Xanadu
Op vrijdag 6 juli 2007 geschreven door Rick67
De productie van zoveel musicals tussen 1977 en 1983 (waaronder Grease, Saturday Night Fever, Fame, Flasdance, Footloose) kon niet voorkomen dat er ook een enorme flop zou verschijnen in 1980.
Dit werd Xanadu, met Olivia Newton John, Michael Beck (een Andy Gibb kloon) en Gene Kelly.
Wat maakt deze musical voor mij dan speciaal? Niet alleen door Olivia Newton John (op wie ik sinds Grease al verliefd was), hoewel zij oogverblindend mooi is en prachtig bij stem. Maar voornamelijk de hits uit de musical van Olivia zoals Magic, Suddenly (met Cliff Richard), de megahit Xanadu (met ELO) en “All Over The World” van ELO.
Xanadu is bedoeld als een sprookje maar zelfs ik moet bekennen dat ik weinig van kon volgen (toen en nu). Het verhaal draait om Sonny Malone (Michael Beck) die als aankomend platenhoesontwerper zijn werk verruilt om zijn droom te zoeken. Hij gaat echter weer platenhoezen ontwerpen in de hoop ooit zijn eigen disco te openen. Olivia (Kira) is een van de negen muzes, die vanuit de hemel is gezonden om Sonny en Danny inspiratie te bezorgen. Als muze van de dans inspireert zij niet alleen maar wordt ook verliefd op Sonny waardoor het niet zeker is dat ze op aarde mag blijven. Sonny raakt bevriend met ex-nachtclubeigenaar Danny (Gene Kelly in zijn laatste grote rol) die in de 40’s zijn muze heeft verloren. Kira moedigt de twee aan om een nieuwe disco te openen. Zij wordt door haar ouders echter terug geroepen maar Sonny volgt haar om voor haar hart te pleiten.
Als dit uiteindelijk lukt kunnen zij op aarde de club tot stand brengen. In een spetterende finale (met het nummer Xanadu) keert Kira terug. Een achtergebleven depressieve Sonny komt echter een serveerster tegen die Kira blijkt te zijn (?).
De film won de allereerste Gouden Framboos (onderscheiding bekend geworden van Paul Verhoeven’s Showgirls) maar werd gelukkig een Cultklassieker vanwege de hits, het hoge campgehalte én de rollerdisco. Nu nog wachten op de musicalversie hier.
Ken jij Xanadu nog?
Klik hier om een stukje van Elo te horen met “All over the world”
Klik op het filmpje om Olivia Newton-John te zien met Xanadu
Feed
Trefwoord(en): Cliff Richard, ELO, Fame, Flasdance, Footloose, Gene Kelly, Gouden Framboos, Grease, Michael Beck, musicals, Olivia Newton John
21 reacties op “Xanadu”
Laat een reactie achter
Film heb ik nooit geien. Maar de nummers “Magic” en “All over the world” zijn wel nummers die je op mijn iPod terug kan vinden.
Ja ja ja Olivia, dat was toch een kanjer in die tijd. Dat vonden tenminste veel van mij medepuberende door gierende hormonen belaagde vrienden net al ik ook. Ondanks dat Olivia al ouder was dan wij puistenkoppies met dunne snorretjes.
De muziek was fanatastisch en het verhaal was flinterdun, maar het bracht vertier in tijden van nood. Jawel vrienden van het sentiment van Gellekom wordt lyrisch.
Later ben ik Olivia ook om haar stem gaan waarderen, hoewel ik bij “Let’s get physical” weer even twijfelde. Ook mijn voorliefde voor ELO bloeide bij deze film weer helemaal op.
“A place where nobody dares to go, it’s called Xanadu, hoe oe oe”.
Ik heb hem - toen ik 8 was - ooit in de bioscoop gezien met mijn zus en nog iemand (ik weet echt niet meer wie, volgens mij niet mijn ouders). Het verhaal is me toen helemaal ontgaan, leg een 8-jarige maar eens uit wat een muze is. Wat me het beste bijstaat van Xanadu is het rollerscaten (in een park???) en de muziek. In een nostalgische bui draai ik op mijn PC nog wel eens Magic, Xanadu of All over the world.
Ik zou hem graag nog een keertje op tv zien maar hij wordt helaas zelden of nooit uitgezonden.
Ik had deze film nog nooit gezien, maar vorige zomer werd ie hier in Italië uitgezonden (zomerprogrammering
). Ik vond hem een beetje vaag, maar mijn zoon vond hem schitterend!
Ha ja, Xanadu van Olivia Newton John!
Ik heb op dit liedje de Cha-Cha-Cha geleerd op dansles rond de jaren 80 dus dat kan wel kloppen! Heerlijk liedje toen en wat was het toen gezellig op dansles, lekkere onbezorgde tijd, ik was toen rond de 17 jaar jong en nu wordt mijn oudste dochter in oktober alweer 17 jaar, onbegrijpelijk hoor! Ook zij vindt deze liedjes zelfs mooi en zegt nu eindelijk zelf: ik wou soms dat ik ook in de 60-er jaren geboren was
Ik heb de lp Xanadu, tot op heden wist ik niet waar deze musical overging. Vond de muziek en dan met name van ELO erg mooi.
Dacht ik een stukje van de video te kijken via de You Tube link, is ‘this video no longer available’
Aan deze film heb ik veel goede herinneringen. Niet dat ik het verhaal nou zo fantastisch vond hoor. Maar de muziek en de hele sfeer in de film (veel pastelkleuren, lekker zoetsappig geheel)
Ik heb deze film met allemaal vriendinnen in de bioscoop gezien. We werden getrakteerd op een bioscoopje door een van de meiden die jarig was geweest. Dat was toen nog heel wat, zo’n duur verjaardagspartijtje (10 keer een kaartje van zo’n 10 gulden
)
Xanadu…
De film viel destijds inderdaad een beetje tegen. Ik was (en ben nog steeds) een groot liefhebber van Olivia, en de verwachtingen waren na Grease natuurlijk hooggespannen.
Maar ik heb genoten: een prachtige Olivia, en
prachtige muziek. De lp koester ik nog steeds.
Inmiddels zijn de cd en de dvd ook in de verzameling terechtgekomen.
…”you have to believe we are magic”…..
Net als sommige anderen heb ik de film nooit gezien, maar de muziek van ELO is natuurlijk super! En eerlijk is eerlijk; Olijfje mag er zijn!
Ik heb de film wel gezien in de bios. Maar als je me nou had gevraagd waar hij over ging, dan wist ik slechts nog de scenes in de rollerskates disco (is hier al iets over geschreven…zal wel…moet ik eens nakijken).
Tuurlijk was de muziek van ELO (wisten jullie dat je in het Engels nooit ELO achter elkaar zegt, maar E.L.O.)? geweldig; nog steeds tijdloos.
@Rick67: Ik heb aangegeven dat ik wel wat wilde schrijven over Olivia, maar als jij wilt… is dat ook prima. Laat het wel even zsm weten.
Die Michael Beck is inderdaad wel een Andy Gibb kloon. Ik was dat vergeten maar dankzij google zag ik em weer, in z’n jeugd en belegen zal ik maar zeggen.
Overigens ga ik toch liever voor de echte, maar dat terzijde.
vind wel de titelsong van ELO & olivia goed
Mensen, hier een nieuwe link én geniet van Olivia op haar hoogtepunt (figuurlijk dan).
http://www.youtube.com/watch?v=CM6y_fM9QSE
@Dutchfranca62, ga lekker je gang en verras mij ook eens. Ik heb al zoveel geplaatst. Plaats je er wel een kanjer van een foto bij.
Ja, deze fil heb ik destijds in de bios gezien, maar tot dit logje wist ik niet meer waar ie nou precies over ging.
ops:
In mijn verzamelwoede van musicals tot ongeveer 1980 op DVD, heb ik hem wel gekocht, maar zoals zovele die ik aangeschaft heb, nog niet gezien
Kan me nog wel herinneren dat, ik dacht, Frits Spits Anita Meyer van plagiaat beschuldigde, haar nummer ‘Idaho’ lijkt inderdaad verdacht veel op ‘Xanadu’
Ja leuk @Rick67 het filmpje van Olivia in Xanadu! Echt nooit eerder gezien, maar vind ‘t leuk, krijg bijna de neiging om de dvd Xanadu te huren of te kopen.
Kan me wel voorstellen dat de jongens verkikkerd op Olivia waren. Was/is zij overigens niet veel ouder als dat zij er uit zag/ziet?
@Joke 61 Klopt!! Olivia was al ver in de 30 toen ze het tienermeisje Sandy speelde in ‘Grease’
@Joke61 en @Aidan: autistisch als ik ben (en dat is absoluut geen grapje) moet ik een kleine correctie posten: Olivia is geboren in 1948 en was tijdens de opnamen van Grease (vonden plaats in 1977) nog geen 30!
Verder ben ik het eens met veel postings: ze is een prachtige vrouw en ondanks de problemen die ze heeft gehad (medisch en op relationeel vlak) blijft ze er geweldig uitzien.
@Grompie Ok ik overdreef, haha, maar 29 en dan geloofwaardig een tienermeisje van 17 neerzetten, dat is Olivia helemaal gelukt!
@Aidan: gelijk heb je. Prachtige film, Grease. Ik heb Xanadu ooit wel eens op tv gezien, erg lang geleden maar natuurlijk is Olivia het alleen al waard om die film te bekijken.
Toen Xanadu een hit was ging ik op reis naar Canada en zong ik “A place where nobody dares to go, I go to Canada”, en dat was heus geen mondegreen hoor (zie Mondegreen log), gewoon voor de gein…
Na het lezen van deze log de film maar een keertje gedownload, ik had hem al 27 jaar niet meer gezien. Nu begrijp ik ook waarom: wat een flinterdun verhaaltje. De muziek is geweldig (nouja, voor het grootste gedeelte, “Suspended in time” hadden ze mogen overslaan) maar het verhaal is eigenlijk te erg voor woorden. Ik heb de film wel helemaal afgekeken maar ik heb wel maar liefst 5 a 6 pauzes ingebouwd omdat ik de film niet 90 minuten achter elkaar uit kon zitten. Toch heb ik er geen spijt van dat ik hem eindelijk weer gekeken heb.