Raar kindergedrag
Op maandag 4 juni 2007 geschreven door Rick67
Hoewel het begrip raar in de ogen van een kind flink relatief is, kon ik mij als kind zeer vreemd gedragen in de ogen van mijn ouders.
Van veel gedrag kan ik me het gedrag zelf wel herinneren maar helaas niet meer het waarom ervan. Ik kan dit gedrag misschien het beste illustreren door middel van een aantal voorbeelden.
Zo moest ik bij het naar school lopen steevast eerder voorbij een deur of boom zijn dan een van achteren naderende auto of fietser.
En dat de hele weg lang.
Ook had ik de neiging om onder de eettafel te gaan liggen en naar de onderkant van die tafel te gaan kijken. Het is moeilijk om terug te halen waar ik aan dacht maar volgens mij zat ik gewoon te fantaseren over van alles of gewoon na te denken.
Verder vond ik het heel normaal om ondersteboven op de bank te zitten en alles op zijn kop te bekijken en zijn de keren dat ik mij van de trap (met tapijt) liet glijden op mijn achterste niet te tellen geweest.
Had jij ook ‘raar’ kindergedrag en wat was dat dan?
47 reacties op “Raar kindergedrag”
Laat een reactie achter
Raar kindergedrag? Voor “grote mensen” was zo veel van wat kinderen deden “raar”. Meestal had je als kind toch wel een zeer logische verklaring voor de dingen die je toen deed, maar het probleem is dat het superieure “kinddenken” bij de meeste grote mensen helaas verloren is gegaan. Hierdoor begrepen ze er vaak niets van en dat resulteerde dan in het verbieden, straf, etc. Rare mensen hoor, die volwassenen!
Oh ja, Ik vond het vroeger altijd leuk om op de randen te lopen. De randen van de stoep, de brug, de zandbak, etc. Kreeg elke keer weer te horen dat ik moest stoppen daarmee (ze waren natuurlijk als de dood dat het een keertje mis zou gaan), maar ik was toen al een echte rebel en deed het dan lekker toch.
@ Rick67
Ik hoop dat het allemaal is goedgekomen
Tja het niet willen raken van de randjes van de stoeptegels als je naar school liep, was er ook zo ééntje.
Overigens zie je veel van dat ‘dwangmatige’ nog terug bij volwassenen, zlas met tennissers die even op een bepaalde manier aan hun racket wrijven.
Van de trap afglijden tot ik een zere kont kreeg heb ik zeker gedaan samen met mijn broer, waarom we dat deden toen weet ik ook niet nee.
Voor de rest moet ik even hard nadenken weer en kom ik er misschien later weer op terug!
Als kleuter liep ik of met m’n jurk omhoog (in m’n onderbroek dus) of met m’n handen in m’n lange mouwen zodat het dus leek alsof ik geen handen had. Dit tot grote ergernis van mijn vader.
Ook als we, op zondag naar het Mastbosch gingen, was het heerlijk om op boomstammen te lopen; benenbrekerij zei m’n vader dan…ik hoor het hem nog zeggen.
Ik kan me zo niks bedenken.
Heb denk ik nog raar kindergedrag……af en toe, heerlijk!!
hoezo kindergedrag, wil nog altijd fietsers en zwemmers inhalen, overgehouden van zwemles vroeger……..
Dat valt een beetje tegen zeg…ik had hier wel hele lappen tekst van mede JS’ tjes verwacht. Ik kan hier dus wel een boek over schrijven
Wij gingen ook altijd ondersteboven op de bank liggen, en dan moest iemand voor ons gaan staan en praten. Dan bleven wij net zolang naar de mond kijken tot het leek alsof de onderlip de bovenlip was…is heel komisch hoor!
Onder het bidden dreunde ik als peuter altijd hele verhalen op van ” MEISJE ONDER DE BRUG GELOPEN” niemand aan tafel snapte daar een jota van. Ik weet zelfs nog waarom ik dat zei als peuter. In het gebed komt een zin voor ” EN U ZIJT ONDER DE VROUWEN” Mijn peuterhersens dachten ” onder vrouwen, dat kan allleen als je vanaf een brug naar beneden kijkt en dat daar dan vrouwen staan. Ach logisch toch?
Schiet mij ineens te binnen dat het zoontje van mijn zus (nu inmiddels puber) lange tijd naar de basisschool ging met een vergiet op zijn hoofd
Mijn zus vond dat allemaal wel prima…maar die blikken van de andere moeders!
Oh, ik schijn ook heel irritant als kind steeds alles wat ik zei, daarna nogeens fluisterend na te zeggen??? Geen idee wat het voor een afwijking was, zal wel een stukje onzekerheid zijn geweest. Ik koos er ook vaak voor niet met volwassenen te praten…alleen wanneer het echt niet anders kon.
In de vijfde klas van de lagere school deden mijn vriendin ook altijd zoiets belachelijks na schooltijd. We gingen samen op een fiets, zij op het zadel en de handen aan het stuur, ik achterop trappend. We zaten aan elkaar vast doordat we in een vuilniszak twee hoofdgaten en vier armsgaten hadden gemaakt en over ons heen hadden getrokken. En verder waren we nog bewapend met een microfoon (wc-rol) waardoor we teksten konden roepen.
Zo reden we dan op die ene fiets keihard door onze straat, langs de school en riepen door de wc rol hard ” HIE HA HOOOH…. WIJ ZIJN DE GURILLIOOOS” (onze leraar noemden we altijd Goerrila (de man had nogal wat lichaamsbeharing…maar daarover meer in een volgend log ??
Vooral het deel van de straat waar allemaal kuilen zaten, werd met flinke snelheid overheengereden.
Schiet mij te binnen
-Ik had van wol een pompoentje gemaakt, en dat moest iedere dag mee naar school en op de hoek van mijn tafeltje liggen.
-Ik vond blijkbaar op de lagere school (vierde klas)dat mijn haar er kletsnat veel mooier uitzag, dus tussen de middag werd de kam nat gemaakt en door mijn haar gehaald. En zo ging ik naar school.
toen een klasgenootje eens opmerkte ” het lijkt wel of jou haar nat is” ging ik dat ook nog eens glashard ontkennen (alsof het een natuurlijke haarglans was)
Toen mijn moeder weer ging daten na mijn vaders overlijden, hebben we ook het nodige gedaan (er werd ons zomaar een vreemde kerel opgedrongen, vonden wij)
Ik vond die man vreselijk, maakte bijvoorbeeld denigrerende opmerkingen over de billen van mijn zoudere zusje van 13(ze was nogal gezet). Toen heb ik als kind wel eens een dikke klodder spuug in zijn koffie gedaan (moest dat notabene voor die man indoen)
Toen die familie van die man eens kwam kennismaken, vluchten wij naar boven, om vanuit het slaapkamerraam blote barbies aan touwen voor het woonkamerraam langs te laten gaan ( Het kan zo in de film schatjes
)
Die familie daarna niet meer weer gezien!
Als kind keek ik naar tv-series als Batman en Zorro en wilde maar wat graag ook zo kunnen vechten, springen en paardrijden! Verkleed (met masker en al) sprong ik graag van het kolenhok achter het ouderlijk huis naar beneden en verbeelde me dat ik kon vliegen! Soms kwam ik onder de builen in huis. M’n moeder ging vervolgens met me naar de dokter en die zei: uw zoontje moet volgens mij aan een brilletje, want hij ziet niet alles goed en stoot zich daardoor nogal snel. Het is gelukkig goed gekomen hoor, maar ik kan alleen nog steeds niet vliegen…
Een tijd geleden zijn teksten van ons gebruikt voor het boekje ‘Wat de pot schaft’.
?
Onze teksten gaan nu toch niet gebruikt voor het boek ‘raar kindergedrag’
Wat ik me kan herinneren: toen ik een jaar of zes was deed ik regelmatig het plassen van een mannetjes hond na. Niet buiten hoor, maar gewoon binnenshuis in de woonkamer. Waarom? Geen idee.
Ook liep ik op straat vaak met mijn voeten klappend neerkomend op de trottoir tegels.
En ook continu tussen mijn tanden doorfluiten, mijn moeder werd daar dol van.
Ehm….oh ja, ik dronk als kind (en nu ook nog) wel eens Benco chocolademelk (van die lekkere grote korrels)met koude melk en dan zei mijn moeder: twee schepjes en niet meer….nou, dan liep ze weg en gooide ik gelijk drie schepjes erbovenop (foei) Ze heeft gelukkig nooit door gehad dat ik er meer in deed (haha) en nu? ben ik weer kind want die extra schepjes af en toe vind ik nog steeds heerlijk ja en nu weet ik dat ik het zelf moet betalen
En de kids? van mij ogen ze er wel een schepje bovenop nu doen, alleen vinden ze twee schepjes lekkerder 
Het ALLER-achterlijkste wat ik heb gedaan is:
met mijn tong vastgevroren zitten aan de brugleuning van de Suezkade-Conradkade, in mijn stad Den Haag. Het had flink gevroren (let wel: dit is ca. 45 jaar geleden) en op de brugleuning zat een laagje rijp. ik likte dat eraf met als gevolg dat ik vastzat.
Eerst paniek maar met warm spuug toch losgekomen.
Het leukste was bomenklimmen, hoe hoger hoe beter. Tijdens zondagse wandelingen met het gehele gezin, stond mijn ouders vaak het zweet op de rug. Hing ik ondersteboven voor hun neus te bungelen, de tak in de knieholtes…….het is ALTIJD goed afgelopen. Ik had voor gym op school ook een 9 op mijn rapport. Was , met tekenen, mijn beste cijfer
Ook ik liep op de “even” stoeptegels, of de stoeprand, en als ik eraf raakte dan gebeurde er iets naars, wat ik dan in gedachten al had ingecalculeerd.
Tja, voorderest was ik een wildebras en vol creatieve ideeen
RAAR? Jawel, schiet me nog net te binnen…
echt wel een beetje vreemd maar vooruit: voer voor psychologen (mijn jongste dochter dus)
Als ik vroeger van wijlen mijn moeder op mijn donder had gehad (in de vorm van een paar rake klappen) en ik vond het niet eerlijk dan verzon ik, als ik ’s avonds in mijn veilige bedje lag, hoe ik wraak zou nemen.
Ik fantaseerde dan dat ik ernstig ziek was en misschien wel nooit meer beter zou worden, en dat mijn moeder dan handenwringend van wanhoop en spijt naast mijn bed neerknielde en vroeg: kind kun je me vergeven?
En dat ik dan mijn hoofd wegdraaide en fluisterde: neeeeeeeeeeeeeeee.Haar daarmee veel verdriet deed.
Daar bleef de wraakaktie bij, een fantasietje en daarna viel ik gewoon in slaap en waren de klappen weer verwerkt.
Zo. hier laat ik het maar bij.
Groetjes allemaal, op deze zonnige maandag.
Mijn bed moest altijd heel strak opmaakt worden, zodat ik een soort zak stapte, daar kroop ik dan ondersteboven in (hoofd aan voeteneinde) en als ik het dan echt benauwd kreeg ging ik normaal liggen.
Ook de eerder genoemde stoeptegels (randjes niet raken) deed ik, ging toen nog want toen had ik nog niet zulke grote voeten
Altijd de oneven treden van de trap nemen, enz. enz. en het is verder nog goed met me gekomen hoor!
Oh ja, ik lag altijd horizontaal in de wieg en toen had je nog niet echt van die stootranden die overigens nu ook alweer verboden zijn, ik lag vaak met mijn hoofd tegen twee spijlen gedrukt en dan had ik dus weer twee deuken in mijn hoofd, ik moet dat zo vaak aanhoren van mijn moeder! Ook lag ik altijd dubbel met mijn linkeroor dus vandaar dat mijn linkeroor groter is helaas dan de rechter, mijn moeder nog geprobeerd met pleisters enzo.
En hij weet het nog hoor! Ik denk dat hij nog maar 5 jaar jong was……
Raar kindergedrag? Wat dacht je van mijn broer in de hoge brandnetels gooien omdat ik kwaad op hem was midden in de zomer in onze zwembroek? Staat ook bij een andere log geloof ik, weet niet meer.
Een neefje van mij (nu neef natuurlijk) vond het zo leuk om in de auto van zijn vader te stappen toen we op bezoek waren bij onze oma en die woonde naast een kerk, laat dat neefje nou tegen de kerk aangereden zijn omdat hij op een of andere manier de auto naar voren kon laten gaan door de rem los te maken?
Ik lag in een stuitligging, maar kan me dat niet meer echt herinneren… En of dat raar kindergedrag was??
De pop van mijn zus heb ik eens, opgestookt door een zusterloos vriendje, met een rode pen de mazzelen gegeven. Nooit kwamen die stippen er meer af…
Ook lag in vaak onder de huiskamertafel en ontdekte daar dat waarschijnlijk m’n pa daar z’n uitgekauwde kauwgom achterliet. Raar ‘grote mensen’ gedrag!
Ik moest altijd alle trappen die ik tegen kwam op en neer.
En als er iets vervelends in de lucht hing : “Als de vogel wegvliegt voordat ik er langs ben heb ik een goed dictee” of zo ….
Ik sabbelde altijd aan de puntjes van mijn kragen : werden er niet beter van.
Nu doe ik het volgende :
Ruiken aan alle geurkaarsjes in de winkel.
Schatten hoever honderd stappen is en dat uitproberen.
Kinderen denken magisch, hieraan ontlenen o.a. figuren als Sinterklaas, het monster in de kast en de tandenfee hun bestaansrecht. Dit wordt door volwassenen wel eens als raar of onverklaarbaar gedrag beschouwd, zelfs door de bewuste kinderen als ze eenmaal zelf volwassen zijn.
ja, dat magisch denken brak mij op toen mijn vader geheimzinnig aan mijn moeder over kinderbijslag vroeg, lag in bed te snikken en vroeg wanneer ik precies geslacht zou worden…
en ook eens een carbonpapiertje meegenomen naar bed om mee te spelen, mijn moeder rilt nog bij de gedachte aan die avond dat er twee blauwe handjes boven de dekens uitstaken.
Ook dacht ik dat alle moeders in corsetten (s)liepen, dus wurmde ik mij er ook in omdat ik moeder wou worden.
Nicky haat die teennaad van sokken en klapt dus sinds de kleuterschool zijn sokken dubbel en trekt dan de schoenen aan.
Ramon dacht toen hij klein was dat hij een echt prinsesje was, dat tussen “gewone” mensen moest opgroeien van zijn ouders…
Als tiener op de middelbare school opeens een golf van religieuze drang gekregen en dacht dat alleen mijn laatste gebed zou meetellen dus midden in de les stiekem voor het heil van het ganse mensdom bidden omdat ik tijdens de lunch alleen maar om zegen voor de spijze had gevraagd…..
Volgens mij bezat ik niet van die rare gewoontes of “het altijd waarom” moeten vragen moet ook meetellen. Hoor altijd dat ik zolang om het waarom vroeg dat er voor niemand meer uitleg te geven was. Het vertellen van schuine moppen(harry touw) en public op drie jarige leeftijd en alle automerken herkennen zo rond mijn vierde(ik kan nu nog geen fiat van een ehh bmw)onderscheiden.Maar vind die dingen nog steeds niet raar terwijl ze nog vrij regelmatig verteld worden door de rest van de famille.
Rare dingen die heeft mijn zoon. Al van baby af aan(en probeer daar maar eens achter te komen)huizenhoog gillen als niet alles eerst rechts werd aangedaan.Begon maar opnieuw want hij stopte niet eer je dat deed.Werd op latere leeftijd wat makkelijker want dan zei ik gewoon welke eerst. Alles nadoen wat ie zag.Van peterpan(3jaar) ik kan vliegen en van de trap af springen. Powerrangers werd dat later en dan zijn oudere zus van de schommel meppen met een bezemsteel.Hij mocht van mij dan ook geen tv meer kijken.Paulus de boskabouter en tiktak. Hoewel paulus achteraf ook tegenviel want hij beukte zijn zus(die heeft wat te stellen gehad)boven op haar gezicht met zijn hoofd waarbij, toen ik hem na fikse straf,met tik op de billen erbij,zijn uitleg was dat gregorius dat ook altijd bij de schildpad deed. Weg onschuldige paulus.
Kijk dat zijn rare kinderdingen
ook typisch kind is een groene mouw van al die snotterbellen waarvoor je geen zakdoek voor handen had,wij hadden zo’n meisje in de klas en baalden als we iets lekkers hadden, kwam ze met die snotterkanus bij ons kwijlen, brrrr
Heel herkenbaar Rick67! Ik lag laatst ook weer zo onder de tafel [omdat mijn zoontje daar naartoe gekropen was], en ik keek zo tegen de onderkant vd tafel (met schuifmechanisme om de tafel langer te kunnen maken) en ik kreeg enorme flashbacks…Ja, dat beeld v e onderkant v e tafel…heel herkenbaar.
Ook met de benen omhoog op de bank; zo deed ik ‘t ook vaak tegen de muur in bed. als ik hoorde dat mn mama naar boven kwam rond middernacht om zelf naar bed te gaan en me onder te stoppen, dan ging ik zo liggen met mn benen omhoog tegen de muur en dan deed ik of ik sliep. Dan kwam ons mam de kamer stilletjes op,en proestte ‘t dan uit en dan kon ik vaak zelf ook mn lach niet houden.
ik kon ook flippen van als t schemerig was en je kijkt dan in de spiegel dan zie je jezelf wel ,maar niet zo goed. en dan ging ik heel dichbij voor de spiegel staan en begon ik te schreeuwen met wenkbrauwen zo ver mogelijk omhoog getrokken totdat ik echt bang van mezelf werd. M’n ouders zullen daar ook wel bedenkingen bij gehad hebben hahaha.
Ook had ik alitjd zelfverzonnen woordjes.Bijvoorbeeld het woord ‘Sepses’ had ik verzonnen en vond dat grappig (bleek later dat sepsis echt iets was). Ook het woord Liedel is jarenlang zo’n woord geweest wat ik graag heel hard riep. Het onbegrip van mijn moeder was dan leuk. Ik herinneer me ook dat ons mam in de keuken stond en ik loop naar haar toe en roep steeds “Lakenvis”. Ons mam begreep t natuurlijk niet en ik hoor haar “steven doe nie zo misselijk” nog luid in mijn hersenkrochten galmen als ik me concentreer. Ja, ik had heel veel rare dingen, vooral met woorden.
Zo vond ik dat de keukenvloer naar mensenadem proefde en de ramen naar lieveheersbeestjesbuik, en de BH van mn moeder rook naar Paardenseks. De geur weet ik niet meer en ook niet meer hoe ik daar bij kwam, maar weet dus nog wel dat ‘de BH van ons mam naar paardenseks rook.’
Ja, mn moeder heeft vaak haar geëpileerde wenkbrauwen gefronst. Ik ben dat trekje trouwens niet helemaal kwijt. Ik heb nog steeds woorden in m’n hoofd zoals Eendendeeg of Lakeieneczeem. M’n vrouw heeft hier overigens totaal geen begrip voor. Af en toe roep ik ineens ‘tralie’ of ‘ballenjongen’. en als ik niet oppas dan verlies ik mezelf snel daarin….
aluminiumfolie tegen je vullingen in je gebit aanhouden en dan kijken wie dat het langst kon volhouden….zou dat tegenwoordig onder de noemer sm vallen?
Sandra67: nog vergeten te zeggen maar ik heb van je stukjes genoten…
ik vind t allemaal heel herkenbaar hoor! maar of dat nu een goed teken is…?!
haha, steven Ramon riep in zijn slaap dat nicky zijn stentor had afgepakt……
@ Steven….dat lijkt wel een vorm van Gilles de la tourette
Ria: natuurlijk..zijn stentor. Logisch.
San67: hehe, als ik een doku op TV van Gilles zie, dan zakt mijn hoofd meestal wat tussen de schouders omdat ik tot mijn volledige eerlijkheid moet bekennen dat ik erg veel herken in een bepaalde vorm v Gilles. Het is niet de 1e keer dat ik ‘Gilles’ genoemd word!
Ik heb met woorden dus wel een vorm van dwangneurose, maar dat leverde meestal schitterende opstellen op en m’n Nederlands Rapportcijfer was vaak zó hoog, dat de lucht eromheen zelfs ijler werd!
Nadeel; alles wat ik denk in mijn hoofd neig ik om in een melodie te denken. Ik maak dus altijd liedjes met de grootste onzinteksten in mn hoofd. als t eruit komt, heeft mijn vrouw het moeilijk.
Ruzie!!!
Wat een leuke foto….*grijnz*
Het allerergste wat mijn zus en ik ooit hebben gedaan is ook wel meteen heel erg…. We moesten met ons babybroertje wandelen en gingen naar onze favoriete speelplek: Het ravijn, een zandafgraving..Daar hebben we ons ingebakerde broertje vanaf laten rollen….Ik beneden om hem op te vangen (ik was 6 mn zus 9) gelukkig is er niets gebeurt (alhoewel we wel bij iedere vreemde gewoonte of afwijking schrikken, mn zus en ik.”Zou het daarvan nog komen….” )
Vaag staat me bij dat we ook de kinderwagen naar beneden hebben laten stuiteren, daar zal hij (hopenlijk) niet ingelegen hebben….
Toen onze moeder hoorde dat we niet netjes een rondje gereden hadden hebben we flink straf gehad, trouwens, na een paar dagen hoorde ze de werkelijke versie (ze wist alleen maar van ons uitstapje) kregen we alsnog een terechte straf…
Je had van die drinkbekertjes van piepschuim, daar nam ik altijd graag een hap uit. Was sowieso nogal bijterig, mijn zus heeft nog littekens van de keren dat we ruzie hadden en ik mijn tanden in haar ledematen zette.
Korstjes van het brood vond ik niet lekker en had de neiging ze overal te verstoppen. Bij de grote schoonmaak kwamen die dingen (vaak groen en pluizig beschimmeld) echt overal vandaan. Van achter de verwarming, onderin plantenpotten, etc.
Verder sliep ik graag met mijn hoofd in de kussensloop gestoken en werd wel eens slaapwandelend ergens in huis aangetroffen, soms nog met dat kussen op mijn hoofd.
Hahaha al die verhalen; hoogst interessant voor Drs Zieleknijper. Ik las hierboven ergens dat iemand dwangmatig achter een lantarnpaal MOEST staan zodra er een auto aankwam, dat is heel hekenbaar en ik geloofde stellig dat mij groot onheil te wachten stond als een auto mij passeerde voordat ik achter die lantaarnpaal stond, of achter een geparkeerde auto. Voer voor psychologen.
Ik heb ook nog heel lang gedacht als kind dat ik zou kunnen leren vliegen. Mijn broertje moest van mij altijd meedoen met dat spel. We gingen dan met een bezem tussen de benen van een tuinstoel afspringen. En dan jezelf wijsmaken dat je bij iedere volgende sprong steeds iets langer in de lucht was gebleven
Ik heb ook nog een periode gehad dat ik veel in het fantasiefrans tegen mijzelf en anderen sprak…tja ik was toen ook wel superverliefd op dat jongetje van de verschoppeling
@ Jacqueline…oh ja…bijten in vreemde voorwerpen, ook zo iets.
Die pot met gekleurde badzout (we hadden niet eens een bad) die mijn moeder eens voor haar verjaardag had gekregen. Die bleef maar lonken, ik moest er gewoon van proeven.
Verder nog bijten in stiften, stiftdoppen (een aanrader), potloden (vooral met gum ), houtjes van hamertje tik, koortjes van de jas vooral met van die plastic stoppertjes.
Ook als ik vroeger naar die oude microfoons op televisie keek, dan had ik daar mijn gebit als kind ook wel eens in willen zetten
Ha ja, Sandra67, deed ik ook altijd, van de eettafel afspringen omdat ik dan ook dacht dat ik nu definitief zou kunnen vliegen!
Van een paperclip een beugel maken want dat wilde ik altijd toen zo graag, ik heb hem daarna toch nog kort gehad haha!
nou, ja sandra die microfoons zagen er ook leuk gekleurd uit, vooral de duitse waren net megalollies.
bijten in glas was interessant, vooral op zaterdag bij oma gewoon een stuk uit een drinkgals bijten, dikke mik joh als je je verveelde er was altijd wel een familielid zo gestrsst dat die in je mond wou kijken, nooit geen spatje bloed gehad, ik verstond de kunst gewoon.op het laatst beet ik gewoon op verzoek van mijn nichtjes.(please don’t try this at home)
Wordt steeds leuker dit log.
@Steven70 met jou zou ik wel een daagje zoet kunnen brengen denk ik dus als je weer een keer ruzie dag heb wil ik me wel lenen als klankbord
ik had de gewoonte om kauwgom van straat af te pulken en dan in mijn mond te stoppen. Totdat mijn moeder een keer ontdekte dat ik wat in mijn mond had. Ze vroeg hoe ik er aan kwam. Ik zei:” van straataf gepulkt”. Zij: “dat is toch vies?” Ik haalde de kauwgom uit mijn mond en liet haar zien dat het schoon (gekauwd) was. Sindsdien kreeg ik een dubbeltje zakgeld….
Ik was toen 5 jaar.
Ik woonde op de haven in Zaamdam, en wat spannend was, was dekschuitje springen. Wie durfde de sprong te nemen, van dekschuiten die ver uit elkaar lagen. Eén kind is er mee verdronken. Sindsdien ook nooit meer gedaan, de schrik zat er goed in.
Wat ook een afwijking van mij was, was dieren mee naar huis nemen, dieren die gewond waren of uit het nest gevallen. Een keer een meegemaaide eend uit het park meegenomen op de fiets en thuis in de badcel gezet en hem daar goed verzorgde.
Ik heb ook en keer een katje gestolen bij de buren, omdat ik gezien had dat die kinderen het diertje steeds onder water hielden, totdat het bijna stikte. (ik was toen 6 jaar)Ik had het diertje verstopt in de klerenkast van mijn ouders. Die hoorden s’nachts een raar geluid en ondekte het diertje. Ze wisten gelijk wie de schuldige was. IK!! Mijn moeder ook groot dierenliefhebster, heeft een goed tehuis gezocht.
Ik presteerde het zelfs om een keer met een geit thuis te komen. Die liep los in onze wijk. Mijn moeder wist niet wat ze zag, stond er ineens een geit in de gang. (haha)
Mezelf redelijk kennende, moet ik een hoop rare dingen als kind gedaan hebben. Ik kan me nog maar twee dingen herinneren. Als kind moest ik overal in klimmen, lantaarnpalen, bomen, hijskranen, fabrieksschoorstenen met klimijzers en andere dingen waar je in kon klimmen. Als m’n ouders een avondje van huis waren voor familiebezoek of zoiets, dan haalde ik wat kleine meubels in bed, trok daar de dekens over heen en ging daaronder, klem tussen de poten, rustig slapen. Als m’n ouders thuis kwamen en gingen controleren of we allemaal rustig sliepen, kregen ze bij mij vaak een flinke shock vanwege de rare vorm onder de dekens.
De rest van de zaken heb ik van horen-zeggen, ik heb er zelf geen of een hele vage herinnering aan. Ik was ook erg onderzoekend en ging met m’n stepje, al dan niet vergezeld van een vriendje, de buurt verkennen. Dan eindigde ik vaak een paar kilometer van huis, werd door bezorgde voorbijgangers naar een politie-agent geloodst en uiteindelijk kwam m’n moeder me weer voor de zoveelste keer van het politie-bureau ophalen. Ondertussen had ik dan melk en een boterham van de agenten gekregen en had ik de grootste lol met ze. Zo ben ik ook een keer met 2 grote vissen onder m’n armen aangehouden en naar het politie-bureau gebracht. Ook ben ik een keer, rond m’n 5e jaar, met een vriendje op de step van Den Haag naar Hoek van Holland gestept en weer terug. Dat is een afstand van zo’n 16 km, totaal dus 32 km. We hebben er een hele dag over gedaan, beide ouderparen natuurlijk doodsbenauwd en de politie was al naar ons aan het uitkijken. Toen we thuis kwamen waren we doodmoe en niemand geloofde dat we naar Hoek van Holland waren geweest. Ik was er nooit eerder geweest maar we hebben het daar aan mensen gevraagd en we konden zoveel details vertellen, dat ze ons wel moesten geloven.
Dit laatste verhaal deed nog jaren de ronde tijdens de verjaardagen, als de familie weer bij elkaar kwam.
Maar die rare kinder afwijkingen zijn niet voor niets geweest. Ik ben net terug van een fietstocht door Frankrijk van ruim 1600 km. En met goede kaarten is verdwalen er niet meer bij. Ik heb op een scheepswerf gewerkt en daar moet je soms door nauwe openingen kruipen of in masten klimmen om dingen te controleren. Alleen vis koop ik tegenwoordig.
Raar kindergedrag: okee…ik heb ook nog een paar kleine toevoegingen. Ik heb het ooit voor elkaar gekregen de geparkeerde auto van mijn vader te starten, vanaf de achterbank. Wij (moeder, ik en twee zussen) zaten in de auto te wachten terwijl mijn vader een automobilist aan het helpen was met het uitvoegen uit een parkeerplaats. Die parkeerplaatsen lagen aan een gracht. Ineens zag ik de contactsleutel en zonder me te bedenken schoot ik naar voren en draaide hem om. De auto reed naar achteren terwijl mijn moeder flink in paniek raakte. De auto raakte een andere auto en het gevolg was blikschade. Het is gelukkig goed afgelopen maar ik heb het nog lang aan moeten horen.
Ik heb een autistische aandoening en een van de symptomen daarvan is het bedenken van vreemde woorden. Ik gooi er dus ook geregeld aparte woorden uit en dat zorgt soms voor vreemde blikken in mijm omgeving
Hoezo kindergedrag? Ik ben volwassen en nog steeds raar.
Ik had een hele rare: een schone onderbroek aantrekken deed ik altijd op de wc, en dan moest ik, binnen de tijd van het plassen, de oude onderbroek van de voeten af en de schone er weer om.
Als kind heb ik weleens ‘autootje’ gespeeld. Mijn ouders hadden een draaistoel en ik ging daar dan in zitten, stak een houten klerenhanger of stok tussen de leuning en het zitgedeelte. Dat fungeerde als versnellingspook en ik deed dan net of ik autoreed, compleet met start-, schakel- en motorgeluiden. Achteruitrijdend inparkeren, draaien, you name it. Soms vroeg ik dan waar ik heen moest rijden.
). Schakelen hoef ik als ik auto rijd niet, ik rijd alleen in auto’s met automaat.
Nu ben ik weliswaar in het bezit van een rijbewijs maar heb geen auto (da’s trouwens beter dan andersom
als wij visite hadden gehad dan ging ik aan de stoelen en bank ruiken , en waarom geen idee
ik heb nu nog wel bij alles wat ik eet en drink moet gewoon aan ruiken.
en als kind moest ik suiker op een ei. majo op de spinazie, suiker op de pindakaas.
en ik eet het nog zo .