Lege stoelen…
Link naar dit artikel Op woensdag 28 maart 2007 geschreven door Eric Erres
Een verjaardag van mijn ouders (juli en oktober) was vroeger een echte verjaardag!
De hele familie en vriendenkring kwam ’s avonds langs. Fietsen tegen het tuinhekje of auto’s tot ver in de straat. Het kon echt vol zijn: iedereen om de tafels, waarop sigaretten en sigaren in glazen. En zoute koekjes. Soms echte feesten met acts van ooms en tantes. Als kind genoot ik en mocht altijd opblijven. Jammer dat niet méér foto’s zijn gemaakt.
Mijn moeder had al dagen kopzorgen over het gebak. Glaswerk werd klaargezet in de keuken en op de dag zelf zorgde mijn oma steevast voor de vaat.
Maar waar gaat deze log nu over? Over de klapstoeltjes! Deze werden altijd gehuurd.
Een dag van tevoren werden ze vanuit een busje of aanhanger uitgeladen en in de gang gezet. Je wist dan dat het feest ging beginnen. Twee dagen later werden ze weer opgehaald. Wie verzorgde destijds deze service?
In de loop der jaren vielen mensen weg en de overige gingen overdag komen omdat zij gepensioneerd raakten. Weinig reden meer om bij te huren. Van die hele generatie leeft nog maar een enkeling: mijn voorland in huurstoeltjes. Triest beeld.
28 reacties op “Lege stoelen…”
Laat een reactie achter
Ha ha, wat een leuk onderwerp…herken die klapstoeltjes die wij trouwens als legaal keukenmeubilair hadden hoor! Ook buiten te gebruiken tijdens de schaft en misschien als visstoeltjes, maar wij visten eigenlijk niet ondanks dat we bij kanalen woonden.
Ze zaten niet eens lekker………
Ik vond het altijd echt van die stoelen om “effe door te zakken” ….. letterlijk dan. Zaten vreselijk. Er moeten er miljoenen van gemaakt zijn. Ik denk dat iedereen ze wel herkent.
Handige klapstoeltjes! Heb er twee staan en zijn ondertussen wit geverfd. Waren reuze handig om even op te zitten met een bakkie koffie toen we afgelopen weken aan het klussen waren in ons nieuwe huis.
En hoe we aan die stoelen kwamen: Van mijn ouders, zij hebben destijds die stoeltjes achterover gedrukt toen zij 12 1/2 jaar getrouwd waren (en da’s lang geleden, van de zomer zijn ze 50 jaar getrouwd).
Hun koperen huwelijksfeest werd thuis gevierd, bij een plaatselijk café werden tig van dit soort stoelen gehuurd en ook lange tafels.
‘t Was een feestje zoals Eric hierboven beschrijft. Op de tafels van dat witte papier vanaf een rol (vast gezet met punaises), sigaren en sigaretten op tafel, asbakken en hier en daar een mini boeketje in een gek vaasje. Grote dochters van kennissen zorgden voor de bediening.
Door mijn oom die amateur goochelaar was , werd een showtje gegeven, ooms en tantes deden zo’n ABC-rijm of zongen een gek lied.
Mijn zus en ik hadden wekenlang geoefend met mijn in wonende oom om een gedicht voor mijn ouders op te zeggen. Wat was dat vreselijk om temidden van al die visite op te moeten zeggen. Lekker herkenbaar hè! Wat een tijd..
Haha, we waren thuis met z’n zessen en we hadden een tafelset met 4 stoelen. Dusss er moesten altijd 2 stoelen bij, eentje uit een slaapkamer en eentje uit de kelder. En altijd waren 2 kinderen de klos om op deze “afwijkende” stoelen te zitten
En 1 van deze stoelen was zo’n klapstoel, mijn stoel. Ook nadat m’n oudste zus het pand verlaten had bleef ik op deze stoel zitten tijdens het eten, jaar in jaar uit. Deze maand heb ik deze stoel eindelijk weggegooid, wel eerst een foto gemaakt natuurlijk 
Haha…leuk Eric, dit onderwerp.
Tijdens verjaardagen ook vaste prik bij ons…gebrek aan zitplaats.
Onze woonkamer werd ook altijd verbouwd voor een verjaardagsfeestje. Alle meubels tegen de muur, tuinstel kwam in het midden van de kamer. En de afgedankte stoelen van weleer, die dienst deden als kledingstoel op de slaapkamers, moesten van boven gehaald worden. Kwam je dan nog stoelen te kort….op naar de buren. Tja in Twente heb je ” noaberhulp” en dan ben je haast wel verplicht je eetkamerstoelen ter beschikking te stellen
Ik zie ineens weer het grappige beeld voor me van groepen mensen die leuren met elkaars eetkamerstoelen over het pleintje van het ene huis naar het andere.
Dus wat ik maar wil zeggen, voor ons op verjaardagen geen klapstoelen! (maar ff lekker hangen in tuinstoelen, slaapkamerstoelen of in die mooie stoelen van de buren
)
Ik moest ineens bij dit onderwerp ook denken aan de vaste plek aan tafel vroeger, tijdens het eten. En de “drama’s” die ontstonden als er gasten kwamen meeeten, die dan zomaar op JOUW stoel gingen zitten.
Bij ons werden vroeger ook eerst de stoelen van zolder en slaapkamer gehaald en daarna de eetkamerstoelen van de buren , gehuurde stoelen hebben we nooit in huis gehad.
We hadden aan tafel ook allen een vaste plaats, maar met gasten was het meer een probleem dat die je slaapkamer kregen en dat wij als kinderen dan op zolder sliepen op ‘kermisbedden’ zoals mijn moeder dat noemde.
Het was wel gezellig als er neefjes en nichtjes bij waren, zodat we keet konden trappen. Maar als er mensen zonder kinderen logeerden was het al een stuk minder gezellig.
Dit soort feestjes herken ik ook wel. Ik heb in elk geval wel goede herinneringen aan de sigaretten in een glaasje op tafel. Dat was destijds het toppunt van gastvrijheid.
De klapstoelen herken ik minder, maar ik kwam uit een vrij progressief gezin en met zijn allen in een grote kring zitten, gold bij ons als “burgerlijk”, dus dat deden we niet. Het was bij ons gedeeltelijk een staande receptie en aangezien mijn moeder in mei jarig was, waren veel feesten ook wel tuinfeesten.
Maar de glaasjes met sigaretten hoorden er echt bij.
Wij huurden nooit geen stoelen, mijn oma woonde naast ons in haar eigen huis en als we dus stoelen tekort kwamen haalden we ze gewoon bij haar vandaan.
Mijn broer zat nooit naast mij op een stoel, heel soms wel maar meestal zaten wij altijd op de tweezitsbank en we hoefden elkaar maar aan te kijken en we schoten al in de lach…..ja, mooie tijden……En die stoelen???? die hebben we nog steeds alleen wel opnieuw bekleed natuurlijk 
Toen ik klein was hadden we voor mijn gevoel ook veel meer mensen op verjaardagen, later trouwde iedereen of de aanhang lag elkaar niet en tsja, zo is het leven nu eenmaal, iedereen gaat zijn eigen weg he? Er zijn wel mensen die nog op verjaardagen komen, meestal de vrouwen want de mannen (goeie vrienden van mijn vader) leven niet meer en dan voelt het ook anders….Oma is eind april 10 jaar weg en mijn broer overleed vorig jaar (40 jaar)dus blijft er nog weinig over, heel stil….het is net of je je dan op een andere planeet bevind
Bij verjaardagen zaten bij ons thuis de tantes altijd voor (in de bank en tuinstoelen) en de ooms achter aan de eettafel. Op de salontafel stond een glaasje met sigaretten (met en zonder filter)en op de achtertafel lag daar nog een doosje met sigaren bij.
Stoelen hebben wij ook nooit gehuurd, met de eetkamer- en keukenstoelen en een enkele tuinstoel konden we het prima redden.
Wat een herkenbaar logje!!
Stoelen werden bij ons ook gehuurd voor verjaardagen, die werden destijds groots gevierd.
De deur van de kamer naar de gang werd er uit gelicht dat was makkelijker doorlopen voor iedereen en vooral voor mijn vader in met de drank rondging.
Er werd gedanst, de bekende glaasjes met sigaretten werden neer gezet, knabbeltjes en zoutjes. en natuurlijk die stoelen, daar waren speciale verhuurbderijven voor, Eric
Roken was zo in vroeger op verjaardagen dat het net leek of de sigaretten die in glaasjes op tafel stonden als het ware opgevreten werden net als de chips en de toastjes
Ik snap niet dat ik in zulke walmen van rook heb kunnen zitten en dan die geur de volgende dag in de woonkamer……bleh…..en de stoelen stonden er dan allemaal nog en dan dachten mijn broer en ik altijd nog van: oh ja, hier zat tante die en daar ome die en dan hup deed mijn moeder de tuindeur open al was het midden in de winter, effies luchten de stoelen weer terug naar de eettafel, asbakken vol met peuken weggooien(getsiederrie)stofzuigen en alles was weer netjes en uiteraard de afwas……..maar we gingen tijdens de afwas nog even roddelen over de avond daarvoor over iedereen en dat vond ik altijd wel gezellig
De stoeltjes ken ik overigens nog wel, komt niemand dat bekend voor als je met een korte broek of jurkje/rokje (voor de meisjes) op zo’n stoeltje ging zitten dat je billen vastplakten op dat stoeltje en het velletje van je billen tussen die spleetjes zat?
Verjaardagen werden bij ons nooit met zoveel mensen gevierd dat er stoeltjes bij moesten en roken was bij ons thuis al helemaal uit den boze, pas toen ik mijn zeer uitgebreide schoonfamilie leerde kennen maakte ik tevens kennis met het fenoneem gehuurde klapstoel. Overigens roken mijn schoonouders ook niet; als mijn schoonvader een sigaretje per jaar rookt is dat veel, maar als er in hun kleine huiskamer een verjaardag was gevierd, met klapstoeltjes, dan stond die kamer na afloop nog blauw van de rook en een week later kon je het haast nog ruiken.
Dat tekort van stoelen heb ik opgelost door voordat we gingen trouwen bij Hulshof te Den Haag een eettafel met zes bijpassende stoelen aan te schaffen; oorspronkelijk zaten er vier bij, schijnt gebruikelijk te zijn, maar wij hadden twee stoelen extra bijbesteld. Was wel duur geloof ik. Waarschijnlijk hadden we dat gedaan met in ons achterhoofd het idee om een groot gezin te stichten, maar het is bij een kind gebleven.
Leuke log overigens Eric!
De verjaardagen werden altijd goed gevierd en we moesten stoeltjes huren en soms bestek of kopjes. De ene familie zat meestal aan een kant en de andere er tegenover, uit eindelijk zagen ze elkaar ook niet zoveel. Er werd ook veel gerookt. Nu hebben we veel stoelen in huis je weet maar nooit hoeveel visite je krijgt. Tuinstoelen gebruiken we ook meestal want we zijn in de zomer jarig en buiten zitten met een verjaardag is ook leuk.
Ja, die klapstoeltjes, die werden bij ons thuis ook wel eens gehuurd, bij een verhuurbedrijf verderop in de straat.
Vaag herinner ik me nog het gebak dat in een speciaal houten kratje werd gebracht. Gesorteerd gebak, en de kinderen mochten als laatste kiezen…Het waren niet de lekkerste gebakjes die overbleven, dat was altijd balen.
En natuurlijk die sigaretjes op tafel: Caballero zonder en Pall Mall met filter. En sigaren voor de omes.
Bier voor de heren, advocaatje voor de dames en soms een glaasje zoete spaanse wijn.
En ja, die lege stoelen, @Eric, ook bij ons is de generatie boven ons behoorlijk uitgedund.
Daarentegen zijn de generaties eronder behoorlijk uitgebreid, zelfs zo dat mijn moeder de laatste tien, vijftien verjaardagen maar een zaal huurde, inclusief de stoelen dus..
Werd haar eigen zusterschaar steeds kleiner, daar stonden toch zeker twee kleinkinderen en later achterkleinkinderen per jaar tegenover.
mijn vader was er één van de dertien..mijn moeder één van de vier en ikzelf één van de zeven………..altijd volle en gezellige bak met verjaardagen.
Maar wij hadden in het oude Haagje een herenhuis met kamers ensuite (voor- en achterkamer en ook nog een serre met schuifdeuren) dus veel ruimte en klapstoelen en stapelbare krukjes waren noodzaak…….na een aantal borreltjes of advocaatjes wilde een giechelende tante of een lollige oom nog wel eens omkiepen met kruk en al………..rode konen gaf dat…………..en een hoop consternatie.
Want tantes droegen in de jaren 50/60 niet zelden lange onderbroeken………:-)
Ja, en dan heb je nog van die terrasstoelen, van die rieten weet je wel en als je dan met je bovenbenen erop gaat zitten krijg je allemaal van die vierkantjes in je billetjes
rode vierkantjes dus!
Ik bedoelde dus met blote benen, stel je voor zeg dat het door je spijkerbroek ook nog lukt, nou dan zit je zeker op een spijkerbed of stoel
Haha, die verjaardagen herinner ik me: zóóóóó ‘70…
Stoelen hebben wij nooit gehuurd: de dag voor het feest gingen wij naar de school waar mijn vader werkte, en namen alle (stapelbare) stoelen uit de leraarskamer mee
Ik gebruik tegenwoordig wèl klapstoeltjes. Ooit liet een cateringbedrijf er een stuk of 150 achter op de zaak waar ik toen werkte. Bij navraag “joh, komen jullie die stoelen ooit nog eens ophalen? ” kregen we de curator aan de telefoon: het bedrijf bleek allang failliet…
In een gangkast bij mij thuis staan nu 20 klapstoeltjes: altijd handig als je bezoek krijgt
(en, já Sentiment, ze zijn van plastic, en ze zijn niet waterdicht, en je krijgt een vreselijk natte kont als je ermee in de regen zit, dus dat hoef je niet meer te melden
)
Dank voor alle leuke reacties!
De stoeltjes die wij destijds huurden, hadden een dun gevuld leren zitting met grote nagels. De zitting waz recht van voren en rond van achter, dacht ik (vanwege het klappen?).
Op de achterkant zat, dacht ik, een koperen plaatje van de eigenaar.
Inmiddels duidelijk dat de verhuurder een bepaalde Godzinsky (?) was aan de Rotterdamsweg in Vlaardingen. Wat verhuurde hij nog meer..?
Leuk plaatje Sentiment: uit eigen huis?
Aan het eind van het feest, was er altijd Rot Op Soep.
Bij ons kreeg iedereen na alle borrels de hele avond een bakkie koffie toe, want dan schijn je een beetje nuchterder te worden
Nou, dag ut nie he??????
Laten buren vorige week stoeltjes te hebben gehuurd
@Eric Erres: Rot Op Soep, prachtvondst!
@Judith63: bakkie koffie toe, net als bij bruiloften en inderdaad, nuchter word je er zeker niet van!
Vréselijk, die kutverjaardagen! Heb ze altijd intens gehaat. Gelul over voetbal (mannen) en ziektes (vrouwen). En wat triest dat ’sigaretten in een borrelglaasje’ in die dagen het toppunt van gezelligheid heetten te zijn…
Wij huurden vroeger nooit stoelen. Er stonden her en der in huis bij mijn ouders voldoende stoelen en die werden steevast bijgezet voor de visite. Altijd een drukke bedoening, zo’n verjaardag.
Mijn eigen verjaardag vier ik overigens altijd buiten de deur, ik ga met het gezelschap uit eten.