Snoepen
Op donderdag 5 juli 2007 geschreven door Sandra67
Als er iets is dat heel veel kinderen aanspreekt dan is dat toch wel “snoepen” Want wie was er nou vroeger niet stikjaloers op die Pippi Langkous , die eens met al haar goudstukken een hele snoepwinkel leegkocht.
Als ik ook zoveel geld zou hebben gehad toen, dan had ik waarschijnlijk precies hetzelfde gedaan. Maar mijn rijkdom als kind bestond helaas niet uit een kist vol goudstukken. Ik moest het meestal doen met een enkel dubbeltje (of kwartje ) door opa of oma toegestopt.
Ik vergeet tot op de dag van vandaag niet dat speciale gevoel dat je als kind had, om met een dubbeltje in je warme knuisje richting de snoepwinkel te lopen om daar iets uit te gaan zoeken. Dat dubbeltje “brandde” toch gewoon in je handen.
Daar aangekomen werd dat piepkleine warm geworden zilverkleurige muntje wel tig keer “omgedraaid” voordat ie uiteindelijk in de kassa van de snoepwinkelmeneer belandde 
Hoeveel uren ik niet samen met mijn zus en broertje heb versleten voor die bakken bij de kassa, die afgeladen vol met snoep zaten.
Alles was ook per stuk geprijst, van 0,05 c, 0,10 c, 0,15c tot een kwartje. Je kon gewoon bijna niet kiezen…wit-op-zwart zakje, of een toverbal, of misschien toch maar een lolly of Donald Duckkauwgom. Of een zwarte trekdrop, of liever een buisje met zoete poeder *zucht*. En de zoethout zag er ook zo lekker uit en daar kon je lekker lang mee doen.
Waren jullie vroeger ook zulke snoepkonten? Zo ja, wat kochten jullie het liefst (voor dat dubbeltje)? En hebben jullie nu ook nog bepaald snoepgoed wat je maar beter niet in huis kunt halen?
69 reacties op “Snoepen”
Laat een reactie achter
De zandbak ,...
Donald Duck kauwgom met een stripverhaaltje, Koetjesreep chocola en drop drop drop. Nooit veel gesnoept. Met de tijdelijke verhuizing (in september verhuizen we wederom) wonen we vlakbij een ‘Dutch shop’ met oranje voorgevel en daar koop ik regelmatig drop drop drop!
Dus geldt nog, nooit veel snoepen. Drop telt niet mee, da’s medicijn…
Salmiak! Een snoeperd ben ik nooit geweest, snoep ligt hier nog steeds te ‘verstoffen’as het overblijft van bijv. de sint-maarten-inkopen, maar salmiak, daar was ik vroeger dol op, eerst van die staven en later uit een potje.
En nog …
Dit onderwerp moet wel een berg reaties opleveren.
Tijdens het spelen naar het balkon gillen : “Ma, mag ik een snoepie…?”
Een ding ben ik wel van genezen. Schuimblokken ( van die roze gele ) waren 5 cent en daar heb ik er wel eens tien van gekocht en achter elkaar opgegeten. Dit lust ik dus niet meer.
Maar verder ….
Tegenwoordig hou ik me in maar als onderwijzer krijg ik weleens een snoepje van de kinderen en doe ik lekker en graag mee. Maar moet op de lijn letten.
Eigenlijk de omgekeerde wereld : Vroeger moest ik als kind oppassen voor mannen met snoepjes, nu moet ik als man oppassen voor kinderen met snoepjes. Het kan verkeren …
Mhh, lekker, snoepen, vooral die PipiLangkous-inde snoepwinkel-aflevering staat me bij. En het verhaal van het peperkoekenhuisje.
)
Geen typisch snoepwinkeltje bij ons in de buurt @Sandra maar wel een Jamin, die in de jaren 70 z’n intrede deed in Nederland. Hier kon je al caramac kopen voordat deze bij de reguliere supers te koop was. Ook kochten we hier van die blokjes roomijs die je zelf even tussen 2 wafeltjes moest frotten. Bij de supermarkt kochten we fruitella, droptella, drie musketiers, italiano, caddy (hapt zo heerlijk weg) , appeltaarten bij de Hema op zaterdag (en dan een halve taart verstouwen
Ik been geen erge snoeperd.Maar als we hier af en toe in de hollandse winkel komen,zien we de oude bekende snoep van “vroeger”,en dan kopen we toe vaak weer van alles wat.
Ik was geen echte snoepert, maar ging wel graag naar het snoepwinkeltje waar alles onder een glazenplaat lag om uit te zoeken om te kijken. Het was altijd een ‘omaatje’ dat de winkel runde. Voorover gebogen van ouderdom deed zij haar werk
Wel mocht ik graag een zakje chips kopen. In dat zakje zat dan los een zakje zout om over je chips uit te strooien.
Ik presteerde het een keer toen ik het zakje op had om mijn moeder te roepen die meteen uit het raam hing(wij woonden op 3 hoog). Ze vroeg wat er was en ik vertelde haar met de beste verdrietige stem dat mijn dubbeltje uit mijn handen was gewaaid en dat ik daardoor niets had kunnen kopen.
Mijn moeder trapte in mijn verhaal en gooide in een opgevouwen papiertje een nieu dubbeltje. Later toen ik al lang het huis uit was vertelde ze mij dat ze niet helemaal gek was en er natuurlijk niets van geloofde, maar een nieuw dubbeltje opgooide omdat ze het een slimme truc vond en er erg om had moeten lachen.
We kregen niet zoveel/vaak snoep vroeger. Bij het naar school gaan een zuurtje in zo’n leuk papiertje, afbeelding hiervan staat op deze site. Pas veel later kregen we onze zondagse mars/bounty of milky way.
Geld om te versnoepen kreeg ik niet, het zakgeld wat ik kreeg spaarde ik op om een leesboekje van te kopen.
Ben nu nog geen snoeperd.
Van chippies hou ik wel. Op zomerse dagen vroeger in het zwembad voor een kwartje een zakje Golden Wonder en nu als ik een avond gewerkt heb, even heel asociaal een zak in mijn eentje leeg eten.
Nee, wij waren ook niet van die snoeperds maar net als Joke61 ging er altijd wel een zakkie chips doorheen of je kreeg een tupperware bakje met wat chips erin, en tegenwoordig rond 4 uur in de middag is zo’n klein zakje wel lekker ja om leeg te eten tot in het puntje onderin het zakje, vooral de kids vinden het heerlijk na schooltijd maar echt van vroeger kan ik mij niet veel herinneren van het snoepen. Ik haal ook bijna nooit geen drop meer in huis, heel af en toe want voor je het weet is het op enneh…..heb je ze niet in huis dan mis je ze ook niet he???
Ik ben nog een ontiegelijke snoepert, een zak drop wordt in één keer leeggegeten, haha…
ik heb toevallig maandag voor 5 euro aan los snoep gekocht en gedaan in een vergeten blikken trommel, zelf heb ik er een stuk of vijf haribo-dingetjes uitgesnoept.(drop en wine-gums zijn favo).
Zo gauw die trommel ontdekt word is hij binnen no-time leeg , weet ik.
Maar in mijn hart ben ik een hartige snoeper, harde worst, soms chips (ik heb chips als pms-syndroom) en vis.
Tonijnsalade, gebakken zalmfilet, makreel verder ga ik niet op dit punt want anders kwijl ik mijn toetsenbord onder.
De oudste van mij eet en snoept alles en is lang en mager.
De jongste lust weinig , ook in snoep, maar is kort en koddig.
Eergisteren moest had hij blikjes nodig voor school, op de laatste dag doet de bovenbouw spelletjes organiseren voor de onderbouw en Ramon had nog twee blikjes nodig voor het blikgooien, bijkomend voordeel was dat toevallig knakworst in die blikjes werd gelverd.
Pa gaf hem drie euro mee en wou bonnetjes en wisselgeld zien, hij kent Ramon.
Op het moment dat onze 9 jarige thuiskwam was vaders net ff weg, hij had een bruine streep op zijn wang staan wat verdacht veel leek op chocolade.
Hierop kwam het volgende dialoog.
Mam: had je het bonnetje nog?
ramon (quasi in zijn broekzak zoekend) : shit, ook nog het bonnetje kwijtgeraakt.
mam weer: had je nog geld over?
Ramon: nee, ik had precies genoeg.
mam (nu quasi in zichzelf mompelend):wat word alles duur, zal morgen eens zien of die blikjes echt 1,50 stuk kosten.
Ramon nu met verschrikte wilde blik in zijn ogen:Morgen zijn ze in de aanbieding hoor!
Mam weer: nu dan ga ik gelijk even kijken waarop ik hem ook zei dat hij een slechte leugenaar was en dat hij die bruine streep eens van zijn wang moest vegen.
Inderdaad hij had bij de pomp een brosje gekocht.(ik moest wel heeeel erg proberen om niet te lachen tijdens het dialoog).
ik rook bijna 1 jaar (13 juli) niet meer en ben sindsdien maar 1 kilo aangekomen, ik moet me wel in bedwang houden, maar gelukkig ben ik geen chocolade en/of koekjesfreak en dat scheelt echt veel!!!. Ook chips lust ik niet, maar mij kun je blij maken met drop: Klene’s waterwerken, Oldtimers zoute en Sneker Zoethoudertjes, en ik hou van salmiak, en van droppoeder.
Maar met mate want ik moet wel op mijn bloeddruk letten.
Als het erg warm weer is en je verliest veel vocht dan doet een zout dropje wonderen!!!
Mijn vriend is in januari gestopt met roken en is 12 kilo aangekomen, maar dat is dan ook een (melk) chocolade en chipsfan. Echt afkicken nu voor hem hoor!!!!
Snoep waarbij ik mijzelf absuluut niet meer in de hand heb
-Napoleon citroenballen en zwart witkogels
-bananenschuimpjes
-”neger”zoenen
-bokkepootjes
-roomboterwafels(zijn snoepjes)
-kaneelkussentjes
-Allerlei Drop met zwart/witsmaak
Ik eet mij hier letterlijk ziek in, als ik dat in huis heb.
Mijn moeder haalde vroeger altijd van die witte papieren puntzakken met snoep op de markt. Je kon al snel merken dat mijn moeder weer snoep in huis had gehaald, want iedereen moest ineens wel erg vaak naar de kelder (slechte verstopplek van mijn moeder
), en dan maar graaien in die zakken snoep. Herinner me vooral losse witte en blauwe kauwgompjes, piepkleine zwart-witsnoepjes, en gele roomboterwafeltjes. Hmmmmm…
Mijn moeder haalde voor zichzelf trouwens altijd groentjes (groene snoepjes met suiker) en Wilhelminapepermunt. Deze zakken snoep werden door ons pas “aangevallen” als alle andere snoep op was.
Ik zie op de foto ineens van die kauwgompjes die ik al helemaal vergeten was, vier in een zakje
Hier nog een lekkere link
http://www.boodschappenuitholland.nl/snoep.htm
Smakelijke link @Sandra
, mis alleen het winkeltjegevoel.
Jaja stiekum naar de kelder, heel voorzichtig de deur openmaken en dan op zoek. Het eigenlijke snoep eet ik vrijwel niet, ja de laatste tijd wat meer vruchten-menthos, ligt in m’n auto voor onderweg. Snoep tegenwoordig wat minder, minder chocola en kleffe koeken, want als het er is…..dan gaat het op. En het is ook overal te krijgen: benzine met snoep, doos schroeven met snoep, school met snoep, sigaretten met snoep, we worden gebombardeerd, geen wonder dat we aankomen.
Voor een dubbeltje… wow
Lagere school tijd voor mij was 1973-1980.
Voor een dubbeltje kocht je toch niet zo heel erg veel meer. De meeste goedkoopste dingen waren snel 5 cent, alleen kleine kaugomballen kon je bij de drogist nog voor 1 of 2 cent kopen. Ja die drogist deed goede zaken, zo vlak bij de school..
Maarja, wat kocht ik zoal voor een duppie.. een schuimblok, of een lange jan, 2 dropveters, een geel zakje beertjes zwart-wit die ik met plastic en al in mijn mond deed (je had ook die witte zakjes met zoute salmiak) of een zoethout, een schuine zoute drop, een snoepketting misschien alhoewel die volgens mij al duurder was, net als het snoepkettinghorloge.
En 2 Belga kauwgums of een Bazooka-Joe. Je had voor een duppie ook van die 25cm lange gekleurde rietjes waar van dat snoeppoeder in zat. En drop of wijngum-smileys waren er ook al voor een duppie, drop/wijngum-sleutels ook trouwens. Dan schiet mij ook nog die lollie te binnen, zo’n roze/gele of paars/groene, als je erin beet en hij brak dat was het zo stoffig. Net een beetje hetzelfde spul als die snoepketting, alleen toch iets minder hard.
Tjee, ja ik was een snoeperd ja. Zo had je voor 10 cent ook van die plastic schelpjes waar een harde rode of oranje zuurtjes-achtige bodemvulling in lag, daar bleef je mee bezig, niks voor kinderen die het liefst alles snel doormidden beten, doodkauwden en doorslikten zoals ik hehe. Effe kijken, je had ook van die rode (aardbei) en zwarte (drop) staven, waar je zo’n scherp puntje aan kon zuigen om daarmee je klasgenootjes te terroriseren. Verder had je voor een duppie nog die plastic snoepfluitjes, die kon je uit elkaar trekken en dan zat er een stukje roze snoep in dat je weg kon zuigen, hetzelfde soort spul als die stoflolly. Als je die dan had opgegeten dan kon je het fluitje weer aan elkaar drukken en dus lekker irritant mee gaan rondfluiten op het schoolplein (en daarbuiten). En dan waren er nog die kleine, smalle doorzichtige zachte plastic gebobbelde flesjes waar een etiketje en een klein dopje op zat, en als je dat dopje er dan af haalde dan kon je het snoeppoeder zo in je mond laten glijden. Van dat snoeppoeder zal ook in die snoeppapier-schotels van 5 cent.
Een dubbeltje paste ook in die rode kaugomballenautomaten, die destijds nog gewoon buiten hingen hier bij de snackbar, dag en nacht. Maar het liefst wilde je een kwartje voor de automaat ernaast, want daar zaten ook de geluksfiguurtjes tussen. en, en, en, en….pfff history revisited, het lijkt wel een rebirthing sessie. Niet dat ik dat ooit heb meegemaakt.
God, mag de klok voor een maandje terug?
Ik schep graag zelf op en proef dan stiekem ……
Hmmm jammie snoep! Inderdaad bij snoepwinkeltjes kon je nog voor een duppie heel veel snoepjes kopen.
All time favorite is en blijft drop; liever niet te zout maar verder is alles van harte welkom. De griotjes van Jamin (die van vroeger dan natuurlijk) blijven subliem.
Wat Bertus heeft met schuimblokken heb ik met stophoest! Misselijk ben ik ervan geworden.
Hé Bertus, opschepper!
Vroeger kon ik ook altijd heel gebiologeerd kijken naar bepaalde snoepjes. Veel details vielen dan op, bijvoorbeeld bij katjesdrop, hoe die eruit zagen, of wat er op het speculaasje stond (iedereen wilde de molen) of teksten op hartjes….en nu ik groot ben, kijk ik nergens meer naar..hupsakee, alles in een keer in mijn mond
ops:
Ik was en ben nog steeds een echte snoepjunk, chocolade is bij mij niet veilig en salmiakdropjes, HMMMM!
Het mooie van dit alles is dat ik ondanks mijn “snoepverslaving” geen grammetje aankom. Ik kan ongestraft snoepen, heb blijkbaar een hele snelle verbranding. Een collega noemde mij ooit een levend geraamte, erg complimenteus. Je zou zeggen dat al dat snoep toch wel een zware belasting voor mijn gebit moet zijn. Niets is minder waar; ik heb al jaren geen gaatjes gehad dus de tandarts wordt niet rijk van mij.
Ik had vroeger een vriendinnetje waarvan de oom bij de drogist op het winkelcentrum werkte. Daar verkochten ze ook snoep. Mijn grote favoriet was de Belga kauwgum, 3 voor een dubbeltje. Vooral die zwarte waren erg lekker. Bij een andere vriendin hadden ze altijd jodenvet. Brr, de naam alleen al. Ik heb het overigens nooit geproefd; wat de boer niet kent dat vreet hij niet
Snoepen heb ik, net zoals mijn jeugdheld Billie Turf ook deed, altijd ruim tijd voor vrijgemaakt en dat doe ik nog steeds heel erg graag. Los snoepgoed (cola flesjes, smurfen, zoute rijtjes, zure bommen, fruit matjes, etc.), rollen snoep (rang, stophoest, menthos, pepermunt, rolo), candy bars (Lion, Snickers, Raider, Bounty, Caddy, Toffifee, Caramac, etc.), katja kokindjes, winegums, tum-tum, koek en chips: het gaat er bij mij allemaal met het grootste gemak in! Zwarte Piet is dan ook mijn grote vriend in de december maand. Hoe blij was ik vroeger als ik die Piet op straat zag en hij mij gratis een hand vol van dat onbetaalbare kindergoud gaf. Ja, een duppie was vroeger ook voor mij een heel bedrag en dat kon je helaas maar 1 keer uitgeven. Dus hoera voor Zwarte Piet!
Ik schreef dus dat ik volkomen verslingerd was en ben aan drop. In zo’n beetje alle soorten, behalve Engelse drop, die vind ik echt niets aan.Ooit ook eens op een eroticabeurs geweest en dáár verkochten zulke verrukkelijke drop, vooral de vorm
Vroeger had je ook van die peperachtige salmiakdrop, de nasmaak was scherp en zóóó lekker! Iets met tijgertranen of tijgerogen ofzo. Verder zo puur mogelijke chocolad, vooral die van de wereldwinkels vroeger, en sinds de uitvinding én verdwijning ervan ook dol op kaneelkauwgom geweest….Ook weer lekker scherp van smaak….Kwijlllll
Ohhhhhh ik ben nog steeds een enorme snoepkont, maar kan me gelukkig aardig inhouden. Maar ja, zomaar een Jamin voorbij lopen is toch wel errug moeilijk. Wat ik vroeger ook zo lekker vond waren die lolly’s in die zakjes met zure poeder (wit). Likken aan je lolly en ‘m dan in het poeder dopen en weer oplikken (sorry, klinkt wellicht een beetje…
ops: ).
Maar het allerlekkerste was toch wel de brokken jodenvet. En hoera, hoera, tegenwoordig kun je ‘t weer kopen!! Jammie
Oh was jij dat in de trein Rozemarijn en oh was het drop!
Snoepen…goh, ik kan me niet echt iets herinneren waar ik nou aan verslaafd was als kind. Ik lustte vrijwel alles maar een echte voorkeur had ik voor kauwgom. Donald Duck-kauwgom met plaatjes en natuurlijk Bubbellicious voor megabellen blazen.
Als volwassene (ben midden dertig) heb ik lange tijd enorm veel winegums gegeten, vooral die Red Bands waren zooo lekker. Tegenwoordig snoep ik niet veel meer, moet op mijn gewicht letten…zoals zoveel mensen
@ Dutchfranca:
Betrapt!!!!!!
ops: ( Blijft onder ons he….) 
Mijn zusje en ik gingen elke Woensdagmiddag naar het snoepwinkeltje bij ons in de buurt, dan kregen we, evenals zovelen van jullie, elk een kwartje. Daar kocht mijn zus altijd zoethout van en ik altijd dubbelzoute drop, een rolletje van een dubbeltje. En ook zwart-wit en wat er ook niet op ons snoepmenu ontbrak was een frambozenlolly, en veterdrop. Mijn zus hield wel van snoepen, voornamelijk toffee’s in allerlei smaken. Ik hield wel, op zijn tijd, van zachte caramel met chocoladesmaak.
Een keer was er wel iets heel spannends. Mijn oom en tante waren bij ons aan het logeren, toen we in Den Haag woonden, en mijn oom had voor elk van ons een zakje toffee’s gekocht, die kregen we dan cadeau. Mijn zus moest nog even naar Simon de Wit( kennen jullie hem ook nog?) om een pak zout te gaan kopen. Opgewekt huppelde ze naar de winkel, haar zakje met toffee’s geopend in het zakje van haar BB jurkje. Maar het duurde maar en duurde maar, voordat ze terug kwam met het pak zout. Stond ze ineens voor de deur, omringd door twee mannen die haar vasthielden en die bij ons aan de deur belden. Mijn zus huilde dikke tranen en we vroegen wat er was gebeurd. Het arme kind was beticht als dievegge, vanwege dat geopende zakje snoepgoed, en al beweerde ze bij hoog en bij laag heel eerlijk dat ze die van Oom had gekregen, ze geloofden haar natuurlijk niet.
Maar gelukkig kwam mijn Oom er ook bij en hij kon de rekening nog laten zien waarop het stond. Uiteraard werden duizenden excuuses geuit, maar mijn zus is nooit meer om wat voor boodschap dan ook naar Simon de Wit geweest. En ze heeft er wel van geleerd, als je snoep hebt gekregen, en je moet nog winkelen, ga dan nooit open en bloot ermee in je zak lopen. Mijn favoriete snoepgoed is nog steeds salmiak en bonbon de Napoleon, ook wel zure smoelen genoemd. Laatst zei een buurvrouw dat ze die altijd in de thee deed en daar genoot ze intens van. Pepermuntkussentjes vindt ik ook wel lekker, of hele zachte pepermunt. Ulevellen. Er is niet zoveel meer aan ouderwets snoepgoed, jammergenoeg. En nu snoep ik niet zoveel meer.
Wel de lightchips van Lu, ( mag van Sonja, hihi) die hadden we vroeger nog niet. Ik weet nog mijn allereerste zakje Chips, naturel, als Duppie van de Week, bij de Gruiter.Met een zakje zout bijgevoegd. Dat die dingen al zo lang bestaan, zeg. Niet te geloven.
@ Thea van Honk: pepermuntkussentjes vind ik ook lekker, ze worden ook wel dessert mints genoemd. Heel exquis kun je ze soms bij een Grieks restaurant of zo van de balie pakken uit een klantvriendelijke schaal. Hmmm…net die éne na het eten!
Als kind fantaseerde ik over vrachten snoep.
wie kent er nog de betabar van de jamin en toverballen, nu nog in overdinkel verkrijgbaar.
in mijn auto liggen nu -haagse hopjes-salmiaklollies-chubba cups- ik rook al een tijdje niet meer in de auto is dit mijn compensatie.
Het lekkerst vind ik wine-gums en drop.
Wij hadden vroeger op de Vondelstraat snoepwinkel Boon. Alle snoep per stuk geprijst.
Schuimblokken, munten-, trek- en duimdrop, zwart-op-wit, spekkies, chocoladeknotsen etc etc etc. Ook in het Zomerbad was dat zo.
In openluchtmusea zoals Zuiderzeemuseum zijn de oudhollandsche snoepwinkels ook altijd een genot om te bezoeken.
elke zondagmorgen (dat was toen heel gewoon) gingen mijn oudste broer en ik met elk 5 cent naar de snoepwinkel. uren stonden we te dubben . de winkeljuffrouw maar mopperen en uiteindelijk koos ik elke keer hetzelfde: stroopsoldaatjes.
maar ander snoep vond ik ook niet te versmaden .nu nog niet. ha, ha. en dan die kauwgum. je had er (merk vergeten) waar een piepklein diaplaatje bij zat.dat waren stukjes uit allerlei vage films, maar voor ons( begin vijftiger jaren) iets geweldigs. mijn vader maakte met engelengeduld om elk plaatje een kartonnen raampje en zo konden ze in de diaprojector. er was natuurlijk geen touw aan vast te knopen. opmerkelijk was wel dat we heel vaak een plaatje hadden waar een droevig kijkende vrouw in een rolstoel bij het water zat. en wij maar gokken of ze iets in het water verloren had of zelfmoord wilde plegen. ha, ha. we hebben die plaatjes nog steeds. echt jeugdsentiment!
hehe kan er eindelijk bij het water loopt me al dagen in de mond van dit onderwerp
Lekker onderwerp dit dus heb ik alles op mijn gemak doorgelezen.
@Bertus kan jij je hano ook herinneren? Kon je van alles stond gewoon in bakken in de schappen. Zelfs negerzoenen waren los te koop.
@michel ik proef de lolly’s, ze zijn nog wel te koop hoor in van die look o look zakjes willen ze nog wel eens zitten. Weet alleen niet of ze nog hetzelfde smaken of net als veel andere dingen toch net iets anders zijn.
Het water loopt me in de mond nu ik dit tik. Nog steeds eet ik alleen zuurkool als het uit het vat komt en neem ik extra zodat ik onderweg naar huis wat kan eten en toch nog genoeg voor de stamppot heb
Ik kan heel erg snoepen maar ook weken niets aanraken gewoon net hoe mijn bui is of hoe spannend een boek. Favo bij mij is alles wat zout is, zoute drop, zoute laurier(zwart-wit)hoewel dat laatste ook heel stuk minder is geworden nadat ik een niersteen aanval kreeg, zout schijnt dan niet zo goed te zijn
Ik kan me nog heel goed herinneren wat ik met mij geld deed als ik wat mocht gaan kopen na eerst verlekkerd door Hano gelopen te hebben ging ik meestal door naar de groenteboer om voor een kwartje zuurkool te kopen
Ik houd ook wel van snoepen, vooral schuimblokken en engelse drop en veel andere soorten drop maar niet te zout. En chips vind ik ook lekker niet te veel. En bepaalde soorten slaatjes vooral de zalm slaatjes[salades] en kerryslaadje met kip. Maar die zijn eigenlijk ongezond, ik moet ook wat opletten op m’n gewicht. Aardbeien en frambozen en aalbessen vind ik ook lekker, vooral de frambozen daar kan ik zo een doosje van leeg eten maar dan krijg ik buikpijn dus dan maar een kwart doosje achter elkaar.
als het vroor erop uit gestuurd worden om patat te halen, heerlijk stelen als het koud is……
@Madelein : er gaat een vaag belletje rinkelen … waar zat HANO ?
@Bertus heb me suf zitten piekeren hoe die straat ook weer heette maar kan er echt niet opkomen. Dus mijn moeder ff gebeld en het is de zestienhovensekade en HANO zat dan in de buurt van de mariaschool.
Bij het lezen van jullie reacties kwamen er voor mij heel wat Oh-ja! snoepjes voorbij.
Toen ik nog in de kleuterfase zat kwam mijn vader een enkele keer tijdens de koffie even thuis van zijn werk. Ik herinner me nog dat hij dan altijd zoute griotten bij zich had. En veel later, toen ik op de middelbare school zat, kreeg ik voor ik op de fiets stapte, in het fietsenschuurtje wat wybertjes.
Als kleuter ging ik in de vakanties veel wandelen met opa en dan gingen we naar “Sijpie” (een begrip voor alle kinderen hier op Terschelling) voor een rolletje Rang (is pas Rang als er Rang op staat.)
Als ik vroeger een vriendinnetje mee nam om te spelen maakte mijn moeder altijd een “bakje met lekkers”, een bakje gevuld met wat chips, een snoepje, een dropje, etc. Mijn vriendinnetje vond dat altijd geweldig, maar dat hoorde ik pas veel later. Haar moeder werkte de hele dag en zij moest altijd maar wat pakken als ze thuis kwam. Juist het feit dat mijn moeder zo’n bakje voor ons vulde met verrassingen vond ze zo fijn.
De snoepwaar bij ons thuis stond op de bovenste plank in de keuken, verstopt in een enorme pan die nooit gebruikt werd om te koken. Ik denk dat het ook zo hoog stond om het mijn moeder zelf moeilijker te maken om te snoepen…
Later zat er altijd een Nuts in mijn tas als ik maandagochtend weer naar de vaste wal naar school ging. En in die tijd had je natuurlijk ook voldoende zakgeld om zelf af en toe wat te kopen. Dropjes, wijnballen (wat ben ik daar eens ziek van geweest), twix…
Tegenwoordig ben ik voornamelijk chocoholic. En dropjes…tijdens het afwassen….
Mijn snoepwinkel was een raamwinkel, ofwel een raam van een gewoon benedenhuis. Spekkies, veterdrop, zwart-op-wit, koekkruimels, Auwel (eetbaar papier) en later dennekoeken waren mijn favorieten. Maar die laatste at ik meestal in het zwembad.
colaflesjes, schuimblokken, chemische knetterdips met n lolly, caramac, een soort van ufo’tje met zwart/wit poeder, trekdrop, zoethout, wijnballen, dropballen, kaneelstokken, drop/wijn matjes, dropstaven, snoepkettingen, buisjes met gekleurde zurige suiker, noga ruiten, dubbel zoute drop, heeeeele zure kikkers, tumtum, hartjes, banaantjes, spekkies, winegums, salmiakknotsen, dropveters,
ik vond de cola snoepjes lekker die kon je kopen bij de melkboer voor 5 cent
ik snoepte best wel veel. Elke maandag moesten wij geld meenemen voor de schoolmelk. Wat ik over had gaf ik niet aan mijn moeder terug maar daarvan ging ik maandagmorgen naar de bakker om snoep te kopen. Suikerspin, trekdrop, suikerblok, salmiakknotsen, zoute rij, puntdrop, snoeparmbanden met een snoephorloge, kauwgom met plakplaatjes voor op je arm, lange jan, lange drop jan, spekjes. Ja, ik was en ben nog steeds een snoepbips
ik ben nog steeds gek op chocolade,,
Er schoten mij nog wel wat dingen te binnen. Wie herinnert zich niet die PEZ snoepjesdispensers in allerlei figuren? Zo’n nieuw, rechthoekig rolletje PEZ was ook maar een duppie.
Zo herinner ik mij ook nog die droprollen met in het midden een heel dik dropstaafje geklemd.
En wat dachten jullie van die vierkante en hele platte dunne kaugum met daarbij een net zo vierkant velletje met een tattoo-plaatje erop die je op je arm moest drukken en onder de stromende kraan nat moest maken?
En die langwerpige knisterende doorzichtige zakjes met manna?
Je had ook van die reageerbuisjes met zo’n rode dop erop. In het buisje zat laurierpoeder.
En dan die zakjes met knetterkaugum, die brokjes knetterden op je tong. De smaak was niet zo denderend maar het effect des te leuker.
En dan inderdaad die papieren zakjes met 2 smaken poeder, rood en oranje, en daar zat dan zo’n witte “Swizzlestick” bij ingepakt. Deze was wel duurder dan een dubbeltje trouwens.
Zo waren er ook van die kleine smalle lollies met ronde top in rood, oranje, geel en groen en die lollies waren geheel bedekt met suiker. Die zaten dan met 10 in een zakje en die kon je geloof ik niet echt los kopen. Die raspten zo lekker op je tong als de suiker er nog op zat.
Mmmmmmm…..
Jaaa snoep (gezien mijn vullingen heb ik daar wel een beetje spijt van) We hadden een echte snoepkiosk en daar kon je van alles kopen. Ik was gek op zwartwit-poeder (de lekkerste vond ik “”Dobbelsteen”" droppoeder, dat zat in een doorzichtig klein pakje met een dobbelsteen erop afgebeeld. Of zwarte beertjes…..En salmiakknotsen, salmiakdrop, een matje, trekdrop…DonaldDuck of Belga kauwgom…….en natuurlijk snoeppapier…..
Jammieeee
Nog een paar 1975-1981:
Ik weet niet meer zeker hoe ze ook alweer genoemd werden, maar het waren van die keiharde ballen waar je op moest sabbelen en die werden snel serieus ontzettend “heet” in je mond. (pfff nee, zo bedoel ik het niet..) Peperkogels of vuurballen ofzo? Ze waren per stuk in een cellofaantje verpakt.
Dan kwamen er ook nog van die plastic vruchten waar een dopje op zat, en in die vruchten zat dan van dat zure poeder met de smaak van die plastic vrucht. Ik herinner mij goed die paarse druiventros.
Dan weer even terug naar die snoeppoederrietjes: er kwam er ineens een die was dikker, langer (40cm lang of zo) en doorzichtig. In dat rietje zaten na elkaar 3 kleuren poeder: roze, geel en oranje. Het poeder was ook grover dan van de kleinere, dunnere rietjes die overigens druivensuikerpoeder bevatten. In tegenstelling tot die kleinere rietjes, waar volgens mij een dopje op zat, moest je deze grotere dus openknippen, of liefst openbijten waardoor de inhoud altijd nat werd en de boel er niet meer zo goed uitkwam. Ik geloof dat deze een kwartje kostte.
Van het kleine formaat rietje was er ook een transparante uitvoering die qua plastic wat steviger was waar zwart-wit in zat. Deze rietjes hadden een rood dopje.
Bij de gedachte aan dit snoepje trekken mijn kaakspieren zich direkt samen. Soort zuurtje met wit zuur poeder erin. Kwam dan door het zuigen een klein gaatje in het zuurtje waardoor de witte substantie naar buiten kwam. Cola smaak weet ik zeker maar of er ook meerdere varianten op waren geen idee
@madelein
Was dat niet die ronde cola lolly? Daar zat wit poeder in en als dat vochtig werd dan ging het bruisen (en zette het schuimachtig uit?).
Hee die bedoelde ik niet maar inderdaad die waren er ook. Weer kramp nu
Je hebt ze ook in zuurtjes gehad en ineens weet ik weer dat dat een hele rits zuurtjes, allemaal appart verpakt maar aan een stuk te koop, waren. mmm weet niet of ik het nu duidelijker maak
ik heb het over de cola snoepjes die je bij de melkboer kon kopen ,
maar die zuurtjes wat jij bedoelt ken ik ook wel dat waren een hele rits en zuur
Ik vond die ook lekker!
Ja dat waren ze kreeg toch al het idee dat ik waanideeën had
hahah dat zul je toch ook krijgen met al dat snoep
colasnoepjes ipv roze olifantjes
Jaa ik ben ook echt een snoepkont! Vroeger haalde ik bij de Kaasboer een zakje met verchillende losse snoep en ging ik het lekker ’savonds in m’n bed eten met een boek erbij. Dat deed ik bijna iedere dag.
Ik had ook lievelingssnoep die je al jaren niet meer kan krijgen. Zoals b.v Caddy en Benty dropjes. Het waren doosjes met stripjes van 5 dropjes. Er waren 4 verschillende smaken van.
Er waren ook van die dropzuurtjes, zo noem ik ze maar. Het waren harde dropsnoepjes met dropvulling. En de echte centendrop die je kon scheppen bij b.v de Hema.
Vroeger had je ook een soort chocoladereep met harde groene mintvulling.
Nu eet ik heel graag alles met chocola en chips met mayonaise.:-)
Ik kom vaak bij de apotheek en dan staat er ook altijd een bakje met snoep en pak ik er altijd stiekem twee uit in plaats van een, gemeen he?
ops:
Ik herinner me ook weer de zogenaamde “stoplichtlollies”.
zo heten die lollies niet echt, maar zo noemden wij ze als kind altijd vanwege de kleur en vorm. Het waren ronde platte lollies in allerlei felle kleuren geel, rood, groen. En hoe dunner de lolly werd, des te mooier scheen het licht er door.
Verder was ik ook dol op een bepaald hard zuurtje in de vorm van een mandarijnenpartje…heb deze nooit meer weer gezien? Twijfel nu ook of ze ook in citroensmaak te krijgen waren?
Mijn opa nam vroeger voor ons altijd snoep mee van de markt. Dat waren brokken geel snoep met de smaak mint. We noemden dat altijd “kaasbrokken” omdat het daar zo op leek.
De officiele naam weet ik niet. Enkele jaren geleden zag ik per toeval iemand op de markt staan, die deze mintbrokken ook verkocht, maar dan in de kleur groen. Uit pure nostalgie een witte papieren puntzak vol brokken gekocht. De smaak was nog precies hetzelfde
vanavond was opsporing verzocht erop , een man overviel alleen jamin winkels, ik merkte heel droog op dat ze daar ook misdadig lekkere snoep hebben….
Ik weet wel dat drop in Amerika verboden is omdat het kankerverwekkend zou zijn…….
Familie van mij woont daar namelijk en dat begreep ik totaal niet toen ik dat hoorde!!!!
Nou, zullen we dan nu maar een lijstje maken van wat er allemaal gezegd is wat NU slecht is voor een mens????? Belachelijk
Ik heb al gereageerd, een paar maanden geleden, maar af en toe kom ik eens terug en ga dan weer alles lezen. De “mandarijnenpartjes”waar Sandra het over had, bestaan ook nog, en ze hebben ook citroensmaak. ZO gezellig. En perenzuurtjes en frambozenzuurtjes. Verukkeluk. Op de kermis had ik vroeger 2 favorieten. De pepermuntstok ( zo gezellig met die mooie kleurtjes) en mijn absolute favo was de kersen/mandarijnstok, ook wel “dubbelzuur”genoemd. Felrood van buiten, net lipstick, oranje van binnen. De buitenkant was zoet, de binnenkant……als je die bereikt had, jummie. Of er een engeltje……Ik sneed er meestal stukjes van, en dan in een doosje, en telkens als je dan langs de kast kwam waar dat doosje in zat……( en dan telkens even kijken, heel voorzichtig even kijken en…..)
een brokje pikken en in je mond laten smelten.
Eerst het zoet, dan het zuur. En als je dan je tong uit stak was het net als met een lolly, dan was je tong net zo rood. En je maag kwam er zo lekker van op. Nu ben ik verstandig geworden en kom ook niet meer op de kermis. Maar van de week heb ik een foto gemaakt met mijn digitale camera, van de zuurstokkenkraam, en dan alleen een uitsnede gemaakt van die flessen met stokken.Hmmm. Als ik dan de geest krijg kijk ik naar die foto. Ben je toch lekker aan het snoepen,en je wordt er niet dik van en de zuurstokken gaan nooit op….
Die zwart wit schelpen waren toen lekker en ook wit-zwart. Het zat allemaal in van die leuke zakkies. En snoeppapier stond bij ons ook wel in de kast: rose en oranje.
Sjonge, wat leuk dit. Brengt een hoop herinneringen boven. In ons dorp had je twee oude zussen die samen een piepklein snoepwinkeltje bestierden. “Dikke Bertha”, heette een van de zussen in de volksmond, en dus zo ook dat winkeltje.
Kauwgumpjes voor vijf cent, lollies voor een duppie, zakjes zwartwit, die we ook wel niespoeder noemden.
Ik herinner me ook dat er begin jaren tachtig kort plastic tubes werden verkocht met superzoete gelei erin. Ben de naam vergeten.
En natuurlijk knetterkauwgom! Zakje in je mond legen en dan aan je vriendjes met open mond laten horen hoeveel herrie dat maakte.
@ Erik:Was dat in Den Hoorn?
Jeugdsentiment, zeg wel! Der is één snoepje die ik sinds mijn kindertijd nooit meer heb teruggevonden (en ik ben ‘amper’ 22 jaar). Wij noemden ze “biefstukjes”, toch iets dergelijks.
Het is een rechthoekig snoepje, met drie gekleurde stukjes in (rood, oranje en geel) elk apart en in zn geheel omgeven door een dun wit rand … In de hoop dat er iemand (bij voorkeur de fabrikant) mijn oproep herkent, en mij laat weten tot welk paradijs ik moet rijden om ze terug te vinden …
Groetjes
@Annick: waren deze snoepjes zo bol als een kussentje? Had je deze ook in wit met een paar rode streepjes?
hallo
ik zoek een site waar een foto op staat van die zwarte wit poeder in zo zakje met een dobbelsteentje heeft iemand zo site gevonden mail het dan aub naar kim_loekie.msn.com@hotmail.com
wilt u aub geen misbruik van me mail maken dank u
Een keer per jaar was het 4 dagen kermis bij ons in het dorp in Limburg…En dan kocht je een grote, glimmende toverbal in doorzichtig knisper-plastic verpakt….Ongeëvenaard en overheerlijk.