Boerenbont
Op dinsdag 22 mei 2007 geschreven door Omnivoor
Boerenbont van Boch was HET servies, waarmee ik ben opgegroeid in de jaren zestig. Borden, ontbijtbordjes, diepe borden, kommetjes en bekers met het typische patroon van Rood, Blauw en Groen.
Als er een artikel brak, kon mijn moeder soms dagen op jacht gaan om een vervanging te vinden.
Het meest fascinerende stuk Boerenbont was dit melkkannetje (zie foto).
Ik speelde er vaak mee en was onder de indruk van het dekseltje en het handvat. Ik was toen nog jong en eerste indrukken tellen dan.
In ons melkkannetje had mijn moeder de donkerbruine suiker gedaan. Dat smaakte heerlijk op een vers gesneden stuk witbrood met boter. Vandaar dat dit kannetje voor mij speciale waarde heeft als suikerkannetje.
21 reacties op “Boerenbont”
Laat een reactie achter
Da’s nou toevallig? Van de week kwam ik tijdens het opruimen nog een DE wandkoffiemolen tegen in Boerenbond. Hij stamt nog uit de tijd dat mijn vrouw en ik gingen samenwonen en (oen nog wel) gek waren op een beetje boerenstijl met veel hout in de keuken en een eiken bankstel. De molen hing in de keuken aan de lamrisering. Van de week moest ik dus aan mijn zoon uitleggen hoe dat nou werkte met zo een molen.
“Nou dan zal er wel geen schuimkraag op de koffie komen”. “Nee”, was mijn antwoord. “ouwerwets gedoe zeg” reageerde mijn zoon en raakte weer verdiept in het PSP spelletje waar hij mee bezig was.
Ken het eigenlijk alleen maar van thuis van de jaren ‘70 toen mijn ouders boerenbont gingen verzamelen met bijbehorende rood/oranje keukenprullaria - tot en met de gordijnen! Niet dat ik het bont niet mooi vind, ben nogal neutraal op dat gebied. Het was wel zoals Omnivoor reeds uitlegt, dat je met wat groter gemak een vervangend stuk kon vinden en dat was met andere serviessetjes niet altijd het geval.
Niet te verwarren met Brabants bont…???
Ja ik ken het wel het Brabantse bont maar bij ons thuis werd het niet gebruikt, mijn moeder had voor doordeweekse dagen de borden van Royco bij elkaar gespaart (later het BP rookglas servies) en met Kerstmis en Pasen kwam altijd het ‘zondagse’ servies uit de kast. Een servies wat ze had gekregen toen ze trouwde van haar moeder, incl. met soepterrine, juskan enz.
@Henny Jane: neeee! brabants bont is rood met witte vierkantjes en dat ziet er zo (klik) uit.
Ha boerenbont, gezellig, vooral met bruine suiker erin, was ook lekker in de brinta. Dit servies is aan me voorbij gegaan, want thuis hadden we iets met achtkantige borden en rode bloempjes/streepjes of een jaren 50 servies (van Bavaria leerde ik later)
En we hadden een wit servies met afbeeldingen erop van de Amsterdamse grachten, Herengracht,Prinsengracht enz.
boerenbont, tsja, mijn ouders hebben het nog volop in de kast en word heel weinig gebruikt, meestal met de feestdagen enzo. Toch hebben ze al heel veel weggegooid maar als ze straks gaan verhuizen nemen ze de boerenbont zeker weer mee en gaan het dan meer gebruiken zeggen ze.
Mijn ouders hebben ook een boerenbont servies in de kast staan.Toen ik nog thuis woonde aten we door de weeks van ‘gewone’ bordjes (een allergaartje) maar op zon-en feestdagen kwam het boerenbont servies uit de kast. Belachelijk natuurlijk om een servies alleen op speciale dagen te gebruiken, m’n moeder heeft naar haar dochters geluisterd en gebruikt gelukkig het servies nu dagelijks. Ze heeft zelfs zo’n ‘vreselijk’ tafelzeil in boerenbont motief.
Naast dit servies hebben mijn ouders ook nog een heel mooi antiek (plateel?) servies in de kast staan. Een familie erfstuk, later (heel veel later hoop ik) mag dit servies in mijn servieskast staan. Met zon-en feestdagen zal ik dit gaan gebruiken, ‘t is te mooi voor dagelijks gebruik.
@Marty Ja! dat was het servies uit mijn jeugd, die met de Amsterdamse grachten er op, die werden toen verzameld met een bepaald merk koffie geloof ik. Je zie het nu ook veel op rommelmarkten e.d.
Dat dit ook een leerzame site is blijkt wel uit het feit dat ik dacht dat Brabants bont een andere naam was voor Boeren bont, Bedankt Sentiment voor het linkje naar wat wél Brabants bont is
Henny-Jane: brabants bont is die inderdaad rood-wit geblokte stof, waar vroeger keukengordijntjes van werden genaaid,ook onder het aanrecht het gootsteenkastje achter werd verborgen, en als er dan nog stof over was dan kon er nog een tafelkleed (tafellaken) uit. Kneuterig, knus en gezellig!!!
Het boerenbont serviesgoed is nog steeds volop verkrijgbaar en her en der zeer populair, ik ga graag naar rommel- en vlooienmarkten en daar ligt en staat genoeg.
Allebei het bonte goed voor de liefhebber. Ik hou er niet van.
Ik hou van crèmekleurig en egaal. En op zolder staat nog ingepakt het witte servies met bladgouden randje, geërfd van tante Mien, het staat daar prima want het bederft niet en is na mijn tijd voor de liefhebbers.
Hee sentiment,
wat je schrijft over dat glazen servies kan ik me ook nog herinnereren. We hadden bruine en groene bordjes. Je mes kon er zo akelig op piepen iek.
Heb nu zelf ook een gezellig boerenbont serviesje. Hollandse gezelligheid zullen we maar zeggen…..
Vroeger thuis hadden wij een wit servies met een gouden randje en idd Sentiment: voor ‘door de week’ het rookglas BP servies, waarvan nog steeds wat schaaltjes in mijn keukenkastje staan!
En wat we vroeger thuis ook hadden…. heel walgelijk maar wel handig met kleine kindjes: kadootje van een bevriende directeur van een fabriek in plastic goederen: een groen (!!!)gekleurd plastic servies: borden, soepkommen, schalen. Bahbah. Ging later mee op schoolkamp en naar de camping.
Zelf hebben wij nog steeds Boerenbont servies in de kast staan! Ik heb het jaren geleden -uit nostalgie- gespaard en gebruikt; nog enkele bekers en schalen zijn er over van wat eens een enorm servies was (met verjaardagen kreeg ik van familie en vriendinnen telkens Boerenbont serviesgoed erbij).
Tegenwoordig staat er het Coop-zegeltjes servies van een paar jaar geleden in mijn kast en toen onze neef met zijn familie uit Nieuw Zeeland op bezoek was zei hij verbaasd: dat servies kun je bij ons bij de supermarkt bij elkaar sparen! Een wereldwijd spaarplan dus, haha.
Het bruine glazuren servies van ons trouwen heeft inmiddels een plaatsje gevonden in Duitsland. Het is geruild tegen een maagdelijk wit servies.
Mijn dochter heeft alleen maar Wedgewood; dat van Albert Heijn (haha, ook al van de supermarktspaaraktie: zo moeder, zo dochter).
Bij die goedkope restaurantjes in Italië zie je veel Brabants bont op de tafel liggen. Soms staat er zo een fout flesje vino in een mandje bij en natuurlijk een bosje kunstbloemen
Het is alsof je zo de jaren 70 instapt.
Hallo allemaal
Jaren 70, wij gebruiken dit nog dagelijks,
dat is sentiment.
Niks oubollig leuk fris op tafel.
vrienden van ons ook oudjes willen nog altijd koffie uit deze kopjes.
Bedankt daarboven, nu weet ik wat voor bont tenminste bont is!
Ik heb nog een anekdote over dit boerenbont: Toen ik een jaar of 20 was, kwam er in mijn woonplaats een Turkse dansgroep, die over een aantal gastgezinnen verdeeld werden gedurende de week dat zij er waren. Ook bij mij kwam er een jong Turks stel logeren, ik kreeg van hun een prachtig tafellaken als presentje, en toen het afscheid er aan kwam na die week, wilde ik hen ook iets typisch Nederlands meegeven. Omdat het een echtpaar was, dacht ik aan iets duurzamers voor in huis, dus meende ik iets van boerenbont te moeten geven. Ik kocht een thee setje, 2kopjes en schotels, melkkannetje en suikerpotje. Ik gaf het hun ,met de mededeling dat het iets echt Nederlands was…. ze waren er heel blij mee….De jongeman keek onder het kopje en zei : made in Belgium…Ik heb tot ver achter mijn oren gebloost, NOOIT geweten dat het gefabriceerd werd in België! Typical Dutch…jaja
Dus elke keer als ik iets van boerenbont in mijn handen krijg, moet ik aan dat voorval denken.
Ik heb het zelf nooit in huis gehad.
Zowel mijn moeder als mijn tante hadden aardig wat serviesspulletjes met boerenbont. Na het overlijden van mijn tante werden die twee “collecties” samengevoegd en na het overlijden van mijn moeder, verhuisde het hele servies, dat absoluut niet compleet is, maar eerder een samengeraapte verzameling, naar mij. Ik heb niet alleen bordjes, kommetjes, mokken en eierdopjes, maar ook een paar dekschalen en verschillende soorten vierkante en ovale schalen en schaaltjes in allerlei formaten.
Ik gebruik het maar heel zelden (zo af en toe een bordje of een beker, de koffiekommen eigenlijk nog het meeste), maar het staat in een mooie servieskast in de keuken, samen met het Wedgewood van mijn moeder.
Oh ja, ik heb ook nog een paar blikken (voor koekjes en suiker) met boerenbont en een schort en ik had zelfs ovenwanten, inderdaad alles uit de nalatenschap van mijn moeder. De ovenwanten hebben echt nog jarenlang dagelijks dienst gedaan, maar waren onlangs zo ver heen dat ik ze toch maar heb weggegooid.
Ik geef het toe: ik ben een beetje een boerenbont-junkie, al verzamel ik het niet aktief en heb ik ook nog nooit een “stuk” zelf gekocht.
Boerenbont hadden we thuis in Rotterdam niet; ook geen Wedgwood (ik ben de ‘e’ niet vergeten
). Ook nooit meegedaan aan serviezen spaarakties.
Oh ja, ik heb wel het servies van Janneke Brinkman en nog een krijgertje van V&B.
Was ook altijd gek op dat kneuterige boerenbont en heb het een tijd lang bij elkaar gespaard in de 60er jaren. Mij dochter (toen een jaar of 4/5) heeft me daar goed vanaf geholpen. Het kastje waar het hele spul in stond te pronken had een klep waar zij op een onbewaakt ogenblik aan ging hangen. De hele kast met inhoud viel over haar heen. Gelukkig mankeerde zij niets, maar van mijn bloedig opgespaarde servies was weinig meer over, snik.
Nog iets dergelijks heeft ze mij geleverd toen ze nog kleiner was met het eveneens opgespaarde koffieservies met de Amsterdamse afbeeldingen. (gespaard van Nutroma koffiemelk, Aidan) Het stond te pronk op een theeblad en helaas stond de kinderstoel met mijn dochter er een keer te dichtbij. Ze trok aan een puntje van het blad en ja hoor….
Ben na deze ontmoedigende ervaringen maar definitief gestopt met opsparen en ach het zijn per slot maar dingen.Hoewel,toen het gebeurde….haha.
mijn tante word binnenkort 85 en wil heel graag een stel kopjes en schoteltjes.
dus mijn ouders, leek als ze zijn op computer gebied vroegen mij om eens te kijken.
ik kwam een set tegen van 6 kopjes en schotels. die heb ik dinsdag gehaald. mijn moeder vond ze zo mooi dat ze zelf houd, heeft tante ff pech
Na ettelijke serviezen te hebben versleten ben ik -sinds 3 jaar- overgestapt op het Boerenbont. Schreeuwend duur wel om het aan te schaffen maar Moederdag, verjaardagen, sinterklaas, Kerst… Ik heb altijd een lijstje klaar liggen. Zelfs manlief is aangestoken want hij zoekt het hele net af op zoek naar net dat ene….
Schoonmoeders, nog van de oude stempel dus ook Boerenbont, heeft me benoemd als erfgenaam van haar Boerenbont verzameling. Twee jaar geleden verraste ze mij met een zelf ontworpen tafelkleed met boerenbont-motief. Ik combineer mijn servies altijd met een “moderne” inslag, oud en nieuw door elkaar zeg maar. Niks ouderwets! En een ander voordeel…. Na jaren is het nog steeds te koop!
Wij hadden vrij veel boerenbont huis. Niet het kannetje op de foto. Wel bijv. een lepelvaasje, wat ik heel bijzonder vond. Ik vind het nog steeds leuk om te zien, maar mijn man zal er niet blij mee zijn als ik het in huis haal
.
Voor mij is boerenbont ook jeugdsentiment. We gebruikten het altijd door de week en op zondag hadden we een ’s zondags-servies. Een half jaar geleden ben ik ook aan het boerenbont begonnen. Enig. Een stukje sentiment op tafel.