Mijn eerste permanentje
Op woensdag 21 maart 2007 geschreven door Sentiment
Toen ik nog een babytje was had ik op mijn hoofd nog een paar schattige krulletjes, tot mijn moeder besloot dat ik op mijn 2e toch eens een keer naar de kapper moest, weg krulletjes!
Jaren ben ik daarna door het leven gegaan met harstikke steil haar, er was geen krulletje meer te bekennen, bovendien knipte mijn moeder dan ook nog eens mijn pony (andere log).
In oktober 1977 (staat op achterkant van foto) kwam daar verandering in. Ik kreeg mijn eerste permanent. Voor die tijd was een permanent alleen voor ‘oudere vrouwen’ die het daarna dan lieten watergolven, zoals mijn oma en moeder. Maar mede door Conny Vandenbos werd het een rage.
Dus de thuiskapster werd gebeld en op een avond werden mijn steile haren in kleine krulspeldjes met een stiekje gewikkeld. Er ging een klein flaconnetje permanentvloeistof overheen, ik weet nog wel dat die vloeistof ontzettend naar ammoniak stonk. Een half uurtje onder de [tag]droogkap[/tag], vervolgens werd mijn haar uitgespoeld onder de keukenkraan (lastige houding) en ging er weer een andere substantie over die krulspeldjes heen die 10 minuten moest inwerken.
En eindelijk mochten toen de krulspelden eruit, wat jeukte mijn hoofd, maar het belangrijkste was: ik had krullen! Daarna werd mijn haar in model geknipt, en wat voor model, het was veel te kort ik leek wel een jongen! 
Pas na een week of vier (toen het ging uitgroeien) kreeg ik een beetje een normaal kapsel, inclusief de uitgroei die er ook bij hoorde.
Ik had een speciale ‘rastakam’ om mijn haren te ‘ordenen’, die had lange ijzeren pinnen waarmee je je krullen wat uit kon trekken wat een grote wijde bos haar tot resultaat had. De kam kon je opvouwen, aan de ene kant had hij een groen handvat en aan de andere kant een rode.
Hebben jullie vroeger ook een permanentje gehad?
44 reacties op “Mijn eerste permanentje”
Die snoet is niet veranderd maar dat kapsel wel. Waarom laat je die charmante thuiskapster niet nog eens langskomen sentiment
@eirrah : maar dan moet die huiskapster wel weer die bril opzetten !!!
Mijn moeder deed ook mee met de Conny van den Bos rage en had ook zo’n rastakam. Zat eerst vreselijk. Ik zei altijd : “Jij hoeft op de brommer geen helmpje meer op, die hebbie al !” Vond ze niet leuk want de kapper rekende kapitalen ervoor.
Leuk log, @Sentiment!
Als kind was ik gezegend met een redelijke krullenbol (wat ik dan ook vaak moest horen)
In mijn puberteit ging de ergste krul eruit en had ik alleen nog “slag” in mijn haar. En die slag “viel” niet altijd naar mijn zin. Dus uren voor de spiegel, kammen, föhnen enz.
Nog veel later ging ik voor mijn eerste permanent. Die werd toen nog opgekamd en in de lak gezet. Ging ik toch zo’n twintig jaar ouder de deur uit. Aargh!
Permanent was toen nog erg stijf en onhandelbaar, volgens mij, dus ik stond nog steeds voor de spiegel met borstel en föhn.
Waarom wordt een mens toch pas later wijs..
Tegenwoordig maak ik me niet meer zo druk, zelfs de grijze haren krijgen hun kans zich te laten zien.
En een permanentje, nooit meer: mijn “oude” krullen zijn inmiddels weer terug!
hahahahahha die droogkap
Ja, inderdaad Rick67, die droogkap, wat een tijden waren dat he? Als mijn oma eronder gezeten had voor haar permanentje thuis mocht ik altijd daarna nog even eronder, lekker warm!
Permanentje? Ik had lang haar maar niet zoveel slagen erin en pas later in de jaren 80 ging ik naar de kapper om een permanentje erin te doen in mijn lange haar…..nou, ik heb het geweten hoor! Het bleef zelfs niet zitten en ik mocht gelukkig wel terug komen om het opnieuw te doen zonder te betalen
Daarna eigenlijk nooit meer laten doen en het ene jaar ben ik mijn lange haar zat en het andere jaar loop ik toch weer met haar tot op mijn schouders of heb ik een staart erin, ja, zo hard groeit het nog, gelukkig maar dan kan ik alle kanten op, toch?
Sentiment, wat een leuke foto!
Ja, heb ook wel eens een permanent laten zetten. Het was in 1978, toen ik 15 jaar was. Ik had heel lang haar en wilde wel eens wat anders, ik wilde big hair! Dus niet alleen in de lengte maar ook in de breedte. Mijn kapper moest ik echt mentaal bewerken, want hij vond het enorm zonde van mijn haar. Maar hij nam zijn taak serieus, want het resultaat was prachtig. Hij deed een spiraalpermanent bij me en na ruim 2 uur liep ik die zaak uit met allemaal van die kurketrekker-achtige lokken, precies wat ik wilde. Heb er maandenlang enorm veel plezier van gehad. Maar, achteraf begreep ik wel waarom die kapper bezwaar maakte. Want na verloop van tijd verslechterde de structuur van het haar aanzienlijk, waarschijnlijk door die chemische troep die ervoor gebruikt werd of zo?
Bij de aankondiging van dit onderwerp alleen al moest ik lachen. Categorie jeugdtrauma is hier idd wel op zijn plaats
Mijn allereerste permanent kreeg ik toen ik een jaar of veertien was. Ik had mijn haar net helemaal lang en wilde meer volume. Het resultaat was dus golvend lang haar, zonder dat je echt krul zag (meer gebobbeld haar). Echt meer volume kreeg ik er niet door. Het zakte ook zo uit.
Daar ik niet meer zoveel vertrouwen in de huiskapster had, had ik een enorm bedrag gespaard om eens naar een officiele kapper te gaan. Ik herinner me een bedrag van 80 gulden, een enorme hap uit mijn (zak)geld. Die kapper zat aan de andere kant van de stad en ik had er via via veel goeds over gehoord. In die zaak aangekomen begon de kapster in mijn lange haar te woelen om te kijken hoe ze de permanent meer tot zijn recht kon laten komen. Het moest worden opgeknipt dacht ze. Toen gebeurde het…er kwam een in mijn ogen nogal vreemde vent de zaak binnen. Hij kwam direct op mij en die kapster af.Hij ging wat in mijn haar zitten trekken en zei tegen dat kapstertje ” deze dame is voor mij, die doe ik zelf wel ff ”
Ik zat stijf op de stoel, durfte er niks tegen in te brengen. Ik wilde helemaal niet dat die rare gozer aan mijn haar kwam
Toen ik klaar was, zag ik tot mijn grote verbazing dat mijn haar geweldig zat?????
Wat bleek nou….die rare vent, dat was de ” beroemde” eigenaar van die kapperszaak, hahahahaha.
Haha, wat een leuke foto
. En inderdaad die droogkap en ook dat keukengordijn. En het zal me niets verbazen of er hangt ook ergens een kruidenrek 
Geen permanentjes voor mij, had eenvoudig sluik haar dat van vol en geelgekleurd langzaamaan donkerblond werd. Tegenwoordig voorzien van dito kale kruin, maar die zie ik niet in de spiegel
Ik vergeet natuurlijk het traumagedeelte
Een jaar of twee later, overmoedig geworden blijkbaar, ging ik toch maar weer eens naar de huiskapster. Wat mij bezielde, geen idee.
Mijn vriendinnen (met stoere korte kapsels) hadden mij overtuigd dat een korte coupe mij best wel leuk zou staan.
Toen heeft die huiskapster dus mijn lange haren helemaal kortgeknipt. Alleen het ponyhaar liet ze iets langer en daar kwam dan een permanentje in
De volgende morgen toen ik in de spiegel keek, echt tranen met tuiten gehuild. Het zag er niet uit…kortgeknipt en steil haar achter…en aan de voorkant een poedelpony. In paniek heb ik toen zelf de schaar s morgens voordat ik naar school moest in die poedelpony gezet. Dat was echt helemaal een fout. Nadat ik aan die pony trok en de schaar erin zette, schoot het overgebleven stuk pony terug tot ver boven mijn wenkbrauwen.
Toen ik op school kwam kreeg ik alleen maar dit soort blikken toegeworpen
voornamelijk van jongens.
Herinner me nog dat ik in mijn agenda per week opschreef hoeveel weken ik nog moest wachten voor mijn pony weer zou zijn aangegroeit tot aan mijn wenkbrauwen.
Het ergste was ook nog, dat mijn oudste zus dat jaar ging trouwen….ben dus met dat afschuwelijke kapsel vereeuwigd in haar trouwboek.
Ik moet bij dit onderwerp ook altijd denken aan Sjanie, een oudere zus van een vriendin. Die is eens door haar familie huilend op de bank aangetroffen na een mislukt permanentje…..met de brommerhelm nog op
Weigerde die af te doen!
Nooit gehad. Lang, steil haar, was vroeger mijn liefste wens, zoals songfestivalwinnares Francoise Hardy. Maar nee, hoor: overal kruinen en onhandelbare plukken. Als dat soort haar niet goed geknipt wordt bestaat je leven uit een permanente reeks van bad hair days. En goede knippers waren er veertig jaar geleden niet, of ik wist ze niet te vinden.
Toen mijn oudste zus trouwde (ik was zestien) ben ik onder zwaar protest naar de kapper gestuurd voor een ‘watergolf’. Waarschijnlijk had mijn moeder hem ingefluisterd dat er meteen maar een flink stuk af moest. Er ging flink wat versteviging in, en op de foto’s is goed te zien hoe ongelukkig ik me voelde met die veel te korte en te stijve krullen. Gelukkig heb ik al heel lang een kapper die kan toveren. Met alleen een mes.
Om één of andere reden had ik in die jaren vaak vriendinnetjes met zo een permanent. Met één zo een vriendinnetje ben ik later getrouwd.
De eerste vriendin met zo een permanent, had zo een rechte pony geknipt dus het leek wel een klep van een pet. Dat kwam doordat iemand uit de muziekwereld het ook zo had(weet niet meer wie).
Ik vond het altijd wel leuk en nog praktisch ook met zoenen. Je kreeg dan tenminste die haren niet in je mond zoals bij die meisjes met lang haar.
Gelukkig is de “permanente wave”, want zo heet het officieel niet meer in.
Mijn moeder en oma en tantes hadden altijd zo’n bejaarden permanent!! Ongelooflijk.
Kappers in verzorgingshuizen doen er nog steeds goede zaken mee. Liefst met zo’n Zilver Vos kleur er in.
Zelf altijd tegen de trend in!
Hé Sandra, je hebt net zo’n trouwtrauma als ik.
@Eric: staalwol noemen wij dat bejaardenpermanentje hier thuis.
Permanentje…..”Children! Don’t try this at home !!!!”
.
Heb dus ook slechte ervaringen met thuispermanent gehad. Of slecht: ik kreeg natuurlijk wel de lachers op mijn hand, die hadden de tijd van hun leven! Want buiten het permanentje vond ik mijn haarkleur eigenlijk ook wel wat saai en dus moest het koperkleurig worden….Ik laat het aan jullie fantasie over wat er tóen met mijn haar gebeurde
@ Marise…tja,dat is ook toevallig zeg. Ik was ook 16 toen mijn oudste zus trouwde.
@ Eric….ja, dat wat die ouderen in verpleeghuizen door kappers wordt aangedaan moest ook verboden worden.
En in de korte haren werd voor het gemak door de kapper van het ziekenhuis ook nog een permanentje gedaan.
Toen ik stage liep in het ziekenhuis (jaren 80), was er ook eens een vrouw(patiente) van een jaar of 75, met haar tot op haar billen. Dat vond ik zo mooi. Maar die vrouw kreeg een hersenbloeding en was zodoende halfzijdig verlamd geraakt. Ze kon door die hersenbloeding ook zichzelf niet meer goed verstaanbaar maken.
Toen besloot het verpleegkundig personeel zomaar op een ochtend voor deze vrouw dat dat lange haar er maar af moest.
Toen ze op de afdeling terug kwam na haar kappersbezoek, hoorde ik iedereen tegen haar zeggen dat het echt veeeel mooier was zo kort(en makkelijker)
Dat vond ik toen als meisje echt verschrikkelijk!!!! Die vrouw had toch niet voor niets haar haar haar leven lang zo lang laten groeien!!!! Men had gewoon geen zin in de verzorging van dat lange haar. Schande!
Nee, die kapsels van vrouwen in verpleegjhuizen….allemaal eenheidsworst toch?. Geef mij maar lang haar!
@ Wilma….ik heb ook de meest verschrikkelijke haarkleuring gehad. Van paars zwart tot platina blond
Echt gekke kleuren in mijn haar nooit gedurft. Vond het bij anderen altijd wel leuk. Vooral de haren van Cindy Lauper in de jaren 80. Ze had trouwens precies dezelfde kleurcombinatie als de haren van mijn speelgoedstoffer van mijn stoffer en blik (geel met knaloranje
)
@Marise: als kind vond ik het net een Suikerspin! Hé, is daar al een log over
Heb ff een foto van jou bekeken en Frank “Avengers” Faber en ik weten wel op wie jij lijkt…
Sandra:
Cindy Lauper had té gekke kleuren ja, enig! Durfde ik ook niet hoor, toen, maar niet voor niets waarschuwen ze op haarkleurverpakkingen om met kleuren te wachten na een permanent. Minstens twee weken ofzo….Mijn haar werd dus wel koper ja…..Kopergróen!!!!! De chemische rotzooi in mijn haar had dus een beroerde uitwerking op de kleuring en wat mooi rood moest worden, werd een aliën-achtig soort groen…Ik werd noodgedwongen er een dag mee te lopen, alvorens ik naar de drogist kon om een donkerbruine haarkleur te kopen en vervolgens naar de échte kapper om mijn haar te laten millimeteren……Ik kan nog wel janken als ik er aan terugdenk!!!!!1
Dat witgrijze haar noemen wij hier thuis altijd Seniorenblond
Ahhh…millimeteren Wilma, dat meen je niet. Wil je erover praten?
Ik heb ook eens z’ on enge donkere kleur in mijn haren gehad…in paniek naar de kapper gegaan. Dacht toen ook dat het de tondeuze zou worden. Had die kapster het idee om er een coupe de soleil van te maken. Kwam het toch nog goed…heb de kapster een hele dikke zoen gegeven. Zo blij was ik!
Bij permanenten moet ik ineens ook denken aan de opkomst van “de zure permanent” in de jaren 80. Die zou minder schadelijk zijn voor je haar?
Ooit éénmaal heb ik een permanentje genomen, toen ik thuiskwam zei mijn buurjochie :”Wat mooi, je ben nu net onze Rakker” Ter verduidelijking, Rakker was het poedeltje van de buren
Dat manneke was de enige die het mooi vond. Dus dat was eens en nooit meer
Nooit een permanentje gehad, mijn zusjes eigenlijk ook niet.
Ik heb het idee dat sommige vrouwen nooit tevreden zijn; hebben ze krullen van zichzelf moet dat erweer uit en omgekeerd.
Een hanekam heb ik gelukkig ook nooit gehad, dat valt zo op. Ooit zag ik een punker met hanekam en verder had die jongen een schotse kilt aan. Een gekkere combinatie bestaat denk ik niet.
toevallig zondag nog over gehad met mijn verjaardag, maham had permanent en leekt net stavros van kojak, hihi….
bij mij duurde permanent altijd drie dagen, dan was het weer stijl wel wil ik langs deze weg nog even een drogist bedanken die zijn zaak en zijn woning aan de schietbaanweg in enschede had, ik heb hem eens panisch om een uur of elf sávonds uit bed gebeld omdat mijn haar europacup oranje was uitgeslagen na vier verpakkingen (!) superblond, de brave man deed mijn twee pakken kastanjebruin mee en ik mocht ze de volgende dag afrekenen, hij kende mij niet eens kun je nagaan hoe ik eruit zag….
Ook alleen een pony-permanent heb ik ook gehad en die zakte dus NIET uit, dus sandra been there and done that too het was idd erg.
gek genoeg denk ik dat een dezer dagen de permanent weer helemaal in komt en geloof me ik heb een gevoel voor trends, heb al een jaar of zes medaillonbehang in de woonkamer moest ik toen bestellen was nergens verkrijgbaar en kijk nu eens…….
oh, nog even een technische bijdrage, je haar bestaat als je het uitvergroot uit een holle buis met daarbinnen kleine bruggetjes overdwars, deze bruggetjes bepalen je haarstructuur, een permanentvloeistof breekt die bruggetjes af, de tweede vloeistof hersteld ze weer en als je dat doet terwijl je haar in wikkels zit, krijg je dus gekruld haar weer, je kunt het vergelijken met de krullen die met maakt met een schaar als je langs een strook papier gaat, alleen zijn deze krullen blijvend (permanent).ja het is dus chemisch en schadelijk voor je haar.
was geschreven ria van het huishoudopleidinginstituut voor uiterlijke verzorging lichting 1984 te enschede
Nooit een permanentje gehad.Ik heb er ook nooit van gehouden.Mij vrouw heeft het ook wel eens gedaan maar ik vind het niet leuk staan.Bij jongens vond/vind ik het helemaal niet leuk.Als je vroeger een jongen met een perm zag was het 9 van de 10 keer een vervelend rot jochie,maar dat is mijn ervaring.
@ Eirrah: “de snoet is niet veranderd”. Slijmbal! Het snoetje op de foto (schattige foto trouwens) lijkt mij toch iets minder “gevuld” dan teugeswoordig. Fototechnisch mankementje, of heeft er iemand zitten photoshoppen?
Zelf heb ik mij nooit schuldig gemaakt aan permanentjes: het zaterdags gefrunnik van moeder en zussie onder de droogkap vond ik al drie keer niks, maar toen mijn broertje zich eind jaren ‘70 zo’n bouwvakkerscoupe liet aanmeten (ook wel bekend als de Willem-van-Hanegem-stijl) had ik helemaal gehad met die krullen. En nog steeds is mijn devies bij de kapper: “knippen en wegwezen!”
@Plei: hij zat vannacht de log te bekijken en zei heel verbaasd: “hey dat ben jij!”, ik denk gewoon dat hij bedoelde dat hij me ‘herkende’;)
@Sandra: ja de zure permanent heb ik jaren later bij de kapper ook laten doen Redken heette het dacht ik, stonk in ieder geval niet zo erg meer.
@Wilma: een vriendin van me liet het destijds permanenten en de dag erop liet ze het blonderen, gelukkig voor haar was het rond de carnaval want het was echt groen haar!
@Bart Ik heb het ook ooit gedaan permanetje zetten .. en ik was en ben nog steeds geen vervelend rot jong
Zal dan die enige van de 10 geweest zijn
En Plei ik moet je wel een beetje gelijk geven over die foto (beetje maar hoor)
Goh ja, het is Sentiment op de foto, nu je het zegt ik zag het eerst echt niet maar als je nog een paar keer kijkt……enfin, ik zag het gerust wel eerder maar durfde het niet te vragen
Mijn buurmeisje leerde voor kapster, en had regelmatig nieuwe, of andere opdrachten. Omdat zij altijd mijn haar knipte, leek het haar leuk om eens een permanentje en een beetje “coupe soleil” in mijn immer steile haar te prutsen. Dat moest dan wel op een camping in de buurt gebeuren waar ze toen zaten, dus ik op de fiets naar die camping, Bloedheet, zweten….Maar,zo gezegd, zo gedaan. Zag er leuk uit, weer eens wat anders.
Op de terugweg begon mijn hoofdhuid te jeuken als een gek, en thuis was ik aardig bezweet en brandde mijn huid van mijn kop af.
Een week later voor vakantie vertrokken naar Friesland, en de hele week lekker gesurfd. Na die week zag ik eruit als Pipo de Clown!! Het haar op de bovenkant van mijn hoofd was weer gewoon steil, en die punten eronder lekker in de krul. Een paar dagen later heeft ze alles er weer afgeknipt. Ik heb sindsdien geen permanentjes meer gehad.
Zal ik eens een nieuwe draai aan de log geven?
Wat dacht je van die kapsels die werden gemaakt met wafel-ijzers, hadden die een naam.
Ik kon het niet helpen maar als iemand met zo’n kapsel in mijn buurt was liep ik altijd naar dat haar te staren. Het zag er zo kunstmatig uit.
Marise: Francoise Hardy had inderdaad van dat sluike haar, maar daar heeft ze het songfestival niet mee gewonnen, wel deed ze eens mee voor Monaco met het zelfgepende “L’amour s’en va”.
Met golvend haar hoefde ik geen permanent, maar in de jaren ‘90 door een schildklierafwijking ging de golf eruit en heb ik tijdens beide zwangerschappen een licht permanentje gehad. Door mijn hormonenverandering bleef de “krul” niet lang zitten maar kwam er een mooie golf voor in de plaats. Nu is mijn haar weer natuurlijk.
Ik heb ook permanent gehad, moet begin jaren 80 zijn geweest. Het ging precies zoals beschreven in deze log (alleen deed mijn zus het bij mij), compleet tot aan de rastakam die je wel MOEST aanschaffen want er was niet doorheen te komen
. Toen vond ik het prachtig, het bleef ook lang zitten (bijna een half jaar), want ik had van mezelf wel wat slag. Als ik nu die foto’s terug zie: verschrikkelijk!
Een permereuteltje werd het wel genoemd, of coupe de poedel.
Tja, als ik foto’s terug kijk denk ik, oh wat erg die krullen, en dan kammen met een soort miniharkje, want dan bleef de krul goed zitten.
heb ik ook vroeger gehad ik had lang haar en ging iedere keer permanent er in laten zetten
vreselijk eigenlijk achteraf gezien
Nee, want vanaf mijn puberteit had ik vanzelf aardig wat krullen op mijn hoofd. Ik vond dat toen vreselijk, wilde ook van die ‘gordijntjes’ voor mijn ogen. Lang steil haar leek me het einde, maar ik zat met die pijpekrullen
Pas halverwege de jaren ‘70 werd ik blij met mijn haar, want ik hoefde geen geld uit te geven aan permanentjes!
Een jaar of 10 later vroeg een buurmeisje van 4 me verontwaardigd waarom mijn dochter krullen had, “ze is toch nog veel te klein ( 2 jaar….) om bij de kapper krullen te gaan maken?!”
Ik heb nooit krullen of permantent gehad, mijn haar is zo steil en zwaar dat er niets mee te doen is. Ik heb het regelmatig tot op mijn schouders of langer. En als de pony iets te lang is, ga ik naar de kapper 3 of 4 keer per jaar.
Rond 1980 liet ik een permanentje zetten. Was volgens mij niet op basis van ammoniak, want ik vond m’n haar zo lekker ruiken.
De ellende van het permanentje was dat je na het wassen teveel krullen had, met de föhn probeerde ik m’n haar wat normaler te krijgen.
Tegen de tijd dat het permanentje eigenlijk vernieuwd moest worden, vond ik de krullen precies goed.
Mijn man heeft in die tijd ook z’n korte haar laten krullen. Grootse problemen in de kapsalon, want hij had/heeft dik haar en dat dikke haar wilde niet om de rollers blijven zitten. De een na de andere kapster werd er bij gehaald, tot tenslotte de eigenaresse van de kapsalon zijn dikke korte haar netjes om die rollers kreeg. Krullen bij mijn man of mij, mwah, doe maar niet (meer)!
Rond 1978 was een kapsel waarbij alleen de onderkant van je haar gepermanent werd mode. Bovenop dus glad en een rand krullen, à la een poedel, aan ongeveer 10 cm van de onderkant. Niet gehad gelukkig.
mijn god echt jeugdsentiment permanent ik loste het eerst op met een pruik vol met krullen ik woonde toen in Zwitserland. Kwam ik een keer thuis was mijn moeder erg kwaad over die pruik (want ik had zelf prachtig dik stijl haar ) Daarna in Nederland naar kapper geweest om permanent te zetten als ik die foto’s nu zie moet ik altijd hard lachen wat dom was ik toen.
@Sandra67 en Marise: Trouwma??
Ik heb met onderbrekingen vanaf mijn 17e volledig of halve permanent. Bevalt prima, alleen het inzetten ervan duurt zooooo lang.
@Iedereen: kijk naar de foto bij dit log en kijk dan eens naar de avatar van Sentiment…die blikken zijn praktisch gelijk dus ik wist meteen dat dat een foto uit het archief van Sentiment is.
Ik heb nooit een permanentje gehad, mijn haar is al wat krullerig van zichzelf. Als kind wilde ik liever sluik haar; daar kon je meer mee doen en volgens mij groeide het ook sneller.Toch ben ik uiteindelijk wel tevreden over mijn “natuurpermanent”