J.J. Cale
Link naar dit artikel Op maandag 21 mei 2007 geschreven door Frank Faber
De Amerikaanse muzikant J.J. Cale, die eigenlijk John W. Cale heet, maar zich J.J. Cale noemt omdat er al een andere John Cale is. Dit om verwarring te voorkomen. J.J. Cale werd geboren op 5 december 1938 te Oklahoma City en groeide op in Tulsa. Vandaar dat zijn laatste album, “To Tulsa and back” heet. Hij schreef en vertolkte bluesachtige liedjes die heel relaxed klinken.
Op zijn debuutalbum “Naturally” uit 1972 staat een nummer; After midnight, dat gecoverd werd door Eric Clapton.
Eveneens gecoverd door laatstgenoemde was het nummer “Cocaine” afkomstig van zijn derde album “Troubadour” ,het nummer “I’ll make love to you anytime” en het nummer “Travelin’light”. Zo zijn er nog enige artiesten die wel eens een nummer van hem gecoverd hebben, maar ik prefereer het origineel. Hoewel Eric Clapton wel After midnight heel goed vertolkt heeft.
Veel van zijn albums hebben als titel een nummer gekregen, wat niet meer betekende dan de volgorde van uitgave van dat album.
De band Dire Straits was duidelijk geïnspireerd door J.J. Cale; bijna hetzelfde gitaargeluid.
Toevallig was het album Troubadour de allereerste CD die ik aangeschaft heb in 1987. Ik had hem al op LP. Troubadour vind ik persoonlijk zijn beste album, op de voet gevolgd door Naturally. Beide CD’s heb ik grijs gedraaid voor zover dat mogelijk is met een CD.
Hij heeft door de jaren heen zo’n veertien albums gemaakt en ik heb ze allemaal op CD, behalve “Anyway the wind blows” uit 1997 wat wellicht een verzamelalbum is. Het album “To Tulsa and back” stamt uit 2004 en is dus het meest recente album. Al zijn songs zijn heel herkenbaar als afkomstig zijnde van J.J. Cale met zijn ietwat zachte hese stem. Het laatste nieuws wat ik over hem weet is dat er alweer niet zo lang geleden een verzamelaar uitgekomen is, maar die ga ik niet aanschaffen omdat ik al zijn werk al in mijn bezit heb. Vrij recent heeft hij samen met Eric Clapton het album “The road to Escondido” gemaakt.
Heb jij ook werk van J.J. Cale in je CD rekje staan?
Klik hier om een stukje van “Cocaine” te horen.
Klik op het filmpje om J.J. Cale en Eric Clapton te zien met “After Midnight”
26 reacties op “J.J. Cale”
Laat een reactie achter
Nou ik denk van niets eigenlijk. Niet helemaal mijn stijl en ook niet echt van de jaren ‘60. Maar hij doet zijn best vast wel
De naam J.J. Cale kende ik wel, zijn muziek eerlijk gezegd niet. Ik denk niet dat z’n cd in m’n rack komt.
Wie? Ik ken hem eigenlijk helemaal niet meer en ik heb hem ook niet in mijn cd-rekje staan, nee, zou het niet meer weten, gek he? sorry
J.J. Cale, helemaal geweldig. Tijdloze muziek, die nooit verveelt. Had vroeger drie elpees van hem en heb die uiteindelijk op cd aangeschaft. ‘Naturally’ is mijn favoriet en zou beslist één van de albums zijn die ik mee nam als ik op een onbewoond eiland zou worden gedropt.
Het album met Eric Clapton heb ik nog niet beluisterd, maar die staat wel hoog op mijn lijstje van nog aan te schaffen cd’s.
Mijn moeder vond altijd dat het leek of hij keelpijn (Calepijn missch. beter )
had en hield er niet van; die bleef dus meer op t countryvlak hangen dus kruiste het eigenlijk ook nooit mijn pad.
Ook op latere leeftijd heb ik dit genre links laten liggen. Vind het niet slecht maar het doet me niks, te serieus….evenals Clapton, Gary Moore, Dat soort muzikanten is voor mij allemaal veel te veilig in de marge….Maarja, ieder z’n ding niet?
We, of althans mijn man heeft de elpee Naturally van J.J Cale in zijn verzameling staan. Mooie nummers.
Speelde J.J Cale niet in een groep? Ben even de naam kwijt. Of ben ik in de war met Stephen Bishop of Dan Fogelberg?
Ja, potverdorie wat een lekker stemgeluid had die man, rauw en oorspronkelijk, mmmm doet me wat hoor.Chickenskinmusic.
ik heb er geen cd’s of elpees van maar heb wel een cassettebandje met een paar nummers van hem, o.a. dit cocaïne… Die speel ik in de auto, als we in de Ardennen of Frankrijk zitten en we geen radio-ontvangst meer hebben……..fijne muziek.
Eerlijk gezegd zei de naam J.J. Cale me even niets, tot ik het liedje ‘Cocaine’ draaide, een bekend nr. en lekkere muziek, roept vast bij meer jeugdsentimentjes het ‘ow jaa’ gevoel op.
JJ Cale brengt me terug naar de tijd dat ik de eerste keer op kamers ging rond 1977. Ik woonde toedertijd in bij een echtpaar waarvan de man uit Engeland kwam en enige dingen met mij gemeen had zoals het opsteken van een pretsigaret. En onder het genot van dit, had hij de gewoonte om JJ Cale op te zetten waarvan “they call me the breaze” bij mij het beste in de smaak viel. Ik heb ook altijd de assosiatie gelegd met Leonard Cohen al was die man iets triester aangelegd maar hij had ook dat relaxte zonder opwinding maar diepgaand.
Een cd van JJ Cale heb ik niet, maar die moet ik eigenlijk wel gaan kopen! ‘Naturally’ is jaren een van favoriete LP’s geweest, ik draaide ‘m grijs! Volgens mij had ik meer LP’s van ‘m, maar ik weet geen titels meer, ze liggen vast nog ergens. Ik vind het heerlijke muziek!
Oh , heerlijke jeugdsentiment!!!!! Zalig relaxte muziek.Veel gedraaid, vroeger. Helaas heb ik er niks meer van, ligt bij mijn ex nu.
Ik las bij @Marianne de term Chicken Skin Music, maar dat was toch van Ry Cooder? ( ook te gekke muziek , daar niet van!!!! )
@ Joke: Bedoel jij niet John Cale, die zat bij de Velvet Underground, samen met Lou Reed…
Heerlijke muziek uit mijn tienertijd. Doet me denken aan een uitspraak in “De Wetten” van Conny Palmen waarin ze zegt dat ze als zeventien-jarige het gevoel had dat ‘t leven een hond aan haar voeten was, die ze makkelijk kon strelen.(niet letterlijk weergegeven door mij, wellicht) Dat vind ik een goede sfeertekening voor deze muziek. Ik herken me ook wel in die uitspraak van haar, want wat ouder geworden blijkt dat die hond ook kan bijten.
Zijn muziek kan me strelen en streelt mij. Ik kan me een LP-hoes herinneren met een wasbeertje erop. Was die niet van hem?
@ Rozemarijn
Chickenskin = Kippevel tenminste dat maak ik erop uit.
In het engels Goosepimps als ik me niet vergis.
en in het duits iets met Gansehaut.
Ja, ik dwaal een beetje af.
Rozemarijn en Ego: jullie hebben allebei gelijk.
Ry Cooder’s merk was/is chickenskinmusic (put your sweet lips a little closer to the phone…..), maar ik bedoelde in dit geval dat ik er inderdaad goosepimples van krijg. Kippenvel enz enz.
JJCale is minder filosoof dan Cohen.
Overigens ook zonder blowtje zeer te genieten….:-)
5 is de enige lp die ik van hem in mijn bezit heb. Smooth, is de omschrijving die ik vind passen bij zijn muziek.
Hey…..Glad you like my Youtube posting…..I think.
JJ.CALE WAS IN DE JAREN 70. AL EEN COUNTRY OUDSTRIJDER. EN NU HET JAAR 2007 IS AAN GEBROKEN. IS HIJ ALLEEN MAAR BETER GEWORDEN. KWA AANPAK EN STIJL. DIE MAN IS TIJDLOOS. GR. TONY V.D.HOEK DRUMMER DELFT.
J.J. Cale heeft prachtige covers opgeleverd: zijn ‘Call me the breeze’ is o.a. door Lynyrd Skynyrd en Rob Hoeke uitgevoerd en beide versies zijn super! Van Cale zelf vind ik ‘After midnight’ erg mooi. Een ongelooflijk relaxed nummer dat daarna door Clapton werd gespeeld in een up-tempo-versie.
Deze maand is een nieuw album van J.J. Cale uitgekomen; Rewind. Op de bijsluiter staat vermeld dat het unreleased material is, wat zou kunnen betekenen dat het oud werk is. Hoe dan ook, ik heb hem vandaag aangeschaft en hij klinkt prima; echt het vertrouwde J.J. Cale geluid! Een aanrader. Minpuntje is dat hoewel er 14 tracks op staan het hele album net iets meer dan een half uur speelduur heeft, wat toch wat aan de korte kant is.
Ops! Unreleased material moet zijn Unreleased recordings! Wat dus inderdaad betekent dat het oud materiaal is wat nog niet eerder uitgebracht is.
JJ is muzikaal gezien altijd de rode draad in mijn leven geweest. Heb zijn muziek (naturaly, realy” they call me the breeze, cajun moon etc) etc. leren kennen in 1972 van amerikaans uitwisselingsstudenten uit gainesville Florida onder het genot van vele pretsigaretten. Heb volgens mij alles van hem zowel in LP, CD als enkle DVD’s Niet zo moeilijk want wat ik zo leuk vind aan JJ is dat hij wel van een luxe leventje houdt maar ook weer niet te hard wil werken en eigenlijk zeker niet altijd in de spotlights wil staan.Heb ook de DVD met studioopnamen in Paradis Studio’s in LA waar Leon Russel de nummer met dat vervelende orgeltje helemaal verkracht. Verder is het wel leuk. De DVD met een optreden in de Botomline in New York is echt JJ. Moet je zeker eens bekijken. Verder heb ik hem een keer gezien in de elizabethhal in Antwerpen ergens begin van de ninetees. Op de 1e rij was het echt genieten. Ga binnenkort naar de VS en misschien kan ik daar nog iets van hem bemachtigen of misschien doet hij toch nog wel een keer een optredentje en ga ik hem opzoeken in Escondido. Het probleem met JJ is echter altijd Where the hell he’s hanging out. Als iemand het weet let me know. Wat de covers betreft heb je sensitive kind van John Mayal wel eens gehoord. Far out man.
Groetjes en tot in the sixties (seventies) hemel
JJ Cale, ik ken de man al vanaf m’n 18e en nu op mijn 50e speel ik al zeker 5 jar in een band waar we alleen maar muziek van JJ Cale spelen. Een fantastische band en gelukkig ontmoeten we veel mensen bij onze optredens die ook een zwak hebben voor JJ Cale. Kijk maar eens op onze site www.talktothecat.nl
@Rene, gave site en de band klinkt prima. Treden jullie wel eens op in Amsterdam (of omstreken)?
Hi Jacqueline, bedankt voor je reactie. We hebben nog nooit opgetreden in Amsterdam, maar dat willen we wel graag. Mocht jij kroegen weten die graag deze muziek willen boeken dan hou ik me aanbevolen!
Rene, als ik iets weet of hoor, weet ik jullie te vinden (website). Heb inmiddels wel genoeg coverbandjes gezien en gehoord die de platgetreden paden bewandelen..
Leuk! Ik ben benieuwd! 5 april spelen we in Cafe De Engel in Delft. Dus als je zin hebt ben je van harte welkom!