Wandelende takken
Link naar dit artikel Op vrijdag 20 april 2007 geschreven door Frank Faber
Begin jaren ’70 was er bij mij op school een rage om wandelende takken te houden. Je hebt ze in diverse soorten; ook wandelende bladeren bestaan.
Wandelende takken zijn insecten want ze hebben zes poten, een belangrijk kenmerk van een insect. Ze zijn ongeveer vijf centimeter groot, tenminste, de soort die ik gehad heb en ze eten bladeren. De reden dat ze er uitzien als een tak is camouflage, om vijanden te misleiden.
Voor de latinisten; de Latijnse naam is carausius morosus.
Ze leggen eitjes en die zijn moeilijk te onderscheiden van de zaadjes van de gouden regen dus het kan zijn dat ik een aantal zaden van de gouden regen aanzag voor die eitjes en het vreemd vond dat ze maar niet uit wilden komen. Ik hield mijn wandelende takken in een piepklein aquariumpje waar ik eerder twee goudvissen in had gehouden.
Ik weet nog dat er meerdere kinderen in mijn klas (lagere school) opeens dezelfde hobby hadden en dat sommigen die diertjes maar eng vonden. Eerlijk gezegd vond ik er vrij weinig aan, want die takjes deden nooit wat; hielden zich maar stil in hun bakje dus mijn hobby heeft niet lang geduurd. Ik denk dat sommige kinderen hun wandelende takken gewoon loslieten in het bos niet wetende of ze in het nederlandse klimaat konden overleven.
Ik vond insecten sowieso boeiende dieren want in datzelfde bakje heb ik ook wel eens mieren gehouden om hun biotoop te bestuderen, maar deze hobby heeft ook niet lang stand gehouden. Mijn moeder was niet zo gecharmeerd van al die hobby’s; dat gaf maar troep.
Heb jij vroeger ook wandelende takken gehad?
23 reacties op “Wandelende takken”
Laat een reactie achter
nee, ik was tamelijk bijziend dus ik heb ze wel gezocht maar tevergeefs.
wel had ik kikkerdril en was het al weer helemaal vergeten tot ze poten kregen en mijn moeder eiste dat ik ze in de vanekersloot zou gooien,in groep 5 kreeg nicky van juf kikkervisjes en die kregen ook poten na een halve avond met een schepnetje van het aquarium in de weer te zijn geweest eiste ik dat nicky ze in dezelfde vanekersloot zou kieperen wat mij een bult gebrul heeft opgeleverd, op een dag zal ik kleinkinderen krijgen en als ik de kans krijg ga ik met ze kikkerdril zoeken, gna,gna……
Heb heel lang geloofd dat het om een grap ging en niet om een echt biologisch verschijnsel, net als vroeger in Australie met de platypus.
Ja, ik heb vroeg in zeventiger jaren ook wandelende takken gehad, gekregen van een vriend op de mavo. Ik hield ze in oude weckflessen met stukjes klimop etc. Ze waren behoorlijk vruchtbaar. De jongen waren mini-ouderen. Ze konden soms een beetje wiebelen.
Op gegeven moment heb ik ze geofferd aan wat roodwang-schildpadjes die ik van zakgeld kocht. Die hapten ze zo in tweeën.
De naam van de schildpadgod weet ik niet.
Op de lagere school, vierde klas, hadden we wandelende takken. Saaie beesten.
Toen mijn oudste zoon zo’n 10 jaar was wilde hij ook graag wandelende takken. Maar waar haal je die vandaan, in de dierenwinkel kun je deze niet kopen, moest dus via via.
Mijn achternichtje, ook 10 jaar, had ook takken dus zij zou wat eitjes opsturen. Op een dag ligt er bij ons op de deurmat een envelop met allemaal vieze ronde vlekjes.
Had dat meisje de eitjes gewoon los in de envelop gemikt, tja die overleefden het vervoer niet. Gelukkig voor mijn zoon zaten er nog een paar onbeschadigde eitjes in de envelop, deze eitjes in een aquariumbak met klimop gedaan en na een heleboel dagen kwamen daar mini wandelende takjes uit.
Die takken groeien best snel, ze vervellen,’t zijn eigenlijk vreemde beesten.
Wandelende takken ken ik wel ja maar eigenlijk vroeger nooit gezien maar eigenlijk toen ik rond de 30 was pas
Henny Jane, ik heb net even de platypus opgezocht, was er wel benieuwd naar…..een vogelbekdier dus, wat een schatje om te zien alleen die snavel zou je inkorten ja…zielug
ja judith63: de eerste blanken die dit dier zagen dachten dat het geen echt dier was, maar dat iemand er een snavel op had geplakt en zo.
Wandelende takjes vind ik echt heel leuk en lief. Ben dol op insekten als diersoort; niet de mug op je slaapkamer natuurlijk, maar kleine kruip- en kriebelbeestjes vind ik geweldig!Als je de moeite neemt zie je pas hoe bizarre schepseltjes t zijn. zezouden eigenlijk eens zo groot als een koe of paard moeten zijn; dan zouden de mensen pas zien wat voor ‘aliens’ het eigenlijk zijn, schitterend!
Ik heb er eentje gehad vroeg en die heette ‘Twijgje’.
ik heb ooit een bak vol wandelende takken te logeren gehad voor 14 dagen.
Ik heb over die 2 weken een spannend boek geschreven met als titel: de ontsnapping van de takkies.
Toen (de helft van) de groep takjes werd opgehaald keerde de rust in huis weer terug.
Tot het jaar daarna, toen wij 2 cavia’s te logeren kregen.
Wéér een bestseller geschreven: het raadselachtige einde van Pammetje.
bestsellers, allebei.
overigens is onze hond al 14, anders krijg ik zo’n naam hè, dierenbeul ofzo.
Ah getsie $teven1970, kleine kruip- en kriebelbeestjes…..brrrrrrrrrrrrrrrr en dan die snelle zilvervisjes die je wel eens in huis vindt, nou, doe dan maar een wandelende tak in de woonkamer kan de kat er leuk mee spelen
Ik ben altijd een dierenliefhebber geweest, maar van deze beesten heb ik werkelijk nooit de lol ingezien. Helaas, geen sentiment voor mij.
judith63: ze dachten echt dat de platypus een soort bever met een eendesnavel was toen ze een “opgezet exemplaar” in een museum in Engeland kregen, m.a.w. een “hoax”. Wandelende takken heten in het engels trouwens niet walking twigs, maar stick insects. En daar lijken ze op, kleine stok/takkies.
Hoi Frank, misschien houdt Mr.Bean ook wel van wandelende takken???? Zie al voor me wat hij er mee zou doen
Ben trouwens naar zijn film geweest, fantastisch gemaakt en snel afgelopen, zo leuk vonden we het en veel gelachen maar helaas geen wandelende tak gezien
(om niet af te dwalen)
@judith63: Je had je reactie net zo goed bij de log over ‘Bruine bonen’ kunnen plaatsen!
judith; maar stel dat zo’n zilvervisje zo groot als een koe zou zijn! je zou niet wete wat je zag, toch? mense trapppen die diertjes gewoon dood zonder erover na te denken wat voor bijzondere wezentjes t zijn. dat mense t vies vinden snap ik wel natuurlijk, maar t zou goed zijn als mensen eens de moeite zouden nemen om simpelweg ff bij stil te staan want voor bijzondere wezens het zijn. je hoeft ze toch niet in je mond te nemen?
Mijn vrouw wou gister t liefst ons huis in dd fik steken, omdat er een teek op tafel lag en ze wist niet wat t was dus pakte ze t op, zo’n volgezogen teek. toen ze erachter kwam, viel bo t liefst in 1000 stukken uitelkaar. ze ontplofte v walging en kon gewoon niet meer praten vd walging. vond ik wel amusant
ik vind die dingen wel leuk als ze zick stijf houden dan kan je ze gebruiken als eet stokjes!
jaaa…wandelende takken… mijn eerste huisdiertjes die ik verhandelde als er teveel van kwamen. Eigenlijk was er ook niets aan, maar de hele cyclus van het eitjes leggen en vervolgens een pot vol met 1 cm. grote takjes was wel grappig. Bij de Albert Heijn in onze buurt hing ik dan een kaartje op en vroeg een kwartje per takje. Uitgekookt gaf ik vervolgens aan bij de evt. koper dat deze takjes toch écht van gezelschap hielden en het beter was als hij/zij er wat meer van kochten.En dat werkte óók nog! Af en toe vergat ik een tijdlang de takken vers groen te geven en tot mijn grote onsteltenis vraten ze elkaar dan aan! Dat resulteerde in takken met slechts 3 poten of met halve poten…
Mijn broertje nam uiteindelijk de “hobby” over met niet veel beter resultaat: hij verschoonde z’n takken dan welliswaar, maar zoog de eitjes gewoon met de stofzuiger uit z’n aquarium. Het gevolg werd een aantal weken later duidelijk: op diverse plaatsen kropen er van die mini-takjes rond, waarover wij allemaal stomverbaasd waren; totdat het kwartje viel…
Toen ik zelf kids had kwam ik per toeval weer wandelende takken tegen bij onze huisarts. Ik heb hem toen om eitjes gevraagd voor m’n kinderen, zodat ze dit stukje jeugdsentiment van mijzelf ook konden ervaren. Ook dit heeft maar kort geduurd; niet interessant genoeg.
ik heb ook wandelendetakken.
ops: 
maar ik dacht dat ze geen incekten waren
Ja, wandelende takken waren er vroeger bij ons ook. ‘k Vond ze doodeng
Soms als mensen vragen of ik familie ben van ‘die of die’ zeg ik meestal ‘ja, alleen is hij/zij van de rijke tak en ik van de wandelende tak’
Met dank aan Freek.
wandelende takke in godsnaam echt iet anders dan de andere diere
Wij zijn studenten van het 2de jaar kleuteronderwijs en moeten een project uitwerken over wandelende takken. Het is de bedoeling dat de takken kunstjes kunnen doen of dat we kleuters dingen hier rond kunnen laten doen. Hebben jullie misschien tips voor ons?
Groetjes en alvast bedankt
hej ik zou het ook wel leuk vinden om wandelende takjes te houden maar waar vind ik die?
alvast bedankt
@Douwe: bijna alles is te koop op Marktplaats. Wandelende takken dus ook, ja echt!
Hallo,
wandelende takken zijn superleuk! Ik ben zelf een kweker ervan. Wandelende takken kan je kopen op www.wandelendetakken.be ER zijn wel meer dan 1500 soorten ervan!!! En ze zijn niet allemaal even gemakkelijk om te kweken! Sommige soorten kunnen alleen gehouden worden door professionals! EN W-TAKKEN KUNNEN ZEKER GEEN KUNSTJES!! Het zijn insecten.. geen honden die je kunt temmen…