Zilveren guldens en rijksdaalders
Op maandag 5 maart 2007 geschreven door Omnivoor
Mijn eerste gedachten zijn van ongeveer 1964.
Wat betreft geld van toen, staan me de zilveren guldens en rijksdaalders nog bij. Met name van de rijksdaalders herinner ik me, dat die zo groot waren.
Met het verstrijken van de zestiger jaren verdwenen deze munten en werden de bekendere nikkelen Juliana guldens en rijksdaalders de norm. Van Juliana viel me als kind al dat vreemde plaatje van haar met het haarnetje op.
De guldens waren wat grootte betreft niet veranderd, maar de rijksdaalders of ‘knaken’ werden kleiner.
Met de kroning van Beatrix veranderde ook de stijl van de munten en het moge bekend zijn dat de Euro munten nou niet bepaald nostalgie opwekken.
Pas jaren later, na af en toe zelfs gedroomd te hebben dat ik een kist van die dingen in de tuin vond en dacht schatrijk te zijn, liet mijn moeder me een klein doosje zien met daarin
een klein handjevol van die voor mij zo geheimzinnige guldens en rijksdaalders.
Nu weet ik dat het verzilverde munten zijn en uiteraard niet puur zilver en ook dat ze niet veel waard zijn.
40 jaar zijn er verstreken en de munten zijn nu in mijn bezit. Af en toe open ik het doosje
en ga ik weer terug in de tijd. De pieken en knaken zijn zwart uitgeslagen van de zilveroxide, maar ik hoef ze niet met Brasso te poetsen: ik vind ze mooi genoeg.
19 reacties op “Zilveren guldens en rijksdaalders”
Laat een reactie achter
Had ik er ook maar een handje vol bewaard, ik heb alleen maar nikkelen eksemplaren bewaard en per ongeluk een briefje van honderd D-mark. Maar dat ga ik over 20 jaar verkopen aan een Duitser aan de Zeeuwse kust. Die heeft er vast 100 euro voor over nadat ik hem een weekje heb achtervolgd. Verder heb ik dan in de aanbieding twee Nederlandse Euro startersetjes nog in het celofaan, alsmede nooit verzilverde aandelenopties omdat de beurskoers onder uitoefenkoers terecht was gekomen.
Les: je kunt geld verdienen met geld, vooral als je het in een ouwe sok stopt die je niet opgeeft aan de belastingdienst omdat je het bestaan ervan bent vergeten.
hey,omnivoor tot 1967 waren de gulden en rjksdaalders wel van zilver, hoor en kijk nog een goed op 1969 heb je ze met een visje of haantje als muntmeesterteken, ook zilveren tientjes zijn er gemaakt in 1970 en 1973 van juliana, de eerste is leuk om mee te tossen p de ene kant de kop van juliana aan de andere kant die van wilhelmina.
heb je nog guldens van wilhelmina? zou ik in een munthouder doen ze worden gretig afgenomen op ebay.
je hebt zeldzamere rijksdaalders van 1932 en 1938 is het haar van wilhelmina grover en een gulden uit 1944 waarvan de EN van nederlanden doorlopen onder de hals van wilhelmina door.
ook een dubbeltje uit 1944 met een s of een D zijn zeldzaam, deze zijn geslagen in san fransisco en denver die met een p van philadelphia komt vaak voor.
Zou dus nog even goed kijken als ik jou was….
o, ja als de aanslag mooi gelijk is verdeelt heet dat een mooi patina, mijn mooiste is een gulden uit 1940 waar op de achterkant wilhelmina een legerhelm opheeft en in de rand staat wilhelmina in londen , ipv wilhelmina koningin der nederlanden.
ze werden in de oorlog voor 25 gulden verkocht en de opbrengst ging naar het verzet.
Behalve dan om zeldzame en echt oude munten geef ik weinig om oud geld - wel raar voor iemand die gek is op “oud”. Kan me bovenstaande guldens en rijksdaalders nog wel goed herinneren, vooral de 2,50 die we dan wel eens van opa kregen (”dikke cent” zei hij dan, wel even mooi 250 centen en veel voor die tijd als je ook nog even slechts een jaar of 10 was).
Vorig jaar veranderden we hier bijna al onze munten in kleinere en lichtere versies. Mensen maar klaaaagen, nou ik allang blij met de meer praktische munten. Begrijp trouwens wel dat automaten waar munten in moeten veranderingen moesten ondergaan en eigenaars waren daar niet zo happig op…
De zilveren tientjes ken ik, Ria, en ik heb er een paar, maar ik heb een knaak van Wilhelmina van 1932, die is lichtelijk ge-erodeerd en volgens mij verzilverd, tenzij je me nu zegt dat het een vervalsing is
.
Ik heb een klein handjevol oorlogsmuntjes van nihile waarde.
Eirrah, ik heb ook twee startersetjes in cellofaan, maar, zoals je zegt, laat ze gewoon in een sok zitten, want zoveel waard zijn ze nou ook weer niet. Meer ‘nostalgie’ voor mij, alhoewel ik er niets nostalgisch in zie in die Euro’s. Ik heb wel een mooi kistje met een kilo zilver van de Franse Munt voor een prikkie gekocht (een grote 50 Euro munt), dat dankzij een foutje van de verkoper.
de knaak van 1932 is er in twee uitvoeringen de een met de parels wat van de rand af en een met de parels dichter bij de rand en de haren van wilhelmina in dieper relief, de tweede munt is zo’n 150 euro waard, de zinken stuiver en kwartje van 1943 zo’n acht euro en de twee-en eenhalve cent van 1942 zo’n 1500 euro want die zijn na de oorlog bijna allemaal vernietigd……
sorry, ik freak een beetje uit maar dit is sinds de willemientjes log mijn hobby geworden.
schoonmaken van zilver doe je als je het perse wilt met een wattentipje ammonia en daarna weer invetten met vaseline oid.sommige verzamelaars willen glimmend ikzelf niet, ik vind het fantaseren over wat zo’n munt mee heeft gemaakt veel leuker, heb pas nog op een veilingsite een dubbeltje uit 1828 gekocht voor een prikkie, ik wou dat het kon praten.
Ik denk niet dat we ze nog ergens hebben liggen.
De rijksdaalder was bij mij favoriet: steevast het verjaardagscadeautje van opa en oma.
Wat een rijkdom, zo,n ontzettend grote, dure munt tussen de duppies en stuivers in mijn kleine portemoneetje. Uiteindelijk verdween hij in de spaarpot, na een lange tijd van koestering en dagelijks bekijken…
ook handig bij navelbreuken, werd ook een knaak op geplakt om de bult naar binnen te douwen…..
Er moet hier nog ergens een doosje staan met zilveren guldens, rijksdaalders en diverse zilveren tientjes, die uitgegeven werden ter ere van het een of ander. Maar waar??
)
Ik gebruik het woord ‘rijksdaalder’ nog steeds als ik 2,50 bedoel, wat zo nu en dan tot niet-begrijpende blikken leidt (van mijn leerlingen bijv. als ik ze vraag zelf een rijksdaalder bij te dragen aan een klassenuitje….
het was altijd raak voor een knaak
helaas werden we van de
EURO
NEURO
Mijn oudste broer en ik hebben altijd fictief ruzie om de bewaarde zilveren guldens en riksen.
Ze zitten in mijn zuiltje met oranje dekseltje maar hij beweert dat ze van hem zijn.
Nou: mooi niet! Hij had toen wel andere dingen aan zijn hoofd.
Komt ieder jaar wel een keer terug.
BTW: ik heb nog maar weinig met die dingen.
Kijk, een briefje van 2,5
Als (niet actief) muntenverzamelaar moet ik natuurlijk ook een duit in het zakje doen; ik spaar van alle landen munten , dus ook van ons kikkerlandje en met de komst van de Euro ben ik daar gewoon mee doorgegaan. Ja een zilveren rijksdaalder bevindt zich ook in mijn collectie die eigenlijk nooit compleet is. Ik heb (helaas) het beginners Eurosetje uit het cellofaan gehaald dus voor de echte verzamelaar heeft dat dan geen waarde meer, behalve dan dat ik er een hotdog voor kan kopen met iets erbij. Wat ik wel in de oorspronkelijke verpakking heb is een plastic zakje met Euromunten die je de dag voordat de Euro wettig betaalmiddel werd aan kon schaffen. Maar we dwalen af want deze log gaat over zilveren rijksdaalders of knaken. De bijnaam voor een twee Euromuntstuk is trouwens joekel.
Ria: zoveel was ik bij de geboorte zeker ook waard, 2,50 op mijn snavelbreukje…andere kindertjes kregen maar een gulden.
nou, troost je henny jane, mijn zoon had een navel zo dik als een half ei en kreeg er niets op…..
zo heb je het over zilveren munten en zo heb je het over halve eieren………………….
weird!!!
Toen in 1980 de laatste cent werd gedrukt en Bea tot queen gekroond werd, kwam er een Juliana muntenverzamelboek uit, dat ik ooit kreeg van mijn moeder. De jaren 80 [en zelfs al eerder] zat ik dikwijls met mijn handen centen,stuivers, dubbeltjes en kwartjes te sorteren uit het kaartcentenpotje van mijn moeder, vader, opa en oma. Mijn moeder had in haar linnenkast een enorme fles staan waar alleen kwartjes ingegooid werden. Om de zoveel tijd telde ik dat en legde ze op chronologische volgorde… dit heeft geresulteerd in dat ik nu alle centen, stuivers, dubbeltjes, kwartjes, guldens en knaken heb uit de Julianatijd. En natuurlijk de 1948 Willemientjes. Vooral als er twee verschillende uit 1 jaartal waren (stuiver 1970 zijn er 2 types van geloof ik)plus de 1969haantjes en 1969visjes…Dat was echt een overwinning als je beet had! De zilveren knaken heb ik bijna allemaal, die in het album horen. Van oma. ook de guldens zijn nagenoeg compleet en hier en daar een jubileummunt en/of zilver tientje. mijn vingertjes roken niet zelden naar de geur van muntgeld. Ik duimde nog ,want ik weet nog hoe het smaakte!
Mijn moeder had het altijd over een appeltje voor de dorst later, maar dat valt erg mee wist ik al snel en ik zou het bovendien jammer vinden als ik het niet meer zou hebben…
Ja, dit is JS voor mij, absoluut.
Goh ja…zilveren munten, te gek! Ik heb thuis een pot met munten uit allerlei landen staan, de meeste ervan heb ik verzameld via mijn werk, er kwam zo vreselijk veel geld door mijn handen. Tot de gulden verdween mochten we ook nog vreemde valuta aan de hand van een koerstabel wisselen voor Nederlands geld en soms kreeg je prachtige munten daardoor in je verzameling. Ik bewaar ze nu als een curiositeit, zie eerlijk gezegd ook totaal niet de waarde er van in.Ziveren guldens en rijksdaalders heb ik ook, maar dat worden er steeds minder, omdat ik er steeds weer weggeef…Eirrah, ik wil je van elk wel eentje opsturen als je dat wilt….Ik heb er nog wel een paar over.
Ik zou willen dat we dat oude geld nog hadden; volgens mij is niemand echt blij met de euro…