Boomplantdag / Boomfeestdag
Op maandag 16 april 2007 geschreven door SvenP70
Dit jaar bestaat de Stichting Nationale Boomfeestdag 50 jaar. Onze (jeugd)sentimentjes zullen het zich waarschijnlijk herinneren van de oude naam: De Boomplantdag.
De stichting heeft als doel om kinderen uit de 5de klas (groep 7) meer te laten begrijpen over de rol van bomen in de natuur. Dit doen ze door onder andere les- en spelmateriaal te ontwerpen en ieder jaar de boomplantdag te organiseren.
In de klas begon de boomplantles met het herkennen van de verschillende bomen in Nederland. Je moest eerst de namen van de bomen uit het hoofd leren en de bijbehorende bladeren herkennen. Daarna werd je naar buiten gestuurd om zoveel mogelijk verschillende bladeren te verzamelen voor in het [tag]plakboek[/tag]. Je mocht alleen bladeren van de grond halen, nooit van de bomen aftrekken!
Wie heeft er niet zo’n oud mapje waarin gedroogde boombladeren tussen cellofaan papier geklemd zit?
Ook moest je milieuopdrachten maken middels een zogenaamd ‘knipselblad’: Je kreeg een vel waarop diverse foto’s gedrukt stonden. De foto’s varieerden van dieren in het bos tot milieuvervuiling door auto’s. Deze moest je uit elkaar knippen en in de goede volgorde zetten of een verhaaltje bij iedere foto schrijven.
Na de laatste les, toen je alles wist wat er geleerd kon worden over bomen, was het zover: In groepjes van twee of drie werd je bewapend met een klein boompje en een schep. In de buurt van de school was van tevoren een speciale plek aangewezen waar de hele klas mocht planten, vaak op een nieuwbouwlokatie waar nog geen spatje groen te zien was. Volgens een strikt protocol mocht je gaan graven, het boompje mooi recht in het gat zetten en voorzichtig de aarde weer terug scheppen. En je mocht niet met de schep het zand ‘pletten’, altijd voorzichtig met de voeten aandrukken.
Tot slot kreeg je als aandenken een mooie sticker van de boomfeestdag. Ondergetekende heeft zijn exemplaar teruggevonden en bij dit logje gezet.
18 reacties op “Boomplantdag / Boomfeestdag”
Laat een reactie achter
In 1977 werd er uit elke klas een kind geloot om een boom te poten in de voortuin van de school.Dat was ook het enigste groen wat wij hadden op onze school.In 1983 is de school afgebroken,boom ook weg,dus die heeft er maar 6 jaar gestaan.
Die speciale dag was aan ons plattelandskinderen niet zo besteed; bomen werden geplant en gerooid met het seizoen mee en wij vonden het altijd nogal “raar” dat ze bijzonder genoeg werden gevonden voor een eigen feestdag!
Kan me ook niet herinneren op school ooit bladeren hebben geperst.
In Amsterdam hadden wij geen boomplantdag toentertijd, maar toen ik 9 maanden in een Soesterbergs kindertehuis zat en ook in Soesterberg naar school ging, deden wij er wel aan mijn.
Toen begreep ik ook de nut en noodzaak niet zo van boomfeestdag. Tenslote ligt Soesterberg in een groene omgeving, maar het was wel feestelijk, dat wel.
Op de school van mijn zoon doen ze er geloof ik niets aan, want ik heb nog nooit gehoord dat hij een boom moest planten.
Leuk logje wel
Ja Bart, bij ons vlakbij worden er ook nieuwe woningen gebouwd en er zijn heeeeeel veel bomen gekapt, alles was mooi groen en tsja, dan is een boom ook niet meer belangrijk natuurlijk, de mensen gaan voor, weg met de natuur
Bomen planten heb ik nooit gedaan, wel heb ik op middelbare school, brugklas geloof, ik herfstbladeren verzameld en die plakte ik dan op vellen zwart papier; dat gaf een mooi contrast met de herfstkleuren.
Jaaaren geleden; 1968 toen we gingen verhuizen naar een huis plantte mijn moeder vijf eiken in de voortuin en die hield ze klein. Ze noemde ons huis wel eens the five oaks omdat ons gezin uit vijf personen genoemd werd. Een paar jaar geleden liep ik toevallig langs dat huis, waar nu andere mensen wonen, maar de eiken hebben ze verwijderd.
Brugklas 1973: moesten bladeren verzamelen en drogen en presenteren in opdracht van een kwallin van een biologie lerares. Het Floriade park in Amsterdam moest eraan geloven, dwz we rukten wel degelijk bladeren van de bomen. Ik had er letterlijk de ballen verstand van. Ze gaf namen van bomen en planten die we moesten vinden, waar ik nog nooit van gehoord had. De hele map heb ik nog steeds en als ik er in kijk (zo af en toe) krijg ik nog woedeaanvallen jegens dat wijf.
Het is van vóór mijn tijd, maar ken het wel van mijn kinderen uit hun lagere school-tijd.
Volgens mij moesten de kinderen ook langs de deuren om sponsors te regelen, ik weet er het fijne helaas niet meer van.
Maar wij woonden toen in Schaijk, een prachtig bosrijk gebied dus die boompjes waren er al genoeg (nog steeds hoor). Hier in Oss in mijn laantje staan langs de stoep aan beiden zijden rijen bomen, ik meen Essen. Op warme dagen filteren zij het zonlicht in mijn woonkamer, heerlijk. In de herfst ligt mijn voortuin helemaal vol afgevallen blad, minder heerlijk!
Mooie bladeren van bv de eik, wilde Wingerd, of Acacia gebruikten wij om te “spatten”, met inkt, een oude tandenborstel en een theezeefje, vellen sneeuwwit papier waar je dan dat blad oplegde en dan maar spatten.
Daarna haalde je het boomblad weg en had je een prachtig kunstwerk: de omtrek van je eikenblad. (en een geirriteerde moeder omdat de hele boel onder de inkt zat)
Toen ik op de lagere school zat hebben we in de vierde of vijfde klas meegedaan met de Boomplantdag. In mijn dorp was een woonwijk gebouwd met daarnaast een zwembad en park. In dat park gingen we planten.
Door de burgemeester of een of andere wethouder werd de eerste boom geplant. Van de gemeente liepen mannen rond die je vertelden hoe je een boom moest planten. Met z’n vieren of vijven een boom in de grond zetten, een klusje eigenlijk voor twee of drie kinderen, voor de andere twee bleef er niets over dan toe kijken.
Derde klas lagere school: herbariums maken. Leuk! Niet onder cellofaan, maar ieder plantje, takje of blaadje vast geplakt met dunne reepjes plakband. De naam van het plantje in je mooiste handschrift ernaast geschreven.
Was een schrift met van dat doorzichtige papier tussen iedere bladzijde.
Ik heb m’n schriftje niet meer
Ja dat heb ik ook nog gedaan, zo’n boompje planten. Maar niks nieuwbouwwijk, gewoon midden in het bos op een grote open plek.
.
Ik heb hier trouwens ook nog aan zitten denken voor een gastlog, nooit van gekomen, leuk dat er nu toch een log over geschreven is
Ook wij deden mee aan de boomplantdag, al kan ik me niet herinneren dat er iets anders werd gedaan dan met elkaar een aantal boompjes planten, ieder z’n eigen mini-boompje.
Ik vond het een beetje gek, ik woonde op de Veluwe en waar ik keek rondom ons huis, overal stonden al bomen, dus waarom daar een aparte plantdag voor georganiseerd werd ontging me.
Ik heb nooit een boom mogen planten. Snik.
Ik hoorde van boomplantdag toen ik een jaar of 10 was. Linda was 17 april jarig en ik was ziek thuis en hoorde over de nationale boomplantdag. Ik heb nooit een boom geplant, al zet ik wel regelmatig een boom op.
Ik ken me alleen nog die lineaal herinneren die we toen kregen; een witte met groene silhouetpoppetjes erop [die bomen planten natuurlijk.]
Ik herinner me de boomplantdag uit mijn lagere schooltijd wat vaagjes. Ik weet nog dat we met de fiets naar zo’n ruilverkavelingsweggetje (smal maar wel geasfalteerd) reden op een kilometer of vier van school. Daar werd een hele rij jonge boompjes geplant langs een van de kanten van de weg.
Tijdens de daarop volgende grote schoolvakantie reed ik daar met enkele vrienden op onze ponies. Een van die vrienden had een soort sjees die werd getrokken door zijn pony. Dat moest mijn pony ook kunnen dus werd er even geruild waardoor ik als onervaren voerman mijn pony moest aansturen, die zo mogelijk nog onervarener was voor zo’n sjees. Hij sloeg op hol en het lukte mij niet om de handel bij te sturen, waardoor het beestje zo kort langs die rij pas geplante boompjes ging lopen dat de sjees over die boompjes ging. Tjak, tjak, tjak en dat een keer of tien alvorens het tuig afbrak, de sjees stilstond en mijn pony er in volle galop vandoor ging richting de stal thuis. Gelukkig was geen van de boompjes echt afgebroken, maar ze hadden wel allemaal een flinke opdonder gehad. Het laatste boompje waarbij het tuig afbrak was het meest gehavend.
Ik kom nog regelmatig langs die boompjes en dat zijn inmiddels aardige bomen geworden van een meter of vier hoog. De destijds verwonde bomen zijn gelukkig even hoog als de ongeschonden collega’s en dat geldt ook voor het laatste boompje. Het is even groot maar heeft wel een rare knik midden in de stam.
Die boompjes van toen leken wel lange twijgen. Inmiddels zijn we ruim veertig jaar verder en zijn het fraaie bomen die nog steeds niet de uitstraling hebben van een volwassen boom. Dat zal nog wel een jaar of veertig duren indachtig het spreekwoord: “Boompje groot, plantertje dood”.
Ik heb bij mijn weten nooit een boom geplant in het kader van de boomplantdag. Misschien speelt mee dat ik uit een bosrijke omgeving kom, zodat men dacht: “hoezo, boomplantdag?”
Afgelopen week onder een bloesemende meikers in de tuin gewerkt. De knollen van anemonen en ornithogalum had ik er al eerder in geplant. Maar ja, dat zijn geen bomen. En die meikers stond er al. Nu beginnen zijn bloesemblaadjes te vallen.
Ooit nog in een musicael mogen spelen in het theater op boomplantdag. Dit ging over het milieu en wat er zou gebeuren wanneer we slecht omgaan met het milieu en er als maar bossen gekapt worden.
Ja leuk was dat
Ik heb nog steeds een 20cm houten lineaaltje dat we toen kregen. De poppetjes van het plaatje uit t artikel staan erop!!!