing hoorde ik California dreamin laatst bij het foute uur van Q Music. Ik dacht; wat is daar nou fout aan? Soms ben ik het helemaal niet eens met de keuze om een nummer tot fout te bestempelen. Maar ja, wie ben ik!
Mama Michelle was natuurlijk de spetter, ze is uiteindelijk de band uitgegooid vanwege teveel love, kan je nagaan, in die tijd.
ze had ooit nog een leuk rolletje in st-tng.
had ze geen zingende dochter, wilson- philips of zo?
Ah ja, het liedje ken ik nog wel hoor, ik moest alleen het filmpje eerst even bekijken en luisteren, weet geeneens meer dat zij dat zong, het is allemaal ook zo lang geleden alweer maar dat liedje ken ik dus nog wel, ik geloof dat mijn vader het nog wel eens draaide op zijn pick-up.
Monday Monday en California Dreaming vind ik 1 van de mooiste liedjes van the Mama’s & the Papa’s. Dat zijn van die liedjes die als je ze op de radio hoort automatisch meezingt.
Een dijk van mens die Mama Cass
@Rick 67 Michelle heeft inderdaad een acteercarrière opgebouwd. Er staat niets over omdat het logje eigenlijk over Cass gaat
Dit jaar januari is Denny Doherty overleden en is Michelle de nog enig levende van de groep.
@ Henny Jane als je naar ‘I saw her Again’ luisterd hoor je op een bep moment Denny zingen I saw her…en dan niks,(hij zette te vroeg in) dat was dus fout, maar ze hebben het er in gelaten
@ Frans Michelle was tijdelijk uit de groep gezet, omdat de nieuwe ‘mama’ niet door het publiek werd geaccepteerd, kwam ze weer terug
aidan 1652
dus I saw her… was een foutje!
gift van het toeval zou brian eno zeggen..
goeie!
Aidan…het klinkt altijd net of hij zich na dat foutje even bedenkt…maar mooi dat ze het er toch hebben in gelaten. Musical blooper zullen we maar zeggen.
Frans: haar dochter “Phillips” zong later met dochters van een van de Beach Boys “Wilson” in “Wilson Phillips” - althans ik geloof dat het langs die lijnen liep. Aidan zal dat wel haarfijn weten uit te leggen!
vond ik trouwens ook mooi qua vocals,willson philips met break free from the chains…
monday monday was mijn begintune op de piratenzender waar ik op maandagmorgen van 10 tot 11 onze eigen arbeidsvitaminen wegdraaide (stiekum bij mij broer in de studio)
@ Henny Jane en Frans. je hebt het goed hoor Henny Jane
Ik moest het ook even opzoeken, maar Wilson Phillips bestond uit idd 2 dochters van Brian Wilson en de dochter van John en Michelle.
Ik meen ergens ook te hebben gelezen dat de dochter van Cass achtergrondvocalen heeft gedaan bij een Mama’s & Papa’s gelinkte muzikale onderneming
Destijds vond ik ze een beetje te zoet, maar later ben ik ze echt gaan waarderen.
Heb praktisch alles van ze. Ik vind dat Cass beter zingt dan Michelle. Heb ooit eens een documentaire over the M’s and P’s gezien. Ze stonden alle 4 stijf van de drugs. Volgens mij kan het wel zijn dat Cass is overleden aan een overdosis. Het mooiste nummer ooit gemaakt is van hun LP The Papas and the Mamas. Dit nummer heet Mansion. Ik raad iedereen aan dit nummer eens te beluisteren, prachtig.
Ik begin altijd te janken als Cass zingt: but it’s getting better: getting better every day, better every day.
Van de mama’s en de papa’s vind ik ook 12.30 een van de beste nummers.
Aangezien ik vroeger ook zo’n postuur had als Mama Cass was ik een major (!!!) fan van haar:
een dapper wijf met een geweldige stem en lef.
Ik vind bijna alle nummers van deze groep en met name van Mama Cass goed, dream a little dream of me is ook een echte tearjerker. (en ik heb de tranen echt niet zo hoog zitten), de zuiverheid plús kracht van haar stem komt daarin volledig tot zijn recht.Zonder mama Cass zou de groep nooit dit succes hebben gehad.
Mijn jongste dochter Fleur heeft de liefde voor de jaren 60 en 70- muziek van mij overgenomen, met name voor deze groep, ze kent alle nummers helemaal uit haar hoofd en heeft er een dubbel-cd van, oudste dochter Noortje heeft 7 gitaren en keyboard en digitaal drumstel en op familiefeesten wordt er altijd wel ‘n nummer of 2 gezongen van de mama’s en de papa’s met gitaarbegeleiding van Noortje.(ook van de Everly brothers en Elvis enzo) en met zo’n grote familie klinkt dat geweldig!!!
In mei weer zo’n feest: weer zingen.
We are making our own kind of music, indeed we do.
@marianne, kan ik een verzoekje aanvragen van The Kelly Family
Nee Rick helaas: dat heeft nét een beetje te hoog suikergehalte……………..
wat dénk je wel van mij en mijn ruige rockfamilie…. i’m so hurt…………
wie gaon allemoal oerendhard………….mijn oudste broer en mijn jongste zusje lopen marathonsssssssssssssssssssss oerend hard.
eirrah pakt ff de stemfluit om zijn gitaar “in the mood” te krijgen
@Marianne Kijk even op Youtube en toets dan ‘Mama Cass’ in, dan kun je Cass samen met Julie Andrews zien en horen in een Simon & Garfunkel medley en een medley van Cass-successen. Zo ongelofelijk mooi, leg de zakdoekjes maar klaar
Mama Cass: een prachtdstem van een prachtvrouw…
Mama Cass: een prachtstem van een prachtvrouw…
Eddi Fiegel schreef Dream a little dream of me, een sterke biografie over Cass Elliot.
Even een kleine correctie: Denny Doherty kwam bij de groep die later pas zijn definitieve naam zou krijgen, nadat Scott MacKenzie eruit stapte. Denny heeft vervolgens tegen John en Michelle gezegd dat hij een meisje kenden met een prachtig stemgeluid, en zo heeft Denny Cass erbij gehaald.
Het feit dat de groep toen pas succes kreeg, is te danken aan de vocale kwaliteiten van Denny en Cass, in combinatie met het compositietalent van John.
Een grappig detail: ondanks het feit dat Scott MacKenzie uit de groep was gestapt, bleef hij als reserve paraat om de plaats van John of Denny in te nemen, mocht die ziek zijn wanneer er een optreden geplanned stond.
Kort nadat de groep uiteen was gevallen, ging Mama Cass dood. De overige leden waren daar heel erg door ontdaan, want Cass had als enige(!) geen schuld aan het uiteenvallen van de groep, en ze gunden haar het succes als soliste van harte.
In 1982 hebben John en Denny de groep weer tot leven gewekt, met Spanky McFarlane als vervangster van Cass (afgang!!!) en MacKenzie Phillips (dochter van John en Michelle) als vervangster van haar moeder, die na de echtscheiding niets meer met John te maken wilde hebben. Tel daarbij op dat Denny niet meer dat gouden stemgeluid had, en je snapt dat een cd van the Mamas & the Papas uit die periode wel een collector’s item is, maar muzikaal totaal waardeloos.
In die tijd is er nog een documentaire van ze op de tv geweest, en aan het eind daarvan hebben ze live “California dreaming” gezongen, met Scott MacKenzie ipv Denny Doherty.
Inmiddels is alleen Michelle nog in leven, en volgens mij zouden the Mamas & the Papas nu wéér een revival mee kunnen maken: met Michelle en MacKenzie Phillips als the Mamas, en Scott MacKenzie als de ene Papa, en mijn idee is dat Al Jardine (voormalig Beach Boy) de andere Papa zou kunnen zijn. Dan heb je weer 4 stemmen bij elkaar die allemaal gewend zijn om in koor te zingen.