Stickers sparen
Op woensdag 16 mei 2007 geschreven door Bart 66
In de jaren 70 was het erg “in” om stickers te sparen. Na school tijd ging ik met een vriendje een paar keer per jaar op “stickerjacht”, zo noemde wij dat bij ons op school.
We gingen dan alle winkels en zaken in het dorp bij langs en vragen om stickers.We kwamen dan vaak met heel wat stickers thuis. Op een gegeven moment was het zo erg dat er op sommige winkel deuren een briefje hing “we hebben geen stickers”.
Wij hadden een buurvrouw die bijna alles spaarde, ook stickers.
Ze spaarde ook stickers voor gehandicapte kinderen, ze vroeg dan altijd een paar extra stickers voor haar kleinkinderen en buurkinderen op die manier kregen wij nog meer stickers.
Op school gingen we vaak stickers ruilen in “het speelkwartier“.
De meeste kinderen bewaarde de stickers in een doos,en later gingen sommige kinderen ze in een plakboek plakken, dat heb ik toen ook gedaan daar had ik later wel spijt van.
Eigenlijk raar sommige stickers waren zo lelijk, als het een papiertje had geweest zou je het weg gooien maar omdat hij “plakt” bewaar je hem.
Hebben jullie ook stickers gespaard?
41 reacties op “Stickers sparen”
Laat een reactie achter
Nee niet serieus, maar soms was er wel een sticker die je graag wilde hebben. Zo waren de stickers(de vierkante) van Veronica erg bij mij in trek. “veronica 538 op volle kracht”, stond er op te lezen. Ook Lois(jeans) had mooie stickers in jeansblauw en met een gele auto erop. Het was een collectorsitem dat ik koesterde. Toen ik wat groter werd waren de stickers anders. De kwaliteit beter door nieuwe technische ontwikkelingen in de manier van drukken.
Toen ik nog eigen kledingwinkels had kwamen er nog steeds kinderen om stickers vragen. Her waren periodes die net als het knikkerseizoen, kwamen en gingen.
Leuk log.
ik mocht ze sparen in de douche, probeerde de tegeltjes zo kleurijk mogelijk te maken, later in een schriftje, de stickers van mister edet en die van de melkboer met sterrebeelden (geel met blauw) zijn het meest blijven hangen en de stennis om een ppr sticker maar dat had ik al in een ander logje beschreven.ook bij ons stond in de binnenstad op verschillende winkels het we hebben geen stickers op het raam.was ik alweer vergeten……
Ik had een houten kistje vol maar je denkt toch niet dat ik die ergens opplakte? nee joh ruilen op school in het speelkwartier en overal bedelen om stickers. Ik had een grote Donald Duck sticker gekregen en die was erg populair onder mijn klasgenoten en ik kon er eigenlijk ook erg moeilijk afstand van doen maar uiteindelijk tegen een bod van 10 stickers die ik nog niet had overstag gegaan.
Als ik dit log lees komt weer die geur van dat plastic naar boven
Groot gelijk, Bart, als plaatje vaak waardeloos maar omdat de achterkant plakte werd het opeens iets bijzonders…eigenlijk niet veel gedaan, als het ding plakte ging het een lelijke tas verfraaien of wat dan ook. Nooit gespaard om te ruilen.
Mijn kinderen kregen op de lagere school vaak een sticker op hun sweatshirt geplakt (school uniform) als ze iets goed hadden gepresteerd, dus die plakten alles wat sticker was automatisch op hun lijf…dus eendagsstickers
Nee, da’s een beetje aan mij voorbij gegaan.
Heb wel een paar stickers gehad, die gingen op mijn agenda of zonder overleg met mijn moeder op mijn kast. Zij niet blij want ze gingen d’r nooit meer netjes af.
Ja….stickers sparen…en ik had er veel. Ik ging niet langs winkels om speciaal om stickers te vragen maar overal waar ik kwam waar er maar een mogelijkheid bestond dat iemand een sticker had vroeg ik erom. Het liefste had ik 2 dezelfde zodat je kon ruilen. Overal leurde ik die dingen mee naar toe. Ik kon er uren mee bezig zijn om ze allemaal te verspreiden over de vloer om vervolgens weer terug in mijn sticker opbergdoos te doen. Geen sprake dat ik die dingen in een boek plakte…..verder mocht ik zoiezo van mijn ouders nergens stickers opplakken want die “troep” aldus mijn vader kreeg je er met geen mogelijkheid meer af.
(en terecht).
Zo had je ook de raamstickers. Wanneer je die tegen het licht hield dan kon je de afbeelding zien want op het raam plakken was natuurlijk uit den boze. Ooit nog een velletje schoolstickers gekregen met alle vlaggen van landen erop van mijn neefje (zijn vader was schoolmeester). Als een kind zo gelukkig. Dan had je ook nog krasplaatjes. Zo’n afbeelding met vloeipapier eronder. Wanneer je dat vloeipapiertje weghaalde en de afbeelding op papier legde en vervolgens met een potlood of pen hier overheen kraste kwam de afbeelding op het papier te staan. Ook stapels van die dingen gehad. 1 keer zo’n afbeelding van scooby doo op de kast gekrast en daar gruwelijk voor op mijn donder gekregen
Ja, ik heb zoveel stickers gehad, eigenlijk teveel om op te noemen.
nou, en dan lopen ze trots door de gangen heen want KIJK ES hoe goed ik juf geholpen heb!!! 
Tegenwoordig krijgen kleuters als ze goed geholpen hebben er eentje bij mijn dochter op de basisschool op hun VOORHOOFD
het stickertje in het shriftje werkt nog steeds, na 5 of 3 stickers mocht je net als de juf met rood schrijven, met mijn belabberde handschrift heeft dat nooit zo mogen zijn, des de blijer was ik met mijn 10 kleuren pen…..
Nou en of wij stickers spaarden! Mijn zusje had een glazen slaapkamerdeur waar aan de ene kant vitrage hing en die aan de andere kant helemaal volgeplakt was met stickers. We waren niet kieskeurig: alles wat plakte en sticker heette was welkom. Ruilen deden we ook. En ik weet nog wel dat we via een advertentie in een blad stickers besteld hebben. Die waren niet duur en we vonden de stickers zo leuk omdat je een hele reeks ‘halve’ stickers kreeg. Het was de sport om die met anderen te ruilen zodat je complete plaatjes kreeg. Er waren o.a. stickers bij van damesfiguren met zwarte lijven en roze kleding. Het was dan zaak om de ‘benen’ erbij te ruilen.
Herkent iemand dit??? Wij plakten ze op in agenda’s op tassen en op slaapkamerdeuren maar we hadden ook een sigarenkistje met onze mooiste stickers en dubbele stickers.
Veronica stickers gingen we zelf halen op de zeedijk in Hilversum, waar veronica toen zat.
Na school vloog iedereen daar naartoe.
Ik plakte ze ook op mijn kastdeur, of op mijn schooltas,of in mijn agenda.
Ik had toch geen huiswerk in die tijd……..
Mijn kinderen waren dol op stickers en en toen wij onze huurwoning in Uden gingen verlaten en alles weer in de oude staat moest worden teruggebracht had ik daar gemengde gevoelens over……..het verwijderen van die dingen was een crime!!!!!
En er zaten er een heleboel op de kinderkamer-deuren.
Maar er waren héle mooie stickers bij, dus maar geen drama van gemaakt. De rage is vanzelf overgewaaid, net als de speldjes en de Flippo’s en de trollen.
ja, die bordjes op de deur van: wij hebben geen stickers, had je hier in Rotterdam ook.
Die van Veronics, 538 had ik ook en nog vele anderen. Je had ze van papier (die kreeg je er later nooit meer normaal af) en van plastic. Die kon je gewoon weer verwijderen.
Mijn kamertje had eenvdichte deur, met zo’n vierkant raampje erin, dat raampje was aan weerskanten met stickers beplakt, ik was ook niet zo kieskeurig, dus Veronica, Loïs, verkiezingsstickers alles werd gebruikt.
In de klas hadden we een jongen, Piet, wiens vader bij Castrol werkte (bestaat dat nog?)
en die bracht voor de hele klas stapels stickers mee
Zeer herkenbaar
Bij ons heetten die dingen vroeger nog gewoon PLAKPLAATJES, en die werden dan ook in iedere winkel gevraagd
“Heeft u ook 1 voor mijn broertje?”, zo had je direct een dubbele om te ruilen
Ik plakte ook stickers… was bijna een sport! Had ze in alle soorten en maten met ‘Veronica blijft als u dat wilt’, ‘Radio Noordzee, hou ‘m in de lucht’ en ‘Stop de Neutronenbom’ hoewel ik toen nog weinig besef had over wat die laatste betekende. Ooit sprak men ergens in de jaren ‘70 schande over de uitspraak ‘Ik zal een sticker op je bek plakken!’. Was dat niet Sjef van Oekel (Dolf Brouwers) die dat zei? Verder heb ik stickers geplakt op m’n pukkel (die schooltas) Maar die lieten los. Nu plak ik alleen nog zegeltjes van de benzinepomp.
Hahaha, ik spaarde alles wat los en vast zat, dus ook stickers. Alleen behoorde ik tot díe groep verzamelaars die sparen voor een ander….Ik spaarde dus zegeltjes van koffie enzovoorts voor familieleden, ik spaarde suikerzakjes voor weer anderen, buitenlandse munten voor andere liefhebbers, postzegels voor mijn vader en ook stickers, die ik dus weer net zo vrolijk weggaf aan klasgenootjes/vriendjes. Zelf heb ik nooit de behoefte gehad om dingen te sparen…(Behalve dan de stickers van de Apolloraketten, van de Shell was dat volgens mij…)
Hadden jullie dat nou ook? Ik vond stickers vroeger altijd zo lekker ruiken, een geur die je ook bij gloednieuwe boeken hebt. Echt sparen deed ik ze niet; ik vroeg er wel eens om met Sinterklaas en heb toen een vel vol gekregen met allemaal oranje en bruine egeltjes, echt seventies dus.
De meester van de vijfde klas lagere school plakte de deur van het klaslokaal helemaal vol met stikkers, die na de eerstvolgende verfbeurt natuurlijk verdwenen. Maar in mijn herinnering hebben die stickers het hele schooljaar de deur gesierd (of ontsierd zo je wil)
Stickers bewaren was ik niet zo handig in maar de deur van de jongenskamer zat helemaal volgeplakt. Jaren later werd de deur vlakgeschuurd en in een saai groen verfje gehesen, geen plaats meer voor uitspattingen.
He Rozemarijn, wat grappig dat je de stickers van de Apollo’s noemde, die had ik ook; dankzij jou herinner ik het mij weer.
Verder had ik ook niet zoveel met stickers geloof ik. Zaten ze ook niet in de Popfoto? Daar was ik op geabonneerd.
Oh ja en Esso had toch ook die dieren stickers die je in een dierenboek kon plakken?! Die heb ik dan wel weer gehad….leuk? nou nee geloof ik niet.
Ah, waren die Apollo stickers van de bezinenpomp? Ik heb me altijd afgevraagd waar mijn vader die vandaan haalde!
Ik spaarde ook stickers, op mijn slaapkamerdeur. Ik ging er niet speciaal voor ‘op jacht’, maar als er stickers werden uitgedeeld stond ik vooraan. Mijn mooiste was er eentje van Maja de Bij, die ook nog eens reflecteerde. Wel lastig als ik zei dat ik helemaaaaaal niet tot 9 uur had liggen lezen terwijl om 8 uur’t licht al uit had moeten zijn. Maja heeft me menigmaal verraden. Stomme bij.
Op de slaapkamerdeur, heel herkenbaar. En dat in een huurhuis. Boze vader, “als we hier ooit weg gaan moeten ze er allemaal af en je gaat zelf maar die plaktroep er afwassen”. Jaja.
een neefje van me werkte bij een tankstation en daarvan kreeg ik een hele grote sticker van “het pientere pookje’kent iemand dat nog, of heeft iemand daar een plaatje van?
Volgens mij was het een soort jongetje met een grote helm op ofzo….
Weet je wat me nu ineens opvalt? Je ziet tegenwoordig bijna geen stickers meer, of ligt dat aan mij?
@Niels: Weet je waar je nog veel stickers bij krijgt? Bij van die tijdschriften voor peuters en kleuters…van K3, Kabouter Plop, Barbie, etc.
Niet direct jouw smaak…denk ik toch
Toen ik in de begin jaren tachtig bij een Olie Maatschappij (die met de ster!) werkte, ontvingen wij vaak vragen met name uit Polen of we hen stickers wilden sturen. Ik heb zo heel wat stickers van deze oliemij. met een leuk briefje erbij (ik vond dat wel gepast en leuk) gestuurd.
stickers had ik dozen vol van en ik plakte ze overal op ook
moeders blij, maar niet heus 
??: net of het ineens te duur werd ofzo, heel jammer 
ik kreeg vroeger veel stickers van allerlei automerken van de dealers in de buurt, en als ik met mijn vader naar de autorai ging dan kwam ik steevast met een tas vol folders en stickers thuis, autogek als ik was en nu nog ben.
wat me opviel, op gegeven moment was het een beetje op en over met de stickers, niet bij mij maar bij degenen die ze voorheen altijd weggaven
Niels: kijk maar naar eens naar lantaarnpalen. Je zult zien dat op bijna iedere lantaarnpaal (in de stad) wel stickers zitten, het is dus nog lang niet uitgestorven!
Ik herinner me nu ineens iets wat ik vergeten was:
Bij de lokale Albert Heijn kon je als klein menneke stiekum achterom op de laad en losplaats en daasr vond ik ooit een enorme grote rol stickers waarop een koe te zien was en er stond bij PRIJS RUNDVLEES 10% VERLAAGD.
Het waren dus stickers voor op vleesverpakking. Met een vriendje gingen we de deuren af om ze voor 10 cent per stuk te verkopen hahahaha! 1 Vrouw herinner ik me nog die me heel zakelijk uitlegde dat die prijsverlaging een slechte zaak was en ik kreeg meteen een lesje in vegatier zijn.Maar ik besefte toen dat ik -als ik vegetarier wilde worden- ook mn broodje frikandel met mayo moest laten schieten in de voetbalkantine en dat nooit!!!!!
Stickers spaarde ik, maar ik kon het niet laten om ze niet op te plakken. Mijn slaapkamerdeur zat onder van onder tot boven en eentje herinner ik me goed, die zat in het midden:
WEES ZUINIG MET WATER; GA SAMEN ONDER DE DOUCHE
En dan stond er een vrijend stelletje op afgebeeld.Zèèr interessante sticker!
Verder had (en heb) ik een plakboek waar ik ze inplakte. Veel vd DAF, omdat mn pa daar werkte en oo kveel van autobanden verkoopp, olie en zo.. GULF, ESSO, KONI, STP Oil Treatment, Zeeeer mooie stickers! E als eindhovenaar ook veel van PHILIPS met daarop de nieuwste MOVING SOUND WALKMAN erop afgebeeld, of de beeldplaat; Allemaal van eind 70’s tot pakweg 1986. En natuurlijk talloze Panini voetbalplaatjes die ik dubbel had. Maar door die plaatjes ken ik de gehele eredivisie bij naam (alle spelers) van 1978-1982 hahaha!
En de geur van plastieke stickers……
Zeer verslavend!
Oja, die stickers van die 50’s pin up girls uitgesneden in t contour vd dame…die vond ik erg mooi…
Hé @$teven1970 die sticker ‘Wees zuinig met water: ga samen onder de douche’ had ik op mijn agenda, verder geen stickers, alleen die ene. Zéér interessant voor een 14/15 jarige
Joke61: wat ontzettend grappig dat jij dit herkent!!!
Ik had m op de deur in t huis waar ik tot 1980 woonde, dus die sticker is van eind jaren 70, misschien wel 1976 (toen de zomer zo droog en heet was)…
Ja, dan zou jij 15 geweest zijn in 1976 dus dat kan kloppen!
Ik was toen 6, dus die sticker is echt van heeeel vroeger voor mij. Heb je die agenda nog? anders moet je m echt eens inscannen voor me hoor!.
Volgens mij was t een blauwe achtergrond en de dame was blond en stond rechts [als ik t ff aan de binnenkant v mn ogen bekijk]…
Naja, kei leuk dat je ‘m kent!
@$teven1970: ik baal al een paar jaar dat ik mijn agenda’s niet bewaard heb
.
Had voor mij speciale waarde: idd de warme zomer van ‘76 => strand,verkering etc etc.
Weet niet meer of de dame, mèt lang blond haar, links of rechts stond, hmm de man herinner ik me niet zo.
Ik ga googlen, kijken of ik ‘m kan vinden.
..zou bizar zijn als je ‘m vond….
succes!!!!!!!!
Ik ben al aan het googlen geweest, ook onder ’save water, shower with a friend’, helaas nog niets kunnen vinden.
@Jeugd is een expert met googlen, hoop dat hij wat kan vinden
@Joke, Steven….die naam van die sticker zegt mij ook wel iets (of was het juist wees wijs met water?) dus ook ff gegoogled. Helaas kwam ik um niet tegen maar ik vond wel een andere leuke link met heel veel plaatjes van stickers
http://www.marktplaza.nl/sitem...../stickers/
Ook leuk toch
sandra67: ik heb meteen bij die gast wat stickers gekocht, gerelateerd aan formule1 (mijn grootste hobby). originele stickers uit de seventies nog!!!!!!!
supergoeie tip!
X!
In de jaren 70 spaarde ik ook stickers en dat ging inderdaad precies zoals hierboven beschreven: winkel in en vragen of ze stickers hadden. En zo het hele centrum af. Ook bij ons waren de winkeliers het op een gegeven moment zat en verschenen ook de eerste “wij hebben geen stickers” a4tjes op de deuren van de winkels. Er bleven gelukkig nog genoeg bedrijven over die wel kindvriendelijk waren en die het zelfs niet erg vonden om dubbele exemplaren weg te geven van die kostbare stickers. Eenmaal thuisgekomen had je dan weer wat te plakken op kast. Ook mijn fiets en mijn vierkante KLM koffertje heb ik destijds helemaal volgeplakt. Lantaarnpalen waren ook nogal eens doelwit van sticker plak praktijken. Mijn favoriete stickers waren die van Blij Dat Ik Rij (wit met geel en rood), eentje van een schoenenwinkel waarop een ventje uitglijdt over een bananenschil of zo, stickers van Defensie, die zilveren alu stickers, waterstickers (voor op de auto) en die gele stickers van Vlees Moet (ja, echt waar!). Tegenwoordig is het voor mij trouwens weer ouderwets genieten met die zelfklevende postzegels
Nou, dit wordt de derde poging al deze week om hierop te reageren
Ik wilde zeggen hoe leuk ik deze sticker vond (link laat ik maar ff weg, zie eerdere link en dan raamsticker smurf)
Die raamstickers van de smurfen…dat is toch echt jeugdsentiment (alleen die geur al)
wij kregen - in de zestiger jaren - ooit van die hele grote langwerpige stickers, het waren hele vellen. In die tijd hadden we nog nie zoveel als nu en we hadden ook weinig omhanden, dus die grote oranje stroken kregen we om op te tekenen en jah dat stickerpapier voelde wel lekker aan met tekenen.
Het huis waarin wij nu wonen, is gebouwd in het begin van de zestiger jaren. Op zolder is een deur die helemaal beplakt is met stickers. Het merendeel is uit de tijd dat ik ze ook spaarde. Enkele die ik herkende van vroeger : ‘valhelm noodzaak’ van Veilig Verkeer Nederland, diverse stickers van Astérix en Obélix, ‘Levi’s’, ‘Samson een leeuw van een shag, kerf-vers’. Zelf had ik ook een sticker van de Apollo 13, de rest weet ik eigenlijk niet meer.
Van begin jaren 70 herinner ik mij nog stickers als kampioen met iets als verkijken of zo en daar stond dan een zon op met van die getekende stralen en een groot weiland. Kan iemand zich deze ook herinneren en waar ze van waren? Er waren verschillende soorten van dat weet ik dan nog wel. Tja, het geheugen wordt er met de jaren niet beter op