Tsjernobyl
Op donderdag 26 april 2007 geschreven door Ego Kornus
In de nacht van 26 op 27 april 1986 deed zich een ramp voor in de kerncentrale van [tag]Tsjenobyl[/tag]. Een van de reactoren ontplofte door menselijk falen. Dit veroorzaakte een enorme radioactieve stofwolk in de atmosfeer. Aangezien het feit zich voor deed in de nacht kwamen de reddingsacties pas in de morgen op gang. In een straal van 30 km werd iedereen geëvacueerd.
Die morgen werd ik wakker met dit nieuws. Voor mij viel de wereld even in stukken. De impact was voor mij heel wat sterker dan het 11 september nieuws. Al die jaren gedemonstreerd, handtekeningacties gehouden en meer, en nu dit.
Na enkele dagen dreef het radioactieve stof over Nederland en dwarrelde hier langzaam neer. En het nieuws werd erger en erger,we werden er steeds meer in betrokken. Koeien mochten niet meer uit de stal, je mocht geen [tag]spinazie[/tag] meer eten alom de de radioactieve wolk begon zijn sporen na te laten.
En toen kwam het nieuws dat mijn vriendin zwanger was. Dagen, weken, maanden hebben we gepraat over de eventuele consequenties voor de ongeboren vrucht.
De spanning zat er behoorlijk in, tot de laatste minuut. Alles is verder goed gegaan met onze zoon Brendon maar de tijd tot hij geboren was behoorlijk verpest door dit gebeuren. Na de ramp waren er nog genoeg reportages te zien wat er gebeurde met die mensen die uit de omgeving kwamen en hun nieuw geborenen, vreselijk. En dat gehele gebied verlaten waar je aan de buitenkant niets zag, alles groeide en bloeide net zoals bij ons, het was alleen maar besmet! De impact van de ramp is anno 2007 redelijk te overzien al was dat in 1986 nog redelijk natte vinger werk. Als ik hieraan terug denk krijg ik het weer spaans benauwd.
Hoe kijken jullie terug op dit ongeluk?
23 reacties op “Tsjernobyl”
Laat een reactie achter
Toen zat ik al heel ver weg, maar het was wel een zorg omdat bijna de hele wereld niet ver weg van Tsjernobyl zat. Tevens keken we jaren lang verdacht naar geimporteerd voedsel…als het uit Europa kwam, werd zo’n blikje zeker niet gekocht.
Internetten is gevaarlijker, met al die akelige maar waarschijnlijk goed bedoelde meldingen dat er weer iets moet worden aangepast.
KE valt mee, maar nu ga ik als milieufreak erg buiten mijn boekje. 1986 Is dan ook geen jeugdsentiment voor me.
Gek genoeg een paar luttele jaren eerder weer wel.
De eerste echte soloplaat van Steve Winwood bijvoorbeeld, van die gekke dingen..
b.o.b.
Geschrokken was ik toen ik het nieuws van de kernramp hoorde.
Weet ook nog precies waar ik was en wat ik deed toen ik dit hoorde: op mijn werk op de IC, ik stond in de voorruimte van een isoleer mijn handen te wassen toen een collega mij dit vreselijke nieuws vertelde.
Daarna dagenlang het journaal gevolgt, beangstigend en eigenlijk is het dat nu nog steeds. Een tijd terug beelden op tv van de omgeving van Tsjernobyl gezien, daar gaat het nooit meer goed komen. Eng..
Mooi artikel in National Geographic Magazine van een maandje of wat terug over T’byl.
http://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/3/31/Radioactive_fallout_caesium137_after_Chernobyl.jpg
(fallout kaartje)
Ik kan mij niet herinneren dat ik er van schrok ofzo, wel dat het een ver van mijn bed show was voor mijn gevoel denk ik.
Ik voelde wel de wereld door de grond zakken wat betreft het nieuws over 11 september 2001, ik was oppasmoeder en de kids speelden allemaal buiten totdat de moeder van de kids opbelde en vroeg aan mij: Heb je gezien op t.v. wat er in Amerika gebeurd voor ergs????
Oeps, dacht ik toen, een kernoorlog….er heeft iemand op de KNOP gedrukt….dacht ik en ik spoedde naar buiten om alle kids naar binnen te halen…….totdat ik de beelden op t.v. zag SAMEN met de kids, hoe klein ze ook waren, allerlei vragen kreeg ik naar mijn hoofd van ze, ik bibberde van binnen maar beantwoordde toch hun vragen……Tsja, en wat ik toen voelde…..alles dubbel want mijn huwelijk ging toen ook al niet goed en dan weet je echt niet wat er door je heen gaat he?
Het is nu bijna 6 jaar later maar vergeten doe je het nooit meer, het is net of mijn broertje dan weer opnieuw overlijdt…..vreselijk en dat is op 18 mei a.s. alweer 1 jaar geleden.
En Tjernobyl? Ik had een onbezorgd leven dus daarom stond ik er ook niet zo bij stil denk ik, ik woonde nog thuis en was 23 jaar.
Ik weet niet meer wat er door me heenging die dag. Ongetwijfeld vond ik het verschrikkelijk nieuws; ik had al visioenen van misvormde baby’s, net zoals je had bij Hiroshima alleen dat laatste was met opzet gebeurd en de ramp Tjernobyl was veroorzaakt door menselijk falen. Ik ben wel eens bang dat terroristen een aanslag op een of meerdere kerncentrales zullen plegen en dan breekt de hel pas goed los. Ik moet bij Tjernobyl altijd denken aan Ultravox met Dancing with tears in my eyes.
Ik kan me alleen de beelden herinneren van slecht uitziende kinderen die op vakantie naar o.a. Nederland gingen.
Beangstigend vond ik het, er werd weleens gewaarschuwd dat dergelijke ongelukken zouden kunnen gebeuren en wat de impact dan zou zijn, maar dat het echt gebeurde was schokkend.
Ik weet nog dat in die tijd als er wel eens een erg goedkope vleesaanbieding was, we tegen elkaar zeiden: doe maar niet, zal wel uit Tsjernobyl komen…
Mijn persoonlijke mening is dat die ophef hier in Nederland wat overdreven vond, maar goed ik was 25 en had andere dingen aan mijn hoofd. Overigens heb ik begrip voor de beschreven ongerustheid van de schrijver dezes log en anderen.
Nee nooit ongerust geweest dat er iets zou kunnen gebeuren. Hoewel de autoriteiten langzaam waren met hun opdrachten om de boel in veilige banen te leiden, maar ja de Russen zaten toen de hele dag bedwelmt in goedkope wodka dus dat zegt wel wat.
Ik heb meer angst voor de “gezellie” Amerikaantjes met hun fascistoide gedrag, want als ik me ergens ongerust over maak dan is het wel het gedrag van dat ‘fijne’ volk. Dat is een grotere bedreiging dan alle kerncentrales bij elkaar.
Jammer dat ik er niet iets leukers van kon maken, sorry.
He Ego, is dat je zoon op de foto? Lijkt op jou, hoor! Nu een 20-jarige die zich niets kan voorstellen bij al die Tsjernobyl feiten…?
Ik vond het heel eng! In het begin zo vaag, berichten uit Scandinavië over opvallend verhoogde stralingsniveaus, de USSR die glashard volhield dat er niets aan de hand was. En toen duidelijk was wat er aan de hand was, wist niemand hoe erg het was, en zat iedereen hier bovenop het weerbericht: o jee, als de wind nou naar het oosten draaide…
Spinazie doordraaien, het vee naar binnen, mensen sloegen blikvoer in, niemand wist goed wat te doen.
Later leek het dan relatief mee te vallen - en achteraf gezien valt het dan weer minder mee dan we toen dachten.
Ik vond het ook eng.
Alle berichten over neerdalende ellende,maakte het er niet beter op.
We hebben het speelgoed van de kinderen, wat buiten lag afgewassen, het zand in de zandbak vervangen, ja ik was panisch!
De buurvrouw vroeg wat we toch allemaal aan het doen waren, die wist nergens van, had geen idee wat zich afspeelde in Tjernobyl, want journaal kijken en nieuws luisteren was zonde van haar tijd.
Later kwamen inderdaad de grappen over het goedkope vlees en de spinazie.
Grote actie op de tv van 123456789 tineke de nooy.
Mijn moeder was 14 dagen daarvoor overleden, ik was 33, had 3 kinderen van 10, 8 en 3 jaar.
Het was dus een moeilijke periode, en dit hoorde daar helemaal in, ik vond het heel dramatisch.En de impact van de stralingschade was enorm……………voor járen.
Maar om nou ingrijpende rampen met elkaar gaan vergelijken? ik vond 11 september, de Bijlmerramp en de Tsunami ook erg heftig en ellendig, ik zou niet kunnen zeggen wat ik nou érger vond.
Dat laat ik dan maar liever over aan SBS6 met zijn programma: de 25 ergste rampen………………
En de ellende van anderen scoort altijd goed bij veel kijkers. Bah.
De vervanmijnbedshow…laten we blij zijn dat we hier leven………..
Een collega van mij heeft een jaar lang na de ramp, voor duizenden guldens, mineraalwater gekocht en daarin gebaad (geen grapje).
Kan me ook nog herinneren dat de landbouw op zijn kop stond en bang was voor radio-actieve groenten.
Dat zegt toch wel even iets over de impact die het had destijds.
Say no more @ Ego Kornus…. Ten tijde van die ramp heb ik dezelfde gevoelens gehad als jullie, want ook ik was zwanger. ( Mijn zoon is op 24 december geboren dat jaar). Toen er bij mij rond de 26e week een vroeggeboorte dreigde, was ik echt in paniek, weet het ook aan die ramp. Mijn zoon is helaas niet gezond geboren, geen erfelijke afwijking, dus je raadt wel waar ik toen aan heb gedacht….ik ben ook vrij actief anti kernenergie geweest, en als ik hoor dat ze nu weer van plan zijn om die ellende weer nieuw “leven” in te blazen word ik zó ontzettend boos en opstandig….gaat mijn bloed weer borrelen….Heftig log joh, maar wel goed dat je het aanhaalt, er staan volgens mij weer ouderwetse demonstraties voor de deur!!!
Ik maakte me ook grote zorgen, het was iets waar ik al die tijd erg op tegen was, kerncentrales, en opeens werd de angst dat er iets mee zou kunnen gebeuren bewaarheid. Onze jongste zoon was net een half jaar en ik maakte me veel zorgen over de toekomst van mijn kinderen.
Tjernobyl is een baken in mijn adolescentie!
Die maand heb ik een week in de DDR gezeten en Oost/ West Berlijn. Met muur. Ik weet nog dat ik in de Oostduitse metro naast een man zat met een krant over de Amerikaanse aanval op Libie! Dat hadden we door de reis niet meegekregen. Goed om daar te zijn geweest voor de Wende.
(Een Wende die ook heel indrukwekkend was!! Twee dagen voor de tv gezeten, 9/10 nov 89!).
Net terug ontplofte dus dat ding. Moet in recent vertoonde docu’s lachen om die twee vissers die naast Tjernobyl in het donker zitten te vissen. Kregen opeens wat licht!
Weet ook nog dat ik de eerste berichten over RA zag op de Duitse televisie. Toen was nog niet duidelijk wat er gebeurd was. Achteraf toch onbegrijpelijk!
Over de gevolgen was ik niet zo bang. Had het volk maar moeten luisteren
Waarschijnlijk zit er nog maar heel weinig RA in dat mausoleum. Het China syndrome (melt down) heeft me altijd wel gefascineerd!
Opvallend dat Harrisburg en Sellafield niet worden genoemd, (en Bopal,) etc etc
Wat weten wij nou van rampen?!
Ik kan me het nog goed herinneren en ik was ook zwanger toen van mijn 3de kind gelukkig gezond geboren in aug 86.
De kinderen mochten op school niet meer in de zanbak spelen, en ik kreeg telefoontjes vrienden uit Amerika die helemaal bang waren dat het mis ging met mijn zwangerschap.
Maar wat er toen gebeurd was is erg en heeft nu nog altijd een impact op die hele omgeving daar.
@Henny Jane, klopt dat is mijn zoon Brendon op de foto.
Opvallend onder de reactie dat er meerdere een kind verwachten in dezelfde tijd.
@Rozemarijn, ik wist niet dat er weer wat gaande is aangaande nieuwe kerncentrales, dat heb ik effe gemist.
Ik kan het me ook nog heel goed herinneren. Ik was toen 18 en zat nog op school. Een paar weken ervoor had mijn broer gevraagd of ik mee op vakantie ging, naar Rusland. Dat lukte niet vanwege school, maar hij ging wel, met een groepsreis mee. Toen de ramp gebeurde zat hij daar, in Kiev, dus op korte afstand. Eenmaal thuis mocht hij niemand aanraken, geen handen geven enz. totdat hij een radio-actieve test had gedaan. De radio-activiteit in zijn lichaam bleek 5 keer zo hoog te zijn als normaal. Dat lijkt veel, maar het was ongeveer net zoveel als na een rontgenfoto.
Ik vond het ook een beetje eng zoveel straling wat de gevolgen allemaal zouden kunnen zijn. Ik volgde ale nieuwsuitzendingen toen ook. Een uitzending daar kreeg ik kippenvel van want je zag de fabrek vanuit de lucht, die was precies zoals in een droom die ik een paar dagen eerder had, maar niet wist wat dat was. De straling ik weet niet meer of ik wat voelde, misschien wel zoiets als je teveel TV-keek of röntgenfoto’s had laten maken. Maar de Tsunami en 11/9, waren ook om kippenvel van te krijgen. of ik iets droomde over erg veel water of flats dat weet ik echt niet meer.
Een paar jaar geleden reed ik door Moldavië en zag ik ineens de afslag Tsjernobyl. Toch maar niet gegaan - er is iets dat je tegenhoudt. Het zal de angst voor het ongrijp- en onpeilbare zijn.
Toen was ik nog niet geboren, maar toch vind ik het uiterst interessant. Vooral door de foto’s van het spookstadje Prypiat wat helemaal verlaten is omdat niemand er meer mag wonen. Een mooie site is deze toch wel… http://pripyat.com/en/photo_gallery/pripyat/