Reacties op: Smileys

Door: E60

E60 — Wed, 29 Oct 2008 16:17:57 +0000

Ergens (provincie Utrecht, meen ik) is er een weg waar je maximaal 50 mag. In plaats van die vervelende meetapparaten met ”U rijdt te snel” en de gemeten snelheid, zie je daar een smiley als je niet te snel rijdt. Rijd je sneller als 50 krijg je uiteraard dit:

Door: Kelly Hofman

Kelly Hofman — Mon, 06 Oct 2008 18:23:38 +0000

Ik heb de smileys leren kennen eind jaren 80 toen er de New Beat Rage ontstond. Dat was in 1989 en ik was toen 10 jaar. Ik had een paar buttons en die heb ik nog steeds maar ik had er ook t-shirts van waarop stond “Don’t Worry! Be Happy!” en mijn grootmoeder maakte voor mij zelfs een overgooier met stof waarop smileys op stonden. Een hele leuke tijd

Groetjes,

Kelly

Door: Michiel

Michiel — Sat, 01 Sep 2007 16:50:06 +0000

Vreemd genoeg hadden de officiële Smiles uit de jaren ‘70 (in o.a. oranje en groen) een klein beetje (plat) hoofdhaar!

Door: piet hein

piet hein — Mon, 02 Apr 2007 19:32:15 +0000

en Rod McCuen dan…. dacht dat hij (dije-dije-dije-dije-dije-dije-dije-dije-dije… without a worry in the world…) de smiley’s in Nederland had geïntroduceerd…
Rod McCuen had altijd trieste verhalen (”when i was five my mother died, and wheni was six my mother died again….”) maar door de smiley’s was hij toch gelukkig…
ben ik de enige met die herinnering?

Door: Wwz

Wwz — Mon, 02 Apr 2007 09:49:33 +0000

Ik heb er vooral beelden bij van acid house en dergelijke. Maar ja, ik ben dan ook nog redelijk jong (25).

Door: Thea van Honk

Thea van Honk — Sat, 31 Mar 2007 15:16:53 +0000

Smilys, ik was er dol op. Ik had een dienblaadje dat rechtop bij mij op de kast tegen de muur stond, zodat ik steeds naar dat smoeltje kon kijken. Eerlijk gezegd, het hielp me als ik chagrijnig was. Je gaat vanzelf lachen als je er lang naar kijkt.
Nu zoek ik te pas en te onpas smileys op Internet, emoticons. Ik heb zelfs een lettertype met alleen maar smileys. Daar kun je natuurlijk geen brief mee schrijven, maar ik vogel uit welke letter ( hoofdletter,kleine letter is verschillend) wat voor gezichtje dat daar bijhoort en als ik dan een bemoedigende brief naar iemand schrijf, iemand die ziek is of verdrietig, dan zet ik er altijd een smiley onderaan. Zelf knap ik daar zienderogen van op.
Ik heb ook een hele kikkerverzameling, en eigenlijk komt dat ook, omdat die ook zo’n hemelse glimlach hebben waar je vanzelf vrolijk van wordt.
Ik lach zelf ook altijd op een foto, maar nooit zo als een smiley. Heb maar een klein mondje.
En ik ben toch wel erg verlegen, als ik iets moet zeggen dan klap ik dicht en hou mijn lippen op elkaar. Eigenlijk zou ik dan tegen de poster vol met smileys moeten kijken, dat zou wel eens kunnen helpen. Smile, you’re on candid camera…

Door: Carla

Carla — Fri, 30 Mar 2007 19:00:42 +0000

Ik wist ook niet dat ze al zo oud waren, ik heb er niet veel herinneringen aan, behalve, net als Ruth, aan de snoep-smileys. Zo oud zijn die herinneringen van mij echter nog niet.

Achter een bedrijf waar ik ooit werkte, was een groothandel in snoep, die smileys (winegum- en drop-) verkocht. Ik liep er regelmatig langs voor een silo ‘bekkenvullers’, zoals we die op kantoor noemden. Waarom we die zo noemden? Moet je maar eens proberen je telefoon te beantwoorden als je net zo’n ding in je mond hebt gestopt .

Door: Dirk

Dirk — Fri, 30 Mar 2007 12:21:07 +0000

In België werden die smileys gebruikt tijdens de New Beat periode (1988-1989) Je kon er totaal niet aan ontsnappen. Wat toen ook een radge was : Embleem van VW en Mercedes werden van de wagens afgebroken en men gebruikte die toen als sierraad.

Door: Eveline

Eveline — Thu, 29 Mar 2007 23:17:15 +0000

En niet te vergeten de smileys met een vlekje LSD erop….

Door: Eric Erres

Eric Erres — Thu, 29 Mar 2007 18:13:01 +0000