Leonard Cohen
Link naar dit artikel Op vrijdag 2 maart 2007 geschreven door Eric Erres
Vaste lezers weten dat ik (bijna) nooit schrijf over film en muziek. Mijn mening zal bekend zijn. En let op: deze log gaat ook niet zozeer over bovenstaande schrijver/ tekstdichter/ musicus maar over een ander thema. Natuurlijk wel gekoppeld aan deze briljante Canadees.
Een van mijn buurjongens speelde voortreffelijk gitaar en, jullie raden het al, kende de muziek van Leonard Cohen. Deze speelde hij natuurlijk niet onverdienstelijk na.
Maar belangrijker: Cohen bandjes en platen draaiden zeer geregeld op samenkomsten. Zo werd de één na de ander vergiftigd met het LC virus. Cassettes werden uitgewisseld of platen werden zelf gekocht. Teksten kenden we uit het hoofd.
Zo kwam het dat de hele buurt “aangestoken” werd, met de Suzannes en Marriannes. Een liefde die bij de meeste buurjongens, meisjes waren schaars, nooit over is gegaan. Ook schrijver dezes draait Greatest Hits nog zeer geregeld. Wel zijn de favoriete nummers in de loop der jaren gewijzigd. Maar dat mag.
Had onze buurjongen van Dylan gehouden dan zou bovenstaande verhaal voor hem gelden. En daar komt de aap uit de mouw. Leonard Cohen past amper in mijn muziekcollectie (lees Berlijnse School) en is een vreemde eend in de bijt. Alleen door toeval heb ik hem leren kennen en waarderen. Maar wel een prettig toeval met mooie herinneringen.
Welke afwijkende artiest staat in jullie collectie en hoe is dat gekomen?
Klik hier om een stukje van ‘So long, Marianne‘ te horen.
Klik hier om de videoclip ‘Suzanne‘ te zien.
48 reacties op “Leonard Cohen”
Laat een reactie achter
Afwijkend…gelden als afwijkend ook platen die je alleen verzamelde omdat je een bepaalde lijst wilde voltooien? Dan moet ik bekennen dat ik diverse Corrie en de Rekels etc. liederen op de cassetterecorder heb opgenomen om totaalbeelden van een bepaald jaar voor elkaar te krijgen. Huilen is nu dus echt te laat en laten we wel wezen, er zijn toch heel wat mensen die dat soort muziek fijn vonden. Misschien niet jij en ik, maar die platen werden toch verkocht…de meestverkochte single van 1970 was Huilen is voor jou te laat - een feit. Daar kon zelfs Leonard Cohen geen spatje aan doen.
Leuk log met een twist, Eric. Zijn we trouwens ook een beetje van je gewend!!
Ik lees die log en denk, waar wil hij nou helemaal heen ….. en ineens ( zoals Henny Jane al zei ) een leuke twist waar ik wel wat mee kan.
Afwijkend : “The Manhattan Transfer”. Ik was helemaal into disco maar zag de elpee “Extensions” ergens in 1979. Ik was helemaal weg van de hoes. Die kon ik mooi aan de muur hangen. Alleen daarom de elpee gekocht. Hoes opgehangen. En, nou ja, even naar de muziek geluisterd. En die vond ik leuk. En dus fan geworden met veel cd’s en zo.
Oh, Manhattan Transfer bestaat nog. Vind ze nog steeds leuk. En de hoes … ach ja, is wel aardig.
Schiet mij ineens te binnen dat Ron Brandnetel…..ehhhhh….Brandsteder dit liedje vroeger ook zong!!!!
En dan het andere liedje van hier boven,ik weet nu waar het over gaat, ik weet wel dat ik het altijd heel mooi vond klinken.
Ik bedoel dus So Long Marianne he, wat Ron Brandnetel….ehhhhh….Brandsteder zong
Ik heb dat met de Amazing Stroopwafels. ik heb 1 plaatje van ze “Ome Kobus”, maar dat was het ook wel, hoewel ik ze eigenlijk fantastisch vindt. Ik leerde ze kennen in de jaren 70 in het jongerencentrum waar ik als vrijwiliger meewerkte. Zij traden daar regelmatig op en met succes.
Later ben ik ze nog meer gaan waarderen vanwege het nummer “Oude Maasweg” een nummer van Leon Russell in een eigen vertaling van de Amazing Stroopwafels. Als Fungus kon ik ze erg waarderen met het Nederlandse volksliedje “Al die willen te Kaap’ren varen”. Zo vreemd als deze(nog steeds) straatmuzikanten zijn, zo vreemd zijn zij in mijn collectie.
Dat geschreven hebbende moet ik eerlijk bekennen dat er bij mij nogal wat ‘vreemden’ in de platencollectie zitten omdat ik een brede muzieksmaak heb. Dus op de keper beschouwd is eigenlijk geen enkele ‘vreemde’ vreemd in mijn collectie. Zie het maar als het asielzoekerscentrum van talent, die platencollectie van mij, er is voor iedereen plaats en ik sluit niemand uit.
Eric, een enorm leuk onderwerp en dito reacties daarna van Henny Jane en Bertus. Fijne dag.
Vreemde eend in de bijt tussen mijn rock, new wave en punkmuziek was Albert Hammond. Mijn vriendinnetje en ik waren helemaal weg van dat nummer “I don’t want to die in an air disaster”. En niet te vergeten Murray Head, die hoorde ik eens in het radioprogramma Candlelight ten tijde van een intense verliefdheid en die werd dus meteen toegevoegd aan m’n verzameling. Tot slot het singletje met die panfluit uit de tv-serie ‘Wie betaalt de veerman’, hahaha! Was allemaal totaal niet mijn muziek, maar dit waren de uitzonderingen die de regel bevestigden zeg maar. En nog steeds hoor ik deze muziek graag.
Jennifer Warnes maakte een uitstekende LC-cover LP
in 1986: ”Famous Blue Raincoat”
‘First we take Manhattan’ is tegelijk de mooiste cover (m/i). Dit singletje kwam uit in de zomer van 1987, maar werd nooit een hit.
Lees
http://www.leonardcohenfiles.com/cover1.html
Jennifer Warnes (’Time of my life’) zong in 1986 covers van LC op de LP ‘Famous Blue Raincoat’, waarvan de beste m/i in de zomer van 1987 op single verscheen, nl ‘First we take Manhattan’. Het werd nooit een hit helaas.
JW kende LC al heel lang. Ze ging vaak mee op tournee als achtergrondzangeres en bovenstaande LP was een soort van ‘tribute’.
DEMIS ROUSSOS en ik kan het verklaren:
in januari 1974 had ik een miskraam en moest een weekje thuis blijven van mijn werk van de huisarts.
Op een middag liep ik de Arnhemse binnenstad in om nieuwe schoenen te kopen, altijd goed als je een lichte depressie hebt. Ik ging meteen even de platenzaak in en daar draaiden ze op dat moment het nummer: Rebecca van Demis Roussos van de elpee “Forever and ever.”
Rebecca was de naam die we hadden uitgekozen als het een meisje zou zijn geworden.
Elpee gekocht en savonds lekker mijn verdriet eruit gehuild bij dat nummer.
Later van Demis Roussos nog een elpee gekocht “My only fascination” maar drie kinderen later waarvan 2 dochters (die geen Rebecca heten) vind ik Demis Roussos geen moer meer aan.
o ja, toch nog eentje………………
ik ben een zeevrouw. Zat vroeger ieder vrij moment op het strand van Scheveningen, of aan de havens.Die geur, die sfeer…….. Er is mij ooit verteld dat ik in een vroeger leven zeevisser ben geweest, nou dat zou best kunnen want ik heb wel wat vaartochten op zee gemaakt en nog nooit beroerd geworden, ook niet bij hevige deining.
Daarom ontroert het instrumentale nummer BISCAYA van James Last mij altijd zeer…….
Ik heb een zwak voor Leonard Cohen, kan er niks aan doen…The Partizan is een gewéldig mooi nummer, daarom is bij mij thuis Cohen geen vreemde eend in de bijt. Maar dat is eigenlijk geen enkele cd/plaat, maar ik moet wel bekennen dat, althans in onze familie-/kennissenkring,we niet alledaagse muziek in huis hebben. Klaatu bijvoorbeeld, Dead Can Dance,(die is enigszins bekend),Pavlov’s Dog, Osibisa….
( hahaha, die kreeg ik ooit eens ergens gratis bij, en heb hem nooit weggegooid, omdat ik altijd van mening ben geweest dat die cd ooit een plekje ergens zou krijgen waar hij wél past! Wie biedt…. 
)
Wacht eens even: er schiet me ineens iets te binnen: Ik heb heb wel een zéér afwijkende cd in huis: Willeke Alberti
Jullie weten waarschijnlijk dat ik een liefhebber ben van symfonische rock en alles wat daar omheen draait, dus mijn CD collectie puilt uit van Pink Floyd, Genesis, Alan Parsons, J.J. Cale, David Bowie, Dire Straits, Mike Oldfield, Supertramp, Queen, the Beatles en zo kan ik nog een tijdje doorgaan. Als vreemde eend in de bijt staat daar Abba tussen. Ik weet het, het past voor geen meter maar Abba is nog een overblijfsel uit de prehistorie, die ik destijds uiteraard nog niet op CD had, want dat was er niet, maar nog “gewoon” op LP.
Met Leonard Cohen heb ik eigenlijk niets maar onbekend maakt onbemind zullen we maar zeggen.
Leonard Cohen!! Dat is echt helemaal jeugdsentiment. Ik leerde hem ‘kennen’ tijdens de Engelse les, waar ‘thin green candle’ uitgebreid werd besproken en gedraaid. Ik lees hierboven Jennifer Warnes, ook ik draaide ‘first we take manhattan’ grijs. Echt een afwijking in mijn LP-verzameling was ‘Slade’, de naam van de LP weet ik niet meer, gekocht in een rare bui.
@Rene: Amazing Stroopwafels komen uit…Vlaardingen!
Hebben een leuke DVD uit, maar misschien alleen te koop in ons oude vissersdorp
“If you follow, you want to follow blindly” zingt hij ergens. Dat raakt wel iets in mij.
Paul, is dat niet een stukje uit Suzanne?
@Paul: Cohen zit vol met mooie zinnen hoewel ik niet weet waar deze zin staat. Ken er wel één uit You know who i am, die er veel op lijkt…
Heb al heel lang een roman van Cohen staan: helaas nog niet toe gekomen.
Beautiful Losers (1966).
Als ik het zo lees bestaat mijn cd collectie uitsluitend uit ‘vreemde eenden’ Wat bij jullie ‘afwijkende’ artiesten zijn, daar heb ik hele oeuvres van; Abba, Willeke Alberti
Maar er is hoop, Leonard Cohen zit er ook bij
Mijn muzieksmaak is vrij uitgebreid, het enige waar ik niet van hou is rap/hip hop e.d., r&b en snoeiharde hardrock, voor de rest heb ik van alles
Maar wat is jouw Strange Duckie dan, @Aidan?
mijn muziek is heel breed net als frank houd ik ook van queen, abba en suzanne van leonard cohen vanwege de mooie teksten net als boudewijn de groot, oud-hollands (corry, rita hovink) vind ik mooi nieuw hollands en piraten muziek vind ik minder op een enkele uitzondering na.
mijn vreemde eend is song of joy van miguel rios net of je een orkest op de achterbank hebt zitten, het ontroert me vooral dat statige koor op het eind….
and she feeds you tea and oranges that came all the way from china, and jesus was a sailor when he walked upon the water, and she showes you were to look among the carbidge and the flowers, there are hero’s in the ceiling there are children in the morning….. (beautiful)
@Eric Erres. Nou heb ik toch es goed moeten kijken tussen mijn CD’s, maar ik heb de vreemde eend gevonden: een cd van David Lee Roth, die ik goedkoop es gekocht heb omdat ik 2 nummers leuk vond, maar de rest is echt vreselijke herrie
Voor de rest loopt mijn verzameling van de Zangeres Zonder Naam tot Queen en alles wat daar tussen zit
ria: jouw vreemde eend is natuurlijk wel een heel oude vreemde eend, Beethovens 9e symfonie en een prachtige plaat uit het begin van 1970.
Song of Joy: Ode an die Freude. Helemaal niet zo vreemd, hoor!
mijn muziek is altijd divers geweest. ouwe rock ‘n roll naast punk, new wave tezamen met blues. Toch is er een lp die afwijkend is van de rest. Rob de Nijs: Met Je Ogen Dicht. Een lp vol met liedjes over verloren liefdes. Gekocht in periode waarin Roefel overliep van ludduvvudde.
Hahaha @Roefel: luddevedu (?) wat een tijd niet gehoord!
Wij zijn echt de moderne cyber tak van het Meertens Instituut!!!! Lof voor Rian en André!
Rob de NIjs is je daarom per deze vergeven
Komt mijn reactie @Eric
.
Ik hou ‘t op Berdien Stenberg. Toen leuk, nu vind ik ‘t een beetje ‘bejaarden’ muziek.
Rob de Nijs heb ik ook nog staan, waarom heb ik die gekocht? Had geen last van ludduvvudde in die tijd.
Verder is mijn muzieksmaak zeer uitgebreid, heb ook een stapel klassieke cd’s staan.
dank je henny jane, ik moest laatst een paar zondagen op en neer van enschede naar Asen en had een cd met oa. miguel rios, john miles- music , my sharona van the knack (vanwege het stotter tekst) maar ook dancing in the city van marshall and haines en thake that look of your face an elaine page en doin la bamba van pussycat … hoe divers en toch genoten ramon en ik de hele weg….
Meest recente vreemde eend: Matt Dusk - Two Shots. Gadverdamme, wat mooi (ik word oud)!
Wat is vreemde muziek, ik denk dat we allemaal in ons leven periodes hebben, dat als we eraan terug denken,heb ik dat toen gedraaid!
Ik denk dat elke muziek in ons leven een invloed heeft.
Toen ik dit artikel over Leonard Cohen zag, bedacht ik mij dat ik ook een periode die muziek en teksten te gek vondt (wel werd ik er altijd behoorlijk depressief van(vooral als je dan onder invloed van drugs was).
Zo was ik toen ik 12 jaar was een grote fan van Vicky Leandros,in een jukebox in Limburg draaide ik altijd het nummer Comme se suis, laatst was zij weer op de tv en ze zong weer het zelfde lied 33 jaar later en toen wist ik het ze lijkt op mijn vrouw.
Sjaco
Laatst was in het filmhuis “Lux” hier in Nijmegen een film over Leonard Cohen met als ondertitel (ik weet het begin niet meer):
“(…)If your life burns well, poetry is just the ash.”
Hij is overigens nu (part-time?) zen-monnik als ik me niet vergis, om wat ego af te leren.
Ik was destijds helemaal into Fleetwood Mac, Dire Straits, Status Quo enz. enz. en mijn afwijking in de platenkoffer is het singeltje van Don Mercedes met Rocky!
Ik vond het destijds een heerlijk lied om mee te janken als ik eens niet lekker in mijn vel zat 
Hahaha, Sentiment…Een feest van herkenning: muziek als huiltherapie…Dat had ik met twee nummers van Cat Stevens: Lady d’Arbanville en Sad Lisa….Brullen….heerlijk
@Paul: dat laatste is niet zo aardig…
Mijn muziek voorkeur is uitgebreid , alleen houd ik niet van dat nieuwe hiphop enzo. Ook geen jazzmuziek. Wel klassiek en symfonisch en ook heb ik meditaite muziek. maar de vreemdste is Briza van een theatergroep bij een uitvoering van die groep kon je hem kopen. Eigenlijk een miskoop en het is ook nog een CD-rom. En nog een miskoop is van Fatima Mansions die ik nu even beluister. En ik heb sommige Lp’s voor de hoes gekocht maar de muziek viel gelukkig meestal mee.
Leonard Cohen was in de jaren ‘70 onze vaste afsluiter op feestjes: iedereen was dan dronken en/of stoned en zat dan gezellig tegen elkaar aan te janken. De taferelen die volgden zouden zelfs Eirrah doen blozen, dus die schrijf ik maar niet op
Later bleken de songs van Cohen hèt middel tegen depressieve buien (het kan kennelijk altijd erger).Nog steeds draai ik Leonard Cohen op momenten dat ik het leven èven zat ben.
Pas in de jaren ‘90 ontdekte ik hoe populair Cohen was in de homoscene: menige AIDS begrafenis werd opgeluisterd met zijn muziek, een aantal nummers kan ik niet meer beluisteren zonder een traantje te laten om verloren vrienden.
Mooi logje over een groot artiest, Eric, bedankt!
Dank je wel, trouwe @Plei!
Zullen we een rijtje maken met muzikale Prozac (muzak?): Joy Division, Doors, Smiths/Morrissey, Nick Drake, Suicide, Cohen, Neil Youg, etc. Dat helpt ons maar voor zeer gevoeligen een waarschuwing op de hoes
Leonard Cohen, was een veel gehoorde artiest, begin jaren 70.Was een hype? Toen? Ik zelf heb Randy Newman nog in de kast staan! Good old boys heet het album. En als ik er nu naar luister verbaast het me dat er zoveel tijdloze songs op staan. En mooi! Birmingham,Birmingham….En Leonard is met zijn Suzanne ook niet ver weg meer van de heldenstatus.
Mijn vreemde eend is Colin Blunstone. Eigenlijk vond ik er helemaal niks aan maar hij speelde bij de Zombies. En daar was ik wel helemaal weg van. Dus toen de leadzanger van de Zombies een soloalbum uitbracht, moest ik dat natuurlijk wel hebben. Zijn solo single die enig succes had was Wonderful. Nooit meer wat van hem gehoord, behalve dat hij bij het Alan Parsons Project zat. Daar heeft hij meegewerkt aan de single “old and wise” En dat is dan weer wel een heerlijk moppie muziek.
Het nummer Suzanne van Leonard is in 1969 bewerkt door Herman van Veen. Dat werd echt grijsgedraaid op een oude tape-recorder met gevolg dat ik de tekst letterlijk uit mijn hoofd ken. Voor de liefhebber:
http://www.lyricsvault.net/songs/4385.html
@Madre: Colin Blunstone en the Zombies hebben afgelopen najaar langs de Nederlanse Theaters getourd. Ben geweest, was een goed optreden van een stel ‘ouwe knarren’.
Pleiade:
Ik heb nu ook de tranen in mijn ogen, maar dan van het lachen: wat een herkenning!!!! Werkelijk fantastisch zoals je dat beschrijft.
Eric: Procale Musac…mmmm
Ik ben bang dat ik het zou besterven, of van een lachkick of van jankstuip…Hahaha, ik zie het al helemaal voor me! Iets voor een volgende JS dag?
@Joke61: John Fogerty is ook 61! Hij treedt dit jaar op in Weert. Bospop 8 juli, en echt je voelt je geen ouwe knar meer als je hem hebt gezien! Rock till you drop!
Muzikale Prozac. Leuk! Heeft voor mij heel lang averechts gewerkt. Wat dat betreft was ik altijd iemand die wel zo’n waarschuwingsstickertje kon gebruiken. Neil Young inderdaad. En Suzanne. En zo’n liedje als Streets of London. Allemaal instant smart waar ik me beter verre van houden kon. Treurwilgenmuziek, las ik net in de VPRO-gids. Had ik graag zelf willen bedenken.
Maar dat is nog niet zo lang geleden helemaal veranderd. Heel gek. Zo’n liedje als Suzanne is écht jeugdsentiment geworden. Als ik met nieuwe oren naar de tekst luister vraag ik me ook af of het nou echt zo diep is als ik vroeger dacht, of dat het maar een hoop handig aan elkaar geplakte mooi verwoorde losse flarden zijn. Vorm zonder inhoud. Net als bij mijn vroegere held Dylan. Ik weet het ook niet hoor. Het is ook een beetje flauw om vroegere helden een kopje kleiner te maken. Laat nog eens weten wat je van Beautiful Losers vond, Eric.
Leuk log. Ook als basis om wat te mijmeren. Mijn medaille voor de mooiste reactie gaat naar Pleiade.
Wakie, wakie @Marise: in de huidige maatschappij is de vorm inhoud geworden!
Behalve een klein dorpje op internet…
Mijn medaille gaat naar jou
Net als vele voorgangers heb ik ook een bonte en zeer grote verzameling Pop, Rock, Folk, Chanson, Klassiek, geen Jazz, house, hiphop of zoiets. Maar ‘the odd one out’ is een single die ik ooit van een tante heb gekregen van Freddie Braak, sorry, Breck en dat heette Bianca.
Ik vrees dat ik deze nog steeds heb; draaien doe ik em niet hoor, heb ik nooit gedaan ook.
Overigens wat een mooie foto van Leonard!
@Franca: Leonard is volgens mij ook wel een mooie man, toch?
@Eric: ff gegoogled naar meerdere afbeeldingen en ik kan je gelijk geven! Overigens doet hij mij ook aan wat andere bekenden denken. Op sommige foto’s zie ik iets van Boudewijn de Groot, Bruce Springsteen, Albert Hammond..
Tweemaal Cohen in Zomergasten van dit jaar gezien! Waar een log niet toe leidt
Ik zag onlangs een reclamespot voor verzameld werk van Leonard Cohen. Wat ze van hem lieten horen vond ik verschrikkelijk dus dat laat ik aan me voorbijgaan.