Dr. Moerman (1893-1988)
Link naar dit artikel Op woensdag 14 maart 2007 geschreven door Eric Erres
Tiel in Vlaardingen? Een bekende en omstreden Vlaardinger is Dr. Moerman. Postduivenhouder en bestrijder van kanker.
Door het onderzoek van zijn duiven kwam Moerman er achter dat deze dieren minder gevoelig voor kanker waren. Dit was ook al voor Moerman bekend. Anders dan bij ratten en muizen, kon bij duiven geen kunstmatige kanker opgewekt worden. Hierdoor ontwikkelde hij een dieet wat vooral gebaseerd was op essentiële voedingselementen en de voeding van duiven. Bakkers in Vlaardingen verkochten zelfs Dr. Moerman brood. Moerman kon aan het uiterlijk van iemand zien of deze kanker had of aan het ontwikkelen was (kan ik mij van een vpro uitzending herinneren).
Moerman woonde op een prachtig landgoed. Ik ben als kind, met een buurjongen, één keer binnen geweest. Waarschijnlijk om iets op te halen voor een familielid van hem. Het gerucht ging dat een jongen van de middelbare school, een deel van de erfenis heeft gekregen. Op het landgoed, met gaard, is nu een museum gevestigd en de stadsarcheoloog heeft er hele leuke dingen gevonden. Waarschijnlijk ook de uitgereikte beker voor de titel Kwakzalver van de Eeuw!
18 reacties op “Dr. Moerman (1893-1988)”
Laat een reactie achter
En is er reeds een algemeen middel om kanker te bestrijden? Er zijn verschillende soorten kankers en verschillende soorten medicijnen, maar een wondermiddel is er (nog) niet… Er zit bij ieder middel wel wat waarheid, maar omdat er genetisch zoveel verschil kan zijn tussen de tumoren en gezwellen, geldt geen “one size fits all” principe. Wat mij vaak stoort is dat er zoveel hoop wordt opgewekt bij een nieuw zogenaamd wonderdrankje of pilletje. Bij Moerman ging het dan om wat we aten - of niet aten dan.
Postduiven, haaien, kakkerlakken. Ik geloof dat die dieren niet of nauwelijks kankergevoelig zijn. Zeg maar eens waarom…! Krijgen ze minder snel DNA mutaties? En waarom?
Rond 1980 werkte ik op Interne in het Ziekenhuis, daar lagen een aantal patienten die het Moermandieet volgden. Een lijstje met wat zij wel/niet mochten eten en drinken lag naast hun bed. De centrale ziekenhuiskeuken was ook bereid om het een en ander voor hen te bereiden. Ik herinner me nog dat in dit dieet veel sappen van wortels en bieten gedronken moesten worden.
Bij mijn vader werd in de begin jaren 80 een flinke prostaatkanker geconstateerd. Als enige op een zaal van zes weigerde hij de reguliere therapie en ging over op het Moermandieet. De dokters in het Erasmus MC wilden hem daardoor niet langer behandelen, maar hij was vastbesloten om dit te doen……..
Hij is nu de enige van die zaal die nog leeft!
Mijn moeder is helaas wel veroordeeld tot het levenslang klaarmaken van al die sapjes en apart eten.
Oeps Rick67 dat is zeker zwaar voor je moeder.
Gelukkig is je vader er nog wel, ja toch????
Pluk de dag en het voorjaar is ook weer begonnen en geniet van elkaar
Ja hij is er nog!!
Mijn moeder weet nu niet beter maar de eerste jaren vond ze het wel eens lekker om elders eens wat anders te eten hahaha
Ze liep altijd met tupperware te zeulen met dat voer van die ouwe erin. Uit eten was wel eens problematisch, kan ik me nog herinneren.
Mijn ex-schoonvader was zwaar suikerpatient en moest ook altijd op tijd eten en dan was uit eten gaan ook altijd moeilijk ja.

Als hij zijn prikken niet op tijd kreeg begon hij enorm te zweten en in de middag lag hij altijd van 1 tot 4 uur in bed en mijn schoonmoeder zorgde dat zijn koffie dan klaar stond en het eten op tijd klaar was…..ja, ik heb ook genoeg gezien toen.
Ik werk nu ook met mensen in de Thuiszorg en zie het ook allemaal gebeuren maar….wat zijn ze blij als die kleine gezellige meid weer langskomt na een week (ik dus) want ze willen je niet missen
Ik heb heel vaak in het ziekenhuis gelegen door omstandigheden, nooit met iemand contact gehouden en weet niet of mijn ex-medepatiënten nog allemaal leven.
Moerman was een fenomeen in zijn tijd. Nu zijn veel methodes die men toen niet wilde erkennen standaart advies van artsen. Mensen leven gezonder dat scheelt ook en we worden elke dag verteld hoe belangrijk dat is.
Moerman was zijn tijd gewoon ver vooruit.
Mijn opa las tijdens zijn leven altijd de boeken of het boek (waren het er meerdere?) dat was voor hem een soort bijbel. Gelukkig had hij zelf geen kanker; mijn opa is 91 geworden. Of dat nu komt door Moerman? Ik zal het nooit weten.
ik denk wel dat het misschien iets met voeding maar ook met erfelijkheid te maken heeft,in sommige landen komt minder kanker voor dan andere, mijn vader had een hartkwaal die hebben ze van een beenader een hartslagader gemaakt, was in 1971 hij zou daarmee twee jaar kunnen leven, dus tot ik 5 jaar werd, ik heb hem tot mijn 21e gehad, ironisch genoeg heb ik ook 21 jaar een stiefvader gehad die vorig jaar aan slokdarmkanker stierf in de kerstnacht. Beide ziektes zijn vreselijk, mijn vader leefde voortdurend in angst dat zijn hart het zou begeven en mijn stiefvader teerde binnen 3 weken na de diagnose helemaal weg, ik vond mijn moeder erg dapper hij wou thuis sterven en mijn moeder is er (met net een maagbloeding achter de rug en een gebroken voet) tot de laatste minuten voor hem geweest…
Zag gisteren bij Pauw & Witteman, Josine van Dalsum die al een aantal jaren een hersentumor heeft, eigenlijk was ze 2 jaar geleden al opgegeven. Ze vertelde ook dat het een moeilijk bespreekbaar onderwerp blijft, het is en blijft een rotziekte waar gelukkig wel steeds meer medicijnen voor worden uitgevonden, maar een chemokuur gaat niemand in zijn koude kleren zitten. Van het Moerman dieet heb ik wel veel gehoord, toch zeker in de beginperiode, maar ik ken niemand die er baat bij heeft gehad.
Sentiment: bedankt voor de prachtige foto bij dit rustig log!
Heb zelf te maken gehad met kanker. Ik heb nooit zo’n soort dieet gevolgd, maar ik kan me er alles bij voorstellen dat je elke strohalm vastgrijpt om te overleven.
Ik heb zelf kanker (non-hodgekin) en ik let wel heel goed op mijn voeding, ik volg het Houtmandieet (dat is een modernere volgeling van Moerman) En ik moet zeggen dat ik nu al ruim 4 jaar stabiel ben. Mijn oncoloog zei de laatste keer bij de controle : “Het lijkt wel chronisch te worden bij u”
Ik weet niet zeker of het anders ook zo goed zou blijven gaan, maar omdat dit soort kanker geen behandeling kent (alleen Chemo als het te erg wordt en dat is dan niet genezend maar eerder een klein beetje vertragend) Probeer ik maar positief te blijven en goed op mijn voeding te letten. Meer kan je ook niet doen , dus je doet maar wat je wel kunt.
@coosje bedoel je Houtsmullerdieet?
Natuurlijk bedoel ik dat Joke, ik was aan de sukkel zo te zien, dat komt omdat wij vrienden hebben met de naam Houtman, daar ben ik mee aan het wisselen geweest
ops: Een beetje dom dus 

Die vrienden hebben nog nooit een dieetboek geschreven
Een stukje over Dr. Moerman kun je vinden op mijn site. Aangezien ik druk bezig ben geweest met de genealogie van mijn familie heb ik me ook verdiept in deze Dokter.
Ieder het zijne, ik ben geen voorstander van zijn remedie, ook al draagt het dieet ook mijn achternaam. Over zijn uitlatingen met betrekking tot het anti-semitisme ben ik al helemaal niet trots. Zie citaat hieronder…
“Hierover een stuk uit Overview of anti-Semitic incidents in the Netherlands in 1997, van het Centrum voor Informatie en Documentatie over Israël:
“The opening of a museum belonging to an anti-simitic doctor has been cancelled. The doctor, Dr. Moerman, who became famous with his (controversial) cancer treatment, had instructed that after his death (in 1988) his house and practice should remain untouched for 25 years and a museum would be established. In 1987 the local council of his place of residence Vlaardingen (a town in the vicinity of Rotterdam) had received a preferential right of purchase.
Moerman was a virulent anti-Semite and racist. According to him, “Jews, inspired by the devil, are a cancerous tumour”. In 1956, he wrote his views in a book The renaissance of Christianity. In an interview in 1988 with a religious daily he refused to distance himself from these views.
On CIDI’s insistence the local council agreed to postpone the opening of the museum for six months and the council agreed - if the museum ever sees the light of day - to pay full attention the abject ideas of Moerman.”"
De moeder van mijn ex vriend, was halverwege de jaren 80, volgde het moermandieet,zei at veel zilvervliesrijst,en dronk molkosan of zoiets dat stonk vreselijk,en nam van die zeewiertabletten (spirulina)of zoiets,ik heb het ook even geprobeerd maar vond het maar niets getver.
ik ben een aantal jaren geleden nog in het huis van moerman geweest. Ze hebben na zijn dood bijna niks veranderd in het huis en het was bijzonder creepy. vooral zijn spreekkamer met grote apotheekerskast, stopflessen enz..