Sticky fingers
Op dinsdag 12 juni 2007 geschreven door Rozemarijn
Nééé…..Geen log over de Rolling Stones. Verre van dat zelfs. Nee, ik bedoel plakvingers van lijm. Knutsellijm uit potjes, Gluton!
Een lijmsoort, dat je op de kleuterschool gebruikte voor allerlei plakwerkjes van vooral lichte materialen, want als het opdroogde, werd het schilferig en liet alles ook los.
Gluton, heb ik op het internet achterhaald, is gemaakt van water en gluten, vandaar de naam. ( Zou ook de verbastering kunnen zijn van het Engelse Glue it on…!) Ja, dezelfde gluten die in brood zitten en mensen die een glutenallergie hebben (coeliakie) moeten dus uitkijken voor die overbekende lijmsoort! (zit trouwens ook op de plakrand van enveloppen!)
Terug naar de kleuterschool: plakwerkjes maken met gekleurde stukjes papier en gluton. Vouwblaadjes van verschillende kleuren , voor de handigste kindertjes kleine stompe schaartjes( en anders scheuren) en de potjes lijm. Met kwastje. Mijn herinneringen blijven steken op plakvingers, plakhanden, plak-kleren en plakharen….En een aparte lucht….Van de plakwerkjes van toen is natuurlijk niets meer over, alleen de herinneringen.
Wat zijn jullie herinneringen aan Gluton? Of andere (kleuterschool) lijm?
(Wrijf over het plaatje van de Gluton om de lijm te ruiken)
30 reacties op “Sticky fingers”
Laat een reactie achter
Als echte kleuterjuf gebruikte ik altijd Glutofix. Een soort poeder (behangersplaksel) in een rood/gele kartonnen doos. Ik maakte altijd een emmer plaksel tegelijk aan. Vermengen met water, goed roeren anders kreeg je klonten. Even laten staan en daarna met een (soep-)lepel schepte ik de plaksel in de potjes met schroefdeksel.
Kennen jullie het plakselblok nog van de kleuterschool? Ook wel werkblokje genoemd. Er waren uitsparingen voor schaar, potlood, prikpen en kwastje naast het glazen potje voor de lijm.
Nog altijd werk ik liever met dit soort plaksel dan de “sterke lijm” die we nu gebruiken.
Weet je dat er zelfs kleuters waren die van de plaksel snoepten?
jaah,ik ruik gelijk de kleuterschool, op de kast kleurpotloden in een potje enne scharen in een blok en potloden tot stompjes slijpen met de elektrische puntenslijper van juf (als ze ff de klas uit moest).
Bracht nicky voor het eerst naar school en ja, hoor nog precies zo alleen lagen er bij juf wil puzzels voor de vroege vogels, ook is ze zo verstandig om een serie knikkers te hebben die na de pauze weer ingeleverd worden, maar ik dwaal af, heerlijk die lijmlucht (en ik walg van solutie).
Ik ruik de gluton zelfs!
Als de pot niet goed dichtzat, werd de plaksel hard.
Glutofix bestaat nog steeds,en zo maak ik nog altijd plaksel voor de kleuters. En het is ideaal om te plakken.
Ook om papiermaché te maken!
MMMMM plaksel heeft meer mmmmmm….ik zei toch al dat het bij JS plakt
Absoluut smerige bedoening werd dat altijd als ik ermee aan de slag ging vroeger. Gebruikten we dacht ik ook om allerlei papier maché werkjes mee te maken (nat wc papier om een fles of ballon etc. en dan versieren/kleuren).
Als je groter was moest je echte lijm gebruiken en die stonk altijd zo erg vond ik. Geef mij maar deze kinder behanglijm!
Ja, heerlijk was dat die plaktroep aan je handen en vooral als je daarna je handen moest wassen bij zo’n laag wastafeltje speciaal voor kleuters mocht je daarna je handen ook afdrogen aan een niet zo’n schone handdoek (weet niet of er toen al keukenrollen bestonden, dacht het niet)
Kwam je thuis zat je nog wat resten eraf te pulken
Als ik hierboven aan het woord GLUTEN denk, denk ik direct aan die tijd dat mijn dochters het eerste jaar van hun leven geen gluten mochten hebben en dat zit ook in brood geloof ik ja!
Enfin, witte potjes met plaksel en een rood dekseltje erop, is mij goed bij gebleven
Naast de verschrikkelijke plakhanden van de Gluton en de plak die je niet van je handen kreeg (je kon er met je vingers van die rolletjes van maken), herinner ik me Technicol. Dat was doorzichtige lijm in een plastic flesje met een spits tuitje. Eigenlijk zo’n zelfde flesje als waar de lijm nog steeds in zit. Wij smeerden die lijm op de rug van onze hand, lieten hem drogen om daarna zo’n groot vel lijm van je hand te kunnen trekken. Hoe groter het vel lijm, hoe groter de kick
Erratum: Ria het is glutenintolerantie en NIET allergie, want dan zou je van het likken van Gluton bijv. dikke lippen krijgen.
Voorts smeerden we dit spul op papier met een borsteltje maar ook met een soort van flexibel ijslepeltje van een licht soort rubber.
@Sue-Ellen: ik was zo’n kleuter die van het plaksel snoepte
Ook bij Glutofix dus, vanuit de emmer met een pollepel in glazen potjes met een dekseltje erop.
Als je trouwens teveel van die lijm gebruikte ging heel je plakselwerk bol staan en dat kwam nooit meer goed.
Op de middelbare had je van die tubes met doorzichtige lijm, kon je prachtige littekens van maken. Eerst lijm op de bovenkant van je hand, dan velletjes tegen elkaar elkaar aandrukken dan de lijm hard laten worden en dan met blauwe en rode pen ‘littekendraadjes’ maken, zag er vreselijk echt uit!
Mhh, wie is er nou niet mee opgegroeid
stevige witte smurrie. Later werd ik stopverfsnuiver, mmhhh
Daarnaast de pritstift en het flesje met schuinafgesneden rubberdop als veelgebruikte hobbylijmen
Ja, dit roept verborgen herinneringen op; de kleuterschool. Ik vond die lijm best wel smerig, net snot; getverderrie! De geur daarentegen kon ik wel verdragen, niet dat ik een lijmsnuiver ben, daar heb je sterker chemisch spul voor wat uiteraard niet op de kleuterschool te vinden was. Ik herinner me vaag dat wij een schortje om kregen als wij met die lijm aan de slag gingen en dat was niet overbodig, je kwam onder te zitten.
Nog een x dan.
hmm lekker gluton èn velpon, de geur dan. Nooit van geproefd.
Herinner me wel die keiharde kwastjes (omdat deze na het vorige gebruik niet goed schoongemaakt waren) die maar niet zacht wilden worden waardoor je plakwerkje helemaal naar de manen ging
wie kleeft, leeft.
En inderdaad:
je blijft plakken bij JS.
ik krijg van gluton of van de, door mijn moeder zelfgemaakte, lijm geen (jeugd-)sentimentele gevoelens.
Mijn eerste schooldag op de kleuterschool: moeders bracht me weg, samen met de buurvrouw en haar dochtertje die ook voor het eerst naar school ging. Wij werden aan een tafeltje gezet en de moeders kletsten nog wat met de juf. Op de tafel stonden potjes met een dekseltje met wit spul erin. Ik had het nog nooit gezien…. En nieuwsgierig als we waren haalden we het dekseltje van het potje.. Even geroken: mjammie, dat ruikt lekker!!! Likje proeven???! Tja….
Op mijn allereerste schooldag heb ik dus voor het eerst kennisgemaakt met gluton en het geproefd. Ik zal het nooit meer vergeten! Echt lekker vond ik het niet, want ik heb het daarna nooit meer gedaan!
Ook ík snoepte weleens uit de lijmpot,die er in mijn herinnering precies zo uitzag als het plaatje!
Gluton, ik was de naam helemaal vergeten. Op de kleuterschool heb ik nooit gezeten, maar gluton hoort wel in mijn kinderjaren. Niet alleen op de lagere school werd veel afgeknutseld, maar ook thuis werd menig plakwerkje in elkaar gefabriceerd! Met gluton dus. Ik word gelijk weer vrolijk nu ik de naam hoor. Als we geen plaksel hadden gebruikten we aangemaakte stijfsel, was kennelijk nog goedkoper (maar werkte minder prettig, vond ik)
(Wrijf over het plaatje van de Gluton om de lijm te ruiken)
Zit bij het zien van dit plaatje direkt weer in de kleuterklas. Menig plakwerkje mee in elkaar gezet hiermee. Was dit trouwens wel uitwasbaar want kan me de kleuterjaren van mijn kinderen nog voor me halen en die troep ging dus nooit meer uit de kleren. En was nog wel uitwasbaar pfff not
Ik zag die witte lijm die we thuis vroeger ook altijd hadden bij de action staan. Dus voor iedereen bij wie de wrijf en ruikfunctie op de computer niet werkt, op naar de ACTION
Toen ik laatst bij een toneelvoorstelling van een van mijn neefjes weer eens door een (basis-)schoolgebouw liep, rook ik weer die geur van vroeger. Of het nou de geur van de lijm was, of van de verf die ze daar gebruikten, kon ik niet thuisbrengen. Maar ik herinnerde me die lucht nog goed.
Gluton werd bij ons op de lagere school al snel vervangen door GIM-GOM. Een flesje met een ronde bodem en een achtkantige hals. Boven op die hals zat een schuine rode rubberdop met een insnijding erin. Door het schuine deel te buigen kon de gom door de insnijding op het papier komen. Het voordeel was dat je veel dunner kon “plakken” en dat je geen last had van korreltjes(ingedroogde en vermengde lijmrestjes). Volgens mij was Arabische Gom een belangrijk bestanddeel van Gim-Gom. De lijmresten op de rubber dop konden eenvoudig worden verwijderd.
Jasses ja, zat een meisje in m’n klas dat dat spul graag oplikte
En die Technizooi weet ik ook nog, inderdaad vaak op m’n hand geplakt
Dat spul met zo’n klapdingetje bovenop - was tegelijkertijd de afsluiter en je kon er een groter vlak mee insmeren (bestaan nog meen ik), dat is volgens mij een soort opvolger van dat Technispul?
Dat haatte ik, het rook vies en steeds als je zo’n flesje pakte moest je eerst dat klapding open zien te krijgen, terwijl het muurvast zat in de globbers lijm die keihard opgedroogd waren. Dus kiezen: of niet lijmen, of het met zoveel geweld openmaken dat dat oranje ding van het flesje gerukt werd. Je kon ze wel weer terugplaatsen, maar dan moest je dus éérst weer die lijmklonten wegbikken.
Gim-gom ken ik ook nog ja, tegenwoordig, heiligschennis, in een andere verpakking.
Link plaatsen wil niet lukken, maar als je Googlet op: “alles 75 cent” “gim gom” vind je een site met plaatje.
Ben er toevallig vandaag achter gekomen door het Lannoo jaren 50 boek, dat dat lijmpotje met het schuine ingesneden lijmvlak, gim gom heette. Wij noemden het arabische gom.
Bovenstaande reactie van Vermeulen heb ik dus ff gemist
ops:
Die lijm discussie op het forum mis ik ook..?
@ Eric: ik heb dat ook gemist, de reactie van Vermeulen! Ik kan nu eindelijk rustig slapen, zonder de kwellende vraag van “hoeheetdatplakspulinhetflesjemethet dopjemethetsneetje”…..Vermeulen én Eric: jullie zijn mijn helden..
GIM-GOM zegt me wel wat, gluton weer niet. Gek he.
Maar nog ff: deze discussie hebben we toch ook op het forum gevoerd maar waar is dat??
Ik heb Sentiment een foto gestuurd dus kom hier binnenkort nog ff terug, meiden.
@Eric:
Ik kan die discussie inderdaad ook niet terugvinden….
zaten er ook geen verschillnde kleuren dekseltjes op
Wil je aan een “sticky-end” komen dan moet je in een potje glu gaan staan.
