Dan weet je broer meer dan ik… In 1961 werd er niet gefinished op de Alpe d’Huez. Daar werd voor de eerste keer de eindstreep gelegd in 1952, tijdens de door Fausto Coppi gewonnen Tour (hij won ook op de Alp) en vervolgens pas in 1976 toen Joop Zoetemelk op de Alp won.

Tja, en dan die Parijs-Roubaix 1983. Dat was nog eens bitterslecht voor je hart maar wat een fantastische overwinning van Kuiper. De enige, die het verdiende die dag: zelf een paar keer vallen, dan die band er nog af en dan nog in je eentje op dat Velodrome aankomen.

Een van de hoogtepunten uit het Nederlandse wielrennen (samen met oa het WK van 1985 met Joop Zoetemelk, de Touroverwinning van Janssen in 1968 en die van Joop in 1980).

Benieuwd wanneer er weer eens een Nederlander voorop rijdt in Parijs - Roubaix. Servais Knaven was de laatste maar die van Kuiper was verreweg de mooiste!

Zijn verslagen op radio tour de france waren legendarisch.

Maar voor mij roept het ook weer een trauma op: sport kijken was voor mij een straf vroeger: schaatsen, voetballen, wielrennen, boksen, formule 1: mijn vader bleef er ’s nachts voor op. En élke herhaling moest gezien worden: zie je wéér die wielrenner onderuitgaan in een bocht…Weer dat laatste stukje sprint vlak voor de finish….

En toch…..vroeger waren de verslagen van welke sportwedstrijd dan ook, veel leuker en enthousiaster dan tegenwoordig. Er werd naar mijn gevoel meer gelet op de mensen zelf, nu is het meer het technische waar de nadruk op wordt gelegd.
Maar ik blijf dit een prachtig beschreven stukje sentiment vinden, @Eirrah…

Op het college van Eirrah heb ik -ondanks de lengte- toch nog een kleine aanvulling. “De hel van het noorden” heeft niks te maken met de beroerde omstandigheden waarin de coureurs de pedalen moeten laten rondgaan. Het is een foutieve vertaling van “l’enfer du Nord”.

“Le Nord” betekent NIET het noorden, maar is de naam van het département (no. 59 om precies te zijn) waarin Roubaix ligt.
(Voor de vakantiegangers: dáárom staat er op al die kaarten, gidsen en wegwijzers “Nord-Pas-du-Calais”, zo heet de regio waar Nord deel van uitmaakt.) Muggenzifterij natuurlijk, want het is wèl het meest noordelijk gelegen département van Frankrijk, maar toch.

Belangrijker is dat de term “l’enfer du Nord” voor het eerst gebruikt werd door -parijse- journalisten die in het voorjaar van 1919 tijdens de rit Paris-Roubaix de enorme verwoestingen zagen die de eerste wereldoorlog in dit gebied had aangericht: er stond geen steen meer op elkaar en het landschap was teruggebombardeerd naar de préhistorie.

Aanvankelijk sloeg de uitdrukking dus op de omgeving, niet op de beproevingen die de rijders moesten doorstaan. Gaandeweg werd het, zowel in het frans als in het nederlands meer een blijk van medeleven met de renners, die inderdaad zelden een prettige wedstrijd rijden op dit traject .

Ik zal er vanmiddag weer met veel plezier naar kijken: mooi log Eirrah

Maar ja zoveel mensen zoveel smaken.

Mijn broer weet alles van de Tour: vraag wie de etappe naar Alp D’huez op 23 juli 1961 heeft gewonnen, of wie negende werd, hij schijnt het te weten.

Nutteloze kennis: is dat Log er al?

Was zelf niet zo’n wielerfan, maar kan me de goede man nog wel herinneren. Doet hij nog wat met fietsen tegenwoordig?